Bu mücadelenin merkezinde ise tarih boyunca jeopolitik önemini koruyan Kıbrıs Adası yer almaktadır.

Orta Doğu’daki istikrarsızlık ve belirsizlikler ile Doğu Akdeniz’deki enerji arayışları, Kıbrıs’ın jeostratejik önemini daha da artırmıştır. 

ABD, Avrupa Birliği ve bazı Batılı ülkeler ile İsrail’in Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ile geliştirdiği askeri ve siyasi iş birlikleri de bu ilginin somut göstergeleridir.

Buna karşılık Türkiye, uluslararası antlaşmalardan doğan garantörlük hakları çerçevesinde hem Kıbrıs Türklerinin güvenliğini hem de Doğu Akdeniz’deki güç dengesini korumayı temel öncelik olarak görmektedir.

Kıbrıs meselesinin sağlıklı değerlendirilebilmesi için tarihsel süreç göz ardı edilemez. 

1960 yılında kurulan Kıbrıs Cumhuriyeti, Türkler ve Rumların ortaklığına dayanıyordu. Ancak ENOSİS hedefi doğrultusunda hareket eden Yunanistan ve Rum birlikteliği, kısa süre içinde ortaklık düzenini fiilen ortadan kaldırmış ve Kıbrıs Türklerini devlet yönetiminden dışlamıştır. 

1974 yılında Yunanistan destekli darbenin ardından Türkiye, Garanti Antlaşması’nın verdiği yetkiyi kullanarak Kıbrıs Barış Harekatı’nı gerçekleştirmiştir. 

O tarihten bu yana adada sağlanan fiili barış ortamı, yalnızca Kıbrıs Türklerinin değil, Rum toplumunun da güvenlik içinde yaşamasına katkı sağlamıştır.

Aradan geçen yarım asra rağmen Birleşmiş Milletler öncülüğünde yürütülen müzakereler kalıcı bir çözüme ulaşamamıştır. 

Türk tarafının kabul ettiği Annan Planı’nın Rumlar tarafından reddedilmesine rağmen Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin Avrupa Birliği’ne tam üye yapılması, uluslararası toplumun tarafsızlığı konusunda ciddi tartışmalara yol açmaktadır. 

Müzakere süreçlerinin de sonuç vermemesi, iki toplumlu federal modelin siyasal zemininin giderek zayıfladığını ortaya koymuştur.

Bugün adada fiilen iki ayrı yönetim, iki ayrı demokratik yapı ve iki ayrı egemenlik anlayışı bulunmaktadır. 

Şimdiki durum, Kıbrıs meselesinin yeni bir siyasal gerçeklik üzerine şekillendiğini göstermektedir. 

Bu gerçeklik karşısında iki devletli çözüm yaklaşımı, mevcut durumun uluslararası alanda kabul edilmesine yönelik en doğru hal tarzı olarak karşımızda durmaktadır.

Öte yandan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin artan silahlanma faaliyetleri, yabancı askeri varlığın genişlemesi ve Doğu Akdeniz’de kurulan yeni ittifaklar, bölgedeki güvenlik hassasiyetlerini daha da artırmaktadır. 

Türkiye ise garantörlük sisteminin ve Türk Silahlı Kuvvetleri’nin adadaki varlığının yalnızca Kıbrıs Türklerinin güvenliği açısından değil, aynı zamanda Doğu Akdeniz’de barışın, istikrarın ve güç dengesinin korunması bakımından da önemli olduğunu savunmaktadır.

Kalıcı bir çözüm; tarihi gerçekleri, uluslararası antlaşmaları ve adada oluşan fiili durumu birlikte değerlendiren, iki halkın güvenliğini ve egemen eşitliğini esas alan bir anlayışla mümkün olabilir.

Türkiye açısından Kıbrıs, yalnızca bir dış politika meselesi değil; milli güvenliğin, Doğu Akdeniz’deki stratejik varlığın ve tarihi sorumluluğun ayrılmaz bir parçasıdır.

