Kendisi, yıllardan beri iktidarın  “en sıkı savunucularından” biri olduğunu söylüyor, FETÖ’nün en saldırgan dönemlerinde mağdur edilen insanlara saldıran üslubuyla tanınıyordu.

Ancak, ilginçtir ki,  tutuklanması, neredeyse ülke çapında adeta sevinçle karşılanan  bir “birlik-beraberlik iklimi” yarattı!

Kutuplaşmanın çok “keskin” boyutlarda olduğu sık sık tekrarlanan ülkemizde, kutuplar,  bir şahsın polisler arasında elleri kelepçeli götürülüşünü “sevinçle” karşılama hususunda birleştiler.

Eski eşi bile “ne de olsa çocuklarımın babası, inşallah iddialar doğru değildir” girişiyle başladığı konuşmalarda tutuklunun bilinmeyen para oyunlarını anlattı.

Doğal olarak, medyada, televizyonlarda politika ve spor yorumcusu olarak boy  gösteren bir kişinin, nasıl böyle yaygın bir nefret ögesi haline geldiği de tartışıldı.

Ortaya dökülen yaşam öykülerine göre, bu kişinin gazeteci olarak anılacak eğitimi ve deneyimi bulunmuyordu.

Girişkenliği sayesinde ünlü birilerinin tavassutuyla FETÖ’cülerin desteklediği bir operasyon gazetesine köşe yazarı yapıldığı, daha sonra tv’lerde de yorumculuk yapmaya başladığı anlatıldı.

Yüksek öğrenimini yarıda bırakan , gazeteciliğin en üst basamağı sayılan köşe yazarlığına hangi saiklerle sıçradığı bilinmeyen “mesleksiz” kişinin bu “ünvana” nasıl layık görüldüğü bir muamma!

Doğru dürüst diksiyonu olmayan, sokak ağzıyla, bağıra çağıra  saldırgan , şantajcı laflar eden şahsın Tv yorumculuğuna hangi mesleki liyakatla uygun görüldüğü de merak konusu!

Ancak, kendisinin, yazdığı gazetelerin okurları ile çıktığı televizyonların seyircilerinde bir karşılık bulamadığı, her hangi bir sempati yaratamadığı da tutuklanınca ortaya çıkan bir gerçek.

Tutuklanmasına üzüldüğünü belirten kimsecikler olmadı.

Gazeteler ve televizyonlarda birlikte  yol yürüdüğü eski arkadaşları, hatta şu anda birlikte program yaptıkları dahil, bir kişinin bile “yahu bu adam iyidir, yapmaz öyle şeyler” demediği, diyemediği bir süreç yaşadık.

Şimdi, her gün ortaya atılan yeni iddialarla birlikte yargılanacağı günü bekliyor !

Bakalım yaptıklarına değecek mi?

•         *          *

Rasim Ozan Kütahyalı , bir süre önce de (10 Mart 2025 günü)  Halk TV’nin resmî YouTube kanalına  çıkarılmış ve çözüm sürecine ilişkin görüşlerini anlatmıştı.

Bu olay, kanalda tam bir skandal havası yaratmıştı.

Sevilen, becerikli,  iyi gazetecilikleriyle Halk TV’nin güvenilir hale gelmesini sağlayan 6 deneyimli, kıdemli gazeteci, kanaldan ayrılmıştı.

Kanalın sahibi Cafer Mahiroğlu

ise bu olaydan haberi olmadığını savunarak sorumluluk üstlenmeyi reddetmişti! (Kimi zaman bilmemek sorumlu olmamak değildir!)

Son olarak Rasim Ozan’ın tutuklanması,  bir rastlantı sonucu Halk TV’de yaşanan yeni bir personel krizi ile üst üste geldi.

Kanalda çalışan “ekran yüzü” çok sayıda gazeteci, özlük haklarının yetersizliği, çalışanlar arasında ayrımcılık yapıldığı gibi gerekçelerle istifa ettiler.

Buna karşılık yurtdışında yaşayan patron Mahiroğlu, kendi kanalına çıkarak , kendini savunma olanağı olmayan eski çalışanlarına karşı bir dolu şey söyledi.

Böyle bir tutum şimdiye kadar görülmemişti.

Hatta bu patron, istifa eden bir çalışanı için “ben ona 20 asgari ücret veriyorum, bir zahmet işe taksiyle gelsin” bile demek cüretini göstermişti.(Tam bir görgüsüzlük)

Derken bir de çalışanların haklarını savunacak sendikalarının olmaması meselesi ortaya çıktı.

Hani,12 Eylül darbesinden sonra gazetelerde peyderpey uygulamaya sokulan sendika yasağının devamı gibi.

Aslında bu tutum, Rasim Ozan gibi yandaşlığıyla tanınan ve asla emekçiden yana olamayacak birinin olası görüşleriyle paralellik taşıyordu .

Belki de, Kütahyalı’ya Halk TV resmî kanalında yer verilmesi, bu paralelliğin bir yansımasıydı!

