Kronik yalnızlık yaşayanların felç geçirme riski %56 daha yüksekti.

eClinicalMedicine dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, uzun süreli yalnızlık yaşayan orta yaşlı ve yaşlı yetişkinlerin felç geçirme riski, yalnız olduklarını bildirmeyenlere göre daha yüksek.

Araştırmacılar, yalnız yetişkinler arasında felç riskinin, eşlik eden depresif belirtiler veya sosyal izolasyon duygularına bakılmaksızın daha yüksek olduğunu buldu.

Harvard TH Chan Halk Sağlığı Okulu sosyal ve davranış bilimleri bölümünde araştırma görevlisi olan başyazar Yenee Soh, bir basın açıklamasında “Yalnızlık giderek daha büyük bir halk sağlığı sorunu olarak görülüyor. Bulgularımız bunun nedenini daha da vurguluyor” dedi. .

Soh şöyle devam etti: “Özellikle kronik olarak deneyimlendiğinde, çalışmamız yalnızlığın halihazırda dünya çapında uzun vadeli sakatlık ve ölümlerin önde gelen nedenlerinden biri olan felç vakasında önemli bir rol oynayabileceğini gösteriyor.”

Çalışmaya göre, durumsal yalnızlık (koşullardaki değişiklik nedeniyle geçici bir yalnızlık) yaşayanlarda felç riski artmadı; bu da yalnızlığın felç riski üzerindeki etkisinin uzun vadede ortaya çıktığını gösteriyor.

Çalışma, Michigan Üniversitesi Sağlık ve Emeklilik Çalışması (HRS) anketinden elde edilen verileri kullandı ve 10 ila 12 yaşları arasında 50 yaş ve üzeri yaklaşık 9.000 felç geçirmemiş yetişkini takip etti.

Sonuçlar, kronik yalnızlık yaşayanların, sosyal izolasyondan, depresif belirtilerden, vücut kitle indeksinden, fiziksel aktiviteden ve diğer sağlık koşullarından bağımsız olarak sürekli olarak yalnız olmadıklarını bildirenlere göre %56 daha yüksek felç riskine sahip olduğunu gösterdi.

Harvard TH Chan Halk Sağlığı Okulu sosyal ve davranış bilimleri bölümünde araştırma görevlisi olan başyazar Yenee Soh, bir basın açıklamasında “Yalnızlık giderek daha büyük bir halk sağlığı sorunu olarak görülüyor. Bulgularımız bunun nedenini daha da vurguluyor” dedi. Soh şöyle devam etti: “Özellikle kronik olarak deneyimlendiğinde, çalışmamız yalnızlığın halihazırda dünya çapında uzun vadeli sakatlık ve ölümlerin önde gelen nedenlerinden biri olan felç vakasında önemli bir rol oynayabileceğini gösteriyor.”

Keerthana Kumar, MD, MPH, Nuvance Health/Vassar Brothers Tıp Merkezi’nde baş ağrısı uzmanı ve ABC Haber Tıp Birimi üyesi

Bir araştırmayla, kadınların yalnız olduklarında tatlı yiyeceklere can attığı doğrulandı

Bizi ‘rahatlatıcı yemeğe’ iten şeyin ne olduğunu açıklamaya yardımcı olan çalışmaya göre, yalnız kadınlar duygusal ağrı kesici gibi davrandıkları için şekerli yiyecekler isterler.

Araştırmacılar neredeyse 100 kadını değerlendirdi ve onlara tatlı ve tuzlu yiyeceklerin resimlerini gösterdi.

ABD ekibinin tanımladığı gibi yalnız kadınlar, yeme isteğiyle yüksek oranda bağlantılı alanlarda daha fazla beyin aktivitesi gösterdi.

Araştırmanın başyazarı Dr. Xiaobei Zhang şunları ekledi: ‘Eğer daha fazla istek duyarsanız, daha fazla yersiniz ve daha fazla kaygı veya depresyon  yaşayabilirsiniz , bu da daha fazla yemenize neden olabilir.’

JAMA Network Open araştırmasında yer alan Dr Arpana Gupta şunları söyledi: ‘Beynin yalnızlığı nasıl işlediğini ve bunun obezite ve sağlık sonuçlarıyla nasıl ilişkili olduğunu araştırmak henüz yapılmadı.

‘Bu bulgular ilginç çünkü sezgisel olarak bildiklerimize dair kanıtlar sağlıyor.

93 kadın katılımcının tamamına yalnızlık ve tecrit duygularının yanı sıra beslenme alışkanlıkları da soruldu.

Vücut yağını tahmin etmek için vücut kompozisyonu testleri de yapıldı.

Sonuçlar, sosyal olarak izole olan kadınların daha yüksek düzeyde vücut yağına, daha kötü beslenmeye, daha fazla istek duymaya ve daha kontrolsüz yeme alışkanlıklarına sahip olduklarını gösterdi.

Araştırmaya göre en yalnız katılımcılar aynı zamanda daha fazla kaygı ve depresyon belirtilerine sahip olduklarını da bildirdiler.

Daha sonra karşılaştırma amacıyla onlara farklı yiyecek türlerinin (tuzlu veya tatlı) ve yiyecek olmayan nesnelerin resimleri gösterildi.

