“Ailemizi karalayalar dış güçler ve yerli uzantılarıdır”

Koskoca ülke, üç haftadır ayağa kalkmış, aşağılık, canavarca bir cinayetin şifrelerini çözmeye çalışıyor.

Baş zanlı var, onun yanı sıra tutuklanan yakın akrabalar var.

Üç haftadır susan, “içlerinden biri olan” sekiz yaşında bir kız çocuğunun katilinin bulunması için ellerinden geleni yapacaklarına,  sanki faili koruyormuş gibi davranan beş yüze yakın nüfuslu bir köy var.

Çocuk, bütün çevre yüzlerce görevliyle defalarca arandığı halde, kaybolduktan 19 gün sonra köyün burnunun dibinde, su kıyısında üzeri büyük bir  taşla örtülmüş bir çukurun içinde bulundu.

İsimsiz bir ihbar üzerine bulunduğu söylendi önce.

Sonra oraya , çocuğun cesedini baş zanlı amcanın talimatıyla gömdüğünü “itiraf eden” biri giderek değişen, biri diğeriyle çelişen  hikayeler anlatmaya başladı.

Sonunda, 15 yaşında bir “çalışanın” amcayla ses kaydı ortalığa düştü.

Çocukla, baş zanlı  amca arasındaki diyalog, “öldü mü?”, “yok daha ölmedi!”, “o iş bende!” çizgisinde devam ediyor, henüz tam rüştünü ispatlamamış çocuğun katil olabileceğini düşündürüyordu.

Küçük kızın cenazesinde “yalanlara devam edin” şeklinde sözler etmeye başlayan bir kadın, kameralar önünde yediği bir yumrukla susturuluyordu.

Köyün içinde deyim yerindeyse “32 kısım tekmili birden” bir öldürme, azmettirme, cesedin kaldırılmasına yardım etme, bunu bildiği halde susma, konuşmak isteme durumunda susturulma  eylemleri mevcuttu.

Güvenlik birimleri, yargı birimleri soruşturma üzerine soruşturma yapıyor, lakin sanki katledilen kızımızın cinayet faili bulunamasın diye “yek vücut” halini almış köy, ısrarla susuyordu.

Tabii kafa karışıklığı yaratan başka unsurlar da vardı.

Örneğin, “ailenin yakını” olduğunu özellikle vurgulayan  söyleyen bir “siyasi”, ortaya atılıp “anlatılacak ve  anlatılmayacak şeyler” olduğunu söyledi; tepkiler üzerine sözünü açıklamaya çalıştı ama, ne derece açıklayabildi belli değil.

Kızın kuran kursunun çıkışında kaybolması, imamın sorgulanması konuları da gündeme geldi, ancak imamın serbest bırakılmasıyla onlar da konuşulmaz oldu.

Muhtar olan baş zanlı amcanın ya da aileden birilerinin Hüda Par’la ilgisi olduğu söylendi ama o konuya pek girilmedi.

(Son seçim sonuçlarında AKP  yüzde 65, DEM parti yüzde 21, Hüda Par yüzde 10, YRP yüzde 3 oy almıştı.)

Bir ara bazı tarikat bağlantılarından söz edildiyse de, o konu da fazla uzamadı.

Ancak, -nedense- bir süre için için sosyal medyada trol akını yaşandı.

Trol akınının saldırıları iki konuda yoğunlaşıyordu:

Birincisi, böyle bir cinayetin hiçbir şekilde kuran kursuyla, Hüda Par’la ya da dini tarikatlarla ilişkili olamayacağı yönünde idi.

İkinci konu ise, birlikte içki içen bir kadın ve adamın resminin altına “asıl çocuk tecavüzünü bu kemalistler yapıyor;  “günlerdir Narin olayını diline dolayanlar bundan niye bahsetmiyor” şeklindeki lüzumsuz yaklaşımdı.( Gerçekten lüzumsuz muydu, yoksa bir planın parçası mıydı belli değil!)

Sonunda Narin’in ailesi yazılı bir açıklama yapıp , “ ailemizden biri bunu yapmış olamaz. Ailemizi karalayalar dış güçler ve yerli uzantılarıdır”  şeklinde siyasal polemiği andıran  tuhaf sözler etti.

Düzgün  cümlelerle kaleme alınan bu metni aile içinden “kimin” yazdığı da doğal olarak kamuoyunun merakını celbetti

Narin’in katili hala bulunmadı ve susularak ya da konuşulursa yalan söylenerek,  kafalar karıştırılmak suretiyle birileri kollanmaya çalışılıyor.

