Yayımlanan değişikliğe göre, uçuşların teknik ve operasyonel nedenlerle tehir edilmesi ve yolcunun planlanan son varış yerine 3 saat ve daha fazla sürede ulaştırılması halinde, havayolu şirketi belirlenen ücretleri yolcuya ödeyecek.

Buna göre, yolculara iç hat uçuşlar için 100 Avro, dış hat uçuşlarında ise yolcularına bin 500 kilometre veya daha kısa tüm uçuşlar için 250 Avro, bin 500 ile 3 bin 500 kilometre arası uçuşlar için 400 Avro, 3 bin 500 kilometreden daha uzun uçuşlar için 600 Avro, tazminat tutarı belirlendi.

Japonya’da 50li yıllarla 70li yıllar arasında “düşük kaliteli nesillerin doğmasını önlemek” amacıyla yaklaşık 25,000 engellinin kısırlaştırılmasıyla ilgili olarak açılan davada anayasa mahkemesi hükümetin tazminat ödemesine karar verdi.

Yüksek mahkeme 1948 yılında çıkarılan ve engelli kişilerin genellikle zorla kısırlaştırılmasını öngören öjeni yasasının anayasa aykırı olduğuna hükmetti. Yargıçlar, hükümetin 20 yıllık zaman aşımı iddiasını da reddetti.

Japonya Anayasa Mahkemesi kararında, davacılara engelli olmaları nedeniyle açık bir ayrımcılık yapıldığını, bu kişilerin onurlarının ağır şekilde ihlal edildiğini vurguladı.

Yüksek mahkemede görülen dosyada davalı olan Japon Hükümeti, zaman aşımı argümanının yanı sıra davacılara 19,800 dolar tutarında tazminat ödemeyi teklif etmişti. Japon Anayasa Mahkemesi bu tutarı yetersiz buldu.

II. Dünya Savaşı sonrası dönemde rızaları olmadan veya ağır baskı sonucu rızalarıyla kısırlaştırılan engellilerin başlattığı hukuk mücadelesi 5 alt mahkemedeki davaların ardından sonunda anayasa mahkemesi gündemine alınmıştı.

Davacılardan 81 yaşındaki Saburo Kita, 14 yaşında yetimhanede yaşarken kısırlaştırıldığını anlattı. Birkaç yıl önce karısı ölmeden önce sakladığı sırrını eşine açıkladığını başına gelen yüzünden çocuk sahibi olamadıklarını belirttiğini söyledi.

Japonya’da savaş sonrası dönemde engelli kişilerden 8,000’i ağır baskıyla kısırlaştırılmayı kabul etmişti. Ayrıca kalıtsal hastalıkları nedeniyle 60,000 kadına da kürtaj uygulanmıştı.

Almanya’da Kovid-19 aşılarının yol açtığı ağır yan etkiler nedeniyle mahkemeye başvuran 301 kişiye her ay ömür boyu tazminat ödenmesine başlandığı belirtildi.

Almanya’da eyaletlerin bakım kurumları tarafından Kovid-19 aşılarının yan etkileri nedeniyle tazminatlar ödenmeye başlandı.

Şu ana kadar 301 tazminat başvurusunun onaylandığı ülkede başvuruları kabul edilen kişilere her ay ömür boyu 164-854 euro arasında ödeme yapılacak.

SPUTNİK’te yer alan habere göre, yetkili birimlerce gerekli görüldüğü taktirde bu kişilerin tedavi masrafları da devlet tarafından karşılanabilecek.

Almanya’da aşı ve ilaçlara onay veren yetkili kurum Paul Ehrlich Enstitüsü’nün (PEI) aşılama komplikasyonları listesinde bulunan belirtilere göre Kovid-19 aşıları kalp rahatsızlıkları, kan pıhtılaşması, yüz felci, Guillain-Barre sendromu adı verilen kas rahatsızlığı, işitme bozukluğu ve kulak çınlaması gibi rahatsızlıklara yol açıyor.

PEI raporuna göre 2022 Haziran ayına kadar 323 bin 684 şüpheli yan etki ve aşılama komplikasyonu vakası bildirildi. Aynı döneme kadar olan verilerin incelendiği raporda, can kaybı ve aşılar arasında bağlantı tespit edilen 120 vaka olduğu belirtildi.