Şimdi merak ediyorum.

Kanala kimlik kazandıran emekçileri bir kalemde harcayan Cafer bey, gün gelecek, bu oyunları yapmasına değip değmediğini düşünecek mi?

•         *          *

Daha önce de  söyledik, bu güzelim memlekette bir gündem maddesi kendini tamamlayamadan yeni gündemler zuhur eder!

Örneğin, Halk TV’den ayrılmak zorunda bırakılan arkadaşlarımızın sorunları, ileride ne yapacakları konuşulurken, bu konu magazin boyutu da bulunan Rasim Ozan olayının gölgesinde kaldı.

Tam Rasim tutuklandı, hakkında “araba hırsızlığı” da dahil yeni yeni iddialar ortaya atılmaya devam ediyordu ki, birden bire mevzu yeniden değişti.

Bu kez konu, CHP’nin üç yıl önce kurultayda düşürülen genel başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun millete sesleniş tadındaki video yayını idi.

Butlan davasında sona yaklaşılırken, bu karar çıktığı takdirde CHP’nin kendisine teslim edileceği söylenen -kendi ifadesiyle- Bay Kemal, harekete geçme gereği duymuştu anlaşılan.

Zaten bir süreden beri bu noktaya geleceğinin işaretlerini de açıkça veriyordu.

Örneğin, CHP İstanbul il örgütüne atanan kayyum ile birlikte kamuoyu önünde bir cenazeye katılıyor, orada bulunan -teknik olarak- genel başkanı Özgür Özel’i görmezden geliyordu.

Dün de kayyum Gürsel Tekin’in iki yardımcısıyla ofisinde görüşüyor ve bu görüşmenin fotoğrafları yayınlanıyordu.

Siyasetten hiç anlamayanlar bile bu birlikteliktekilerin anlamını bilir.

Bu, açıkça CHP İstanbul il örgütünü YSK kararlarına rağmen feshedip kayyum atayan mahkeme kararını doğru bulduğunun ilanıdır.

Parti suçu olup olmadığını bilemem ama, aynı zamanda kurultaylarda üç kez seçilmiş genel merkezi tanımadığın anlamına gelir.

Kemal bey, yayınladığı video’da da, partinin “arınması” gerektiğini söylüyor, belediye başkanlarının yargılanmalarındaki adaletsizlik, usulsüzlük, masumiyet karinesinin ihlali iddialarına değinmiyordu bile.

Ekrem İmamoğlu dahil, adaylıklarını kendisinin belirlediği tutuklu partidaşlarının haksızlıklara uğradığı iddialarına sessiz kalırken, “dik durmaktan” bahsediyordu.

Doğrusu, gelişmeleri, butlan davalarını, kayyumları  falan bilmeyen biri, söyledikleriyle partinin bugünkü yönetimini dik durması için motive etmeye  çalıştığını bile düşünebilirdi .

(Nitekim grup başkan vekili Ali Mahir Başarır, ironik bir ifadeyle bunları dile getirdi.)

Lakin Kılıçdaroğlu’nun köprüleri attığı ortada.

Bunu hangi politik planlarla yaptığı bilinmez, başarılı olup olmayacağı da meçhul!

Ancak, epeyce bir süredir sosyal medyada yaptığı bayram kutlamalarında bile büyük tepkilerle karşılaştığı bir gerçek.

Önemli ölçüde yıpranan saygınlığı, kendi “icraatıyla” yok olma yolunda gibi duruyor.

Bilmiyorum, Kemal bey, bir gün her şey geçince aynaya bakıp kendi kendine “bütün bunlara değdi mi?” diye soracak mı?

Gerçekten kendisini bir zamanlar çok sevmiş olan yığınların gözünde sempatisini yitirmiş olmaya değecek mi?

COŞKUN KARTAL

Kurultay, üst üste yapılan iki tur oylama sonrasında,  kendisinin partiyi temsil, parti adına konuşma, politika belirleme gibi bütün genel başkanlık yetkilerine son vermişti.

Kemal bey, o zaman 13 yıl boyunca kullandığı bu yetkilerin  elinden alınmasının yarattığı travmayı, aradan iki yıl geçmesine rağmen  bir türlü atlatamamış görünüyor.

                       X        X       X

Oysa bu ülkede , çok sayıda genel başkan kurultay -kongre mücadeleleri sonunda siyasetin doğası gereği koltuklarını kaybetmişti.

Bunlar arasında, kurtuluş savaşı kahramanı, Türkiye Cumhuriyetinin kurucularından, ikinci cumhurbaşkanı, çok partili düzene geçişin önderi,  İsmet İnönü en ünlüsüydü. 

Aslında Bülent Ecevit ve ekibiyle karşı karşıya geldiği kurultayda, ismet Paşa’nın genel başkanlık koltuğu tehlikede değildi; istediği takdirde Bülent Ecevit başta olmak üzere, CHP içinde kimse ona karşı aday da olmazdı.

