Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, Resmi Gazete’de yayımlandı. Karara göre, Yargıtay, tüketici kredisi nedeniyle verilen hapis, takas, mahsup ve benzeri onay ve rıza talimatları nedeniyle bankanın emekli maaşına doğrudan bloke koymasının mümkün olduğuna oy çokluğuyla karar verdi.

Yargıtay, kayınvalidesine ve kayınpederine “anne, baba” diye hitap etmeyen eşin kusurlu olduğuna karar veren yerel mahkeme kararını hukuka uygun buldu.

Yerel mahkemedeki dosyaya göre, kayınvalidesi ve kayınpederine “anne, baba” diye hitap etmeyen kadının kocası, açtığı boşanma davasında bu tavrın saygısızlık olduğunu iddia etti. Koca ayrıca karısının küçük olayları dahi abartarak kendisine baskı kurduğunu, kıskançlıklar yaptığını belirtti.

Kocanın açtığı davaya karşı dava açan kadınsa eşinin kendisine ve çocuklarına vakit ayırmadığını, küfürlü mesajlar gönderdiğini, kendisini istemediğini belirterek, boşanmalarına karar verilmesini talep ederek 50 bin lira maddi, 50 bin lira da manevi tazminat isteğinde bulundu.

Bursa 8. Aile Mahkemesi davalı kadının kayınvalidesi ve kayınpederine “anne, baba” demediği yolundaki iddiayı kararında vurgulayarak kocanın diğer iddiaları nedeniyle boşanmaya karar verdi. Yerel mahkeme kadın eşin tazminat talebini reddetti.

Dosya istinaf mahkemesine gitti. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi boşanmayı onadı ancak yerel mahkeme kararında yer alan evlilik birliği içerisinde kadının kayınvalidesi ve kayınpederine “anne, baba” şeklinde hitap etmediği şeklindeki davranışın evlilik birliğini temelinden sarsacak şekilde kusur olmadığı gerekçesiyle tarafların eşit kusurlu olduğuna hükmetti.

Yargıtay’a götürülen dosya yüksek mahkemede ele alındı. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi boşanmayı onadı ancak tarafların kusur oranlarını yerinde bulmadı. Yüksek mahkeme kayınvalide ve kayınpederine “anne, baba” diye hitap etmeyen kadının diğer iddialarla birlikte tam kusurlu olduğuna hükmetti.

Yargıtay, internet bağımlısı eşleri ilgilendiren emsal bir karara imza attı.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ‘internet bağımlısı eşin evine, eşine ve çocuğuna yeterli ilgiyi göstermemesi boşanma sebebidir’ dedi.

İçtihat Bülteni Uygulaması’ndan edinilen bilgiye göre, Gebze’de karşılıklı açılan boşanma davasında, eşlerden birinin internet bağımlısı olması nedeniyle eşine, evine ve çocuğuna yeterli ilgiyi göstermemesini Gebze Aile Mahkemesi, kusurlu davranış olarak değerlendirdi.

Taraf vekillerinin istinaf başvurularını, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi’ni ayrı ayrı esastan reddine karar verdi. Taraf vekilleri bu kez temyiz başvurusunda bulundu ve dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne gönderildi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından verilen onama ilâmında, “Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkek vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadın vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir” diyerek kusur incelemesi yönünden her iki eşin temyiz itirazlarını reddetti.

Böylelikle, internet bağımlısı eşin; evine, eşine ve çocuğuna yeterli ilgiyi göstermemesi boşanma sebebi olduğu Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından da kabul edilmiş oldu.

Yargıtay, AYM’nin Can Atalay hakkında verdiği ihlal kararına uyulmamasına hükmetti, karara imza atan üyeler hakkında suç duyurusunda bulundu.

Yargıtay, Atalay’ın milletvekilliğinin düşürülmesi işlemlerinin başlaması TBMM’ye yazı gönderilmesine de karar verdi.

Anayasa Mahkemesi’nin (AYM) Can Atalay ile ilgili ihlal kararının ardından dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesi incelemesini tamamladı.

