“İnsan acı duyabiliyorsa canlı, başkasının acısını duyabiliyorsa insandır” diyor Tolstoy.

Her spor branşının uyulması gereken kuralları vardır. Bu kurallar önceden belirlenir ve oyunun akışını sağlar. Tüm paydaşlar için zorunludur ve eşitliği gerçekleştirir.

Ancak…

Kurallara uyarken rakibe fiziksel ve psikolojik zarar vermemek esastır.

İnsani bir davranış bazen kuralları çöpe atabilmektir.

Bunun yazılı bir metni de yoktur. Adil, iyi, doğru ve dürüst olanı koşulsuz gerçekleştirmektir. Adı ;

Fair Play’dir.

Ahlak ’tır.

Karakterdir.

Erdem ve vicdandır…

Ah be Giresunspor’lu genç kardeşim!

Ah be Champness!

Dün oynadığınız Beşiktaş maçından bahsediyorum…

Dakika 90 ve takımınız üç sıfır galip.

Beşiktaş kalecisi Mert Günok sol diz çapraz bağlarını koparmış, yerde kıvranıyor.

Kale boş ve sen topu dışarı atabilecekken, dördüncü golü atıyorsun.

Ah be kardeşim!

Ah be Champness!

İç sesini nasıl duymadın?

Tam da sırasıydı, duyguların ayaklarını frenleyemedi mi?

Eşit bir durum var mıydı?

Bu genç yaşında yol göstermeyi, örnek olmayı beceremez miydin?

Tüm sporseverin gözünde kahraman olurdun be kardeşim!

O veballi gol yerine, gönüllerin konuğu olmak vardı…

Yazık, kaçırdın!..

Not 1 ; Duygularımı bir Galatasaray taraftarı olarak maçın neticesinden bağımsız olarak aktarmaya çalıştım. İnsan olarak bir tarafım hala acıyor.

Not 2 ; Belki de bu durumu Giresunspor yönetimi santra sonrası telafi edebilirdi, etmeliydi.