Biraz bulaşıcı olsa da bir kahramana hep ihtiyaç duyarlar.
Ki onlar; Nazım Hikmet’in dizelerindeki gibi, tarihin durdurulamaz akışındadırlar.

Demokrasi mücadelesi, insanı ve devleti yaşatma amacını taşır.
Totaliter rejimlere tepkidir. Ve bir kahramanı mutlaka vardır…

Seksen yedi yıl olmuş o kahraman veda edeli.
Vedasından önce de’’ beni seviniz’’ dememiş, “Beni Hatırlayınız” demiştir.
İnanın bütün sorun burada. Bakın kime mesafeliler, kimi unutturmaya çalışıyorlar;

Ya da kime sığınmamıza neden oluyorlar…

Bir gümrük memurunun oğluydu.
Üsküplü Matematik öğretmeni Yüzbaşı Mustafa Sabri Bey’in Mustafa Kemal’iydi.
Arkadaşlarının Sarı Kemal’i, Anafartalar Kahramanı, Ordunun Sarı Paşasıydı.
Çanakkale Geçilmez gerçeğini dünyalara ezberletmişti.
İngilizlerin Asi Generali, İstanbul Hükümetinin hain Generaliydi.
Kendisine idam fermanı çıkarmış olan İstanbul Hükümeti’nin bile Kumandan-ı Besaleti yani kahraman komutanıydı.
Büyük Zafer sonrası şehitlikten sonra gelen ve en büyük unvan olan Gazi unvanı sahibiydi.
Lozan görüşmelerinde İsmet Paşa’nın aziz şefiydi.
Başkomutandı.
Erzurum ve Sivas Kongrelerinin Başkanıydı.
Mareşaldi, Meclis başkanıydı.
Dört kez bu ülkenin Cumhurbaşkanlığını yapmıştı.
Fikirleri yüzyıllar ötesine taşınacak olan ve gücünü halkından alan Anadolu Şampiyonuydu.
İstanbul Üniversitesini fahri profesörü, Millet Mekteplerinin Başöğretmeniydi.
Türk Tarihinin sönmez güneşi, büyük dahi, yüce devlet adamı, ebedi önderdi.
İsmine ilave edilen her sıfat, bu büyük ulusun kendisine verdiği ve sonuna kadar hak edilmiş bir ödül ve görev olmuştu.
Mazlum milletlerin yol göstericisiydi.
Kısaca vatanın HALASKARIYDI…

Ölümünün 25.yılında UNESCO’nun kararıyla verilen ’’Onur Simgesi’’ ülkenin gururu olmuştu.

Hiçbir algı bu gerçekleri sonsuza kadar değiştiremez…

İzmir/Göztepe’de kayıtlı ikametgâhı, aslında her Türk evladının yüreğindedir…

Sevgi, saygı ve inançla,
Kemal YALNIZ

Cumhuriyetimizin dönüm noktalarından biri olan 19 Mayıs kutlu olsun 

Milli mücadelemizin başlangıcı ve Türk Milleti’nin kurtuluşu açısından oldukça önem arz eden bu bayramın Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk  tarafından gençlere armağan edilmesi de ayrı bir öneme sahiptir.

Atatürk’ün gençliğe armağan ettiği ve “Gençlik ve Spor Bayramı” olarak kutlanan 19 Mayıs tarihinin önemini daha iyi anlayabilmek için Atatürk’ün 16-19 Mayıs 1919 tarihleri arasında gerçekleştirdiği İstanbul-Samsun yolculuğuna bir kez daha bakmak gerekir.

Türkiye Cumhuriyeti’nin tarihindeki önemli olaylardan biri Atatürk’ün Samsun’a ayak basışıdır.