Daire, Can Atalay hakkındaki Anayasa Mahkemesi’nin verdiği ihlal kararına uyulmamasına, Atalay’ın milletvekilliğinin düşürülmesine yönelik işlemlere başlanması için kararın örneğinin TBMM’ye gönderilmesine ve ihlal kararı veren Anayasa Mahkemesi üyeleri hakkında Yargıtay Cumhuriyet  Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulmasına karar verdi.

Bir boşanma davasının temyiz müracaatını değerlendiren Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşini aldatan erkek ile başka erkeğe mesaj atan kadını eşit kusurlu saydı.

Yüksek Mahkeme, Bölge Adliye Mahkemesi’nin kadın yararına verdiği nafaka kararının da yasaya aykırı olduğuna hükmetti.

Kararı davalı – karşı davacı kadın istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi, erkeğin daha kusurlu olduğuna hükmederek, kadın yararına bir miktar nafaka ve tazminat ödenmesine karar verdi.

Davacı – karşı davalı koca kararı temyiz edince devreye Yargıtay 2. Hukuk Dairesi girdi. Emsal nitelikteki kararda, kadının, evli olduğu sürede başka bir erkeğe mesaj atmasının sadakatsizliği ispatladığı hatırlatıldı.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşini aldatan erkek ile başka erkeğe mesaj atan kadını eşit kusurlu saydı. Yüksek Mahkeme, Bölge Adliye Mahkemesi’nin kadın yararına verdiği nafaka kararının da yasaya aykırı olduğuna hükmetti. Karar emsal nitelik taşıyor.

Kararda şöyle denildi:

“Dosya kapsamındaki delillerden ve tanık ifadelerinden taraflar arasındaki fiili ayrılığa neden olan olayın davalı-davacı kadının telefonundan başka bir erkeğe gönderilen ve kadının sadakatsizliğini gösteren mesaj olduğu sabittir. Davacı-davalı erkeğin de kadının birleşen boşanma davası öncesinde başka bir kadınla otel kaydı bulunmaktadır. Tanıklardan davalı-davacı kadının annesi, tarafların bir yıl nişanlı kaldığını, kızının yaşayacağı ortamı gördüğünü ve aile apartmanında yaşayacağını bilerek evlendiğini beyan etmiştir.

Taraflar arasındaki fiili ayrılığına neden olan olay kadının telefonundan başka bir erkeğe gönderilen mesaj olup, kadının annesinin ifadesi ile birlikte değerlendirildiğinde, davacı-davalı erkeğe bölge adliye mahkemesince ‘Manevi olarak bağımsız konut temin etmediği ve aile müdahalesine sesiz kaldığı’ kusurlarının eklenmesi yerinde olmamıştır. Bu sebeple tarafların gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Yanılgılı değerlendirme sonucu erkeğin ağır kusurlu olarak kabulü doğru olmamıştır. Boşanma sonucu maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir. Bölge adliye mahkemesince davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.”

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davasında kadına nafaka bağlanmasına yönelik mahkeme kararını, kadının kaynanasına hakaretlerde bulunduğu gerekçesiyle bozdu.

Dairenin kararına göre, bir çift evlilik birliğinin temelden sarsıldığı gerekçesiyle karşılıklı boşanma davası açtı.

Yerel mahkeme, eşinin annesine hakaretlerde bulunan kadın ile kadına karşılık veren kocayı kusurlu sayarak, çiftin boşanmasına ve kadına yoksulluk nafakası bağlanmasına karar verdi.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince yerel mahkeme kararının hukuka uygun bulunması üzerine taraflar, “kusur belirlemesi ve nafaka” yönünden kararı temyiz etti.

Temyiz istemini görüşen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını bozdu.

Dairenin gerekçesinde, kadının, eşinin annesine süregelen şekilde, ağır biçimde hakaret ettiği, erkeğin ise tepkisel nitelikte karşılık verdiği belirtildi.

Bu kapsamda erkeğin kusurlu bulunmasının doğru olmadığı ifade edilen gerekçede, “Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, davalı-davacı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü ile tam kusurlu kadın tarafından açılan birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekir.” tespiti yapıldı.