Tarihi tecrübeler, uluslararası hukukun temel ilkeleri ve Doğu Akdeniz’in değişen jeopolitiği birlikte değerlendirildiğinde, Kıbrıs’ın geleceğinin de adadaki mevcut siyasi ve fiili gerçeklik ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin tanınmasını esas alan bir yaklaşımla şekillenmesi mümkündür. 

Son sözse; Tarih, gerçeklerden kaçanları değil; gerçeklerle yüzleşerek geleceği inşa edenleri haklı çıkarır. Kıbrıs meselesinin çözümü de ancak bu anlayış üzerine yükselebilir.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin Barış ve Özgürlük Bayramı kutlu olsun.

İsmet HERGÜNŞEN

Özellikle yazmak istediğim konu; Doğu Akdeniz ve Kıbrıs Adası.
Bana göre; önümüzdeki 5 ve 10 yıl içinde yepyeni bir Kuzey Kıbrıs ile karşılaşacağız.
Türkiye,Amerika hatta içinde İsrail ve Yunanistan’ın ve belki Mısır’ın da dahil olduğu bir tablo. Tabii ki İngiltere’siz olmaz yepyeni bir Kıbrıs….

Mini bir Dubai ya da zenginlerin yeni uğrak yeri Monako gibi bir yer düşünüyorum.
Belki de Malta Adası gibi teknoloji şirketlerinin olduğu bir yer.
Ama her şey Türkiye ve Kuzey Kıbrıs’ın akıllı yönetimine uluslararası ilişkilerine bağlı.

Özellikle İRAN-İSRAİL-ABD Savaşı’nda ortaya çıkan bombalamalar ve güvensizlikten sonra finans merkezi Dubai’den Akdeniz’e kayabilir mi? Bunun senaryolarını düşündüm. Sizinle bunları paylaşmak istiyorum. Gerçekleşme ihtimali olan bir senaryo çizmeye çalışalım.

Senaryo:
“2035’e kadar KKTC’nin “Akdeniz Serbest Bölgesi”ne Dönüşmesi”…

KKTC’nin Dubai olması için Dubai’yi kopyalaması gerekmez. Asıl fırsat, Dubai’nin bugün zayıf olduğu alanlarda konumlanmak olacaktır sanırım.

İlk 3 yılda (2027-2030); büyük sermayenin İlk Dalga herketi artacaktır.

Önümüzdeki birkaç yıl içinde…
Avrupa’da enerji maliyetleri yüksek kalır…
Orta Doğu’da siyasi riskler devam eder…
Ve Türkiye’de faizler düşmeye başlarsa… Akdeniz kıyılarındaki güvenli gayrimenkullere yeni bir sermaye akışı oluşabilir.

Bu aşamada;
İsrail sermayesi,
Türk sermayesi,
Körfez fonları,
Rus ve Ukraynalı yatırımcılar,
İngiliz emekliler biri veya hepsi KKTC’de yoğunlaşabilir.
Böylece ilk sonuç; inşaat ve arazi fiyatlarında ikinci bir sıçrama olacaktır.

İkinci 3 yılda; (2030-2032); Kumarhane Adasından Servet Adasına dönüşüm başlar.

Bugünkü ekonomi, inşaat, casino, öğrenci üçgenine sıkışmış durumda.
Eğer AKILLI KKTC YÖNETİMİ;
Vergiyi düşük tutar…
Dijital şirketlere özel statü verir…
Uluslararası tahkim sistemi kurar…
Teknoloji şirketlerine oturum hakkı tanırsa; yüzlerce küçük teknoloji ve yazılım şirketi adaya taşınır. Dubai’nin ilk yıllardaki büyümesi de buna benzerdi.

Ve son 3 yıl, (2032-2035);
Doğu Akdeniz’in Monaco’su olmak mümkün. Benim en güçlü gördüğüm senaryo bu.

