Saygı ve inançla,
Kemal Yalnız

Biraz bulaşıcı olsa da bir kahramana hep ihtiyaç duyarlar.
Ki onlar; Nazım Hikmet’in dizelerindeki gibi, tarihin durdurulamaz akışındadırlar.

Demokrasi mücadelesi, insanı ve devleti yaşatma amacını taşır.
Totaliter rejimlere tepkidir. Ve bir kahramanı mutlaka vardır…

Seksen yedi yıl olmuş o kahraman veda edeli.
Vedasından önce de’’ beni seviniz’’ dememiş, “Beni Hatırlayınız” demiştir.
İnanın bütün sorun burada. Bakın kime mesafeliler, kimi unutturmaya çalışıyorlar;

Ya da kime sığınmamıza neden oluyorlar…

Bir gümrük memurunun oğluydu.
Üsküplü Matematik öğretmeni Yüzbaşı Mustafa Sabri Bey’in Mustafa Kemal’iydi.
Arkadaşlarının Sarı Kemal’i, Anafartalar Kahramanı, Ordunun Sarı Paşasıydı.
Çanakkale Geçilmez gerçeğini dünyalara ezberletmişti.
İngilizlerin Asi Generali, İstanbul Hükümetinin hain Generaliydi.
Kendisine idam fermanı çıkarmış olan İstanbul Hükümeti’nin bile Kumandan-ı Besaleti yani kahraman komutanıydı.
Büyük Zafer sonrası şehitlikten sonra gelen ve en büyük unvan olan Gazi unvanı sahibiydi.
Lozan görüşmelerinde İsmet Paşa’nın aziz şefiydi.
Başkomutandı.
Erzurum ve Sivas Kongrelerinin Başkanıydı.
Mareşaldi, Meclis başkanıydı.
Dört kez bu ülkenin Cumhurbaşkanlığını yapmıştı.
Fikirleri yüzyıllar ötesine taşınacak olan ve gücünü halkından alan Anadolu Şampiyonuydu.
İstanbul Üniversitesini fahri profesörü, Millet Mekteplerinin Başöğretmeniydi.
Türk Tarihinin sönmez güneşi, büyük dahi, yüce devlet adamı, ebedi önderdi.
İsmine ilave edilen her sıfat, bu büyük ulusun kendisine verdiği ve sonuna kadar hak edilmiş bir ödül ve görev olmuştu.
Mazlum milletlerin yol göstericisiydi.
Kısaca vatanın HALASKARIYDI…

Ölümünün 25.yılında UNESCO’nun kararıyla verilen ’’Onur Simgesi’’ ülkenin gururu olmuştu.

Hiçbir algı bu gerçekleri sonsuza kadar değiştiremez…

İzmir/Göztepe’de kayıtlı ikametgâhı, aslında her Türk evladının yüreğindedir…

Sevgi, saygı ve inançla,
Kemal YALNIZ

Su; insan ve insanlık için doğal gaz, petrol ve tüm kıymetli madenlerden daha değerli, olmazsa olmaz bir kaynaktır. Su havzaları, tüm medeniyetlere ev sahipliği yaparak, yaşama kattıkları ile vazgeçilmezimiz , kutsalımız olmuştur.
İnsan; anne karnında, su dolu bir kese içinde dünyanın en güvenli ikametinde dokuz ay kaldıktan sonra evrenle tanışmıştır.
Su hayattır ve devamı suyun varlığı ile mümkündür.
Ve dünya, varlığını işte bu ’’su döngüsü’’ ile gerçekleştirir.
Buharlaşır, döner yağmur olur, sel olur, nehir olur, göl olur, sonunda baraj olur, ürün olur, medeniyet olur. Nihayet insan olur…

Bu nedenle bir Rus Atasözünün dediği gibi; ’’Baba ekmekse, anne sudur.’’

