NASA, cismin sıradan bir kuyruklu yıldız, yani uzun bir gaz ve toz kuyruğuna sahip buzlu bir kaya olduğunu iddia etse de , istihbarat yetkilileri 3I/ATLAS’ın uzaylı bir araç olma olasılığını araştırıp araştırmadıkları sorusuna yanıt vermeyi reddetti. 

Kasım 2025’te Bilgi Edinme Özgürlüğü Yasası (FOIA) kapsamında söz konusu kuyruklu yıldızla ilgili yapılan bir talebe yanıt olarak CIA, 3I/ATLAS ile ilgili kayıtların varlığını veya yokluğunu “ne inkar edebileceğini ne de doğrulayabileceğini” belirtti .

Federal hükümet, cismin Temmuz 2025’te tespit edildiğinden beri uzaylı yaşamına dair hiçbir belirti göstermediğini veya yapay olarak inşa edilmiş bir uzay aracı olmadığını savunmuştu .

Ancak CIA yine de ‘Glomar yanıtı’ olarak bilinen bir yanıt vermeye karar verdi. Bu, hükümetin ‘Bilgimiz olup olmadığını size söylemeyeceğiz, çünkü bunu itiraf etmek bile hassas sırları açığa çıkarabilir’ deme şeklidir. 

Harvard profesörü Avi Loeb, NASA’nın iddialarına meydan okumaya devam ederek, 3I/ATLAS’ın bilim insanlarının doğal olaylar olarak açıklayamadığı en az 12 tuhaf davranış sergilediğini vurguladı.

Bu anormallikler arasında, cismin normal bir kuyruklu yıldızın ters yönüne doğru uzanan parlak bir ‘ters kuyruğu’ olması, yerçekimi yasalarına meydan okuyan rota değişiklikleri ve genellikle uzay araçları tarafından ısıyı saptırmak için kullanılan bir metal olan nikel bir kabuk bulunması yer alıyor.

Loeb, Pazartesi günü yayınlanan bir açıklamada, “NASA yetkilileri muhtemel bilimsel yorumu iletmeye teşvik edilirken, aynı zamanda CIA’nın kara kuğu olayı olasılığını ciddi olarak değerlendirmesi, gereksiz yere paniğin yayılmasını önlemek için kamuoyundan gizlendi” şeklinde bir tahminde bulundu .

1968 yılında Apollo 8 ile Ay’ın çevresine ulaşan NASA, 2026 yılının başında gerçekleştireceği Artemis 2 göreviyle bu adımı yarım asır sonra tekrarlamaya hazırlanıyor. 10 günlük yolculukta dört astronot olacak.

Dört astronottan oluşan mürettebatı Ay’ın etrafından dolaştıracak olan bu 10 günlük uçuş, Orion uzay aracının ve dünyanın en güçlü roketlerinden biri olan Uzay Fırlatma Sistemi’nin (SLS) gerçek derin uzay koşullarındaki ilk insanlı sınavı olacak.

Bu yeni misyon, 1972’den bu yana Ay yakınlarına yapılacak ilk insanlı uçuş olması sebebiyle teknik açıdan kritik bir önem taşıyor. Astronotlar Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch ve Jeremy Hansen, “Integrity” adını taşıyan kapsülle Ay’ın öteki yüzüne kadar uzanan bir rota izleyecekler. Günümüzde Çin gibi diğer aktörlerin Ay üzerindeki planları uzaydaki rekabeti yeniden şekillendirirken, Artemis 2 görevi aslında bir sonraki aşama olan Ay yüzeyine iniş (Artemis 3) için gerekli olan tüm hayati sistemleri doğrulamayı hedefliyor. Bütçe tartışmaları ve kurumsal dönüşümlerin gölgesinde ilerleyen proje, uzay biliminin sadece keşif değil, aynı zamanda zor dönemlerde toplumsal bir vizyon oluşturma gücünü bir kez daha test edecek.

Çapı 80 santimetre olan kaya, ilk bakışta ‘yontulmuş’ görünümüyle dikkat çekiyordu.

Uzmanlar şimdi bunun büyük ihtimalle Güneş Sistemi’nin başka bir yerinden kaynaklandığını söylüyor .

Perseverance, kayanın bileşimini ölçmek için SuperCam cihazını kullanarak yüzeyin küçük bir bölümünü güçlü bir lazerle ısıttı.