Katilin bulunmasının, bu yollarla engellenmeye çalışıldığı görüntüsü var ortada ve bu görüş kamuoyunda neredeyse ortak kanaat halini almış durumda.

Bu görünüm, cinayeti çözmeye çalışan devlet güçlerine ya da olayın duyulmasından itibaren ayakta olan kamuoyuna karşı bir meydan okuma görünümüdür.

*         *         *

Bu arada, Narinciğin cenazesinde çok tehlikeli bir başka “ideolojik” meydan okuma görüntüsü, adeta kamuoyunun gözünün içine sokulmuştur.

Sekiz yaşında, oyun çağından çıkmasına daha yıllar olan kızımızın tabutuna gelinlik duvağı konulmuştur.

Gelinlik duvağının beklenmedik şekilde hayatını kaybetmiş evlenme çağına gelmiş genç kızların tabutuna konması sıkça görülür.

Lakin bu kızların çok büyük çoğunluğu yirmili yaşlardadır.

Gelecek hayalleri kuran genç kızların , bu hayallerine ulaşamadıklarının ifadesidir bir yerde.

Ailelerini tercihiyle yapılan duygusal, romantik bir yaş tutma eylemidir.

Yasalara göre hem erkeklerin, hem kızların evlenme yaşı 18’dir.

Ancak, ebeveyn rızasıyla 16-17 yaşlarında  “mahkeme kararıyla” evlenmeye izin verilebilir.

15 yaş ve daha küçük yaşlarda evlenmek yasaktır.

Sekiz yaşında bir çocuğun aklına evlenmek gelmez ve o yaşta çocuğa bunu çağrıştıracak şekilde telkinde bulunulması, en azından etik dışıdır.

Narin’in bugün öldürülmesinde suç ortağı olduğu iddiasıyla tutuklu olan annesi, “bütün hayali gelinlik giymekti, onun için tabutuna duvak koyduk” şeklinde açıklama yapmıştı.

Oysa, kız çocuklarının evlenme yaşı, bu ülkede dinsel bakış açılarını da bahane edenler tarafından hep tartışma konusu yapılmıştır.

Ancak 2002 yılında medeni kanunda yapılan düzenlemelerin bu tartışmalara nokta koymuş olması gerekirken, verilen fetvalar, dini görüşler bir çok çevrede bu yasal düzenlemelerin tersine hareket edilmesine yol açmaktadır.

TV’lerdeki reality Show programlarında, bu tür yönlendirmelerin küçük kızların imam nikahıyla evlendirilmesi sonucunu doğurduğu ve büyük trajediler yaşandığı sıklıkla görülmektedir.

İşte yasalara karşı, resmi nikahı göz ardı eden bu tavırlar, laik ülkede aslında ideolojik meydan okuma anlamını taşıyor.

“Ben sizin medeni kanunuzu tanımıyorum, istersem 13-14  yaşındaki çocuğumu dini nikahla evlendiririm!” yaklaşımıdır bu.

Narin kızımızın içinde olmaması gereken tabutuna gelin duvağı konulması da bu türden bir meydan okumadır .

Ağır “pedofili” özendirmesi anlamına gelir!

Narin’e yan gözle bakan sapıkların derhal derdest edilip 30-40 yılı aşan cezalarla karşılaşması muhakkak olan bir ülkede, bence bunun da üzerinde durulması gerekir.

Coşkun KARTAL/Gazeteci

Coşkun KARTAL/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 14 Eylül 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Kız öldü!

Hepimizin baştan beri içten içe bildiği ama, o yaşta bir çocuğa konduramadığı acı gerçek, sonunda yüzümüze çarptı.

Adı Narin’di.

Narin hiç haketmediği, kendisine koydukları güçsüzlük ve savunmasızlık da içeren ismine hiç bakılmadan hoyratça katledildi.

Narin bedenini bir çuvala koyup suya attılar.

Aslında, bu dünyada insanlığı çağrıştıran her şeyin suratına çarptılar o güzel gülüşünü, o kırılgan bedenini.

Yalnızca Narin değildi aslında öldürülen.

İyiliğe, güzelliğe, umuda dair hangi duygu varsa, onun yanı başında suya gömüldü.

Tıpkı, daha önceki benzer cinayetlerde olduğu gibi.

