38 yaşındaki Colin’in elindeki yarı otomatik silah, hayatında sahip olduğu ilk silah. Colin, ABD Başkanı Donald Trump yönetimine dair endişeleri nedeniyle silah edinmeye yönelen sol eğilimli Amerikalılardan biri. Bu, ülkede silah sahipliğine ilişkin yerleşik algılardaki değişimi gösteriyor.

Tam adının açıklanmasını istemeyen Colin, “Hükümetimden, çevremdeki vatandaşlardan çok daha fazla tehdit hissediyorum” dedi. ABD’nin kuzeyindeki Minneapolis kentinde göçmenlere yönelik geniş çaplı bir operasyon sırasında federal görevliler tarafından vurularak öldürülen Renee Nicole Good ve Alex Pretti olaylarının kendisi için “bardağı taşıran son damla” olduğunu söyledi.

Şarku’l Avsat’ın AFP’den aktardığına göre Colin yaptığı açıklamada, “Hükümet tarafından yetkilendirilmiş, adeta özel ordu gibi sokaklarda dolaşan, insanlara saldıran ve ateş açan bir güç var. Bu, bireyler arasındaki suçlardan çok daha korkutucu” değerlendirmesinde bulundu.

ABD’de silah tartışması oldukça karmaşık ve derin siyasi boyutlar içeriyor.
Genellikle sağ eğilimli olan silah taşıma hakkı savunucuları, konuyu kişisel özgürlük meselesi olarak görürken, ABD Anayasası bu hakkı güvence altına alıyor. Liberaller ise kitlesel silahlı saldırıların yaşandığı ülkede daha sıkı silah denetimlerini savunuyorlar.

Clara Elliott yalnız değil. “Liberal Gun Club” adlı ulusal örgüt, 2026’nın ilk iki ayında 3 bin yeni silah eğitimi başvurusu aldığını açıkladı. Bu sayı, 2025 yılının tamamındaki başvurulardan daha fazla.

Örgütün yöneticisi Ed Gardner, bu tür artışların genellikle büyük siyasi gelişmeler veya kitlesel silahlı saldırılar sonrasında görüldüğünü belirtti. Ancak geçmişten farklı olarak, yeni gelenlerin artık sadece kadınlar ve azınlıklarla sınırlı olmadığını; gençlerden yaşlılara, kırsaldan kentlere kadar geniş bir kesimi kapsadığını ifade etti.

David Yamane ise bu değişimin, insanların silah satın alma motivasyonlarındaki dönüşümden kaynaklandığını belirtti. Yamane, “İnsanlar, haklarını ellerinden alabilecek ya da başkalarını bu yönde cesaretlendirebilecek otoriter bir yönetim ihtimali konusunda endişe taşıyor” değerlendirmesinde bulundu.

Kimi zaman, “yok canım, böyle şeyler olsa olsa Amerika’da olur. Kim bilir hangi eyaletin hangi kentinde bu saldırılar gerçekleşmiştir!” diye düşünmek istiyorsunuz!

Zira, uzun yıllarınızı Amerika’da silaha ulaşmanın ve o silahla akla gelmeyecek cinayetler işlemenin ne kadar kolay olduğunu duyarak geçirmişsinizdir.

Oysa, hafızamızı şöyle bir yoklayınca, Türkiye’de de silaha ulaşmanın tam 39 yıl önce kolaylaştırıldığını, bu konuda büyük tartışmalar yaşandığını anımsıyoruz.

Bu tartışmaların başrollerinde ise dönemin başbakanı Turgut Özal ile ana muhalefet SHP’ nin  genel başkanı Erdal İnönü vardı.

Özal ve İçişleri Bakanı Mustafa Kalemli, 1953’ten beri uygulanan herkese kolayca silah taşıma ruhsatı verilmemesine ilişkin düzenlemelerin  “gevşetilmesi” taraftarıydılar. 

Başbakan olarak ruhsatsız silah ticareti ve kullanımının önlenmesinden sorumlu olması gereken Özal, “Zaten ruhsatsız silaha isteyen ulaşabiliyor. Ulaşamayan ise bu bağlantıları bulamayan masum vatandaşlar. Onlar savunmasız mı olsun?” mealinde sözler söylüyordu.