Aslında KKTC’nin gerçek rakibi Dubai değil; Monaco, Malta, Güney Kıbrıs, Karadağ’dır.
Eğer..
Yüksek gelirli emekliler gelir.
Servet sahipleri ikinci ev alır.
Marina yatırımları artar.
Sağlık turizmi gelişir.
Özel hastaneler büyürse, Girne’den Karpaz’a kadar olan hat ciddi değer kazanır.
Bunlara Lübnan’dan İsrail, Gazze ve Mısır’a kadar uzanan kıyı şeridi karşısındaki konumlamayı ekleyin.

KIRILMA…
Ve gelelim en kritik kırılma noktasına… Tek konu “Uluslararası statü”dür.
Bunun için; AB ile kısmi entegrasyon, doğrudan uçuşlarda yumuşama, ticaret ambargolarında gevşeme gibi adımlar atılmalıdır.

Belki bu adımlar atılmazsa da KKTC yine büyür ama “Dubai” değil, daha çok büyük bir tatil ve emlak ekonomisi olarak kalır.

Benim 2035 Tahminim şöyle;
Tam anlamıyla “Yeni Dubai” olma ihtimali: %10.
Doğu Akdeniz’in Malta’sı olma ihtimali: %35.
Monaco benzeri yüksek gelirli küçük ekonomi olma ihtimali: %40.
Mevcut yapının biraz büyümüş hali olarak devam etme ihtimali: %15.

Sevgili dostlar, Doğu Akdeniz’de enerji, lojistik ve jeopolitik rekabet arttıkça; KKTC’nin stratejik değeri ekonomik değerinden daha hızlı yükselecektir.
Bazen ülkeleri zenginleştiren şey doğal kaynak değil, doğru zamanda doğru yerde bulunmalarıdır.

SONSÖZ:
Bana göre, KKTC’nin önündeki asıl soru “Dubai olur mu?” değil; “Türkiye’nin Hong Kong’u veya Akdeniz’in Malta’sı olabilir mi?” sorusudur.
Bu ihtimal, bana göre Dubai senaryosundan daha gerçekçi ve daha ulaşılabilir görünüyor.

Celal PİR

Doğu Akdeniz Havzası’nda keşfedilen enerji kaynakları, küresel aktörlerin gözünü yeniden bu coğrafyaya çevirdi.

Kıbrıs Adası, tarih boyunca olduğu gibi bugün de Doğu Akdeniz’in merkezinde, küresel güçlerin birbirine dolandığı o bitmeyen mücadelenin tam ortasında yer alıyor.

Jeopolitik konumu, enerji hatları üzerindeki stratejik ağırlığı ve askeri dengeleri şekillendiren etkisiyle, bölgesel rekabetin en sıcak yerlerinden biri.

İngiltere, ABD, Fransa ve son yıllarda İsrail, adanın güneyinde kurdukları üslerle ve stratejik yatırımlarla etkinliklerini artırırken, Türk tarafının meşru hak ve çıkarlarını görmezden gelen politikalarını kararlılıkla sürdürüyor.

Tam da bu atmosferde, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) hem iç siyasette hem de uluslararası dengelerde kritik bir eşiği geride bıraktı.

Zira son seçimler artık sıradan bir demokratik yarış olmaktan çıkmış, adeta “bağımsızlık ile teslimiyet” arasında yapılan bir referanduma dönüşmüştü.

Bir yanda “Toros” kod adlı kurucu lider Rauf Denktaş’ın izinde yürüyen, ¨tam bağımsızlık¨ idealini rehber edinenler; diğer yanda ise Rumlarla federasyon hayaline kapılan, “uzlaşma” uğruna toprak ve egemenlikten taviz vermeye hazır çevreler vardı.

Katılım oranının düşük kaldığı seçimlerin sonunda, KKTC’nin yeni Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman oldu.

Sonuç bazı çevrelerde soğuk duş etkisi yarattıysa da, ilk açıklamaları Toros çizgisinden sapmayacağı yönünde güçlü sinyaller veriyor.