Türk Medeni Kanunu’nun 175. maddesine göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek tarafın, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebileceği hatırlatılan gerekçede, mevcut davada kadının “tam kusurlu” olduğunun belirlendiği aktarıldı.

Gerekçede, “Tam kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilemez. O halde, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken kabulü doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.” ifadesi kullanıldı.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Aiğrı’da 2018’de kaybolduktan 18 gün sonra cansız bedeni bulunan 4 yaşındaki Leyla Aydemir’in ölümüne ilişkin yeniden yargılanan 7 sanık hakkında verilen beraat kararını hukuka aykırı bularak hükmün bozulmasını talep etti.

Anne Şükran Aydemir’in vekili avukat Erdoğan Tunç’un dosyayla ilgili temyiz başvurusunu değerlendiren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, dosyayı inceleyerek Yargıtay 1. Ceza Dairesine sundu.

Başsavcılıkça hazırlanan tebliğnamede, bir sosyal paylaşım sitesinde, Leyla Aydemir’in cesedinin bulunduğu tarih olan 2 Temmuz 2018’den üç gün önce T.K. adlı kullanıcı hesaptan “Leyla kızımız dedesinin köyünde dere kenarında ölü olarak bulunmuştur.” içeriğini taşıyan paylaşımın yapıldığı kaydedildi.

Cesedin bulunduğu yer ve olası ölüm tarihine ilişkin bilirkişi raporuyla örtüşen yönlerinin bulunması karşısında bu hususun adli soruşturma yapılarak, paylaşımın yapıldığı IP numarası ve diğer hesap bilgileri araştırılıp, paylaşımı yapan kişinin kim olduğunun tespitiyle soruşturma sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmediği ifade edilen tebliğnamede, anne Şükran Aydemir’in vekili avukat Tunç tarafından Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilamı sonrası 28 Mayıs 2021’de yapılan 1 nolu celsede CD ibraz edildiği belirtildi.

Tebliğnamede, yerel mahkemece “Ağrı İl Emniyet Müdürlüğünün 8 Haziran 2021 tarihli ses kaydı çözümleme tutanağında X erkek şahıs ve Y erkek şahıs şeklinde belirtilen konuşan kişilerin kimlik bilgilerinin belli olmadığı, belirlenmesinin mümkün olmadığı, konuşma içeriğinin esasa etkili olmadığı, ‘hukuka aykırı delil’ olarak değerlendirilen belirsiz konuşmaların yer aldığı CD içerikleri ile ilgili araştırma yapılmasına yer olmadığı”na karar verildiğinin anlaşıldığı kaydedildi.

Eksik inceleme ile tüm sanıkların beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve anne Şükran Aydemir’in vekilinin temyiz istemlerinin kabulüyle, temyiz edilen hükmün CMK’nın 302. maddesi uyarınca bozulması talebiyle dosyanın tebliğ edildiği bildirildi.

Avukat Erdoğan Tunç, AA muhabirine, “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi tarafımıza tebliğ edildi. Yapmış olduğumuz temyiz itirazlarının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kabul gördüğü ve bizimle aynı görüşte oldukları anlaşılmaktadır. Bu aşamadan sonra Yargıtay 1. Ceza Dairesinin tebliğname doğrultusunda karar vermesini bekliyoruz. Hukuka ve adalete uygun olan da budur.” ifadelerini kullandı.

Ağrı’da 15 Haziran 2018’de Ramazan Bayramı dolayısıyla ailesiyle dedesini ziyarete gittiği Bezirhane köyünde kaybolan 4 yaşındaki Leyla Aydemir’in bulunması için çalışma başlatılmıştı. Leyla Aydemir’in cesedi, kaybolduktan 18 gün sonra köye 2 kilometre mesafede, kent merkezine giden yolun yakınında akarsu kenarındaki ağaçların arasında bulunmuş, vücudunda darp ya da yara izine rastlanmayan çocuğun cenazesi Bezirhane köyünde defnedilmişti.

Olayın ardından minik Leyla’nın ölümüne ilişkin 7 sanık hakkında Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinde dava açılmıştı. Davanın 2 Ekim 2020’deki karar duruşmasında tutuklu sanık amca Yusuf Aydemir “kasten öldürme” suçundan ağırlaştırılmış müebbet ve “cebir ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan 4 yıl hapis cezasına çarptırılmış, diğer sanıklar Y.A, B.D, H.D, M. Aydemir, M.A. Aydemir ve A.A. ise delil yetersizliğinden beraat etmişti.