Türk Milleti Birinci Dünya Savaşı sonrasında kötüleşen koşullar içinde kurtuluş çareleri ararken büyük bir lider Mustafa Kemal Atatürk ortaya çıktı ve Samsun’a ayak basarak “Kurtuluş” yolunu açtı. Dolayısıyla Atatürk’ün 16-19 Mayıs 1919 İstanbul’dan başlayan yolculuğu bir kurtuluş dönemini simgeler. Samsun’a ayak basışının taşıdığı önem Atatürk’ün Büyük Nutku’nu 19 Mayıs 1919 Samsun’a çıkışı ile başlatmasından anlaşılmaktadır ki şimdi bu yolculuğu kısaca anlatmaya çalışalım.

Samsun işgal kuvvetleri için önemli noktalardan biriydi. Stratejik bakımdan büyük öneme sahipti ve Karadeniz’den Orta Anadolu’ya açılan en rahat ve güvenilir bir kapıydı. İngilizler 9 Mart 1919 tarihinde Samsun’a askerî birlik çıkarmışlardı. Buna tepki olarak Türk Makinalı Tüfek birliğinden Hamdi adındaki bir teğmenin askerlerini alarak dağa çıkması dikkatleri bu bölgeye çekti ve İngiliz Yüksek Komiserliği’nin de Türk halkının silâhlandığı konusundaki şikayetleri üzerine bu bölgeye güvenilir bir kumandanın olağanüstü yetkilerle gönderilmesine karar verildi.

Bu kumandan Mustafa Kemal Atatürk’tü ve Atatürk uzun zamandan beri ülkenin içinde bulunduğu bu umutsuz duruma üzülüyor ve birşeyler yapmak için Anadolu’ya geçmek istiyordu. Bu O’nun için bulunmaz fırsattır.  İstanbul-Samsun yolculuğu öncesinde Atatürk’le Padişah Vahdettin arasında geçen konuşmayı Atatürk şöyle anlatır:“-Paşa, Paşa!… Şimdiye kadar devlete çok hizmet ettin! Bunların hepsi artık bu kitaba girmiştir (bu bir tarih kitabıdır)! Bunları unutun, dedi, asıl şimdi yapacağın hizmet hepsinden daha önemli olabilir…Paşa, Paşa… Devleti kurtarabilirsin!…

Bu sözlerden hayrete düştüm. Acaba Vahdettin benimle içtenlikle mi konuşuyor?…O Vahdettin ki… bütün yaptıklarından pişman mı olmuştur ?Aldatıldığını mı anlamıştı? Fakat, böyle bir yorum ile başka konulara girişmeyi ürkütücü saydım, kendine karşılık verdim:

-Kişiliğe güveninize ve bana bunca yüz verişinize teşekkür ederim…Elimden gelen hizmeti esirgemeyeceğime lütfen güveniniz…”

Atatürk bu konuşmada plânlarının sezilmiş olabileceği duygusuna kapılmıştı ama, O’nu bekleyen ve O’na güvenen bir “Türk Milleti” vardı.

Atatürk ile beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü başlayacak yolculuğa gemi kaptanı İsmail Hakkı Durusu dışında 18 kişi eşlik edecekti. Bu 18 kişinin adları şöyleydi: III. Kolordu Komutanı Kurmay Albay Refet Bey (General Bele), Müfettişlik Kurmay Başkanı Kurmay Albay Manastırlı Kâzım Bey (General DİRİK), Müfettişlik Sağlık Bakanı Doktor  Albay İbrahim Talî Bey (ÖNGÖREN), Kurmay Başkan Yardımcısı Kurbay Yarbay Mehmet Ârif Bey(AYICI), Karargâh Erkân-ı Harbiyesi İstihbarat ve Siyâsiyât Şubesi Müdürü Kurmay Binbaşı Hüsrev Bey (GEREDE), Müfettişlik Topçu Komutanı Topçu Binbaşı Refik Bey(SAYDAM), Müfettişlik Başyaveri Yüzbaşı Cevad Abbas (GÜRER), Kurmay Mülhakı Yüzbaşı Mümtaz (TÜNAY),Kurmay Mülhakı Yüzbaşı İsmail Hakkı (EDE), Müfettişlik Emir Subayı Yüzbaşı Ali Şevket (ÖNDERSEV), Karargâh Komutanı Yüzbaşı Mustafa Vasfi (SÜSOY), Kurmay Başkanı Emir Subayı ve Müfettişlik Kâlem Âmiri Üsteğmen Arif Hikmet (GERÇEKÇI), İaşe Subayı Üsteğmen Abdullah (KUNT), Müfettişlik İkinci Yaveri Teğmen Muzaffer (KILIÇ), Şifre Kâtibi, Birinci Sınıf Kâtip Fâik (AYBARS), Şifre Kâtibi Yardımcısı, Dördüncü Sınıf Kâtip Memduh (ATASEV).