Kovid-19 aşılarının yol açtığı ağır yan etkiler nedeniyle mağdur olduklarını iddia eden 185 kişi aşı üreticilerine karşı mahkemelere başvurdu. Davaların ilkinin 28 Nisan’da Frankfurt Bölge Mahkemesi’nde görülmesi bekleniyor.

Almanya, 1972 Münih Olimpiyatları’nda öldürülen 11 İsrailli sporcunun yakınlarına 28 milyon euroluk tazminat ödeyecek.

Almanya’nın Münih kentinde 1972’de düzenlenen olimpiyatlar sırasında 11 İsrailli sporcunun Kara Eylül adlı örgüte bağlı silahlı saldırganlar tarafından öldürülmesinden 50 yıl sonra Almanya, 11 İsrailli sporcunun yakınlarına 28 milyon euroluk tazminat ödenmesi konusunda anlaşma imzaladı.

Bu ayın başlarında sporcuların aileleri, kendilerine sunulan tazminat miktarının çok düşük olduğunu söyleyerek trajedinin anma törenlerini boykot etmekle tehdit etmişti. Katliamın 50’inci yıldönümünden günler önce ise anlaşmaya varıldığı bildirildi.

İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog anlaşmayı memnuniyetle karşıladı ve bunu “Alman hükümeti tarafından atılan önemli bir adım” olarak nitelendirdi.

Almanya Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier ve Cumhurbaşkanı Herzog yaptıkları ortak açıklamada, tarihi netlik konusunda bir anlaşmaya varıldığı için “mutlu ve rahat” olduklarını ifade ettiler. Almanya ayrıca, rehin alma ve başarısız kurtarma operasyonuyla ilgili belgelerin gizliliğini kaldıracağını belirtti.

Uzun yıllardır sporcuların aileleri, Alman makamlarını sporcuları korumak için yeterince çaba göstermemek ve güvenlik açıkları konusunda şeffaf olmamakla suçluyor.

Münih katliamı

Münih kentinde 1972’de düzenlenen olimpiyatlar sırasında 5 Eylül’de Kara Eylül adlı örgüte bağlı silahlı saldırganlar 11 İsrailli sporcuyu olimpiyat köyü içinde rehin almıştı. Sporcuların 2’si saldırganları tarafından hemen vurularak öldürülmüş, diğer sporcular ise saldırganların ülke dışına kaçmaya çalıştığı sırada havaalanında polisle çıkan çatışmada hayatını kaybetmişti.

Yıllar süren bir boşanma davasında son noktayı koyan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, kayınvalidesine ‘manyak karı’ diyen erkeğin, tam kusurlu olduğuna hükmetti. Yüksek mahkeme, kaynanaya hakaretin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğundan dolayı manevi tazminat sebebi sayıldığına dikkat çekti.

Bir süredir geçimsizlik yaşayan çift, boşanmak için mahkemeye başvurdu. Aile Mahkemesi, eşinin kredi kartlarını iptal ettiren ve konuyla alakalı kendisini arayan kayınvalidesine ‘manyak karı’ diyen kocayı ağır kusurlu buldu.

Kadının maddi tazminat talebini yerinde bulan mahkeme, manevi tazminat talebini geri çevirdi.

Karar temyiz edilince devreye giren Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kayınvalideye hakaretin kadının kişilik haklarına saldırı nitelğinde olduğuna dikkat çekerek kararı bozdu. Yeniden yapılan yargılamada aile Mahkemesi ilk kararında direndi.

Davacı kadının temyizi üzerine bu kez devreye Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi.

Emsal nitelikte bir karara imza atan genel Kurul, kayınvalideye ‘manyak karı’ diye hakaret eden kocayı ağır kusurlu buldu.

Kararda şöyle denildi: “Eşinin işi ve geliri olmadığını bilen erkeğin, kadının kullanmakta olduğu kredi kartlarını iptal ettirdiği, giderlerini karşılamadığı, bu nedenle kendisini arayan kayınvalidesine ‘manyak karı’ dediği ortadadır. Boşanmaya sebep olan olaylarda erkek eşin tam, kadın eşin ise kusursuz olduğu noktasında Yerel Mahkeme ve Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelediğinde, erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle kadının kişilik haklarının saldırıya uğradığı belirgin olup, davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiştir.”

