Selimiye – Kent Ekranı

Cengiz ERDİL; BETONA TESLİM EDİLMEMESİ GEREKEN BİR KÖŞE; SELİMİYE KOYU

Kent Ekranı — Sun, 31 Aug 2025 09:00:00 +0000

‘Yol medeniyettir’ diye bir laf var ya; işte aşağıdaki öykü insan icadı yolun, doğa harikası bir beldeyi nasıl yok ettiğinin acı gerçeğidir.

Selimiye Muğla’nın Marmaris ilçesine bağlı bir köydü, AKP’nin Anadolu’yu alt üst eden idari düzenlemelerinden sonra mahalle kimliğini aldı. Aslında Selimiye’nin kaderi 1992 yılında karayolu bağlantısının sağlanmasıyla değişti. Bir dönem, Selimiye’ye yalnızca Datça üzerinden deniz yoluyla erişilebilmekteydi. Bu yüzden yöre bir doğa hazinesi sayılıyordu.

Dünyada bu tür yerlere bırakın yolu bazen seyahat bile kısıtlanıyor, gideceksen tekne ile git, o da sınırlı sayıda…

Şimdi Selimiye yakınlarındaki Bozburun’dan bahsedelim; burası, mavi ile yeşilin Leyla ve Mecnun gibi kucaklaştığı cennetten köşe gibidir.

Selimiye Kalesi eski çağların izini taşıyan mekansa, Bozburun’da dillere destan Karia uygarlığına açılan kapıdır. Binlerce yıllık geçmişin izini arayanlar yolculuğa buradan başlarlar.

Onlarca doğal plaja sahip Selimiye kıyıları denizden çok göle benzer, denizin sinirlenip dalga savurduğu günlerin sayısı çok azdır. Denizi sakin, insanı sakin, zeytin ağaçları sakin, böyle bir yer Selimiye…

Tekne trafiğinin arttığı ve bir türlü kontrol altına alınamadığı Ege kıyılarının güzelim koylarının başındaki tehlike burada da var.

Selimiye’nin Derindere mevkiinde şimdi 145 yat kapasiteli bir marinanın yapılması planlanıyor. Bu marinaya ve yol açacağı yapılaşmaya elbette çevrecilerin örgütlendiği Marmaris Kent Politikaları Derneği karşı çıkıyor.

İtirazların temel nedeni, tarih ve coğrafyayı iyi bilmelerinden kaynaklanıyor (İlber Ortaylı’nın kulakları çınlasın)

Marinanın zaten kendini temizleme yeteneğinden yoksun, durgun bir suya sahip Selimiye’deki bütün akışı ortadan kaldırma tehdidi taşıdığı belirtiliyor.

Marinanın yapılacağı alanda zamana direnen ve üzerinde araştırma yapılması gereken 400’den fazla hayli yaşlı zeytin ağacı bulunuyor.

Aynı bölge için daha önce bir vatandaş, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Muğla İl Müdürlüğü’ne başvurarak aromatik bitki yetiştiriciliği yapmak amacıyla talepte bulunmuş, ancak bu istek reddedilmiş.

Şimdi bu projeyi engelleyenler betona selam çakıyorlar.

Ne diyeceksin; burası Türkiye…

Cengiz ERDİL