Atatürk beraberindeki kişilerle beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü öğleden sonra “Bandırma” adındaki eski bir vapurla Galata rıhtımından ayrılır. 17 Mayıs 1919 Cumartesi günü Bandırma Vapuru saat 21.40 sıralarında İnebolu’ya varır. 18 Mayıs 1919 Pazartesi günü beklenen yolculuğun sonuna gelinir. Yolcular Kalyon Burnu denilen yerden sandallarla Merkez iskelesine çıkarılırlar. Bu sandallardan birinin sahibi olan İsmail Yurtsever, o zaman için Atatürk’ü tanımadığını söyler, Atatürk’ü sandalda ve Samsun’da iken geniş yakalı lejyon kaputu ve başında kalpakla gördüğünü anlatır.

Atatürk, İstanbul’dan başlayan ve Samsun’da sona eren yolculuk esnasında görevli bir askerdi ve giyimi de buna uygundu ancak Samsun’a ayak bastığı günden birkaç gün sonra asker değil, sivil olarak hareket edecekti.

Atatürk’ün Samsun’a çıkışında gördüğü manzara pek parlak değildi. Şehirde İngiliz işgal kuvvetleri vardı. Pontusçular sokaklarda kol geziyordu. Halk kendisini koruyamayacak durumdaydı. Atatürk bugün müze haline getirilen Hıntıka Palas’ta kaldıkları süre içinde hep bu sorunları düşündü, yolculukta geçirdiği uykusuz geceler sona ermemişti; şimdi de burada uykusuz geceler başlıyordu. Ama, O’nda ve O’nun gibi  düşünenlerde bu azim oldukça hiçbir engel aşılmaz değildi.

Kısaca vermeye çalıştığımız bu yolculuk Türk Milleti için bir dönüm noktası oldu ve kurtuluşun başlangıcıydı. Millî Mücadele’yi başlatmak üzere Samsun’da Anadolu topraklarına bastığı 19 Mayıs 1919 tarihinin önemi nedeniyle de 19 Mayıs’ı Türk gençliğine armağan etti. Yazımızın başında da belirttiğimiz gibi gençlik kavramı genel anlamda fikirlerdeki yeniliği anlatmaktadır.  Atatürk“ Gençler! Benim gelecekteki emellerimi gerçekleştirmeyi üstlenen gençler !Bir gün bu memleketi sizin gibi beni anlamış bir gençliğe bırakacağımdan dolayı çok memnun ve mesudum” derken Türk gençliğine olan güvenini de anlatmıştır.

Atatürk’ün şu sözleri hepimiz için bir rehber olmalıdır: “Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim fikirlerimi benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu kâfidir” demiştir. Atatürk’ü anlamak, yaşadıklarını ve fikirlerini bilmekle mümkündür. Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasında yaşanan zorlukları her zaman göz önünde tutarak, 19 Mayısları Atatürk’ün emanetine daima sahip çıkarak kutlamalıyız.

İnsanlık tarihi, ideal standartları savunanlarla bunlara karşı olanların amansız mücadelesidir.