Sanırım kendisi de, Annan Planı döneminde nasıl bir felaketin eşiğinden dönüldüğünü iyi biliyor. Rum yönetiminin acımasızlığına bırakılmanın ne anlama geldiğini ise ya büyüklerinden duymuş ya da tarih sayfalarından yeterince okumuş olmalı.

Bugün Filistin’de yaşananlar, Batı Trakya Türklerinin maruz kaldıkları ayrımcı uygulamalar, hem onun hem de tüm Kıbrıs Türklerinin hafızasında bu gerçekleri diri tutmaya yetiyordur.

1974 Barış Harekâtı ile temelleri atılan KKTC, 42 yıldır bağımsız ve demokratik bir hukuk devleti olarak ayakta durma mücadelesi veriyor.

Ancak bu onurlu çaba, uluslararası toplum nezdinde hala hak ettiği tanınmayı bulabilmiş değil.

Oysa tanınma, artık yalnızca bir diplomatik hedef değil; ulusal varlığın, güvenliğin ve onurun teminatı haline gelmiştir.

Birleşmiş Milletler gözetiminde yürütülen onlarca müzakere süreci, Rum tarafının uzlaşmaz tutumu yüzünden hep sonuçsuz kaldı.

Yeni cumhurbaşkanı ne kadar iyi niyet gösterirse göstersin, masayı yine Rumların devireceği açıktır. Çünkü Rum tarafını ne EOKA zihniyetinden ne de ENOSİS sevdasından vazgeçirmek mümkündür.

Bu tablo karşısında, KKTC’nin yeni cumhurbaşkanının yazacağı tek bir hikaye vardır: Tam bağımsızlık.

Tanınma meselesi de artık bir dış politika dosyasından ibaret değil; varoluşun ta kendisidir.

Cumhurbaşkanı Erhürman’ın bundan sonraki dönemde sergileyeceği diplomatik duruş, kurucu iradenin temkinli ama kararlı mirasının devamı niteliğinde olmalıdır.

Türkiye’nin bu süreçteki rolü ise her zamankinden daha belirleyici olacaktır.

Zira Gazze’ye gösterilen duyarlılığın yalnızca küçük bir kısmı KKTC’ye yöneltilseydi, bugün Kıbrıs Türkleri için çok daha umut verici bir tablo konuşuluyor olurdu.

Kıbrıs Türklerinin hakları, bağımsızlık temelinde korunmalı; Türkiye’nin garantörlüğü çerçevesinde KKTC’deki askeri varlık da kararlılıkla sürdürülmelidir.

Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri’nin de artık Rum yanlısı bakış açılarını sorgulama vakti gelmiştir.

Garantör devletlerden biri olan İngiltere eski Dışişleri Bakanı Jack Straw’ın söylemi bu bağlamda önemlidir.

Kıbrıs’ta iki toplum temelinde tek bir devletin kurulması amacıyla yürütülen birleşme görüşmeleri ¨saçmalığına¨ son verilmeli ve tek çözümün ¨bölünme¨ olduğu kabul edilmelidir.

Çünkü Kıbrıs Cumhuriyeti, 1963–1974 yılları arasında Rum yönetimince fiilen çökertilmiştir ve ada, 1974’ten bu yana iki ayrı devlet gerçekliğiyle yaşamaktadır.

Unutulmamalıdır ki, “Hayatımı Kıbrıs’ın Yunanistan’a bağlanmasına adadım” diyen Makarios’un zihniyeti ile “Kıbrıs sorunu bizim için ulusal çıkar meselesidir” diyen Anastasiadis ve onlar gibilerinin düşünce dünyasını değiştirmeleri mümkün görünmemektedir.

Onları ve mezalimi unutmak, tarihi unutmaktır; tarihi unutmaksa, ölüme davet çıkarmaktır. Bakınız Filistin.