Yüksek Mahkeme, emsal nitelikteki kararıyla başkasına ait olduğunu bildiği alanı kullanarak fayda sağlamanın bir karşılığı olması gerektiğine, bu kişilerin haksız işgal tazminatı ödemesine hükmetti.

Kararda, yerin niteliği itibari ile gelir getirmeyen bir yer olmasının da sonucu değiştirmeyeceğine dikkat çekildi.

Bir binanın dükkan bölümünde yer alan sığınak, yan taraftaki kiracı tarafından kullanılmaya başlandı. Mülk sahibinin şikayeti üzerine ortak alanı kullanan şirket hakkında soruşturma başlatıldı. Soruşturma sonrası başkasına ait olduğunu bildiği yerde ekonomik fayda sağlayan şirket sahibi hakkında dava açıldı. Davacı mülk sahibi, zemin kattaki dükkan bölümünde yer alan sığınağın haksız işgali nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak 62 bin lira tazminat talep etti. Davalı şirket sahibi, davanın reddini savundu. Mahkeme, davanın kabulüne hükmetti. Davalı, kararı istinaf etti.
Bölge Adliye Mahkemesi mahkeme kararını kaldırdı. Bunun üzerine davacı mülk sahibi, kararı temyiz edince devreye Yargıtay 8. Hukuk Dairesi girdi.

Emsal nitelikteki kararda, bir başkasına ait olduğu bilinen yeri kullanarak ekonomik fayda elde etmenin bir karşılığı olması gerektiği vurgulandı. Kararda şöyle denildi:
“Dava, ortak alanlara vaki el atma nedeniyle ecrimisil talebine ilişkindir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden haksız işgal edildiği iddia edilen alanların mimari projesinde sığınak ve su deposu olarak gözüktüğü anlaşılmaktadır. Bir kimsenin başkasına ait olduğunu bildiği taşınmazı, hukuki bir dayanağı olmadan kendi malı gibi kullanması ve dolayısıyla ekonomik yarar sağlamasının bir karşılığının olması gerekir. Bu bakımdan bu yeri kullanan kişi hak sahiplerine haksız işgal tazminatı ödemek zorundadır. Haksız olarak kullanılan taşınmazın ekonomik tahsis amacı itibarıyla gelir elde etmeye özgülenmemiş olması sonuca etkili değildir. O halde Bölge Adliye Mahkemesince projesinde ortak alan olarak belirlenen sığınak ve su deposunun ortak alandan çıkartılarak gerek bizzat, gerekse kiraya verilmek suretiyle davalılar tarafından kullanılıyor olması halinde el atılan alan ve davacıların hisseleri nazara alınarak ecrimisil talep edilebileceği gözetilerek inceleme yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Bir boşanma davasının temyiz müracaatını değerlendiren Yargıtay, eve geç saatlerde gelen, ev ile ilgilenmeyen ve evinin ihtiyaçlarını karşılamayan kocayı tam kusurlu buldu. Yüksek Mahkeme, rahatsızlanan eşini hastaneye de götürmeyen kocanın manevi tazminat ödemesi gerektiğine hükmetti.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı. Eve geç gelen kocanın tam kusurlu olduğuna hükmeden Yargıtay, rahatsızlanan eşi hastaneye götürmeyen kocanın da tazminat ödemesi gerektiğine dikkat çekti. Kararda şöyle denildi:

Eve geç saatlerde gelme, eviyle ilgilenmeme ve evinin ihtiyaçlarını karşılamama şeklindeki kusurlu davranışları nedeniyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme ve bölge adliye mahkemesi davacı-karşı davalı erkeğin gerçekleşen bu kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığına hükmetmiştir.

Ancak dosya çerçevesinde toplanan delillerden, davacı-karşı davalı erkeğin gece hastalanan eşini hastaneye götürmediği, kadını bir akrabasının hastaneye götürdüğü, bu suretle eviyle ve eşiyle ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Davacı-karşı davalı erkeğin kabul edilen bu kusurlu davranışı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. O halde davalı-karşı davacı kadın yararına manevi tazminat kabulüne karar verilecek yerde, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.