Ne önemlidir kültürümüzdeki deyimler ve atasözleri…
Yüzyılların imbiğinden geçerek, zamandan, mekândan, doğadan, coğrafyadan, sosyal ve ekonomik koşullardan beslenmiştir.
Durum tespitleri; yaşanmışlıkların yanında, metaforlarla, benzetmelerle bezenmiştir.
Bu durum, dilin birikimi ve zenginliği ile bağlantılıdır.

Şimdi…

Su, olumsuzluk içeren hiçbir metaforun konusu olamaz.
Bu bağlamda, ‘sudan nedenler’ ile başlayan hiçbir başlangıcın kıymeti harbiyesi yoktur.
Su ve suçun nedenleri yan yana gelirse, ki sudan nedenler olur, oda hukukun konusu değildir.
Hukuk, normları ile ciddi bir sosyal bilim dalıdır. Kısaca adil düzeni sağlama yoludur.

Yasalar tarafından açıkça cezalandırılan her fiil suçtur.
Zaten yasaya dayanmayan suç olmaz.
Hukuk, hakların çoğuludur ve haklar yasalarla korunur.
Özellikle yazıyorum ve ’’SUDAN’’ kelimesini bilerek kullanıyorum, sudan nedenlerle geçici olarak haklar ortadan kaldırılırsa, onları koruyan yasaların da bir hükmü olmaz.

İşlenmiş bir suçun yaptırımı ceza olacaksa, çok ciddi kanıtlar olmalıdır.
Toplum vicdanında da kabul görmeli, özgürlüğün bir günü bile mazeret olarak kabul edilen, inandırıcılığı olmayan(sudan) bir nedenle feda edilmemelidir.

Eşit uygulanacak yasalarla herkese dokunulabilinir.

Şiddetle karşı olduğum ve absürt bulduğum sudan nedenler yerine, evrensel hukukta karşılığı olan her şey başım gözüm üstünedir.

Saygım ve alkışlarım sıcak koltuklarında oturanlara değil, sahnedekileredir.

Bitirirken;

’’Her şey insanın elindedir ve her şeyi sırf korkaklıktan kaçırır.’’
Dostoyevski – Suç ve Ceza

Sevgi ve inançla,
Kemal Yalnız

NOT; Lütfen ’’su gibi aziz ol’’ diyen atalarımıza saygıdan, su ile suçun nedenlerini aynı cümlede kullanmayınız. Yazıda zorunlu olarak kullandığım her ’’sudan’’ kelimesi için özür diliyorum.

Kemal YALNIZ

Tersten de baksak, o karanlıklar bir gün mutlaka dağılacak, her şey faklı olacak…

Bayramınız kutlu olsun…

Sevgi ve inançla…

Kemal YALNIZ

Yazıtlarda; Liyakatsiz kadroların varlığı ile sistemin çalışmayacağı, Türk birliğinin zarar göreceği anlatılır. Yabancıların siyasetlerine alet olunduğunda, düzenin nasıl bozulacağından bahsedilir. Kağanların devlet deneyimlerinin yanında, ulusa her zaman hesap vermelerinin kaçınılmaz olduğu aktarılır.

Ve bu yazıtların ilk cümlesi; Ey Türk Ulusu diye başlar.

Mustafa Kemal Atatürk’ün Nutku yazarken kendi kaynağımızdan, Bilge Kağan modelinden de esinlendiği bilinmektedir.

Bu yazıtlarda çok zengin atasözleri, olağanüstü yaşanmışlıklar vardır.

Kardeşini kaybeden Bilge Kağan’ın feryadı, bin iki yüz yıldır kulaklarımızdadır;
’’Görür gözüm görmez gibi, bilir aklım bilmez gibi oldu.’’

Tıpkı ülkemde yaşanılan olaylar karşısında başlangıçtaki ruh hali gibi!…
Şu kısacık dönemde neler yaşadık neler!