Yani, yorumlarsak, masum vatandaşların suç işleyenlerden kendini korumak için “kolayca” silahlanması gerektiğini savunuyordu.

Eskilerin deyişiyle, “zahiri sebep” buydu. 

Hakiki sebep ise, konu irdelendikçe açığa çıkıyordu.

Özal’a göre, devlet yasaklayıcı değil, denetleyici olmalıydı. 

O günlerde, yani tartışmaların yapıldığı 1987’de, ne de olsa devletin ağırlıklı olduğu karma ekonomiden çıkıp serbest piyasa ekonomisine geçiş için üst üste adımlar atılıyordu.

12 Eylül darbesinin de tetiklediği bu adımlar sayesinde, ülkenin temel ekonomik sistemi değişiyordu.

Cumhurbaşkanı, hala Kenan Evren’di!

Bu konuda görüş belirtmiyordu.

Sosyaldemokrat Halkçı Parti lideri Erdal İnönü ise defalarca söz aldığı meclis kürsüsünden,  silah yasağının gevşetilmesinin toplumu şiddete teşvik anlamına geldiğini anlatmaya çalışıyordu.

İnönü devletin asıl görevinin vatandaşı kolayca silahlandırmak olmadığını söylüyordu.

Ona göre,  iktidarın başta gelen görevlerinden biri, ülkede can güvenliğinin “yurttaşların silahlanmasına gerek kalmayacak şekilde sağlanması” olmalıydı.

Ancak muhalefetin karşı çıkması ve uyarıları dikkate alınmadı ve silah taşıma yetkisi verilebilecek meslek grupları ve kişilerin kapsamı genişletildi.

Bu durumda sadece belirli kişilerin değil, varlıklı iş insanlarının da kolayca silah ruhsatı alabilmelerine olanak tanındı.

İktidar partisi basın’ın desteğini sağlamak için gazetecileri de kolayca ruhsat alacak meslek grubu olarak tanımladı.

O dönemde bir çok gazeteci arkadaşımızın ruhsat için başvurduğunu ve geri çevrilmediklerini hatırlıyorum. İçlerinden silah alan da epeyce olmuştur sanırım.

İktidar açısından işin  ekonomik yönü de çok önemliydi!

Düzenlemelerden  sonra, silah adeta bir ithalat malı haline geliyor, silah alacak olanlar bankaya dolar üzerinden döviz yatırarak MKE’den  dünyaca tanınmış markalardan silah bile alabiliyorlardı.

İçişleri bakanı Mustafa Kalemli, silah alımından sağlanan harçların Savunma Sanayi Güçlendirme Fonu’na aktarıldığını, bu sayede ordunun modernize edilmesine ciddi katkı sağlandığını söylüyordu.

Dönemin gazetelerinde Başbakan Turgut Özal’ın elde silah karikatürleri yayınlanıyordu.

Bir çok gazetenin manşetleri “vahşi batıya döndük” gibi yazılarla doluydu.

Ancak itirazlar, uyarılar bir işe yaramadı ve pek çok yurttaş kolayca silah sahibi oldular.

O yıllardan sonra pek de öngörülemeyen gelişmeler yaşandı.

Örneğin, TRT’nin yayın tekeli, özel televizyonlar için gerekli yasal düzenlemeler yapılmadan sona erdi.

Kurulan ilk özel televizyonlar, Almanya’dan, İngiltere’den “Türkiye yasaları ile kendilerini bağlı saymadan” yayına geçtiler. 

Daha sonra yasal düzenlemeler yapıldı, televizyonların sayısı arttı ve çoğu akşam saatlerini yüksek ratingler getiren “mafya dizileri” ile doldurmaya başladılar.

Bir bölümde 30-40 kişinin “kahraman” tarafından katledildiği ve bu cinayetler için hiçbir kovuşturma-soruşturma yapılmadığı dizilerle doldu ortalık.

Neyle geçindiği, servetlerini nasıl kazandıkları meçhul “aileler” sardı her yanı.

Bu mafya ailelerinin bazılarının “delikanlılık” ölçüsü ise uyuşturucu ticaretine şiddetle karşı olup, “geçimlerini” silah ticaretinden sağlamalarıydı.

Bunun ardından, çoluk çocuk herkesin oturdukları yerden, kimseye göstermeden ulaşabildikleri sosyal medya platformlarına “maruz kaldık!” 