Son sözse: Tarih defalarca göstermiştir ki, Kıbrıs Türkleri bir daha asla Rumların insafına bırakılmayacaktır.

İsmet HERGÜNŞEN

Atina görüşmelerinin mürekkebi kurumadan iki yerden ses geldi.

İlki AB’den:

Kıbrıs görüşmelerine yeniden başlanmalı.

Bir diğeri de Rum Yönetimi Başkanı Nikos Hristodulidis’den:

Bir anma töreninde yaptığı konuşmada şöyle vaz etmiş.

¨1974’ü unutmuyorum¨ sloganıyla büyüyen biri olarak, bugünkü fırsatı kullanıp, müzakerelerin 2017’de askıya alındığı yerden yeniden başlatılmasına hazır olduğumu yinelemek istiyorum.

Fırsat neyse, artık…

Gazze mi? ABD seçimleri mi?

Türkiye’nin sokulmaya çalışılan yalnızlık ya da ekonomik durumu mu?

Keşke ifade edebilmiş olsaydı da gerçeği ilk ağızdan öğrenirdik.

Yeni Rum Lideri de AB’de şunu çok iyi biliyordur.

Kıbrıs’ta yaşananların sorumlusu Türkler değil.

Sorunun asıl kaynağı mı?

1950’li yıllardan beri çözümüne yönelik olarak yapılan onca girişim berhava edilmiştir, Rum liderleri ve halkınca.

Rumların; Kıbrıs Türkleri’ni 1960’da kurulan ortaklık devletinden dışlamaları, Kıbrıs’ta birlikte yaşama ve Ada’yı birlikte yönetme mutabakatını terk etmeleri, devleti gasp etmeye çalışmalarıdır.

Birleşmiş Milletler gözetimi altında bugüne kadar yapılan ister ikili ister çoklu görüşmeler de kim kalkmıştır masadan, kim ayrılmıştır toplantılardan, referandum da kim reddetmiştir birlikte yaşamayı.

Bakarlarsa maziye yaşananları görürler arşivlerinde ve de Kıbrıs’ın tarihinde…

Hal böyle olunca bu ısrar niye.

Sadece Rumlar mı?

AB, ABD ve ENOSİS düşüncesini zihinlerden atamayan Yunanistan ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC)’ni tanımayan dost ülkeler dahil dünyanın tamamı.

Görmemektedirler;

Garantörlük Antlaşmalarını

Annan Planı’nı

Crans Montana Görüşmelerini

Ve de yarım asra yakın bir süredir barış içinde yaşama gayreti gösteren ¨haksız, adaletsiz ve yalnızlığa mahkûm edilmiş¨ Kıbrıs Türklerini.

Anlamamaktadırlar; 1974 yılında yapılan Kıbrıs Barış Harekatı’nı…

Rumların Türklere karşı giriştikleri sistemli ve planlı etnik temizleme, Kıbrıs Cumhuriyeti’ni  fiilen çökertme ve Yunanistan’a ilhak etme faaliyetleri sonucunda, Türkiye ¨barışı koruma ve kollama harekâtı¨ gerçekleştirmiştir.

O günden bugüne Ada da halen sürmekte olan denge, bu kuvvetli  varlığın eseridir.

Çözümsüzlüğün en önemli ana nedeni antlaşmalar hilafında Rumların AB’ye üye yapılmasıdır.

Türkiye’nin Gümrük Birliği uğruna sorumsuz davranışını ve hatalı duruşunu da görmezden gelemeyiz.

Aynen Yunanistan’ın NATO dönüşüne izin vermek, aynen AB ile kısa zaman öncesinde yapılan Geri Kabul Antlaşması ile sığınmacıların Avrupa’ya geçişini önlemek gibi.

Bir diğer nedeni ada ve Türkiye için tehdit oluşturacak şekilde savunma maksadını aşan silahlandırma faaliyetleri ve üs kurma girişimlerinde bulunan ABD ve Fransa’dır.