Çok şükür…
Artık bu olanlardan sonra; Z kuşağından en yaşlısına kadar herkes; yıllarca matemini, kaderini, çaresizliğini yaşamayacak.
Herkes güçlü bir tersleme ve terslenme içinde.
Görmediğimiz volümde, sertlikte ve duygu içinde…

Sorumluluklar,
Taşınılan kültürel miras,
Bilcümle hasret,
Ve bu coşku, bu heyecan
Vuslatı kaçınılmaz kılacak…
Tarih de yazacak, ama ondan önce herkesin herkese anlatacağı çok şey olacak!…

Gerçek vedayı, her anlamda tamamlanmış bir ömür hak edecek…

Kemal YALNIZ

Kararlarımızı; deney ve nesnel gözlemlere göre değil, inanca ve öznel gözlemlere göre vermişiz. Sonuçları belirleyen hiçbir sürece gereği kadar katılım sağlayamamışız.

Kimileri kararlarıyla kendilerini, ülkelerini ve dünyayı şekillendirirken bu sorumluluk bizlere hiç uğramamıştır.

Akıl yürütmenin yöntemi olan tümdengelim, tümevarım ve benzetme, kararsızlığımıza neden olmuş, bedeli çok yüksek olarak topluma yansımıştır.
Geçmişten gelen ve bugünü zenginleştiren bilgilere rağmen kararlarımız geleceğe yönelik çok fazla kazanımlara dönüşememiştir.

Yaşam; Kararlarımızla huzuru, hüznü ve umudu çelişki gibi görünse de içinde barındırıyor.
’’İyi bir karar; iyi bir fikir ve bilgi birikiminden doğan sağlıklı bir çocuktur’’ diyor Andrew Roy Duncan.

İyi kararlar nereye odaklanılacağını gösteriyor!…

Atatürk ve Nazım Hikmet…

Nazım Hikmet, arkadaşı Vala Nurettin’le Milli Mücadele’ye katılmak üzere İnebolu üzerinden Ankara’ya gittiğinde, Paşa’yla tanışma fırsatı bulur.
Tanıştırılma sırası kendisine gelince;
’Ben İstanbullu değilim Paşam’ der.
Paşa güler.
’Yaaa! Peki nerelisiniz?
’Selanikli sizin gibi!…
Demek ki, hemşehriyiz.
’Bundan gurur duyuyorum Paşam…’
Paşa birden ciddileşir.
Güzel şiirler yazdığınız söylendi,
Mevzulu şiirler mi bunlar?
’Umumiyetle öyle…’
Paşa cevap verir;
’Umumiyetle yetmez. Şu sıralar mevzulu şiirler yazmalısınız. Memleketin buna ihtiyacı var.’
(Orhan Karaveli, Tanıdığım Nazım Hikmet)

Bir asır sonra, tıpkı bugün olduğu gibi…

Mevzu bol, ahali sessiz ve kayıp yıllar bir türlü azalmıyor!

Bir avuç aslan yürekli kahramana rağmen!…

Saygı, sevgi ve inançla.
Kemal Yalnız

Hukuk, hakları ifade ederken, yasa; bu hakları koruyan, kollayan ve belirleyen tüm kuralları ifade eder. İyi bir insan, iyi bir toplum olma ihtiyacından yola çıkar.
Birlikte yaşamanın kurallarını, toplumsal dayanışma olgusuna bağlı olarak gerçekleştirir.
Bu kurallar bir otoritenin kabul etmesiyle yürürlüğe girer.
Elbette bir sosyolojisi, felsefesi ve tekniği vardır.
Geçmişi medeniyet tarihinin de başlangıcı sayılan hukuk, bir mutabakat normudur.
Mutabakat, bireyin özgürce konuşmasının sonucudur…

M.Ö Çin Medeniyetinin bambular üzerine yazdığı farz edilen kanunlardan bronz yazıtlara, kil tabletlerden Hamurabi kanunlarına, on Emirden on iki Levha kanunlarına, Çiçero ve hukuk teorilerinden anayasaların başlangıcı sayılan Magna Carta’ya ve nihayet günümüze kadar gelişen modern hukuk; bugün keşke hiç yaşanmasaydı diyebileceğimiz pek çok olayı engelleyememiştir.