Ancak kurultaya sunduğu parti meclisi listesi Ecevit’in listesine karşı kaybedince İsmet İnönü, genel başkanlıktan istifa etti.

Bizzat milletvekili seçtirip yetiştirdiği, kabinesindeki bakanlık verdiği, partiye genel sekreter yaptığı Bülent Ecevit, İsmet Paşanın da katılıp “aday olmadığı” kurultayda tek aday olarak genel başkan seçildi.

İsmet İnönü,  genç genel başkan Bülent Ecevit’in saygılarını sunmak için yaklaşması üzerine ayağa kalkarak saygıyla ceketini ilikledi ve önemli bir siyasal nezaket dersi verdi.

Daha sonra CHP’nin yeni yönetiminin politik- ideolojik tutumunu beğenmeyince de partisinden istifa etti.

İsmet paşa CHP Malatya milletvekili seçildiği Meclis’te bağımsız milletvekili olarak kalmayı kendine yediremedi ve milletvekilliğinden de istifasını verdi.

Bir gün sonra da, 1961 anayasasının eski cumhurbaşkanlarına tanıdığı haktan yararlanarak Cumhuriyet Senatosunda “tabii senatör” sıfatıyla yemin etti.

Bu süreçler boyunca eski partisine,  yeni yönetime karşı kamuoyu önünde tek kelime etmemiş, kimseyi suçlamamış,  polemik yapmamıştı.

Umur görmüş bir devlet adamının vakur davranışlarını sergilemişti.

                           X        X         X

Türk siyasi tarihinde bu konuda başka bir örnek daha vardı.

Anavatan Partisi Genel Başkanı ve “Başbakan” Yıldırım Akbulut, partisinin 1991 yılındaki büyük kongresinde Mesut Yılmaz’a karşı genel başkanlık yarışını kaybetmişti.

O yıllarda politikacılığı eleştirilen, hatta hakkında fıkralar üretilen Akbulut, aynı gün Çankaya köşküne çıkarak Cumhurbaşkanı Turgut Özal’a istifasını sunmuştu.

Başbakan’ken kaybeden Yıldırım Akbulut, partisinden de ayrılmamış, siyasi hayatına milletvekili olarak devam etmişti.

Partisinin yeni yönetimiyle daha sonra kamuoyu önünde bir polemik ya da tartışma yaşamamıştı.

O dönemlerde siyasetin yazılı olmayan gelenekleri ve nezaket kuralları bu tutumları gerektiriyordu.

Bir çok siyasi partide kurultay ya da kongrelerde genel başkan değişiklikleri olur, düşürülen genel başkanlar çoğunlukla köşelerine çekilir, gündemden uzak kalmayı tercih ederlerdi.

                     X         X          X         

Uzun bir bürokratik yaşamın ardından siyasal hayata adım atmış olan Kemal Kılıçdaroğlu ise CHP’de 13 yıl sürdürdüğü genel başkanlık yarışını kaybettikten sonra pek alışılmamış ve partililerinin de kendisine yakıştıramadığı davranışlar sergiledi.

Genel başkanlığı kaybettikten sonra partisinin ve evinin dışında bir ofis kiralayarak “siyasal çalışmalarını” buradan sürdüreceğini açıkladı.

Bu tavır, eski genel başkan olarak partinin denetimi, gözetimi ve bilgisi dışında ama “partili” bir odak oluşturmak anlamına geliyordu.

Daha açık bir deyişle,  parti dışında açtığı bir ofisten “düşürüldüğü genel başkanlığa” yeniden dönmek için siyasi faaliyetlerini aralıksız sürdürüyordu.(Bu da ilk bağışta “doğal” hakkı sayılırdı.)

Bu faaliyetler epeyce bir süre görünürde siyasetten uzak bayram kutlamaları, başsağlığı dilekleri, felaketler üzerine yayınladığı kamuya açık mesajlardan oluşuyordu.

Bunun dışında, ne genel siyasi durum, ne de partisini doğrudan ilgilendiren ve genel başkan ile partisinin “komplo” diyerek adlandırdığı  gelişmeler karşısında yorum yapmıyor,  sessiz kalmayı tercih ediyordu.

Buna seçilmiş belediye başkanlarının tutuklanması, görevden alınmaları, kimilerinin yerine kayyum atanması, haklarında çoğu hukukçuya göre dayanaksız, kanıtsız, çelişkili iddianame hazırlanması dahildi.

CHP’nin üç yıl önce hakim gözetiminde yapılıp sonuçları YSK tarafından onaylanan kurultayının şikayetler üzerine alt mahkemelerde  iptal ettirilme girişimleri gündeme gelmişti.

Kemal Kılıçdaroğlu’nun kayyum olarak atanacağı söyleniyordu..

Kendisi, o zaman böyle bir görev verilirse “partisini sahipsiz bırakmama adına” görevi kabul edeceğinin işaretini veriyordu.