Phippsaksla adı verilen cismin olağanüstü yüksek demir ve nikel içeriğine sahip olduğu ortaya çıktı.

Bu alışılmadık bir durum çünkü Perseverance, Jezero kraterinde başka hiçbir yerde bu kadar yüksek metal içeriğine sahip tek bir kaya bile bulamadı.

Purdue Üniversitesi’nden jeolog ve Perseverance operatörü Dr. Candice Bedford, NASA blogunda şunları yazdı : ‘Bu element kombinasyonu genellikle büyük asteroitlerin çekirdeğinde oluşan demir-nikel meteoritleriyle ilişkilendirilir; bu da bu kayanın güneş sisteminin başka bir yerinde oluştuğunu düşündürür.’

Birmingham Üniversitesi’nden Dr. Gareth Dorrian, Daily Mail’e yaptığı açıklamada, “Mars’taki bu göktaşının asteroit kuşağından gelmiş olması oldukça muhtemel” dedi.

‘Bu özel meteoritler kimyasal aşınmaya karşı oldukça dirençlidir ve gezegen atmosferinden ateşli düşüşten sağ çıkma olasılıkları daha yüksektir.’

Ancak, kayalık meteoritlerden daha nadir olmalarına rağmen, Mars’a çarpan meteoritlerin hacmi, diğer tüm Mars keşif araçlarının demir-nikel kayaları bulduğu anlamına geliyor.

Temmuz ayında ilk kez görüldüğünden beri 3I/ATLAS adı verilen bu cisim, bilim insanlarını ve internet kullanıcılarını büyüledi, hatta  Kim Kardashian’ı NASA’ya sorular sormaya yöneltti.

Pek çok bilim insanı bunun başka bir güneş sisteminden gelip bizi ziyaret eden bir kuyruklu yıldız olduğunu ileri sürdü. 

Ancak aralarında bir ABD Kongre üyesi ve bir Harvard araştırmacısının da bulunduğu diğerleri, cismin uzaylı bir uzay aracı olduğuna ikna olmuşlardı. 

NASA, Mars’a ait üç uzay aracının, nesneden sadece 29 milyon kilometre uzaktayken  çektiği fotoğrafları yayınladı .

Bu resimler nihayet tüm spekülasyonları ortadan kaldırıyor, çünkü nesnenin kimliğini doğruluyor.

NASA’nın üst düzey yetkililerinden Amit Kshatriya, düzenlediği basın toplantısında, “Evrende yaşam belirtileri bulmayı çok istiyoruz… ancak 3I/ATLAS bir kuyruklu yıldız” dedi. 

NASA’nın Mars uzay aracı, kuyruklu yıldızın sadece 29 milyon kilometre (18 milyon mil) uzağından geçtiği sırada onu yakınlaştırdı. 

HiRISE tarafından çekilen ilk görüntüde kuyruklu yıldız, bulanık beyaz bir topa benziyor.

NASA, ‘Piksel başına yaklaşık 30 kilometrelik bir ölçekte yakalanan 3I/ATLAS, HiRISE görüntülerinde pikselli beyaz bir top gibi görünüyor’ açıklamasında bulundu. 

‘Bu top, kuyruklu yıldızın Mars’ın yanından geçerken fırlattığı, koma adı verilen toz ve buzdan oluşan bir buluttur.’

Bu arada NASA’nın MAVEN uzay aracı, UV kamerasını kullanarak kuyrukluyıldızın iki benzersiz fotoğrafını çekti.

3I/ATLAS olarak bilinen ziyaretçinin en yeni görüntüleri , uzay ajansı tarafından yayınlanmasından sonra eleştiriler birbirin izledi ve birçok kişi uzay ajansının gerçekte bildikleriniü örtbas ettiğini iddia etti.

NASA Ajansın yardımcı yöneticisi Amit Kshatriya, YouTube’da düzenlediği basın toplantısında , ‘3I/ATLAS bir kuyruklu yıldızdır’ dedi.

NASA’nın Mars Keşif Yörünge Aracı’ndaki HiRISE kamerasının, 3I/ATLAS’ın bugüne kadarki en iyi görüntülerinden birini sağlaması bekleniyordu; çünkü nesneyi sadece 19 milyon mil uzaklıktan görüntüleyebiliyordu.