Zira, bir toplumun  koruyamadığı her savunmasız birey, o toplumun geleceğe güvenle yürümesine vurulmuş bir darbedir.

Bir toplum, küçük ya da büyük , çocuk ya da yetişkin kendi bireyini kötülerden ve kötülüklerden kurtaramaz hale geliyorsa, o kötüler ve kötülükler artık istedikleri gibi suç işleyecek güç kazanma durumuna epeyce yaklaşmışlar demektir.

Narin’in öldürülmesinin anlamı budur.

Yani mesele sadece Narin’in meselesi değildir.

Pek çok insanımız, başta ana-baba olanlar da şu 20 günlük arama sürecinde verdikleri ısrarlı tepkilerle durumun bilincinde olduklarını gösterdiler.

Tabii bu farkındalık, Narin’i kurtarmaya yetmedi

Çünkü onu kurtarmak için, ortadan kaybolduğu günün öncesine dönmek gerekiyordu.

Mesele, kız çocuğunun kaçırıldıktan sonra sağ bulunması değil, kaçırılmasının önlenmesi meselesiydi.

Bu konudaki görev de, kolluk kuvvetlerine değil, bu gibi durumlar göz önüne alınarak önceden çıkarılmış caydırıcı yasalara, daha uzun vadeli olarak çocukları değil, ana babaları çocuklarını korumak için  bilinçlendirmeye, ve son tahlilde herkese lazım olan doğru dürüst eğitime düşüyordu.

Meselenin, bu tür olayların sıklıkla yaşandığı “mahallelerin” durumu ile de ilgisi vardı kuşkusuz.

Böyle şeyleri belki de doğal kabul eden, olayın faili olma potansiyeline sahip amcayı, ağabeyi ya da herhangi bir yakın akrabayı  “bir nevi koruma altına alan” bir yapıyla ilgiliydi mesele.

Bazen potansiyel failin her hangi bir dini ya da siyasal yapılanmayla ilintisi, belki de kendisine bir kalkan sağlayabilirdi .

Narin olayında da, kaçırmanın kuran kursu çıkışında yaşanmasından , bazı aile bireylerinin Hüda Par üyesi olmasına kadar pek çok konu gündeme geldi.

Bir ara  Menzil tarikatının adı da geçti.

Hatta , Narin’in kaybolmasıyla ilgili olarak yayın yasağı getirilmesinin de bu tarikat-cemaat yapılarının isimleri gündemde kalmasın diye yapıldığı iddia edilmişti.

Yani mesele sadece bir kız çocuğunun kaçırılmasının ötesine çoktan geçmişti.

Kızın ailesinin, köylülerinin tutumu da her türlü kuşkuyu körüklüyordu,

Marquez’in ünlü yapıtı Kırmızı Pazartesi, bir kasabada işlenecek bir cinayeti herkesin bildiğini, ancak kimsenin kılını kıpırdatmadığı anlatır.

Bu olay ise öyle bir  durumdan daha vahim görünüyor.

İşlenen bir cinayeti o çevredeki herkesin bildiği ama, kimsenin ağzını açmadığı kuşkusu var.

Olan Narin’e oldu ne yazık ki.

*        *         *

Bir aile, doğan kız çocuğuna neden “Narin” adını verir, onu düşündüm.

Bu kız çocuğu, ince, zayıf, kırılgan, güçsüz, çabuk incinir, onu üzmeyin mesajını vermek için mi?

Hoyrat ellerden, sapkın bakışlardan, iğrenç ağızlardan saçılan tiksindirici köpüklerle “bezeli” bıyık vurmalardan peşin peşin korumak için mi?

Ama, eğer o isim kıza bu amaçlarla verilmişse de işe yaramadı ; Narin katledildi.

Şimdi 20 günlük endişeli bekleyişimizin yerini alan yas zamanı!

Televizyon ekranları, youtube paylaşımları , göz yaşlarını tutamayan habercilerle dolu.

Sosyal medya platformlarında katillere küfredenlerin, asılmaları talebini dile getirenlerin yanısıra, Narin’den özür dileyenlerden de geçilmiyor.

“Seni koruyamadık Narin, özür dileriz!”

“Seni savunamadık; toplum olarak ileride iyi eğitim görmeni, iyi yetişmeni , güzel bir hayat sürmeni sağlayamadık, özür dileriz!”