Çocukların hangi şiddet dolu oyunlarda kaç kişiyi katlettiklerini çoğunun aileleri hiç bilemedi.

Dertler yetmiyormuş gibi, ortalık kendini kurtlar vadisi karakteri, vatan kurtaran aslan, yan bakanı tepeleyen yiğitler olarak gören çocuklarla doldu.

Bugün gelinen nokta, asla bugünün işi değildi. 

Kim bilir, belki de o zaman dile getirildiği gibi “serbest piyasa ekonomisinin” bir dayatmasıydı!

Sorumlular aramızda olmadığı için bilemeyeceğiz!

•         *         *
  Son birkaç günde, sayısal bakımdan şimdiye dek yaşamadığımız okul saldırısı olaylarıyla karşılaştık.

Okullarda bazı öğrencilerin başka öğrencilere, öğretmenlere yönelik zorbalıklarını, zaman zaman meydana gelen “tekli” cinayetleri duyuyor, kınıyor, sonra işimize bakıyorduk.

Şimdi, önce Şanlıurfa, ardından Kahramanmaraş’ta iki günde 10 kişinin ölümü, 30 kişinin yaralanması ile sonuçlanan olaylar hepimizi sarstı.

Çoğu kişinin aklına “ya benim çocuğum da orada olsaydı” ya da “ya benim çocuğumun okulunda da olursa” soruları geldi, içimiz titredi.

Merak ediyorum, haklı olarak bu endişeleri duyan ebeveynlerin yüzde kaçı, çocuklarıyla ilişkisini eskisi gibi devam ettirdi?

Kaç veli, en azından çocuğunu karşısına alıp havadan sudan konuşarak bir anormallik olup olmadığını anlamaya çalıştı?

Kahramanmaraş’ta emniyet görevlisi babasının “beş silah ve yedi şarjörünü” eliyle koymuş gibi bulan, evden rahatça çıkarıp okulunda korkunç bir katliama imza atan çocuk, anlaşılan psikopatlığına ilişkin önceden bir çok işaret vermiş.

Baba, bunun farkında olmalı ki, oğlunu psikologlara götürmüş. 

Hatta bir psikolog, “psikiyatriste gitmesi gerekebilir” demiş, tutuklanan babanın ifadesine göre.

Sonra da baba oğlunu atış poligonunda götürüp hedefi nasıl bulacağını göstermiş.

Şimdi her halde emniyetçi olduğu için sahip olduğu beylik silahla birlikte evindeki beş silahın ruhsatlı olup olmadığını, ruhsatlıysa nasıl ruhsat aldığını falan açıklayacaktır.

O beş silah bir öğretmen ve dokuz öğrenciyi katledip onlarcasını yaraladıktan sonra.

Onlarcasını dediğime bakmayın, iki olaydaki yaralı sayısı 30, ölü sayısı on görünüyor.

Ancak, her ölümün ve yaralanmanın ağır yaraladığı ana babalar, eşler, kardeşler, çocuklar, yakınlar var.

Saldırıların,  bunları asla haketmemiş bahtsız kurbanları, arkalarında kor düşmüş yüzlerce gerçek yaralı bırakarak göçüp gittiler dünyadan. 

Saldırılarda yaralananlara yakınları yaralarını yüreklerinde taşıyarak bakım sağlamaya çalışıyorlar.

Şu anda şok durumunda olan koca bir ülke ve halkı, umarım kısa zamanda bunları unutmaz.

Bir yerde silaha ulaşmanın zorlaştırılması, çocukların internetteki şiddet dolu oyunlardan  uzak tutulması ve belli bir yaşın altındaki çocuklara sosyal medya platformlarının yasaklanması taleplerini dile getirir.

Belki de devlet, böyle “hayırlı” yasaklar için de vardır.

COŞKUN KARTAL

Trump, ABD ordusu tarafından kaçırılan Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’nun yakalanmasına yönelik operasyonu överek, operasyonun ABD ordusunun küresel gücünü bir kez daha ortaya koyduğunu ifade etti.