Ancak dün gösterilen görüntü, herhangi bir tanımı olmayan, bulanık, siyah-beyaz bir görüntüydü.

Aslında, NASA tarafından sunulan en net ve en ayrıntılı görüntü, yıldızlararası cismi tam olarak göstermiyordu. Bunun yerine, 3I/ATLAS tarafından uzaya salınan kimyasal elementlerin renkli bir görüntüsünü gösteriyordu.

Sosyal medyada bir kişi, ‘NASA Mars yörünge aracı bu fotoğrafı çektiğinde sisli bir Londra günüydü haha’ diye şaka yaptı.

Uzay ajansı ayrıca 3I/ATLAS’ın tipik bir kuyruklu yıldız için doğal olmayan davranışlar sergilediği iddialarını da yalanladı.

Açıklamalar üzerine sosyal medya çılgına döndü, birçok kişi uzay ajansının gerçekte bildiklerini sakladığını ve daha net görüntüleri gizlediğini ileri sürdü .

“Ne büyük bir zaman kaybı! NASA çok fena yalan söylüyor. Hepsi senaryoya göre yazılmış. Gaslighting inanılmaz,” diye yazdı bir kişi X’te.

Başka bir sosyal medya kullanıcısı ise, “Bu bulanık, saçma fotoğrafla tüm güvenilirliğinizi yitirdiniz. Dünya’yı önemseyen herkes, düzenlenmemiş tüm görüntü arşivini Wikileaks’e yüklemeli,” diye yazdı.

Ancak eğer dünya dışı varlıklar gerçekten varsa, bilim insanları onların saklanabilecekleri umut verici bir yer buldular. 

Oxford Üniversitesi’nden  araştırmacılar, yaşam için uygun koşullara sahip olabilecek HD 20794 d adı verilen  bir dış gezegen keşfetti .

Dünya’nın kütlesinin 6 katından fazla olan gezegene bilim insanları ‘Süper Dünya’ adını veriyor. 

Eridanus takımyıldızında yer alıyor ve yıldızının yaşanabilir bölgesinde bulunuyor, bu da sıvı suyun – ve dolayısıyla yaşamın – potansiyel olarak var olabileceği anlamına geliyor. 

En güzeli de Dünya’dan sadece 19,7 ışık yılı uzakta olması. 

Bu durum, orada gizlenen uzaylıların fotoğraflarını çekebileceğimiz ihtimalini gündeme getiriyor.

2022’de gezegenin ilk işaretlerini tespit eden Dr. Michael Cretignier, “Heyecan verici bir şekilde, bize olan yakınlığı (sadece 20 ışık yılı) gelecekteki uzay görevlerinde onun bir görüntüsünün elde edilmesi için umut olduğu anlamına geliyor” dedi. 

HD 20794 d, Şili’deki La Silla Gözlemevi’ndeki HARPS (Yüksek Doğruluklu Radyal Hız Gezegen Arayıcısı) spektrografı kullanılarak bulundu. 

Şimdiye kadarki en başarılı gezegen buluculardan biri olarak tanımlanan HARPS, gecelerinin çoğunu yıldızları izleyerek Güneş Sistemi’nin dışındaki gezegenler olan ‘ötegezegenlerin’ varlığını gösteren sinyalleri arayarak geçiriyor. 

Radyal hız adı verilen, aynı zamanda yalpalama veya Doppler yöntemi olarak da bilinen, yörüngedeki bir gezegenin kütle çekim kuvvetinin bir yıldızda neden olduğu ‘yalpalamaları’ tespit edebilen bir gezegen tespit yöntemi kullanıyor. 

Dr. Cretignier, HARPS’ı kullanarak, ana yıldız HD 20794’ün yaydığı ışık spektrumunda belirgin, periyodik kaymalar tespit etti ve bunun yakınlardaki bir gezegenin kütle çekim kuvvetinden kaynaklanmış olabileceğini düşündü. 

Ancak sinyalin zayıf olması nedeniyle bunun bir gezegenden mi, arka plandaki ‘gürültüden’ mi yoksa ince bir alet hatasından mı kaynaklandığı açıklığa kavuşmadı. 

Sinyalin doğruluğunu doğrulamak için uluslararası bir ekip, HARPS ve onun halefi olan ve yine Şili’de bulunan ESPRESSO tarafından yirmi yılı aşkın süredir kaydedilen hassas ölçümleri analiz etti.