Öte yandan bölge ülkelerinin Türkiye ve KKTC’yi Doğu Akdeniz Gaz Forumu’na dahil etmemeleri ve oluşturulmaya çalışılan ittifak arayışlarını da tali nedenler olarak görmek gerekir.

Şimdilerde kurgulanan ise Kıbrıs’ta sağlanan istikrar ortamının bozularak Kosova benzeri gerilim yaratmak, bir Gazze ve Ukrayna benzeri savaşlara giden yolun taşlarını döşemek.

Kıbrıs Türklerinin en büyük ve tek beklentisi tüm dünya tarafından anlaşılması, daha ötesinde tanınma arzu ve isteğidir.

Aynı ırk ve dine mensup halkların oluşturduğu ülkelerin bile barış içinde yaşaması mümkün olmazken ayrı ırk, ayrı din, ayrı dil ve ayrı kültürün birada yaşamasını zorlamak niye?

Filistinliler gibi var olan bir ulusu daha mı yok etme,

Türkiye’yi Ege Denizi’nde olduğu gibi uyduruk bir haritayla İskenderun Körfezi’ne mahkûm etme,

Doğu Akdeniz zenginliklerinden Türkiye ve KKTC’yi mahrum etme çabaları mı?

Biz de unutmadık!..

Ne Kanlı Noel’i ne katliamları ne Yüzbaşı Cengiz Topel’i ne şehit ve gazilerimizi ne de yıkmış olduğunuz Kıbrıs Cumhuriyeti’ni.

Kıbrıs Türkleri ve Kıbrıs Rumlarını bir bütün olarak Kıbrıs’ı hukuken veya fiilen temsil etmeye kadir ve tek bir hükümet çabaları boşunadır.

Sonuçta; TÜRK Halkı ve KKTC Halkı için KIBRIS diye bir sorun kalmamıştır.

Son sözse; İngiltere Dışişleri eski Bakanı Jack Straw’dan:
Kıbrıs bölünmeli, Türk tarafı tanınmalı.

İsmet HERGÜNŞEN

İsmetHERGÜNŞEN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 23 Aralık 2023

Yazarın Tüm Yazıları

Tarihçi- yazar Prof. Dr. İlber Ortaylı’nın Hürriyet gazetesinde bugünkü ‘Son Kıbrıs gezimin düşündürdükleri’ başlıklı yazısının ilgili bölümü şöyle:

“25 yavrumuz son depremde Adıyaman’da İsias Otel’in kalıntıları altında kaldı. Kurtulan çok az. Çocuğunu kaybeden öğretmen ile karşılaştım, ‘Dünyada en zor saygı görevi bir anaya ve babaya çocuğu için başsağlığı dilemek.’ Hayat devam ediyor. Cana yakın halkın çocuklarıyla anında kaynaştık ama hüzün ortada geziyor. Hayatın bize en büyük hediye olduğu ve ne olursa olsun yaşanıp sürdürülmesi gerektiği üzerinde durdum ama iki öğretmenin çocukları bazılarının ebeveynlerini orada kaybettik. Sayıca küçük bir toplum için inanılmaz bir yara.

Adıyaman’daki otel, Türkiye’de inşaat sektörünün sahtekârlık olayının abidesi. Bence olduğu gibi, bir ibret nesnesi olarak bu haliyle muhafaza edilmeli ve hikâyesi anlatılmalı. İnsanların kriminal davranışları unutulmamalı. Yapanlar yok olsalar bile toplumun hafızasına yerleştirilmeliler. Türkiye, Kıbrıs’a her zaman olduğu gibi sahip çıkmalı. Bu çocukların yerine yetişecek olanlara destek olmalı. Şurası bir gerçek, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti hep var olacak bizim dışımızda ama yanımızda devam edecek. Tıpkı bizim de onlarla yapacağımız gibi.”