CHP  hem siyasi, hem hukuki yollardan direniyor, Kılıçdaroğlu ise  İstanbul’un bütün ilçeleri ve Türkiye’nin pek çok il merkezinde yapılan ve önemli kalabalıkların toplandığı mitingleri görmezden geliyordu.

Bu arada toplanan ve genel başkan ile parti meclisi seçimleri de yapılan olağanüstü kurultaylara da katılmadı.

Nihayet, 39.olağan kurultay’a çok kısa süre kala yayınladığı video ile suskunluğunu bozdu.

Yolsuzlukla suçlanan partililerin yargılanarak  “arınması” gerektiğini söylüyordu.

Sanki onlara karşı ileri sürülmüş iddialara ve “içerdekilerin” cezalandırılması gerektiğine inanıyor gibi bir açıklamaydı.

Oysa partisinin görüşü, düzgün kanıtlarla adil yargılama yapılması, hatta yargılamanın. TRT ve başka TV kanallarında canlı yayınlanmasıydı.

Tutukluların suçsuzluğuna o denli inanıyorlardı.

Kemal bey ise sadece suçlananlara “arınıp gelin” diyordu. (Suçlananlara karşı ileri sürülmüş iddialara inanıyor ve “içerdekilerin öylece cezalandırılmasını” istiyor bir havası vardı sanki.)

Konuşmasında partisinin özellikle bütün parti tabanından ve parti dışı muhalif çevrelerden büyük destek gören “çözüm sürecindeki” tutumunu da eleştiriyordu.

İma yoluyla,  İmralı’ya gidip Öcalan’la orada görüşmeyi reddeden partisinin süreci hazırlayanların önerilerine uyarak kabul  etmesini istiyordu sanki!

Kamuoyunda kurultaydan hemen önce partisinin yönetimine karşı yaptığı bu ilk açıklama yadırgansa da resmi bir tepki verilmedi.

Ancak,  tam da olağan kurultayda genel başkan seçiminin yapılacağı 29 Kasım 2025 günü , yandaş gazetelerin en önemlilerinden Sabah gazetesinde, birinci sayfada büyük yer kaplayan bir haber yer aldı.(Haber, neredeyse aynı sayfada yer alan Cumhurbaşkanı haberiyle eşit büyüklükteydi.)

Kemal bey, Sabah’a yaptığı açıklamada daha önce yayınladığı videoda dile getirdiklerine benzer şeyler söylemişti.

Haberi yazan muhabirle birlikte poz verdiği büyükçe bir boy fotoğrafı da yer alıyordu..

Aslında buradaki haberin asıl mesajı, Kemal beyin ne söylediğiyle ilgili değildi.

Mesaj, bunları “nerede” söylediğindeydi.

Zira,  durup dururken Sabah gazetesini arayıp “size bir demeç vermek istiyorum” dese , Kemal Kılıçdaroğlu’nun sözlerini kolayca haber yapma gelenekleri yoktu!

Bu söyleşinin “özel haber” olma olasılığı da bu günkü basın ikliminde çok zordu.

Normalde CHP ile ilgili haberler yalnızca yıpratmak, kötülemek için kullanan bir habercilik anlayışının Kemal bey’e de “temkinli” yaklaşması gerekirken, gazete kendisini adeta himayesine almıştı.

Kemal beyin söyledikleri partisine karşı -hem de genel başkanın seçildiği gün- açık bir tavır, bu sözlerin yayınlandığı basın kuruluşu itibarıyla da, inkar edilemeyecek bir “karşı tarafa geçiş” deklarasyonuydu!

İnsan merak ediyor.

Daha üç yıl önce yüzde 48 oy alan muhalefetin Cumhurbaşkanı adayı, bu kadar kısa sürede hangi saikler, gerekçeler, dürtüler ve niyetlerle “karşı tarafa” geçecek hale gelmişti?

Coşkun KARTAL

Kemal Kılıçdaroğlu , yandaş kanalların en önemlilerinden TGRT’ye açıklama yaptı ve dedi ki:

“Yargı kararını tanımıyorum diye bir şey yok. Ben görevi kabul etmesem, karar kadük kalır demek anlamsız. Bu karar uygulanacak”

Anlaşılıyor ki Kemal bey, mahkemenin kendisine teveccüh göstermesini bekliyor ve adli mercilere, “elinizi korkak alıştırmayın, kırın kalemi, ben iki tur seçime katılıp ikisinde de yenilerek kaybettiğim koltuğumu geri alayım!” diyor!

TGRT’den açıklama yaptığı kişiye, bu kanalın programlarını çok sevdiğini de söylediği iddia edilen Kemal bey, partisinin kendisinden sonraki yönetimini kamuoyu önünde eleştirmekten çekinmiyor.