İki cihazdan elde edilen sonuçların birleştirilmesiyle keşif nihayet doğrulandı. Dr. Cretignier’e göre bu bir rahatlamaydı çünkü orijinal sinyal, spektrografın tespit sınırının sınırındaydı. 

Astronomy & Astrophysics  dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmada ayrıntıları verilen keşif  , NASA’nın Geçişli Gezegen Araştırma Uydusu’ndan (TESS) alınan verilere de dayanıyor. 

Dr. . Cretignier ve meslektaşları HD 20794 d’nin kütlesinin Dünya’nın kütlesinin altı katı olduğunu biliyorlar ancak çapını henüz bilmiyorlar. 

Dr. Cretignier, MailOnline’a yaptığı açıklamada, “Kullandığımız yöntem yalnızca yıldıza olan uzaklığı (yörünge periyodu) ve gezegenin minimum kütlesini veriyor; yarıçapını değil” dedi. 

Gezegen sistemin yaşama elverişli bölgesinde yer alsa da, yaşam barındırıp barındırmayacağını söylemek için henüz erken. 

‘Yaşanabilir bölgede bulunan bir gezegenin, üzerinde yaşam olması için yeterli olmadığını hatırlamak önemlidir’ diye ekledi.

‘Mars ve Venüs her ikisi de Güneş’in yaşanabilir bölgesinde yer alıyor, ancak tatile oraya gitmenizi kesinlikle tavsiye etmiyorum.’

Uzman, gezegenin üzerinde su olup olmadığı, atmosferi olup olmadığı gibi daha fazla sorunun yanıtlanması gerektiğini söylüyor.

Dr. Cretignier, MailOnline’a yaptığı açıklamada, “Kontrol listesi hala uzun ve önümüzde onlarca yıllık bir çalışma var” dedi.

Çoğu gezegenin aksine, HD 20794 d’nin yıldızının etrafındaki yörüngesi ‘eliptik’tir, yani uzunlamasınadır ve mükemmel bir dairesel değildir.

Yıldızına olan uzaklığı önemli ölçüde değişir ve bu durum gezegenin yıl boyunca yaşanabilir bölgenin dış kenarından iç kenarına doğru hareket etmesine neden olur. 

Dr. Cretignier, yıldızın ‘çıplak gözle görülebilen bir yıldız’ olduğunu, yani güney yarımkürede gökyüzüne baktığınızda bile onu görebileceğinizi sözlerine ekledi. 

Sonuç olarak, bu keşif bize Güneş Sistemimiz dışındaki yaşamın ilk belirtilerini verebilir; ancak çok sayıda başka ümit verici gezegen adayı da var. 

Dr. Cretignier, ‘Böyle bir hedef, önümüzdeki on yıl içinde göklerde olacak bu tür amaçlı gelecekteki uzay misyonlarının birincil hedef listesinde yer alacak’ dedi. 

NASA’nın, 2011 yılında keşfedilen ‘HD 20794 d’ adlı bir dış gezegene adanmış bir web sayfası bulunuyor.

Dr. Cretignier, bu gezegenin eski bir isme sahip olduğunu ve aslında aynı sistemdeki farklı bir gezegen olduğunu, HD 20794 c olduğunu belirtiyor. 

HD 20794 yıldızının etrafında yörüngede dönen üç bilinen gezegen var; ancak orada bulunmayı bekleyen daha fazla gezegen olabilir. 

Sistemin tamamı 19,7 ışık yılı uzaklıkta olup, evrende bize nispeten yakın olmasına rağmen ‘ulaşılması imkansız’ bir uzaklıkta.

Dr. Cretignier, ‘Evren ölçeğinde burası bizim mahallemiz’ dedi.

‘Evrenin paradoksu budur: Gözlemlenebilir, ziyaret edilemez.’ 

DailyMail

Bir uzay aracı, değeri yaklaşık 10.000.000.000.000.000.000 dolar veya 10 kentilyon dolar değerindeki değerli metallerle dolu olabilecek bir asteroide doğru yola çıktı.

16 Psyche adlı asteroit, Mars ve Jüpiter arasındaki Asteroit Kuşağı’nda yer alıyor.

Altın, platin ve kobalt gibi değerli metallerle dolu olduğu ve bu nedenle dünyanın 100 trilyon dolarlık gayri safi yurtiçi hasılasının değerinin 100.000 katı değerinde olduğu tahmin ediliyor.

