Şiirin salıncağında, gelenekle görenek arasında, görünenle görünmeyenin gizemli sarmalında, metafizik ürpertilerle dolu bir yolculuğa çıkmak gibiydi bu kitabı okumak.

Okumaya sık sık ara verip, anlatmak için midir şiir, anlamak için midir, diye sordum kendime. Nedir bunca şairin derdi, bunca sözcük ve imgeyle dedim. Duymak için olmalı kendini dedim sonra. İnsanın içi musıkiler silsilesi. Hissetmek için olmalı dedim, sesten, histen ve düşten de yaratıldığını.

Şehir, Zaman, Kadın; içe dönük bir şairin, gerçeklikten kopmadan his sesiyle ördüğü bir kitap. Şiirlerde egemen temalar olarak şehir, zaman ve kadın öne çıkıyor olsa da çok daha zengin temalar ve güçlü imgelerle bezeli.

Yaşam ve ölüm ve öteki ölüm.

“Ölüm boyumuzca bir şeydir. -metafizik-
Elbet gün gelir emzirir analarımız.”

Çocukluk ve adamlık ve kadınlık.

“Cevabı yıllar sonra aklıma yattı
Babama küçükken sorduğum
Kadına dair sorunun;
Bir yüzü ay, öteki neden hep gece
Süt de onda oğul, zehir de.”

Aşk ve acı ve hüzün.

“Bir kadın geçiyor gözlerimin buğusundan
Hüzünle kol kola
…
Bir şey bilirim
Yalnız bir şey
Ne acı yaraşır bize
Ne acısız çıkılır yola. “

Suç ve günah ve şehvet.

“Billur bir suç işledim
Dolaşıp kıbleye durdu günah,
…
Rutin darbelerle çıldırır gövde
Uzanır, meğer ki kadınım yok.”

Sabahlar ve akşamlar ve geceler.

“Nefesimi unuttığum yerde
Dansı bıraktım,
Akşam şaraba benzerdi
Hu ya hu ya.”

Şarkılar ve makamlar ve rüyalar.

“Oradaysa gitti
Kim gitmez ki?
İncesaz segâh yerine
Incesızı hüzzam.
Yıkanır suyunda zaman
Ağusu akar
Ellerini yıkar.”

Ve insanlar:

“Kasiyerler, natırlar, kasaplar… muavinler, bekçiler, zabıtalar, katipler… fahişeler, ayyaşlar, kopuklar… bitli oğlanlar, sivilceli kızlar…”

Ve dahası.

Şairin yalın ve çarpıcı dili, hem duygusal hem de düşünsel bağı kolayca kurar okuyucuyla. Güçlü üslubu, duygusal bir yolculuk sunarken, insanın çelişik ve karmaşık doğası üzerine düşünmeye de teşvik eder. Şiirlerin estetik gücü ise bireysel deneyimlerin evrensel temalara dönüştüğü alegorik dizelerde gösterir kendini. Şairin Özdemir Asaf gibi büyük ustaları da selamladığı dizelerdir bunlar aynı zamanda.

“Sen hem bir hastalık gibisin hem de sağlık gibisin.”

“Süt de onda oğul, zehir de.”

Ve Orhan Veli misali, şiir gündelik hayatın ta kendisidir dedirtmekten de geri durmamıştır şair. ‘Rutin’ adlı şiirinde, hayatın sıradanlığı içindeki şiirselliği, samimi ve yalın bir üslupla aktarmıştır okuyucuya.

“Ehven-i şer bir iş, kırmızı yok.
Vasat bir ev, biz arka balkona
Kömür koyuyoruz
Eve geç kalma,
Eve
Geç
Kalma,
Karımın sesi bu da
Ve salınımı
Hayasızca salınışı ümidin.
Yoruldum
Şimdi bir yağmur yağsa
Ancak rahatlarım.”

Şiirlerdeki kadın vurgusunda, kadın, sadece fiziksel güzelliğiyle sınırlandırılmamıştır, kadının, şairin yaşam enerjisinin kaynağı da olduğunu görmek mümkündür. Kadın, yokken bile varlığını ve hükmünü sürdürür şairin iç dünyasında. Dolayısıyla Özdemir Asaf ve Orhan Veli ile sınırlı kalmaz şairin ustaları selamlaması. Şiir serüveninde en büyük ‘ders’ ve desteği gördüğü; ‘Ne kadınlar sevdim, zaten yoktular, ‘diyen ustası Attila İlhan’ı da selamlar şair.