“Ne demek yargı kararını tanımam? Bu artık sözün bittiği yer. Bir insanın bile isteye rejimin hukuksuz yargı operasyonuyla kaybettiği genel başkanlığı geri almaya çalışması açık bir onursuzluk ve haysiyetsizliktir” 

Yani, Kılıçdaroğlu’na göre, Özgür Özel, rejimin hukuksuz yargı operasyonuyla genel başkanlığı kaybetmesi halinde, koltuğunu geri almaya  çalışırsa “onursuzluk ve haysiyetsizlik” yapmış olacaktır.

Kurultay’da kaybettiği genel başkanlık koltuğunu, geri almaya çalışması ise  “onurlu ve haysiyetli” davranış sayılsa gerek!

Zira, Kemal bey’in umudu, kurultayda iki kez yenilerek veda ettiği koltuğuna yeniden kavuşmak ve onu bir daha kimseciklere kaptırmamak!

Acaba, böyle bir şey olup koltuğunu geri verirlerse, hazırlanacağı konuşulan yeni anayasa’da mahkeme kararıyla gelmiş ana muhalefet liderinin  ömür boyu göreve devam etmesi için de bir geçici madde eklenmesini ister mi?!

Tabii, böyle bir şey olursa, kendisinin daha önce milletvekili dokunulmazlıklarıyla ilgili değişikliğin anayasaya aykırı olduğunu ifade edip sonra oy verdiğini anımsaması gerek.

Sonra, elleriyle yürürlüğe koyduğu değişiklik yüzünden kendi milletvekili tutuklanınca, yargı kararı demeyip Ankara’dan İstanbul’a Adalet yürüyüşü gerçekleştirmişti.

•       *        *

Mahkeme olayı, CHP için bir turnusol kağıdı vazifesi gördü, gerçek yüzler, gerçek karakterler, gerçek renkler ortaya çıktı.

Eskilerin deyişiyle “Anlaşıldı Vehbi’nin kerrakesi!”

Muhalif kanal yorumcularına, hukukçulara bakarsanız, Kemal bey yalnızca eski CHP genel başkanı olduğu için gördüğü saygıyı kaybetme yolunda hızla ilerliyor.

CHP’liler, kendilerini sırtlarından hançerlenmiş hissediyorlar!

Kılıçdaroğlu da, kendini doğrudan ifade etmek için “karşı tarafa geçmiş”, kendisini genel başkanlıktan edenleri bağışlamamış gibi görünüyor.

Oysa o CHP tabanı, neleri sineye çekerek kendisini 13 yıl görevde tutmuştu.

Burada saymakla bitmez.

Ancak zaman zaman kendi deyişiyle “partinin DNA’larıyla oynayan” o’ydu.

Artık sağ-sol kalmadı diye dünyanın her köşesindeki politik sınıfsallığı yok sayan kendisiydi.

CHP’nin o göreve gelmeden 40 yıl önce üstlendiği “sosyal demokrat” kimliği ve merkez sol temsilciliğini partiden uzaklaştırmaya çalışan da Kemal bey’di.

Hem CHP’nin hem Türkiye Cumhuriyeti’nin ideolojik çerçevesini oluşturan altı ok ilkelerini neredeyse yok sayan, partiyi yeni CHP diye tanımlayan bir anlayışa sahipti.

Aslında üst düzey görevlerde bulunmuş eski bir bürokrattı. 

Bizzat anlattığına göre, 1980’lerde Başbakan Turgut Özal’ın konutuna giderek sabahlara kadar birlikte çalışacak bir yakınlığı vardı.
O dönemde Başbakan Özal’ı yakından izlemiş bir muhabir olarak, konutunda “yakın” bürokratların çalıştığını bilirdim.

Türk ekonomisinin dünyayı saran ve sosyal devletlerin sosyalliğini yok etmeye çalışan serbest piyasa koşullarına uyumunu sağlamak da bu “yakın” bürokratların işiydi!

Şimdi, Kemal bey’in partinin geleneksel ideolojisini dışlayan davranışlarını görünce, partinin tabanından pek çok kişi, CHP genel başkanlığına hiç layık olmadığını düşünmeye başlayacaklar!

Belki bu davranışlarının gittiği yolun sonunu o da biliyor.

Belki, genel başkanlığın hay huyu bitikten sonra, yanlış yerde olduğunu farketmiş, aslına rücu etmek istemiştir!

Zaten öyle olmasa bile, bu davranışların, sokağa dökülme yeteneği kazanmış halk kitleleri nezdinde hiç hoş karşılanmayacağını bilmesi gerekmez mi?

Eğer onu kestiremiyorsa, çok ciddi politik algılama sorunları var demektir.

Bu saatten sonra partisiyle barışmak için kendisine manevra alanı da bırakmamıştır.

Bu arada, yandaş kanala açıklamasında yargı kararına uyma zorunluluğundan söz edip, ileride CHP merkez yönetiminin alacağı kararlara uyacağını beyan etmemiştir.

Partinin yapacağı eylemlerde “orada olacağını” söylememiştir.

Sadece, yandaş medyanın en ucundaki Akit gazetesinin, “Bay Kemal’in Ayak Sesleri”  manşetindeki asıl beklentilere uyacağının işaretini vermiştir.