NASA, 13 Ekim 2023’te Florida’daki NASA Kennedy Uzay Merkezi’nden Psyche adını verdiği bir uzay aracını fırlattı ve aracın 2029 yazında asteroide ulaşması bekleniyor.

10 kentilyon dolarlık rakam, asteroitin Dünya’ya geri taşınıp bir şekilde madenciliği yapılması durumunda ortaya çıkarabileceği potansiyel ganimet değerine dayanıyor.

Ancak, Psyche görevi, adını aldığı asteroitin bu tür zenginlikler içerdiğini bulsa bile, mevcut teknolojimizle asteroiti eve getirmenin bir yolu yok. Ayrıca, bu kadar uzak bir yerden malzeme çıkarmak, büyük lojistik ve ekonomik zorluklar içerecektir.

Madencilik bir şekilde mümkün hale gelse bile, bu kadar büyük miktarda metalin dünya ekonomisine aniden girmesi, metallerin piyasa fiyatlarının düşmesine ve asteroitin etkin değerinin önemli ölçüde azalmasına neden olacaktır.

Psyche, iki yıldan fazla bir süre boyunca asteroitin etrafında yörüngede kalacak ve bu garip asteroitin ölçümlerini alırken 16 Psyche’nin yüzeyine 75 kilometre kadar yaklaşacak .

Patates şeklindeki asteroit Psyche yaklaşık 173 mil uzunluğunda ve 144 mil genişliğindedir. Her birinin güneş etrafındaki yörüngesinde nerede olduğuna bağlı olarak Dünya’dan 186 milyon mil ile 372 milyon artı mil arasındadır.

Ünlü bilim insanı, 2018 yılındaki ölümünden önce insan kaynaklı faaliyetler nedeniyle dünyanın sonunun gelebileceğine dair düşüncelerini paylaşmıştı.

Hawking, insan kaynaklı sorunların dünyaya zarar verenler arasında nükleer savaş, küresel ısınma ve genetiği değiştirilmiş virüsler olduğunu söyledi.

Artık 2024 yılındayız ve küresel ısınma birçok iklim değişikliği  aktivistinin gündeminin en başında yer alıyor .

Pek çok kişi ve kuruluş uygun sürdürülebilir önlemler alınmadığı takdirde gezegenin içinde bulunduğu ve bulunabileceği tehlikeyi vurgulamaya çalışıyor.

Ve endişe verici olanı, Hawking’in dünyanın ne zaman son bulacağına dair tahmininin çok da uzakta olmaması; zira onun tahminine göre bu tarih 2600 yılına kadar uzanabilir.

NASA’nın bulguları Stephen Hawking’in dünya sonu tahminini destekleyebilir ve bu tahmin düşündüğümüzden daha erken gerçekleşebilir

BBC’ye göre Hawking ayrıca teknolojinin ilerlemesinin ‘işlerin ters gitmesine yol açabilecek yeni yollar’ yaratacağını söyledi.

Ve şimdi NASA , Stephen Hawking’in öngörüsünü örnek göstererek Dünya’nın olası yok oluşundan bahsetti.

NASA daha önce Newsweek’e 2600 tarihini doğrulayamadıklarını bildirmişken, Uzay Dairesi de Hawking’in küresel tehditler konusundaki benzer endişelerini dile getirmişti.

“NASA, 50 yıldan fazla bir süredir gezegenimizi inceliyor, doğrudan insanlığa fayda sağlayacak bilgiler sağlıyor ve Hawking’in bahsettiği alanlardan bazılarını ele alan, yalnızca uzayda toplanabilen gözlemler üretiyor.

“İnsan kaynaklı küresel ısınmanın etkileri şu anda yaşanıyor, bugün yaşayan insanlar için geri döndürülemez nitelikte ve insanlar atmosfere sera gazları eklemeye devam ettiği sürece daha da kötüleşecek.”

Hem Hawking’in hem de NASA’nın uyarılarını görmezden gelmek zor, ancak Hawking daha önce bir umut ışığı vermişti.

“İlerleme kaydetmeyi bırakmayacağız veya geri çevirmeyeceğiz, bu yüzden tehlikeleri fark etmeli ve kontrol etmeliyiz. Ben bir iyimserim ve başarabileceğimize inanıyorum.” dedi.