Erbil’in bulunduğu Kuzey Kıbrıs’ta rahatsızlanarak Dr. Suat Günsel Girne Üniversitesi Hastanesi’ne kaldırıldığı öğrenildi.

2018 yılında ciddi sağlık sorunları yaşayan ve uzun süre hastanede tedavi gören Mehmet Ali Erbil, Kıbrıs’ta rahatsızlandı.

Medyaradar’ın haberine göre, Erbil’in ambulans ile Dr. Suat Günsel Girne Üniversitesi Hastanesi’ne kaldırıldığı öğrenildi.

Erbil’in sağlık durumu ile ilgili olarak hastane yetkileri herhangi bir açıklama yapmazken elde edilen bilgilerde üst solunum yolundan rahatsız olduğu ve hastanede müşahede altına alındığı öğrenildi.

Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, bazı büyükelçilerin yeni büyükelçilik ve daimi temsilcilik görevlerini tebliğ etti.

Buna göre, Metin Feyzioğlu oldu.

Eski Türkiye Barolar Birliği Başkanı Metin Feyzioğlu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti büyükelçisi olarak atandı.

Oyuncu Genco Erkal, “Her zaman sahnede ölmek istemişimdir. Ölmedim ama Kıbrıs’ta provasını yapmış oldum. Bir anda hık diye gidiyorsun” dedi.

Erkal, Twitter hesabından yaptığı açıklamada, “Her zaman sahnede ölmek istemişimdir. Ölmedim ama Kıbrıs’ta provasını yapmış oldum. Bir anda hık diye gidiyorsun. Hani bir defasında CB kamera karşısında konuşurken bir gidip gelmişti. Aynen onu yaşadım. İzleyicinin bunu alkışlaması çok hoşuma gitti” dedi.

Bu arada, Dr. Burhan Nalbantoğlu Hastanesi’nin acil servisini getirilen usta sanatçının durumunun iyi olduğu ve gözlem amaçlı olarak koroner yoğun bakım ünitesinde bir süre gözlem altında tutulacağı öğrenildi

Erkal, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ndeki tiyatro oyunu sırasında sahnede rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldı.

Genco Erkal, Kuzey Kıbrıs’ta, ‘Şahdamarım’ adlı oyunu sergilediği sırada aniden rahatsızlandı.

İzleyeciler, Erkal’ın rahatsızlığını oyunun bir parçası sandı. Olayı sahnedeki müzisyenler farketti ve ilk müdahaleyi yaptı.

NTV’nin aktardığına göre Erkal, kısa süre sonra hastaneye kaldırıldı. Ünlü tiyatro sanatçısının yapılan tetkikler sonucu bilincinin açık olduğu belirtildi.

Erkal, bir süre daha hastanede gözlem altında tutulacak.

Yakın Doğu Üniversitesi araştırmacıları, COVID-19’dan sonra, Maymun Çiçeği hastalığını 1 saatte saptayabilen PCR Tanı Kiti geliştirdi.

Dünya Sağlık Örgütü tarafından “küresel acil durum” olarak ilan edilen, maymun çiçeği hastalığı endişe oluşturmaya devam ediyor.

COVID-19’a nazaran pandemi oluşturma riskinin oldukça düşük olduğu açıklanan hastalık için yine de gerekli önlemlerin alınması gerekiyor.

Bu önlemlerin başında ise PCR Tanı Kiti geliştirilmesi geliyor.

Yakın Doğu Üniversitesi araştırmacıları, maymun çiçeği hastalığını saptamak için PCR Tanı Kiti geliştirdi.

Üniversite bünyesinde geliştirilen Maymun Çiçeği PCR Tanı Kiti ile hastalığın teşhisi 1 saat içerisinde konulabiliyor.

Kitin kullanım ve üretim izinleri için Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı’na başvurmaya hazırlanan YDU, gerekli izinlerin ardından üretime geçerek KKTC’nin olası maymun çiçeği vakalarında ihtiyaç duyacağı tanı kitlerini üretmeyi planlıyor.