Ne de olsa her şeyin bir zamanı var!

Coşkun KARTAL

Kemal bey kızgın görünüyor.

Hem de öfkesi öyle böyle değil.

Susuyor susuyor, sonra bir gürlüyor ki, gökleri gürletiyor  şimşekler çaktırıp yıldırımlar yağdırıyor adeta.

Öfkesi, görünüşte artık “nasıl olsa o anlar!” deyip ismini  saklamaya bile gerek duymadığı gerçek kişilere, bir takım gazeteci mi siyaset yorumcusu mu, kanaat önderi mi oldukları belirsiz kişilere yönelik.

Haklı da olabilir, karşısında siyaset kulvarında muhatap almaması gereken kişilerin kendisini kötü gösterme çabalarını fazla abartıyor da olabilir.

Hatta, bu öfkesiyle kendisine haksız suçlamalar yönelten kişilerin üzerine ilgi çekip, onların söylediklerinin daha geniş kitlelere ulaşmasına hizmet ettiği bile söylenebilir.

Ayrıca, suçlamaları yöneltenlerin kendisinden  “tam da bu tavrı” bekledikleri düşünülebilir.

Öte yandan, kısa süre önce Türkiye’nin en büyük, en yetkili ve en güçlü makamına aday olup yüzde 48 gibi hiç de azımsanmayacak bir orana ulaşan Kemal bey’in, seçilip o gücü ve yetkileri elde etmiş olsa, kızdığında “maazallah!” neler yapacağı konusu, bazı insanların yüreğini titretebilir.

O zaman, “bu adam bu öfkesiyle iyi ki seçilmemiş” düşünceleri ile, “keşke seçilseymiş, o zaman birilerinden  nasıl hesap sorarmış ama” görüşleri arasındaki denge, aşırı derecede bozulabilir.

Dediğim gibi, haklılık  ya da haksızlık durumları hakkında görüş belirtmiyorum.

Olasılıkları söylüyorum yalnızca!

Kim bilir, belki de Kemal bey, geçmişte zaman zaman “Bay Kemal” diye başlayıp kendisine de en ağır biçimde yönelen öfkenin, başkalarında işe yaradığını düşünmüştür.

Belki de bu yüzden, epeyce bir şey kaybettiği siyasal alana bu şekilde dönmeyi hedeflemiştir!

Bin bir türlü olasılık var.

Lakin, bir de açık bir şey var ki, Kemal bey’in öfkesi “bir-iki kişiye” yönelik değil yalnızca.

Yıllarca genel başkanlık yaptığı CHP’nin kendisinden önceki durumu konusundaki görüşleri hakkında da önemli ip uçları veriyor.

Diyor ki;

“Be Gafil!

Ben, Bu partiyi senin gibi “elinde viski kadehleriyle partime yön veren” alçakların elinden aldım ve

Halkın Partisi yaptım.”

Kemal bey’in CHP’nin başına hangi koşullarda geldiği düşünülürse, bu sözler oldukça sorunlu.

Bir kere, bu açıklamadaki muhatap kişinin, “bu partiyi elinde viski kadehleriyle partisine yön veren alçakların” elinden aldığını söylemesi, birden bire hedef değiştiriyor.

Baykal’ın bir kaset skandalıyla görevden ayrılmasıyla boşalan koltuğa, o dönemdeki CHP kurmaylarının öneri ve onayıyla gelen Kemal bey, görünüşte partiyi kimsenin elinden almamıştı.

Makam, “en uygun kişi” olduğu gerekçesiyle kendisine sunulmuştu.

Eğer, perde arkasında büyük mücadeleler oldu ve Kemal bey, “partiyi elinde tutan eli viski kadehli alçakları” kendisini desteklemek zorunda bıraktıysa o başka!

Şimdi Kemal bey, o alçakların kimler olduğunu, kendisine nasıl taş koymaya çalıştıklarını, onları nasıl saf dışı ettiğini açıklamak durumunda.

Kemal bey, Fatih Altaylı’ya -haklı ya da haksız olarak- yönelttiği öfkenin, bu alt metnini de açıklamak zorunda.

Ayrıca, halkın partisi haline getirdiğini söylediği partiyle defalarca seçim kaybetmesinin nedenlerini, bu kaybedişlerde bu cümlesinde vurguladığı “alçaklıkların” rol oynayıp oynamadıklarını da söylemek zorunda.

Zira, CHP tarihinde en büyük “elinden alma” hadisesi, 1972 yılındaki kurultayda İsmet paşanın parti meclisi listesi seçilemeyince genel başkanlıktan istifasıyla yaşanmıştır.

Deyim yerindeyse, partiyi İsmet paşa’nın o dönemde sağcı görünen listesinin ya da çevresinin “elinden alan” Bülent Ecevit, CHP’ne “popülist sol temele” dayalı yeni bir yol çizmişti.