MRI taramaları, görüntülere bakarken beyin aktivitelerini kaydetti.

Yalnız kadınların, şekerli yiyecek arzusunu kontrol ettiği düşünülen alt parietal lobülde daha fazla aktivite gösterdiği görüldü.

Ayrı olarak taramalar, öz kontrolle ilişkili alanlarda daha az aktivite olduğunu gösterdi.

Araştırmacılar şunları söyledi:  ‘Tatlı yiyeceklerin, tuzlu yiyeceklerle karşılaştırıldığında daha belirgin ve kapsayıcı bir etki yarattığı görülüyor.

‘Tatlı yiyecekler aynı zamanda sosyal dışlanmayla ilişkili sosyal acıyı azaltabilen analjezik etkisi ile oldukça ödüllendiricidir.’

Şunları eklediler: ‘Yalnız beyni beslemek veya beslemek için, genel yaşam tarzının iyileştirilmesi için hem bedeni hem de zihni hedef alan bütünsel müdahaleler, sosyal izolasyonun karmaşık olumsuz etkilerini hafifletmenin en etkili yolunu sunabilir.’

Bilim adamları uzun zamandır yalnız olmanın hayatınızdan yıllar götürdüğü ve hatta sigara içmek ya da şişman olmak kadar tehlikeli  olduğu konusunda uyardılar .

Emily Stearn, Mailonline

Yalnızlık  seviyeleri yıllardır artıyor ancak pandemik karantinaların  ortasında hızla daha da kötüleşti .

Amerikalılar, 2020’de arkadaşlarıyla yüz yüze günde yaklaşık 20 dakika harcadı; bu oran, yaklaşık yirmi yıl önce her gün bir saatti.

DSÖ’nün bir paneline eş başkanlık yapacak olan Dr. Murthy, sosyal izolasyonun, kalp hastalığına yakalanma riskinin yüzde 30 daha yüksek olması da dahil olmak üzere ‘sağlık açısından ve toplumsal açıdan derin sonuçları’ olduğunu söyledi.

‘Tütün kullanımı, obezite ve bağımlılık krizi gibi diğer küresel sağlık sorunlarına çözüm bulmak için yaptığımız yatırımların aynısını toplumun sosyal dokusunu yeniden inşa etmek için de yapma yükümlülüğümüz var’ dedi.

Dr. Murthy , mayıs ayındaki bir tavsiye niteliğindeki yazısında,  Amerikalıları arkadaşlarıyla , akrabalarıyla ve meslektaşlarıyla daha fazla etkileşim kurmaya ve çevrimiçi ortamda daha az zaman harcamaya, akıllı telefonlarına bakarak veya sosyal medyaya takılıp kalmaya çağırdı.

Danışman, sosyal olarak bağlantınızın kopmasının sizin için günde 15 sigara içmek kadar kötü olduğunu söyledi.

Aynı zamanda obez olmaktan veya egzersiz yapmamaktan da daha kötüdür.

Yalnızlık, erken ölüm riskini yaklaşık yüzde 30 artırıyor ve sosyal ilişkileri zayıf olanlarda felç ve kalp hastalığı riski de daha yüksek.

İzolasyon aynı zamanda kişinin depresyon, anksiyete ve demans yaşama olasılığını da artırır.

Teknoloji sorunu daha da ağırlaştırdı.

Bir çalışma, sosyal medyayı günde iki saat veya daha fazla kullanan kişilerin, bu tür uygulamaları günde 30 dakikadan daha az kullanan kişilere kıyasla sosyal olarak izole hissettiklerini bildirme olasılıklarının iki kattan fazla olduğunu buldu.

Yalnızlık kronik strese neden olabileceğinden sosyal olarak bağlantılı insanlar daha uzun yaşar, bu da dokulara ve kan damarlarına zarar veren iltihaplanmalara yol açar.

Topluluklarından koparılan ve tek başına tecrit edilen farelerde beyin hasarı belirtileri görüldü. .

Bir ay yalnız kaldıktan sonra, farelerin beynin belirli bölgelerinde daha küçük sinir hücreleri saptandı.

Michigan Üniversitesi’nden nörobiyolog Huda Akil, sonuçların, diğer beyin araştırmalarıyla birlikte, sosyal türler için izolasyonun zarar verici olduğunu açıkça gösterdiğini söylüyor.

Akil, “Bunun beynin temel mimarisini değiştirdiğine şüphe yok” diyor.

Nöroloji Uzmanı ve Beyin Sağlığı Derneği (BEYİNDER) Başkanı Prof. Dr. Derya Uludüz de, “Yüz yüze temas beyinde, dopamin, oksitosin ve serotonin gibi bir dizi nörotransmiter kokteylini açığa çıkarır. Bunlar kendinizi güvende, huzurlu ve mutlu hissetmenizi sağlar; stres hormonu kortizol seviyenizi düşürür; motivasyonu arttırır; ağrınızı dindirir, bir araştırma duygusal dokunuşların hastalarda fiziksel ağrıyı dindirdiğini göstermiştir” ifadelerini kullandı

.