10 Aralık, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin kabulünün 74.yılı.
10 Aralık 1948 tarihli Beyanname, salt insan olmak nedeniyle doğuştan elde edilen hakların tümünü ve ihlali halinde hukuk önünde cezalandırmayı içerir.
Baskı, sömürü, güç ve kıyıma karşı; eşit, özgür ve onurlu bir yaşamı vaat eder.
Magna Carta’dan 733 yıl sonra insan hakları adına çok büyük bir kazanımdır.

Devredilemez,
Ertelenemez,
İhlal edilemez.

İnsan haklarına saygı olmadan barış olmaz.
Barış özgürlük demektir; bağış olamaz. Mücadele gerektirir.
Çünkü insan, doğası gereği düşünen ve başkaldırandır.
Biz, bunu Mustafa Kemal Atatürk’ten öğrendik.

Bu nedenle haksızlık karşısında susanların, katlandıkları hiçbir şey için itiraz hakları yoktur. Hak ihlali bir kişi için bile olsa, bu, tüm insanlığa karşı yapılmış bir tehdittir.
İnsan; bedensel, psikolojik ve ruhsal bir yapıya sahiptir.
Bunlardan herhangi birine saldırı insanlık onuruna yapılmış demektir.

Ne yazık ki; teorik söylemler ruhumuzu okşarken, pratikteki uygulamalar içimizi karartıyor. Ben, 74 yılı tüm dünyanın yeterince değerlendiremediğini düşünenlerdenim. Şiddet sarmalından en çok etkilenen bir coğrafyada yaşıyorum.

Avrupa Konseyi’ne 1950 yılında üye olduk. Ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne bireysel başvuru hakkını 1987 yılında elde ettik.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne tarafız. Bu nedenle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararlarına uymak zorundayız. Üzülerek ifade etmeliyim ki, bu mahkemelerdeki dosya sayısı açısından Rusya ve Ukrayna ile yarışıyoruz.

İnsan, başkalarının acılarını duyabiliyorsa insandır.

’’Müstemlekecilik ve emperyalizm yeryüzünden yok olacak ve yerine renk, din ve ırk farkı gözetmeyen bir ahenk ve işbirliği çağı olacak’’ diyen Bir Mustafa Kemal Atatürk’ümüz var.

Habeşistan’da yaşayan insanların derdini, ’’Taranta Babu’ya mektuplar’’ şiirinde anlatan ve 2.Dünya Savaşı cephelerinde, işgal edilmiş kentlerde acı çekenlerin duygularını ’’Memleketimden İnsan Manzaraları’’ şiirinin dördüncü bölümüne taşıyan bir Nazım Hikmet’imiz var.

Bugün Dünya İnsan Hakları Günü…

Taksim’de terör altı canımızı, can paremizi kopardı hayattan.

Mahsa Emini protestoları için verilen ilk idam cezasında Muhsin Şikari idam edildi.

Meclisimizde bir Milletvekilimiz ölümden döndü.

Bir Partimizin Genel Başkanı tamamen tesadüfen hayata tutundu.

Tarikat ve cemaatlerin altı yaşındaki bir çocuğa yaşattıkları yüreklerimizi dağladı.

Yarınımız meçhul!

Bugün Dünya İnsan Hakları Günü…

Evrensel hukuk kurallarının geçerli olduğu bir dünyada coşkuyla kutlamak isterdim…

Saygı sevgi ve inançla,

Kemal YALNIZ/İktisatçı

Kemal YALNIZ/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 11 Aralık 2022

Milletvekili Doç. Dr. Halil Özşavlı, Büyük İzmir yangını ile ilgili araştırma yaparken İngiliz savaş gemisi Curacoa’nın seyir defterinde Atatürk ile yapılan bir röportajı bulduğunu açıkladı.

AKP Milletvekili Doç. Dr. Halil Özşavlı, İngiliz arşivinde Mustafa Kemal Atatürk’ün 98 yıl önce Le Temps gazetesinden gazeteci Paul Gentizon’a verdiği ve bugüne kadar bilinmeyen röportajını gün yüzüne çıkardı.