Bu yeni yol seçmende karşılığını bulmuş ve sonraki birkaç seçimde  “halkın partisi” olduğuna  ikna edilen insanlar sayesinde CHP  birinci parti olmuştu.

Bülent Ecevit, 1980 darbesine kadar geçen sekiz yıllık sürede,  koalisyonlarla da olsa birkaç kez hükümet kurmuştu.

Kemal bey’in ise “partiyi alçakların elinden aldım” dediği olayla sonrası 13  yıllık dönemde, partisinin oy oranını arttırma konusunda söyleyecek sözü siyaseten ne yazık ki yoktur.

Ya da vardır da, kendini kanaat önderi sanan birtakım gazeteci kılıklı kişilere öfke yöneltmekten, bunları söylemeyi unutmaktadır.

Oysa, o tipler böyle sert açıklamaların muhatabı olup, kendilerinin hak etmedikleri bir “siyasal rakip” konumuna yükseltilmesinden sadece mutlu olurlar.

Coşkun KARTAL/Gazeteci

Coşkun KARTAL/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 16 Ağustos 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Haliç Tersanesi’nde İBB tarafından restorasyonu tamamlanan Paşabahçe Vapuru 12 yıl sonra yeniden hizmete girdi.

Tarihi vapurun açılışı için düzenlenen etkinliğe CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu da katıldı.

Paşabahçe Vapuru Tarihi

İKİNCİ Dünya Savaşı’nın sona ermesinin ardından Şehir Hatları İşletmesi de yeni gemiler için harekete geçmişti. İskoçya’dan Dolmabahçe ve Fenerbahçe, Hollanda’dan İstinye, Beylerbeyi ve Yeniköy; İtalya’dan ise Taranto tersanesinde yapılan Paşabahçe satın alındı. Bahçe sınıfı vapurlar, yani Paşabahçe, Dolmabahçe ve Fenerbahçe’nin uzak hat olan Adalar ve Yalova’ya sefer yapmaları planlanmıştı. Bu nedenle teknik şartnameye gemilerin 18 mil hıza çıkabilmesi şartı konulmuştu.

İtalya’daki geminin kontrol mühendisliğini Nedret Utkan yaptı. İtalya’da görevdeyken yanında eşi Mürvet Utkan da vardı. Paşabahçe vapurunu da denize Mürvet Utkan indirdi. 10 Haziran 1952’de tersanede düzenlenen törende önce papaz dua ederek gemiyi kutsadı, ardından da Müslüman geleneklerine uygun olarak kurban kesildi. Gemi, Mürvet Utkan’ın kırdığı şampanya şişesinin ardından suya indirildi.

Paşabahçe; Taranto limanından kaptan Fikret Altınçubuk ve uzun yıllar kaptanlığını yapacak olan Faik Kul’un yönetiminde, o dönem oldukça hızlı sayılan 2.5 günde İstanbul’a ulaştı.

Paşabahçe vapuru 73.99 metre boyu, 13.71 metre enindeydi. Boğaz’ın en büyüğü değildi ama 994 groston ağırlığıyla en ağır gemiydi. Üstelik toplam 3 bin 200 beygirlik iki motoruyla, tam yolcu yüküyle bile hiç zorlanmadan 18 mil sürate ulaşabiliyordu.

Paşabahçe’nin ismi kısa sürede dilden dile yayıldı. 2 Kasım 1952’de yayınlanan Yeni İstanbul gazetesindeki bir haberde Paşabahçe’ye geniş yer veriliyor ve “İstanbul-Bursa yolcuları özellikle Paşabahçe’yi tercih etmeye başladılar. Vapur tam kapasite doluyor. ‘Adalar-Yalova’ arası bağlantı da Paşabahçe sayesinde hızlandı” deniliyordu.

1952 yılından 2010’a kadar sefer yapan Paşabahçe, o yıl Haliç Tersanesi’nde bakıma alındı. Bir yıl sonra Beykoz Belediyesi’ne devredildi. 2011 yılında özel olarak Beykoz’da yapılan iskeleye bağlandı ve nikâh salonu olarak kullanıldı. Yaşlı gemi atıl kalınca da çürüdü. Yıllar sonra Haliç Tersanesi’nde baştan sona yenilenen Paşabahçe, bugün düzenlenen törenle yeniden İstanbul’un mavi sularına döndü

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, partisinin grup toplantısında konuştu. 2021’in son günlerinde ve yeni yılın ilk yıllarında peş peşe gelen fahiş zamların yanı sıra İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne ‘özel’ açılan soruşturmaya da değinen Kılıçdaroğlu, şunları söyledi:

– Doları 18’den sattılar, 13’ten geri aldılar. Cumhuriyet tarihinin en büyük soygunu gerçekleşti! Bu soygunun tüm ayrıntılarını ortaya çıkarmak istiyoruz. CHP Grubumuz önerge verdi. Bugün önergemiz görüşülecek. Kim hayır derse yolsuzluğun ortağıdır!