“Ve kadınlar
Hülyaların güzel oyuncakları;
Starlar, artistler, sevgililer
Çocukluğumun sedef aynasında
Makyaj tazeleyenler
Neye yarar?”

Sadece yenilikçi şairleri selamlamakla kalmaz Nurullah Kadirioğlu, divan şiirine de göndermeler yapar kimi dizelerinde. Gelenek ağacından topladıklarını özenle kurduğu yenilikçi sofrasına da ustalıkla serpiştirir.

“Vakfına erdim:
Avarif’ul me’arif
Ekanim-i selâse
Yitik zamanda
Konuşurken usul kelâm
Nerede kalmıştık biz
Allah aşkına?”

Okumaya devam ettikçe, şairin ‘nostaljik ve melankolik ve alegorik’ iç dünyasına tanık olmakla kalmaz, şiirlere sinen zamanların ruhuna da aşina oluruz bir yandan. Şairin kendini merkeze alarak yol alışı, içinde bulunduğu ‘toplum ve dünya ve kainat’ ile olan bağına da ışık tutar. Bireysel mücadelesini varoluşsal mücadelesine Deniz Gezmiş’i anarak içiçe yansıttığını görürürüz.

“Tamamlandı düşen satır:
Leke
Sır
Ayna
Alt alta üç nokta:
Protest
Şiar
Nümayiş,
Eğildi karanfil:
Havaya
Suya
Toprağa
Ağzıma
Dördüncü
Cemre:
Bere
Yara
Mayıs
Deniz“

Kitabın vaadettikleri bu kadarla sınırlı değil elbette. Küçük bir pencere açmaya çalıştım ben kitabın kapağına. Daha fazlası için küçük bir davetiye. Okuyacak olanlarla aynı dizede buluşmak dileğiyle.

“Kuşlar değil ya hep imge.”

Hülya Bilge GÜLTEKİN

Şehir Zaman Kadın

EN GÜZEL RESİM
Şiir: Nurullah KADİRİOĞLU
Seslendiren; Cüneyt GÜNDOĞDU
TRT Spikeri

Kitap İçin;

https://share.google/fsAcOPvR5wBy20kyS

https://share.google/IYYNEaPGouk1c8hdT

Gazetecilik kariyerine TRT’de başlayan, uzun yıllar televizyonculuk ve akademisyenlik yapan Nurullah Kadirioğlu; hem medyanın dönüşümüne tanıklık etmiş bir gazeteci hem de “Şehir, Zaman, Kadın” kitabıyla iç dünyanın izini süren bir şair. Onun dünyasında haber, gerçeğin peşindeki bir eylem; şiir ise ruhun sığınağı. Kadirioğlu ile medyanın bugünü, haberciliğin yarını ve şiirin direnci üzerine konuştuk. İyi okumalar.

Gazetecilik kariyerinize TRT’de başladınız ve çeşitli TV kanallarında yöneticilik yaptınız. Bu süreçte medya sektörünün dönüşümüne tanık oldunuz. Sizce Türk medyasının en büyük değişimleri neler oldu ve bu değişimler haberciliği nasıl etkiledi?

Ben TRT’nin son Altın Yılı’nın ürünüyüm. 98’de ayrıldım. İzleyen medya hayatımda ne gümüş ne de bronz yıllara tanıklık etmedim. Önce’ çakma’ denildi sahte ürünlere, daha sonra replika ismini uygun gördüler. Benim doğduğum kentte sahte olana  ‘tel maşa’ denirdi. Lafı uzatmak gereksiz. Şimdiki medya ‘tel maşa.’

Medya (konvansiyonel) uzun süredir (hangi tarafta olursa olsun) oyuncağı ‘haber’ olan bir evcilik oyunu içinde.

Televizyon haberciliği ve programcılığı dersleri verdiniz. Günümüz dijital çağında televizyon haberciliğinin hâlâ bir geleceği var mı, yoksa yerini tamamen dijital platformlara mı bırakıyor?

Öğrencilerime hep şunu dedim: haber ve program üretmek için ‘doğru’ olanı öğrenin. Doğru, mutlaka bir gün kefenini yırtacaktır! Habercilikte ki sapma ister istemez başta sosyal medya olmak üzere alternatif dijital medya türlerine yol açtı.  Bence gelecek bu kulvarda şekilleniyor.

Akademisyenlik ile gazeteciliği bir arada yürütmek size neler kattı? Bu iki alan birbirini nasıl besledi?