Bağlayıcı kuralların tümü olarak değerlendirilen hukuk, kanun düzenleyicilerin nezaretinde kimi zaman girişi kolay, çıkışı zor labirentlere dönüştürülmüştür.
Süreç, sonuçları itibariyle ağır bedeller yaşatmıştır.

İnsanlık tarihinde mücadelesine doğayla başlayanlar, binlerce yıl sonra genetiğini (kalıtımını) inkâr eder duruma gelmiş, tepkisizliği ile her şeyi onaylamışlardır.
Bu bir trajedidir. Susan insan ölüdür ve suça ortaktır.

Oysa…

Devrimciler, bilim insanları, yazarlar, aydınlar, sanatçılar dışlanma, aşağılanma ve mahkûm olma pahasına her tülü korkunun üstesinden gelebilmişlerdir.
Sayelerinde insanın değeri ve şerefi, uzun hak ve özgürlük mücadelesine ışık olmuştur.

Bu nedenle…

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin ilk maddesi;
’’ Bütün insanlar hür, haysiyet ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler ve birbirlerine karşı kardeşlik zihniyeti ile hareket etmelidirler.’’ İlkesiyle başlar.

Öğrencisi olmaktan gurur duyduğum Prof. Tarık Zafer Tunaya ilk baskısı 1979 yılında yapılan ’’İnsan Derisi ile Kaplı Anayasa’’ kitabına bu başlığı vermesini şöyle anlatıyor;
’’Paris’in şirin müzelerinde, Karnavale’de Fransız İhtilali’ne ilişkin eşyaları ve belgeleri seyrediyordum. Gözlerim salonun bir köşesine özenle yerleştirilmiş küçük bir kitaba takıldı. Altındaki etikete eğildim ve okudum.
1791 Anayasası. Fransa’nın ilk anayasası. Biraz daha dikkatli bakınca alt satırdaki şu müthiş cümle beni dondurdu;
’’İnsan derisi ile kaplanmıştır.’’
Büyük anayasa hukukçusu ve tarihçi rahmetli Tarık Zafer Tunaya özgürlük mücadelesinin hiç de bedava olmadığını, bu kadar derin, çarpıcı ve etkileyici bir ifadeyle anlatmıştır.

Susmanın bir savunma yöntemi olmadığına inananların derileriyle anayasalarına kattığı değer; saygıdan, gururdan çok öte, kutsal bir şeydir. İster öğretilmiş, ister öğrenilmiş olsun çaresizlik, peşin hükümdür.

Şair ne güzel söylemiş;
’’Çaresizseniz, çare sizsiniz’’

Saygı, sevgi ve inançla,

Kemal YALNIZ

Şiirin adı olan Vaveyla; kötü bir durumda çıkarılan ses, çığlık, öfke ve feverandır.
Yukarıdaki dizeler, şiirden bir bölümündendir.
Savaşa, barışa, duaya, sevgiye, yardımlaşmaya ve tüm becerilere yarayan vatanın yaşamsal iki kolundan biri, Peygamber Bahçesine, diğeri başka bir yere, şehitler mekânına uzatılıyor.

Çaresizlik içerse de olağanüstü!

Bunu gerçekleştiren iç sestir. Adalet ve eşitliğin ölçüsüdür.
Tarihi tersten okuyanlara karşı kahramanca bir dik duruştur.
Kimi zaman yalnız, kimi zaman azınlık olsa da, Evren’e ayar verme gibi cesur ve iddialı bir yanı vardır. Çok önemli iki olguyu taşır;

Tanıklık ve yemin.

Her yeminin tarihsel ve kültürel bir geçmişi ile istisnalar hariç mutlaka tanığı/tanıkları vardır.
Devletin varlığından vatanın ve milletin bölünmezliğine, egemenlikten demokrasiye, laiklik ilkesinden şan ve şerefe kadar her şey üzerine yemin edilir. Bazı ülkelerin başkanlık yeminlerinde de Tanrı’nın tanıklığında söz verilir. Tarihsel süreçte kutsal değerler ve Tanrı devamlı tanık gösterilmiştir.
Bazı yeminler süresizdir. Kesin güvenceler içerir.
Törensel boyutları, taahhüt edilen tüm vaatlere büyük anlamlar yükler.