İnsanlığın bunu değiştirecek güce sahip olduğu konusunda iyimser bir not alan NASA, “İklim değişikliğinin neden olacağı etkilerin şiddeti, gelecekteki insan faaliyetlerinin gidişatına bağlı olacak.” dedi.

NASA, internet sitesinde ayrıca, ‘Emisyonları azaltabilirsek, en kötü etkilerin bazılarından kaçınabiliriz’ ifadesine yer verdi.

Bilim insanları, Kızıl Gezegen’in kadim buz kütlelerinin uzun zamandır mikrobiyal yaşam için bir kalkan görevi görerek ölümcül kozmik radyasyonu engellemiş olabileceğini öne sürdüler  .

DailyMail.com’a konuşan başyazar Dr. Aditya Khuller, onların hayatta kalmasının anahtarının, muhtemelen tozlu kar yağışından oluşan buzlar olduğunu ve bu koyu renkli toz tarafından emilen güneş ışığının, buzlu yüzeyin altında erimiş suyun güvenli bir şekilde gelişmesine izin vereceğini söyledi

Bilgisayar modellemesi, su buzunu parçalayan ışık miktarının, tıpkı Dünya’daki yaşamla dolu havuzlar gibi, bu sığ eriyik su havuzlarında fotosentezi tetikleyebileceğini gösterdi.  

NASA’nın Jet Tahrik Laboratuvarı’nda  gezegen bilimci olarak çalışan Dr. Khuller, “Bunlara ‘kriyokonit delikleri’ deniyor ve buzun üstündeki toz ve tortunun buzun içine erimesiyle oluşuyor çünkü buz kendisinden daha koyu,” dedi .

Dünya’daki kriyokonit deliklerinde, yaşamak için fotosentez yoluyla güneşten enerji çeken algler, mantarlar ve siyanobakteriler de dahil olmak üzere çok sayıda minik, bitki benzeri yaratık belgelendi. 

Dr. Khuller, “Bugün evrenin herhangi bir yerinde yaşam bulmaya çalışıyorsak, Mars’taki buz tabakaları muhtemelen bakmamız gereken en erişilebilir yerlerden biri olmalı” dedi

Dr. . Khuller, Space.com’a yaptığı açıklamada, ‘Mikroorganizmalar genellikle kış aylarında uykuda kalıyorlar, çünkü tozlu buzun içinde sıvı su oluşturmak için yeterli güneş ışığı yok.’

‘Dolayısıyla, fotosentez için iki temel bileşen orta enlemlerdeki tozlu Mars buzunda mevcut olabilir,’ diye ekledi

Yakıştırmayı Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi NASA yaptı.

Güney Amerika’da Venezuela sınırları içinde bulunan Maracaibo gölünün çevresindeki bölgede dünyanın başka hiçbir yerinde görülmemiş sayıda ve güçte yıldırımlar meydana geliyor.

Bölge 2,000 yıldır bu özelliğiyle biliniyor.

NASA, Venezuela’nın kuzeydoğusunda Catatumbo nehrinin denize dökülmeden önce oluşturduğu Maracaibo gölündeki bu fenomeni 11 yıl boyunca araştırdı.

Sonuçta, Maracaibo gölü çevresi yeryüzünde yılda kilometrekare başına en fazla yıldırım düşen bölge olarak saptandı. Yılda kilometrekareye 250 yıldırım.

Dünyanın yılıdırım başkentinde üretilen elektrik yılda 1,6 milyon volta denk geliyor.

NASA’nın hesaplarına göre, Maracaibo gölü çevresinde yılda 140 ila 160 gecede yıldırım meydana geliyor Elektrikli gecelerde yıldırımlar 7 ila 10 saat sürüyor. Yıldırımlarla birlikte bu süre zarfında 15,000 şimşek çakması oluyor. Bu olgunun bir gecede 100 milyon ampülü aydınlatabileceği hesaplandı.

Yine Nasa’ya göre, bölgede yoğun bir gecede oluşan şimşek çakmaları ve yıldırımların 10 dakikasıyla tüm Güney Amerika aydınlatılabilir.

Catatumbo veya Maracaibo gölü yerel halkına göre yıldırımlar ve şimşekler, tabiatın kendisine saygı gösterilmesi talebinin bir sembolü.