Şanlıurfa Milletvekili Özşavlı, AA muhabirine, İngiliz Milli Arşivi’nde araştırma yaparken tesadüfen bulduğu bir belgenin önemini sonradan fark ettiğini söyledi.

Büyük İzmir yangını ile ilgili araştırma yaparken İzmir Limanı’nda demirleyen İngiliz savaş gemisi Curacoa’nın seyir defterinde Atatürk ile yapılan bir röportajı bulduğunu dile getiren Özşavlı, “Röportaj, daha önce hiç yayımlanmamış olması ve Mustafa Kemal’in verdiği mesajlar açısından çok kıymetli.” dedi.

İzmir, 1923

Özşavlı, Fransız Le Temps gazetesinden gazeteci Paul Gentizon’un, 12 Şubat 1923’te Atatürk ile yüz yüze röportaj yaptığını belirtti.

Gentizon’un, Atatürk ile yaptığı röportajı, Curacoa adlı İngiliz savaş gemisinin kaptanına rapor ettiğini anlatan Özşavlı, “Kaptan da bunu alıp seyir defterine işliyor. Sonra bu röportaj acaba Le Temps gazetesinde yayımlanmış mı diye baktım. Dönemin Le Temps gazetesini buldum. Orada hiçbir şekilde çıkmamış. Atatürk Araştırma Merkezi’ne sordum, kendim araştırdım, Mustafa Kemal’in bu röportajı kesinlikle bilinmiyor. Dolayısıyla bu röportajın ilk kez ortaya çıktığı ve daha önce yayımlanmamış olduğunu tespit ettim.” diye konuştu.

Gerçek Gündem’de yer alan habere göre, Atatürk’ün, 1,5 sayfalık röportajında üç kez “yeni Türkiye” ifadesini kullandığına dikkati çeken Özşavlı, şöyle devam etti:

“Atatürk, ‘Kapitülasyonları hiçbir koşul altında kabul etmeyeceğimizi, bağımsızlığımız için savaştığımız 4 yıl boyunca her zaman ifade ettim.’ diyor.

Mustafa Kemal, ‘Fransızların bu konuda diğer herkesten daha uzlaşmaz olması beni şaşırttı. Şahsımın ve ülkemin Fransa’ya karşı hissettiği duygular dostanedir. Fransız hükümeti, bağımsızlığımızı tehlike altına sokacak koşulları kabul etmemiz konusunda ısrarcı olursa biz bu ısrarın dostane olduğunu kabul edemeyiz. Yeni Türkiye, diğer milletler gibi yaşamak istiyor. Biz yeni Türkiye’nin, ikinci bir Çin veya koloni addedilmesine karşıyız. Biz köle olmayacağız. Eylemlerimizi harekete geçiren tek şey, tam bağımsızlığa olan talebimizdir ve Fransız halkı, tutumumuzun başka bir motivasyondan kaynaklandığını düşünmemelidir. Fransa ile iyi ilişkiler kurmak istiyoruz çünkü iki ülkenin birçok müşterek çıkarı var. Bunlar karşılıklı ilişkiye dönüşürse bu, en yararlısı olacaktır. Eğer olmazsa sonsuz güçlükler var olacaktır.’ ifadelerini kullanıyor. Röportaj, Mustafa Kemal Atatürk’ün, 98 yıl önce yeni Türkiye’ye ve tam bağımsızlığa vurgu yapması bakımından çok kıymetli.”

Paul Gentizon, daha sonra; Mustafa Kemal ve Uyanan Doğu adlı bir kitap da yayınlamıştı.

Gentizon, kitapta, genel olarak Atatürk devrimlerini Doğunun devrimleri ile kıyaslayıp; Atatürk’ün başarılı olma sebeplerini sıralamaktadır.

Atatürk’ü; düşünceleri ve uygarlık alanındaki davranışlarıyla yalnız Türkiye’nin değil, tüm Doğunun lideri olarak gören yazar; kitabının adında da buna ithafta bulunmuştu.