İnsanlar, küçücük bir kızın hiç hak etmediği şekilde ölümüyle yaşadıkları şokun , yürek yangınının etkisi altında , kesinlikle içtenlikli olan duygularını dile getiriyorlar.

“Kusura bakma güzel kızım, bağışla kusurlarımızı!” diyorlar.

Oysa Narin, bunların hiç birini duymuyor.

Artık bunları da, hiçbir şeyi de duymayacak.

Doğal olarak yanıt veremeyecek.

Zaten yanıt verebilecek olsa, dünyanın en olumlu yanıtlarını verebilse,

“Neyse canım, üzülmeyin; oldu bir kere”mi diyecek?

“Sıkmayın canınızı, hayat böyle. Her zaman katiller de sapıklar da çıkabiliyor. Bu kez de benim garip başıma geldi işte” mi diyecek?

Sonra hayat öylece devam edip gidecek değil mi?

Herkesin kendi hayatı var zaten, çoluk çocuğu var.

Koruması, gözetmesi, güven içinde büyütmesi gereken Narinleri var.

Kız, üç haftalık yoğun aramaların sonunda ölü bulundu.

Bakan, üzüntülerini de belirten bir açıklamayla duyurdu olayı.

Yürekler yandı ama bu büyük kayıp artık “teknik mesele” halini aldı.

Jandarma, polis, güvenlik birimleri, savcı, yargı birimleri soruşturmalarını  sürdürüp suçluların yakalanmasına çalışacaklar, ki “bu suçun” suçlularını bulacaklarından eminim.

Sağlık birimleri otopsi işlemleri yapacaklar, suçluların kızcağıza ne tür şiddeti reva gördüğünü , cinayeti nasıl işlediklerini ortaya koyacaklar.

Sonuç, bir ya da birkaç zanlının “ağırlaştırılmış müebbet”e çarptırılması olacak.

Hapse atılacaklar.

Cezaevlerinde bu tür suçları işlemiş olanların başına gelenleri onlar da yaşarlar mı bilinmez?

Sonra, kim bilir hangi yerde, hangi koşullarda ortaya çıkabilecek “yeni” vakaları bekleyeceğiz!

Çünkü, şiddet, ahlaksız saldırganlık, katil ruhluluk önlenmesi güç bir salgın hastalık gibi “ bazı toplum kesimlerinin” içinde boy atar zaman zaman.

Ağırlaştırılmış müebbetler, hatta idamlar bir yana,  mapusanelerde bu tür suçluların başına gelenler bile korkutamaz suça eğilimli sapık tipleri.

Uygun ortamı buldukları anda saldırırlar.

Aslında mesele temelde  doğrudan devletin alması gereken önlemlere bağlı olsa da, tek tek her vatandaşın alacağı önlemler de  var.

Ki, özellikle büyük kentlerin eğitimli semtlerinde ana babalar bu tür tehlikelere karşı sürekli tetikte oluyorlar.

Çocuklarını bir an bile gözlerinin önünden ayırmıyor, tek başına bakkala bile göndermiyorlar.

Bu tavırlar bana eskiden abartılı gelirdi.

Ancak, şimdi, yaşananlar karşısında ben de olağan karşılıyorum.

Ramazan bayramının adı çocukların konu komşuyu dolaşıp şeker topladıkları için eskiden şeker bayramına dönüşmüştü.

Sonra bir gün, sanırım Kayseri de şeker toplamaya çıkan üç kardeş kayboldu ve öldürüldükleri anlaşıldı.

O günden sonra, sırf o kentte değil, ülkenin tüm kentlerinde bu güzel gelenek bıçakla kesilmiş gibi ortadan kalktı.

Ana babalar, önlem aldılar. Çocuklarını göndermemeye başladılar.

Ancak, galiba son olayda maktülün ebeveyni açısından talihsiz mi, kasıtlı mı olduğunu ayırdetmenin güç olduğu bir dönem yaşıyoruz.

Katledilen kızın babası, kızın DNA’sı arabasında bulunduğu için bir numaralı zanlı olarak tutuklu bulunan amcasını köylüleriyle birlikte cezaevinde ziyaret ediyor.

Öyle tuhaf bir durum ki.

Pek çok yerde, kızın babası, kızını öldürme zanlısı olarak suçlanan öz ağabeyi götürülürken saldırıp zarar vermesin diye güvenlik güçleri önlem alır.

Polis  kıyafetinde ya da çelik yelekle evinden çıkarırlar.