Yerel mahkemenin gerekçeli kararında, amca Yusuf Aydemir’in husumetli olduğu ağabeyini tehdit maksadıyla kızını oyun oynama bahanesiyle kaçırıp sakladığı, ölümü üzerine de serin bir alanda beklettiği, daha sonra cesedi dereye attığı kanaatine varıldığı belirtilmişti.

Dosyayı inceleyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi, sanığa ceza verilebilmesi için her türlü şüpheden uzak delil olması gerektiğine ve çeşitli usul eksikliklerine işaret edip Yusuf Aydemir’in tutukluluk halinin devamına karar verilmesinin ileride telafisi güç mağduriyete sebebiyet verebileceğine ve tutuklamanın bir ceza değil tedbir niteliğinde olduğuna dikkati çekerek, yerel mahkemenin kararını tüm sanıklar yönünden bozmuştu. Yerel mahkemenin kararını hem esas hem usulden bozan mahkeme, Yusuf Aydemir’in tahliyesine karar vermişti.

Bu karara Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi Başsavcılığının 4 Ocak 2021’de yaptığı itiraz, Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince reddedilmişti. Dosyayı inceleyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu da 1. Ceza Dairesinin bozma kararını hukuka uygun bulmuştu.

Mahkeme kararını onayan Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, ’haksız rekabet oluştuğu’ gerekçesiyle Uber’in faaliyetlerinin durdurulması ve erişim engeli getirilmesi kararı kesinleştirdi.

Yargıtay  11. Hukuk Dairesi, asıl ve birleşen davada, davalıların avukatları tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığını belirterek, ’haksız rekabet oluştuğu’ gerekçesiyle yerel mahkemenin verdiği kararı onadı.

İstanbul’da 2014 yılında kullanılmaya başlanan ve Türkiye’de 5 milyon kullanıcı tarafından hizmet alınan Uber’le ilgili İstanbul’daki taksiciler adına Birleşik Taksiciler Derneği ve İstanbul Otomobilciler Esnaf Odası yetkililerince, İstanbul 10. ve 11. Asliye Ticaret Mahkemelerine, Uber’e erişimin engellenmesi ve firmanın Türkiye’den men edilmesi talepli “haksız rekabet” davaları açılmıştı. 16 Ekim 2019’da karar netleşmiş ardından temyiz yoluna gidilmişti. Mahkeme heyeti, Uber’in hizmetlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, haksız rekabetin men edilmesine, Uber hizmetlerinin sunulduğu “www.uber.com” ve Uber mobil uygulamaları ile Uber XL isimli hizmete erişimin engellenmesine hükmetmişti.

Yüksek Mahkeme; kira sözleşmesi uyarınca euro cinsi üzerinden ödenen depozito kiracı tarafından TL olarak talep edilmediği sürece euro cinsi olarak iade edilmesi gerektiğine hükmetti.

Kiraladığı ev için daire sahibine bin euro depozito ödeyen kiracı, evi tahliye edince depozitosunu geri istedi. Depozitoyu ödemeye yanaşmayan ev sahibi hakkında icra takibi başlattı. Ev sahibi, icra takibinin haksız olduğunu ileri sürüp haciz işlemine itiraz etti.

Bunun üzerine Sulh Hukuk Mahkemesi’ne müracaat eden kiracı, kiralanan tahliye edildiği ve hiçbir borcu olmadığı halde depozito bedelinin iade edilmediğini, depozito alacağının tahsili için yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etti.

Davalı ev sahibi, davacının kira süresi sona ermeden sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiği için kiralananın benzer koşullarda kiraya verilebileceği makul süre için kira sözleşmesinden doğan borçlarının devam edeceğini savunarak davanın reddini istedi. Mahkeme; davanın kısmen kabulü ile 2 bin 480 TL asıl alacak yönünden takibin devamına, karşı davanın kısmen kabulü ile 6 bin TL erken tahliye tazminatının 10/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine, birleşen davanın reddine karar verdi. Karar kesinleştikten sonra devreye giren Adalet Bakanlığı, kararın kamu yararına bozulmasını talep etti.

