Türk Rock müziğinin arayışlarla dolu yıllarından beri sahnede bir ömür Ünal Vanii. Sadece Erkin Koray’ın bas gitaristi değil; onun zamansız dünyasının da en yakın tanığı. Ünal Vanii ile bir rüya esintisiyle arşivlerden çıkıp gelen ve efsanenin sesini bugüne taşıyan “Gözlerim Her Yerde”nin hikâyesini, Şan Tiyatrosu’nun kokusunu ve rock müziğin o dürüst, ödün vermeyen ruhunu konuştuk.

Ünal Bey, Türkiye’de rock müziğin temellerinin atıldığı, sound’un arandığı yıllardan beri sahnede ve mutfaktasınız. Erkin Koray gibi bir efsaneyle yollarınız ilk nasıl kesişti? Onunla yan yana, omuz omuza bas gitar çalmak bir müzisyen için nasıl bir okuldu?

Kasım 1979’du. Almanya’da bir barda Grup Toprak olarak sahne alıyorduk. Program sırasında Erkin Koray’ın geldiğini söylediler. O an yaşadığımız heyecanı bugün bile unutamam. Konser bittikten sonra bizimle tanışmak istediğini öğrendik ve ilk karşılaşmamız böyle gerçekleşti.Sohbetimizin sonunda bize Grup Toprak olarak birlikte çalışmayı teklif etti. Hiç düşünmeden kabul ettik ve yaklaşık bir buçuk yıl Almanya’da aynı sahneyi paylaştık. Daha sonra Türkiye’ye döndü, biz Almanya’da çalışmalarımıza devam ettik ama dostluğumuz ve bağımız hiç kopmadı. Bir gün telefonum çaldı. “Ünal kardeş, İstanbul Şan Tiyatrosu’nda konserlerim var. Sonra da Türkiye turnesine çıkacağım. Bas gitarda seni düşünüyorum. Var mısın?” dedi. Benim için cevabı zaten belliydi.

Erkin Koray’la çalışmak sadece iyi bir müzisyenle aynı sahneyi paylaşmak değildi. O, her provada, her konserde size yeni bir şey öğreten, müziği yaşayan bir insandı. Ondan disiplin, üretkenlik ve müziğe saygıyı öğrendim. Benim için gerçek anlamda büyük bir okuldu.

Erkin Koray sonrası dönemde kendi kabuğunuza çekilmek yerine üretmeye devam ettiniz. Bu süreçte hazırladığınız ancak yayınlanmayan bir albüm olduğunu biliyoruz. Bu albümün hikâyesi nedir? Neden o dönem dinleyiciyle buluşamadı?

Erkin Abi bana hep aynı şeyi söylerdi:”Sen kendi bestelerini kendin söyle. Bunları mutlaka insanlarla buluştur.” Bu sözleri benim için çok kıymetliydi. Onun desteğiyle önce 2018 yılında Yoruldum, ardından 2021 yılında Haykırdım’ı yayımladım. Bu arada Erkin Koray da benim dört bestem üzerinde çalışıyor, düzenlemelerini hazırlıyordu. Hep birlikte bunları yayımlamayı planlıyorduk. Ne yazık ki ömrü buna yetmedi. Onun vefatıyla o çalışmalar yarım kaldı.Ama üretmeyi hiç bırakmadım. 2024 yılında Özlüyorum ve Kumsalda adlı eserlerimi yayımladım. Çünkü müziğin devam etmesi gerektiğine inanıyorum.

Tribute projesinin provaları sırasında Erkin Koray’ı rüyanızda görüyorsunuz. Bize o rüyayı anlatabilir misiniz? “Do majör ve Si bemolü burada yapıyoruz.” cümlesi sizin için ne ifade etti?

Erkin Koray’ın anısını yaşatmak için tribute grubunu kurmuştuk. Bir gece çok ilginç bir rüya gördüm. Aynı sahnedeydik. Üzerinde daha önce hiç görmediğim bir kıyafet vardı. Çok neşeliydik. Bir ara yanıma geldi, gülümseyerek “Burada Do majör ve Si bemol yapıyoruz.” dedi. Sonra birlikte gülmeye başladık. Uyandığımda bunun sıradan bir rüya olmadığını hissettim. Çünkü yıllarca birlikte çalıştığımız için sahnede birbirimize bakarak bile anlaşırdık. O cümle bende sanki hâlâ müziğin içinde birlikte olduğumuz hissini uyandırdı. Bu rüyayı hem Damla’ya hem de grubumdaki arkadaşlarıma anlattım.

Damla Koray’ın arşivde bulduğu “Gözlerim Her Yerde” vokalini ilk duyduğunuzda neler hissettiniz?

Rüyayı anlattıktan birkaç gün sonra Damla beni aradı. “Ünal Abi, babamın arşivini karıştırırken ‘Gözlerim Her Yerde’nin vokalini buldum.” dedi. İnanamadım. Bu sadece eski bir kayıt değildi. Sanki yıllar sonra Erkin Abi yeniden bana ulaşmıştı. Haberi grubuma anlattığımda hepimiz aynı şeyi söyledik: “Demek ki rüyadaki mesaj buymuş.” O anda bu parçayı yeniden düzenleyip düet olarak yayımlamaya karar verdik.

Bu zamansız düetin hazırlık süreci nasıl geçti?

Bizim için en önemli konu Erkin Koray’ın sesine ve yorumuna en küçük saygısızlığı bile yapmamaktı. Önce vokali merkez aldık. Ardından bütün düzenlemeyi onun etrafında şekillendirdik. Amacımız yeni bir şarkı yapmak değil, Erkin Koray’ın yıllar önce bıraktığı emaneti bugünün teknolojisiyle dinleyiciye ulaştırmaktı. Teknik olarak titiz, duygusal olarak ise tarif edilmesi zor bir süreçti. 17 Mayıs 2026’da “Gözlerim Her Yerde”yi yayımladık. Daha sonra parçanın “Çirkin” dizisinde kullanılması da bizim için çok anlamlı bir gelişme oldu.

Bundan sonra dinleyicileri neler bekliyor?

Üretmeye devam ediyorum. Masamda bekleyen yeni besteler var. Erkin Koray’ın bana en büyük vasiyeti diyebileceğim şey, kendi şarkılarımı söylemeye devam etmemdi.Ben de bunu sürdürüyorum. Yeni projelerle dinleyicilerle buluşmaya ve sahnede olmaya devam edeceğim.

Genç müzisyenlere ne tavsiye edersiniz? Bugünkü Türk rock müziğini nasıl değerlendiriyorsunuz?

Öncelikle sabırlı olsunlar. Kolay yoldan başarı beklemesinler. Çok çalışsınlar, bol bol sahne alsınlar ve mutlaka kendi kimliklerini oluştursunlar. Moda olanı değil, kendilerini anlatsınlar. Rock müzik ancak samimiyetle yaşar. Gerçek duygu varsa dinleyici onu mutlaka hisseder.

Elinizde sihirli bir değnek olsaydı neyi değiştirmek isterdiniz?

Hiç düşünmeden tek bir şey söylerdim… Erkin Koray’ın yeniden aramızda olmasını isterdim. Onunla yeniden aynı stüdyoya girmek, aynı sahneyi paylaşmak, yarım kalan projelerimizi tamamlamak… Bence bundan daha büyük bir mucize olamazdı.