Birkaç gün süren bir deneyde, uluslararası bir araştırmacı ekibi 37 katılımcıdan rastgele kelimeleri olumsuz imgelerle ilişkilendirmelerini istedi, ardından bu ilişkilendirmelerin yarısını yeniden programlamaya ve kötü anılara ‘müdahale etmeye’ çalıştı.

Araştırmacılar, yayımlanan makalelerinde, “Bu prosedürün olumsuz anıların hatırlanmasını zayıflattığını ve ayrıca olumlu anıların istemsizce hatırlatılmasını artırdığını bulduk” diye yazıyorlar .

Çalışma için ekip, negatif veya pozitif olarak sınıflandırılmış, insan yaralanmaları veya tehlikeli hayvanlar gibi görsellerin yer aldığı tanınmış veri tabanlarını, sakin manzaralar ve gülümseyen çocuklarla karşılaştırdı.

İlk çalışma için uydurulmuş anlamsız sözcüklerle ilişkilendirmeleri için hafıza eğitimi egzersizleri kullanıldı. Ertesi gün, bu anıları pekiştirmek için bir uykudan sonra , araştırmacılar katılımcıların zihninde sözcüklerin yarısını olumlu imgelerle ilişkilendirmeye çalıştı.

İkinci uyku gecesi, hafıza depolaması için önemli olduğu bilinen hızlı göz hareketi olmayan (NREM) uyku evresinde, konuşulan anlamsız sözcüklerin kayıtları oynatıldı. Beyin aktivitesi elektroensefalografi kullanılarak izlendi.

Duygusal hafıza işlemeyle bağlantılı olan beyindeki teta bandı aktivitesinin, işitsel hafıza ipuçlarına yanıt olarak arttığı ve olumlu ipuçları kullanıldığında önemli ölçüde daha yüksek olduğu görüldü.

Ertesi gün ve birkaç gün sonra yapılan anketler aracılığıyla araştırmacılar, gönüllülerin olumlu anılarla karıştırılmış olumsuz anıları hatırlamada daha az yetenekli olduklarını buldular. Olumlu anıların, bu kelimeler için olumsuz anılardan daha fazla akıllarına gelme olasılığı daha yüksekti ve daha olumlu bir duygusal önyargıyla görüldüler.

Araştırmacılar , “İnvaziv olmayan bir uyku müdahalesi, bu nedenle olumsuz hatırlamayı ve duygusal tepkileri değiştirebilir,” diye yazıyor . “Genel olarak, bulgularımız patolojik veya travmayla ilişkili hatırlamanın tedavisi için önemli yeni içgörüler sunabilir.”

Kaynak: Science Alert