Bakanlık; davacı kiracı tarafından ödenmiş olan güvencenin bin Euro olduğu ve iadesi istenen bedelin de aynı şekilde euro cinsinden olduğu gözetilmeden yapılan yargılama sonunda talepten farklı şekilde TL’ye hükmedilmesi ve hükmolunan 2 bin 480 TL’ye de ne şekilde ulaşıldığına gerekçede yer verilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep eti.

Dava dosyasını yeniden değerlendiren Yargıtay 3. Hukuk Dairesi emsal nitelikte bir karara imza attı. Kararda şöyle denildi:

“Davacının, alacağını Euro cinsinden icra takibine konu ettiği, sadece harca esas değerin belirlenmesi için icra dosyasına takip tarihindeki karşılığını 4 bin 680 TL olarak belirttiği görülmektedir. Buna göre, davacının döviz cinsinden olan alacağının fiili ödeme günündeki rayiç üzerinden ödenmesini istediği gözetilerek hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile Türk Lirası olarak belirlenen alacak miktarı üzerinden takibin devamına karar verilmesi suretiyle hüküm tesisi yoluna gidilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ayrıca mahkemece, itirazın 2 bin 480 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş ise de hükmedilen bu sonuca nasıl varıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmayarak 6100 sayılı HMK’nın 297 maddesine aykırı hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olup, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı’nın yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulüne oy birliği ile karar verildi.”

Ankara’da yaşanan bir yasak aşk ve zina iddialarının yer aldığı olay sonrasında Yargıtay’dan emsal niteliğinde olacak bir karar geldi.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşi gece vardiyasında çalıştığı sırada eve başka bir adam alan ve kocası tarafından basılan kadının zinasının ispatlandığına hükmetti.

Ankara’da yaşayan Halil İ. A., 2012 yılında eşi Fikriye A.’yı evde bırakarak akşam saatlerinde gece vardiyasında çalışmak üzere işe gitti. Fikriye A., kocası gece vardiyasındayken Z.G. isimli kişiyi eve aldı.

Bunun üzerine eve erken gelen Halil İ. A., eşi Fikriye A. ve Z.G.’yi evde birlikte yakaladı. Olayın ardından konu emniyete taşındı. Fikriye A., emniyetteki ifadesinde, bir yıldır Z.G. ile ilişkisinin olduğunu söyledi. Aynı gün ifade veren Z.G. de, Fikriye’yi sevdiğini beyan etti.

Sabah gazetesinin haberine göre; Daha sonra Halil İ. A., Fikriye A.’ya Ankara 7. Aile Mahkemesinde boşanma davası açtı ve sebep olarak zinayı gösterdi. Fikriye A. ise, karşı bir dava açarak kolluktaki ifadesinin baskı altında alındığını ve olayın kocası ile yakınları tarafından düzenlendiğini savundu.

Yerel mahkeme, “boşanma” davalarının birleştirilerek yapılmasına karar verdi. Birleştirilen davada Ankara 7. Aile Mahkemesi, davanın reddine karar verdi. Karar, eşini evde başka biriyle basan koca tarafından temyiz edildi ve dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesine geldi.

Daire heyeti dosyayla ilgili olarak temyiz incelemesini tamamladı. Heyetin kararında, Fikriye A.’nın kocası gece vardiyasında iken gece 00.00 sıralarında ortak konutta bir başka erkekle yakalanmış olmasının, bu olay sonrasında alınan ifadeler de dikkate alındığında zinaya muhakkak gözüyle bakılmasını gerektiren bir ahval niteliğinde olduğuna yer verildi.

Yaşanan baskın olayının, zinanın varlığına delalet edeceğine vurgu yapılan kararda, kadının zinasının ispatlandığından bahsedildi.

Daire heyeti, Halil İ. A. tarafından açılan ve birleştirilen boşanma davasının kabulü ile zina sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile birleştirilen davanın reddini doğru bulmayarak hükmün bozulmasına karar verdi.