ABD’nin operasyondan hemen önce Venezuela’nın büyük bölümünde elektriği kestiğini belirten Trump, bunun sahadaki birliklere ciddi bir avantaj sağladığını söyledi

Trump, hava ve kara unsurlarının eş zamanlı şekilde devreye sokulduğunu belirterek, “152 uçak vardı. Kara birliklerimiz çok fazlaydı. Son derece karmaşık bir durumdu ama taktiksel olarak zekiceydi” ifadelerini kullandı.

Operasyonda  ABD tarafından kimsenin hayatını kaybetmediğini belirten Trump, “Maalesef çok sayıda insan öldü. Çoğunluğu Kübalı askerlerdi. Geleceğimizi biliyorlardı ama buna rağmen bu sonuç değişmedi” ifadelerini kullandı.

ABD ordusunun kapasitesine değinen Trump, “ABD bir kez daha yeryüzündeki en güçlü, en gelişmiş ve en ölümcül orduya sahip olduğunu kanıtladı. Kimse bizi alt edemez, yaklaşmak bile mümkün değil” ifadelerini kullandı.

Trump, savunma sanayisine de mesaj vererek, silah üretiminin hızlandırılacağını, savunma şirketlerine bu konuda baskı yapacaklarını söyledi.

Trump, Cumhuriyetçilerin ara seçimleri kazanması gerektiğini, aksi takdirde Demokratlar tarafından görevden alınacağını belirterek, “Ara seçimleri kazanmalıyız çünkü eğer ara seçimleri kazanamazsak, beni görevden almak için bir neden bulacaklar. Görevden alınacağım” dedi.

Umut Vakfı’nın yayınlanan’ 2022 Türkiye Silahlı Şiddet Raporu’ na göre; 2022 yılında medyaya 3 bin 984 silahlı şiddet olayı yansıdı.

Ülke genelinde yaşanan silahlı şiddet olaylarında 2 bin 278 kişi hayatını kaybederken, 4 bin 231 kişi yaralandı

Umut Vakfı tarafından, bireysel silahlanmaya ve silahlı şiddetteki artışa dikkat çekmek amacıyla hazırlanan rapora göre, sadece 2022 yılında ülke genelinde yaşanan silahlı şiddet olayları sonucu 2 bin 278 kişi hayatını kaybetti, 4 bin 231 kişi ise yaralandı. Yerel ve ulusal medyayı takip ederek hazırlanan rapora göre, 2022 yılında medyaya 3 bin 984 silahlı şiddet olayı yansıdı.

Rapora göre, silahlı şiddet olaylarının 616’sında (yüzde 15,46) kesici aletler kullanılırken 3 bin 368 (yüzde 84,54) cinayet ateşli silahlarla işlendi. Ateşli silahlara bakıldığında ise 143’ünün beylik silahı yani asker ve polislerin kullandığı resmi silahların, 2 bin 528 olayda ise tabancaların kullanıldığı görüldü.

Vakfı Raporu’na göre, en çok silahlı şiddetin yaşandığı bölge önceki yıllarda olduğu gibi Marmara Bölgesi. Bin 136 silahlı şiddetin medyaya yansıdığı Marmara Bölgesi’nde yaşanan olaylarda 560 kişi hayatını kaybederken, bin 218 kişinin ise yaralandığı kayıtlara geçti.

Marmara Bölgesi’ni 571 olayla Akdeniz, 566 olayla Güneydoğu Anadolu, 543 olayla ise Karadeniz Bölgesi’nin izlediği görüldü. İç Anadolu Bölgesi’nde 463 olay yaşanırken, Ege’de 459 ve Doğu Anadolu’da 246 olay yaşandı.

2021 yılında Türkiye genelinde bölgeler değerlendirilirken; silahlı şiddetin en çok yaşandığı yer yüzde 25,91’le Marmara Bölgesi olarak dikkat çekiyordu. Aynı yıl yüzde 5,68 ile silahlı şiddetin en az basına yansıdığı yer Doğu Anadolu olarak görülürken yüzde 14,50’yle en çok olayın yaşandığı ikinci bölge Akdeniz Bölgesi olarak yer alıyordu. Silahlı şiddetin en çok yaşandığı bölgeler sıralamasında yüzde 13,84’le Güneydoğu Anadolu Bölgesi üçüncü, yüzde 13,79’la Karadeniz bölgesi dördüncü, yüzde 13,34’le İç Anadolu Bölgesi beşinci ve yüzde 12,94’le Ege Bölgesi altıncı sıradaydı.