Oysaki…

Candan canana, çocuktan aileye, hukuktan kutsal değerlere, vatandan milletten politikaya, yaratılan en kutsal varlık olan insandan kurucu atalara kadar ne muhteşem yeminler, vaatler, ant içmeler gördük.
İnsanların yüzleri kadar keşke yüreklerini de görebilseydik.

Önlenebilir hatalar insana özgü, bizi biz yapan şeylerdir.
Ancak bazı hataların telafisi ya çok zor ya da imkânsızdır.

’’Hiçbir miras doğruluk kadar zengin değildir’’ diyor Shakespeare.

Yemin ediyorsun, tutmuyorsun, üzerine bir de ’’Yemin Kefareti’’ ödersen, oh ne ala memleket.

Şaşırıyor insan!

Hep zarf ile mazruf arasında kalıyor.

Zarfa bakıyor, göz göre mazrufu kaçırıyor.

Zarfın dışı hayal, içi gerçek!

İçi hep Mustafa Kemal…

Saygı, sevgi ve inançla,

Kemal YALNIZ

Vizyon; kişilerin ve kurumların geleceğe yönelik hayallerini ve ulaşmak istenilen hedeflerini kapsar. Gelecekle ilgili biçimlendirilmiş ilham ve var olma sezgisidir. Zamanını, nedenini ve nasıl sorularını cevaplar.

Özgün düşünce ve yaratıcılık içerir.
Eğitim, akılcılık, bilim, disiplin, kahramanlık, fedakârlık ve sadakat gerektirir.
Daha önce başarılamamış ve düşünülmemiş düşüncelerin ortaya çıkmasıdır.

Amerika ve İsrail Ortadoğu’da ne ister?

Birinin çıkarları, diğerinin güvenliği esastır.
Bu nedenle amaçları;
Etnik ve mezhepsel açıdan birbirleriyle asırlardır sorunlu küçük devletlere bölünmüş İslam dünyasıdır.

Bu öngörülemedi ne yazık ki!
Atatürk gibi düşünülemedi…

Güneyimizde bir Kürt devleti kurulurken, bir baktık ki İsrail Şam’da!
Vadedilmiş(!) topraklar nereleri ise, amaç oralarda olmak olmuş.

Uyanamamışız!
Coşkuya bile kapılmışız.
Tekrar bakmışız ki;
Suriye 4’e, 5’e bölünmüş.
Amerika ve İsrail’le komşu oluvermişiz.

Desteklediğimiz güçler vizyonumuzu böyle şekillendirmiş.

Kurşun adres sormaz ki şarkısı ülkemizde çok sevildi.
Kaçan Şam Şeytanının ordusu, kurşun atmadaki sevilsin.
On iki günde bir ülke devriliverdi, dünyayı şaşırttı…

Son söz çok değerli;

Mustafa Kemal 1923 yılının Temmuz ayında Amerikalı gazeteci Marcosson’a verdiği röportajda; ’’ Bir gün Ortadoğu’da kurulan suni devletlerin halkları ayaklanacaktır. O gün geldiğinde, yeni kurduğumuz cumhuriyetimizin yöneticileri, bu halkların değil, emperyalist güçlerin yanında yer alırlarsa aynı akıbete kendileri uğrayacaktır.’’

Vizyon budur işte!..

Saygıyla,

Kemal Yalnız

Küçülen dünyanın en büyük sorunu büyümesi gereken çağdaş eğitimdir.
En önemli öğesi; bireyin, ulusun ve devletin teminatı olan çağdaş öğretmendir.

