Türk basınının duayen ismi Uğur Mumcu, katledilişinin 30’uncu yılında anılıyor

Uğur Mumcu, 24 Ocak 1993’te Ankara’da Karlı Sokak’taki evinin önünde arabasına konulan bombanın patlaması sonucu suikasta kurban giderek yaşamını yitirdi. Uğur Mumcu, katledilişinin 30’uncu yılında bugün törenlerle anılıyor.

Uğur Mumcu, Yazar Musa Anter’in öldürülmesinden sonra 27 Eylül 1992’de Cumhuriyet gazetesinde kaleme aldığı “Dipsiz Kuyu” başlıklı yazısında, “Orta Doğu, emperyalizmin kol gezdiği, terör örgütleri ile çeşitli istihbarat örgütlerinin kanlı ve kirli oyunlar oynadığı karanlık dipsiz bir kuyudur. Bu karanlık ve dipsiz kuyuda cinayetler birbirini izler. Halk deyişi ile Orta Doğu’da ‘kimin eli kimin cebindedir’ bilinmez. Kim, kimi, neden öldürüyor? Bu soruların yanıtlarını anında bulmanın olanağı yoktur. Olaylar yıllar sonra aydınlanır. O da bir kısmı!” ifadelerini kullandı.

Mumcu, 24 Ocak 1993’te arabasına yerleştirilen bombanın patlaması sonucu hayatını kaybetti. Suikastı, İBDA-C ve Hizbullah gibi örgütler üstlense de aradan geçen 30 yıla rağmen cinayetin üzerindeki sis perdesi aralanamadı.

Türkiye’yi sarsan suikasta ilişkin ilk yargılamalar, Mumcu’nun ölümünden 7 yıl sonra başladı. Mumcu suikastı ile Prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı, Prof. Dr. Muammer Aksoy ve Doç. Dr. Bahriye Üçok cinayetlerini de kapsayan davanın adı “Umut” oldu.

Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen dava, cinayetlerin ardındaki sırrı tam olarak ortadan kaldıramadı.

.

Timsah Gözyaşları . . .

Bundan 78 yıl evveldi. Seksen milyon insanın öldüğü tarihin en kanlı savaşının sonlarına doğruydu. Hitler’in rakibiydi ve Alman Halkı tarafından çok seviliyordu.
Adı Hitler’e yapılan bir suikasta bilerek karıştırılmış ve sonrası Hitler tarafından planlanmıştı.

Kendisine iki seçenek sunuldu.
Ya intihar ederek kahraman olacaktı, ya da yargılanarak vatan haini.

O birinciyi seçti, intihar etti.
Cenazesi 18 Ekim 1944 günü büyük bir törenle kaldırıldı.
Hitler tarafından ulusal yas ilan edilerek arkasından destanlar yazıldı.
İlginç kişiliği ile düşmanları tarafından bile saygı duyulan sıra dışı bir asker, adına ’’Çöl Tilkisi’’ denilen olağanüstü bir generaldi.
Ülkesi onu 53 yaşında siyanür içirerek öldürecek, hem de arkasından gözyaşı dökecekti.
Bu, katilinin  ’’Timsah Gözyaşları’’ idi.
İkinci Dünya Savaşı’nın Afrika kahramanı olan General Erwin Rommel’in dramatik sonu hiçbir şeyden haberi olmayan Alman Halkı’nın ağıtlarıyla sonlanacaktı.

Nedeni ister faşizm, ister kapitalizm olsun günümüze kadar ne kadar da çok ’’timsah gözyaşları’’ gördük.

Kubilay’dan Sabahattin Ali’ye, Abdi İpekçi, Çetin Emeç, A.Taner Kışlalı, Uğur Mumcu, Hrant Dink’ten Tahir Elçi’ye ne gözyaşları döktük.
Ergenekon kumpasıyla onca yurtseveri kaybettik. Bir başbakan, iki bakan astık, üç fidana kıydık.
Tüm bunları çok çabuk unuttuk ama  ’ Timsah Gözyaşı’ dökmeyi hiç unutmadık.

’’Çekiç olmayı örs olmaya tercih ederim’’ diyor Rommel.
İnsanlık dışı bir söylem!

Ne zaman insanın elinden çekiç alınacak, işte o zaman örs tarihe karışacak.

Çözüm, evrensel hukuk kuralları…
Çözüm, hukuk devleti…
Çözüm, akıl ve bilim…

CHP’nin ’’Vizyon’’ toplantısını bu bağlamda iyi bir başlangıç olarak görüyorum.

Saygı sevgi ve inançla,

Kemal YALNIZ/İktisatçı

Kemal YALNIZ/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 4 Aralık 2022