Bana kattıkları pek önemli değil. Çünkü biz o yıllarda TRT’de muhabirken araştıran ve aktaran anlamında bir tür ‘hoca’ydık zaten. Öğrencilerime gelince hep şunu dedim. Haber sınıflarda ve anfilerde değil, yaşamın dinamizmindedir. Sokağa çıkın! Peki çıktılar mı? Bilemem, ama ben olması gereken konusunda uyarımı yaptım.

Medya eğitiminde etik ve sorumluluk kavramlarının önemi hakkında ne düşünüyorsunuz? Günümüzde bu konuda eksiklikler görüyor musunuz?

Etik -tik, sorumluluk ise -luk seviyesinde. Bu kelimelerde  kaç harf eksikse 10 ile çarpın: 80 eder. İkisine de o kadar yıl uzağız.

Nurullah Kadirioğlu kendini  en iyi hangi 3 kelime ile anlatabilir? Bu sorudan hareketlede kısaca sizi tanıyabilir miyiz?

Acı

Sancı

Alegori

1985 yılından beri şiir yazıyorsunuz ve Şehir, Zaman, Kadın adlı bir şiir kitabınız yayımlandı. Şiir yazmaya nasıl başladınız? 

80’lerin başında başladım. 12 Eylül faşizmini yaşadığımız dönem… Öncesinde, (ilk gençliğimde) 12 Mart faşist derbesini yaşamıştım flu bir şekilde de olsa. 80 ise bizi şiddetle salladı. O dönem beni sadece şiir kabul etti. Bigâne kalamazdım. El verdi, ben de o eli tuttum. Rehberim ve yönlendiricim Attila İlhan idi. Genel müdürlüğünü yaptığım dönemde TV8’de beraber çalıştık. Aydınlattı bizi bu namuslu ve bilge aydınımız.

Kitabınızın adı Şehir, Zaman, Kadın. Bu kavramlar sizin için ne ifade ediyor ve şiirlerinizde bu temaları nasıl işlediniz?

Şehir çoğumuzun hayatında tekil bir mezarlık.

Kadın bu durumu katlanılır kılan bir ‘bilge’.

Zaman ise bazen hayıflandığımız kimileyin onunla vücut bulduğumuz bir muamma ki, ancak şiir çıkar bu kaosun girdabından.

Gazetecilik gibi yoğun ve dinamik bir meslekle şiir yazımının içe dönük  dünyasını nasıl dengelediniz? Şiir, sizin için bir sığınak mı yoksa bir ifade biçimi mi?

Bunu bir yerde de söylemiştim: Gündüz gazeteci veya ‘hırt’ gece şair olursanız ikisi birbiriyle didişmez, Barış içinde yaşayıp giderler. Şiir benim için nedir? ;Sığınakta bir ifade biçimi. ‘Sesimi  duyan var mı?’ gibi bir tür ‘depremden’ çıkış çırpınışı.

Kent Ekranı internet sitesinde yazarlık yapıyorsunuz. Bu platformda hangi konuları ele almayı tercih ediyorsunuz? 

Kent Ekranı şu moda deyişle ‘butik’ bir haber ve düşünce sitesi. Herkesin yaptığı gibi haber bombardımana girmiyoruz. Günümüz haberciliğinin unutulan; bireyin sıradan günlük yaşamını ilgilendiren ve sanırım ‘üvey’ işlemi gören haber ve düşüncelere itibar ediyoruz. Mevcut medya düzeninde belki ancak bu şekilde ‘aslına uygun’ habercilik yapılabilir.

Klasikleşen bir sorum var onu size de sormak istiyorum. Elinizde sihirli bir değnek olsaydı dünyada ya da hayatınızda neyi değiştirmek isterdiniz?

Değişim beklentisi beni hırpalar; üzer ve çürütür. Hayatımdan hep keyif aldım. Aynı kalsın. Dünyaya gelince… O kadar çok paraya ‘iman’ eden var ki bunlar ‘sihirli değnek’i de satın alırlar!

Aşağıdaki linklerden birini kullanarak ‘Şehir Zaman Kadın’ şiir kitabını edinebilirsiniz. 

bkmkitap

https://share.google/fsAcOPvR5wBy20kyS

Şiirden Yayıncılık

https://share.google/IYYNEaPGouk1c8hdT

n11

https://www.n11.com/urun/sehir-zaman-kadin-siir-kitabinurullah-kadirioglu-105187962?magaza=berce

Hepsi Burada

https://www.hepsiburada.com/sehir-zaman-kadin-siir-kitabinurullah-kadirioglu-p-HBCV0000AAIY6J?magaza=PEN+GIDA&url_src=and-product-detail