Bilme zorunluluğu olan, sonuçtan çok nedenlerini önceleyen bir meslek grubudur öğretmenlik.
Öğrenen ve öğreten, şekillendiren ve şekillenen erdemleri ile nitelikli insan yetiştiren insandır.
Pedagojik ilkeleri bilen ve uygulayan nesnel bir halk kahramanıdır.
Eğitim hayatı boyunca, dileyenin hayallerine kanat takandır.
Bu bağlamda herkesin bir kahramanı, onu da yetiştiren kahramanları vardır.
İzleyen ve hatta daha çok izlenen bir konumdadır.
Başöğretmenimizin de dediği gibi, kendini tüketerek başkalarına ışık verir.
Takdiri, şükranı ve minneti en çok hakeden bir mesleğin kutlaması var bugün.
Ama ne yazık ki; mum gibi olmakla, mum gibi erimenin de karıştığı bir gün bugün.

Böyle olmamalıydı…

Benim için bir adı da güneş olan Başöğretmenimiz Mustafa Kemal Atatürk’e rağmen Araf’ta bir toplum olmamalıydık.

Bir sohbette, Fikret’in şairliğine laf eden birine;
’’O karanlık içinde bir nur gören ve halkı o nura doğru götürmeye çalışan Fikret bu feryadı koparırken sizler nerelerdeydiniz’’ der.

Ne muhteşem! Sizler neredeydiniz?

Bir toplantıda gençlerden izin alarak Fikret’in Ferda’sını okur;
Ferda; gelecek demektir, yarınlar demektir.
Bir bölümünü günümüz Türkçesi ile aktarmak isterim;

Unutma, asrın şimşeklerle (aydınlanan) ilerleme çağıdır
Her yıldırımda bir gece, bir gölge devrilir,
Bir yükselme ufku açılır, yükselir hayat;
Yükselmeyen düşer, ya ilerleme ya gerileme!
Yükselmeli, dokunmalı alnın semalara;
Doymaz insan dedikleri kuş yükselmeye…
Uğraş, didin, düşün, ara, bul, koş, atıl, bağır;
Durmak zamanı geçti, çalışmak zamanıdır!

Bizler, Tevfik Fikret’in şiirindeki temel amacı, yaşamının her aşamasında aynı heyecanla aktaran Mustafa Kemal Atatürk’ün çocuklarıyız.

Bu nedenle…

İlkokul öğretmeni Şemsi Efendi’ye,
Rüştiyedeki matematik öğretmeni Yüzbaşı Mustafa Bey’e,
Fransızca öğretmeni Yüzbaşı Nakiyüddin Bey’e
Yazı ve tarih öğretmeni Osman Tevfik Bey’e,
Harp Okulundaki hocaları, Necip Asım Bey’e, Rahmi Paşa’ya ve Yüzbaşı Naci Bey’e,
Ve onu bize armağan eden tüm öğretmenlerine şükranlarımızı sunuyoruz.

Vicdan, insanın sorumluluklarını test etme zamanıdır.
Özgür irade ve akıl gibi iki temel koşulu vardır.
Oluşumun bir tarafı eğitim, diğer tarafı bunu sağlayan öğretmen ise eğer; değişim ve dönüşüm için okuyan, yazan, düşünen ve konuşan herkesin büyük borcu vardır.

Unutulmamalıdır ki;

Yaşam; bize öğretmenler tarafından verilen en büyük armağandır.
Sorgulanması gereken, bizim onlara ne verdiğimizdir.

Gök kubbeyi yıkacaksanız; vakit kaybetmeden bunu onlar için yapın!

Borçlu kalmak insanı çok yorar!

Son söz; Neyzen Tevfik’e bir gönderme olsun;

HİÇLİKTEN HEPLİĞE GİDEN YOLDA TÜM BİLGE ÖĞRETMENLERE SELAM OLSUN…

Askeri olmaktan gurur duyduğumuz Başöğretmenimiz Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere tüm öğretmenlerimize şükran ve minnetle…

Öğretmenler Günü kutlu olsun…

Kemal YALNIZ