Çocuğu kayıp insanların tepkileri genelde böyledir.

Burada ise  maktulün babası, üstelik yanına bütün köyün erkeklerini alıp  katil zanlısına geçmiş olsun ziyaretine gidiyor.

Bu da başka bir organize çelişki.

Zaten organize çelişkiler ortada.

Olan Narinciğe oldu.

Hoşça kal Narin.

Hoşça kal, ailesini, çevresini seçme şansına sahip olamayan talihsiz kızım.

Coşkun KARTAL/Gazeteci

Coşkun KARTAL/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 9 Eylül 2024

Yazarın Tüm Yazıları

İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya, kayıp Narin Güran’ın cansız bedenine ulaşıldığını duyurdu.

İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya, “Diyarbakır’ın Bağlar ilçesine bağlı Tavşantepe Mahallesi’nde kaybolan Narin kızımızın maalesef cansız bedeni Jandarma ekiplerimiz tarafından bulundu. Narin kızımıza Allah’tan rahmet diliyorum. Mekanı cennet olsun. Başımız sağolsun.” açıklamasını yaptı.

21 Ağustos’ta öğleden sonra Bağlar ilçesi kırsal Tavşantepe Mahallesi’nde meydana geldi. Kur’an kursuna giden Narin Güran, çıkışta evlerine dönmeyince ailesi kendi imkanlarıyla aradı. Köylülerle yapılan aramadan da sonuç alınamayınca Narin’in babası Arif Güran, aynı gün saat 20.00 sıralarında jandarma karakoluna giderek kızının kayıp olduğunu bildirdi. Bunun üzerine bölgeye Bağlar Jandarma Komutanlığı, Bağlar Asayiş Komando Bölük Komutanlığı, Jandarma Özel Harekat timleri, Jandarma Suç Araştırma Timleri (JASAT), İstihbarat Şube Müdürlüğü, Köpek İz Takip Timi ve Su Altı Arama Kurtarma Timi’nin yanı sıra sağlık, AFAD, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Su Altı Arama ekipleri ile ilçe belediyelerinden de arama kurtarma ekipleri sevk edildi.

Ayrıca Narin’in kaybolmadan önceki son görüntüleri ortaya çıktı. Okulun 21 Ağustos’ta saat 15.15’teki güvenlik kamerası görüntülerinde, Narin’in 4 arkadaşıyla yürüdüğü ve ardından ayrılıp, tepe yolunu kullanarak evine doğru gittiği anlar yer aldı. Arama çalışmalarında 22 Ağustos’ta Güran ailesinin evine 3 kilometre mesafede, 28 Ağustos’ta ise 2 kilometre mesafede 2 farklı çocuk terliği bulundu. Ancak her iki terliğin de ailesinin beyanıyla Narin Güran’a ait olmadığı belirlendi. Soruşturma kapsamında Narin Güran’ın ağabeyi E.G. (18), kolundaki ısırık izleri nedeniyle gözaltına alındı. İstanbul Adli Tıp Kurumu’ndaki incelemede, ısırık izlerinin Narin’e ait olup olmadığı tespit edilemeyince E.G. serbest bırakıldı.

Hem arama çalışmaları hem soruşturma sürerken, bu kez Narin’in amcası, aynı zamanda kırsal Tavşantepe Mahallesi’nin muhtarı Salim Güran gözaltına alındı. Güran’ın aracından alınan DNA örneklerinin, Narin’in kıyafetlerindeki DNA örnekleri ile eşleştiği belirtildi. Jandarmadaki işlemlerinin ardından zırhlı araçla adliyeye sevk edilen Salim Güran, ‘Kasten öldürme’ ve ‘Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma’ suçlarından tutuklandı.

Narin Güran’ı arama çalışmaları kapsamında Diyarbakır’daki özel ekiple, Ankara’dan gelen özel ekip, koordineli bir şekilde çalışma yürüttü. Ekip, mahallenin içinde ve çevresinde çalışmalarını sürdürüyor. Ekiplerin bugüne kadar yaptığı çalışmalarda mahallenin çevresi 8 kez arandı. Ancak Narin’e dair bir ize rastlanmadı. Çalışmaların 15’inci gününde mahalle mezarlığında, özellikle yakın zamanda defnedilenlerin mezarları olmak üzere soruşturma savcısı eşliğinde jandarma tarafından yer altı görüntüleme cihazı ile arama yapıldı.