– Saray’da oturan zat millete yalan söylüyor. Yeri geliyor dış güçler diyor, stokçular diyor… Ama bir şey yapmıyor… Dolar kurundaki oynamalardan kaynaklı Cumhuriyet tarihinin en büyük soygunu gerçekleşti. Dünyanın parasını kazandılar.

– Fahiş fiyatlar mücadele edeceğiz diyor. Evlerdeki doğalgaza yüzde 25, ticari kuruluşlara yüzde 50 zam yaptı. Elektriğe yüzde 52 ile yüzde 127 oranında zam yapıldı. Bu zammı dış güçler mi yaptı? Cumhuriyet tarihinin en büyük zammını yapan kim?

– Erdoğan zam yapmadığı bir şeyi açıklasın. Açıklayamaz. Ben söyleyeyim, soluduğumuz havaya zam yapmadı. Bunların temel görevi kul hakkıyla beslenmektir. Erdoğan korkudan bu sözüme dava açamaz. Bunlar alın teriyle, emekle, hukukla değil, kul hakkıyla beslenir.

– Son bir yılda gübreye yüzde 275 ile 475 arasında zamlar yapıldı. Çiftçi üretemiyor, tarlaya gübre atamıyor. Son bir yılda; yemlere yüzde 100’ü geçen zamlar yapıldı. Mazota yüzde 60 zam yapıldı. Bu fahiş fiyatları halkın önüne koyan kim?

– Fahiş fiyatın tek sorumlusu Erdoğan’dır. Evlerde huzur bırakmadı. Ben ekonominin kitabını yazdım dedi, o kitapta zam dışında bir şey yok. Tencerelerde yangın var. Bunlar başka bir dünyada yaşıyor. Zam üstüne zam yaptılar. 84 milyon insan freni patlamış bir kamyonda yokuş aşağı gidiyor.

Kılıçdaroğlu, Roboski aileleri ile görüştü. ”Evlat acısını biliyorum, geri gelmesi de mümkün değil ama helalleşmemiz lazım”

HDP Eşbaşkanları Pervin Buldan ve Mithat Sancar, CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’yla görüştü..

Üç lider ziyaret sonrası açıklamalarda bulundu.

Pervin Buldan, “Türkiye’nin yeni bir anlayışa ve yeni bir yönetime ihtiyacı var. Bu da tabii bir erken seçim kararıyla mutlaka Türkiye’nin gündemine gelecektir.
Erken seçim kararıyla birlikte Türkiye yeni bir yönetimi, anlayışı mutlaka görecektir. Biz görüşlerimizi sayın genel başkana ifade ettik. Bir ortak önerge ile bir erken seçim isteme talebini gündeme getirme teklifini sunduk sayın genel başkana. Bize en kısa zamanda bu konuyla ilgili görüşlerini iletecekler.” şeklinde konuştu.

Mithat Sancar’ın açıklamaları da şöyle oldu:
” Türkiye’nin çoklu kriz sürecinde olduğu konusunda hem fikiriz. Bu krizlerden çıkış yollarını diyalog ve tartışma yoluyla bulabiliriz.
Eğer Türkiye’de her alan demokrasi yok ediliyorsa bizim toplumsal zeminde ve muhalefet partileri arasında bunu canlandıracak yolları kurmamız gibi bir görevimiz var. Biz ülkeye demokrasiyi getirmeyi vaat ediyorsak bunu öncelikle kendi ilişkilerimizde topluma göstermemiz gerekiyor.

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ise,
“Kavgalardan çok acılar çektik. Kavgayı değil barışı öncelemeliyiz. Bir araya gelmeliyiz, oturmalıyız ve konuşmalıyız. Sorunlar, akılla, mantıkla, ferasetle çözülebilir. Bu çerçevede Türkiye’nin sorunlarını masaya yatırdık. Ekonomiden söz ettik. Esnafın, çiftçinin, emeklinin, ücretlinin sorunları bir şekliyle masaya yatırıldı. Görüşüldü, tartışıldı. Elbette ki farklı görüşlerimiz var ama her görüş bizim için son derece değerlidir” dedi.

HDP, daha önce de DEVA Partisi ‘ni ziyaret etmişti.

CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu, sosyal medya hesabından yeni bir video paylaşarak, “Türkiye farklılıklarından ve özgürlüklerinden korkan değil, ‘farklılıklarını ve özgürlüklerini kutlayan’ bir ülke haline gelecek. Bu videomda iktidarımızın ilk 6 ayında atacağımız özgürlük adımlarını açıklıyorum” ifadelerini kullandı.

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Twitter hesabından yeni bir video paylaştı

Kılıçdaroğlu, paylaşımına “Türkiye farklılıklarından ve özgürlüklerinden korkan değil, ‘farklılıklarını ve özgürlüklerini kutlayan’ bir ülke haline gelecek. Bu videomda iktidarımızın ilk 6 ayında atacağımız özgürlük adımlarını açıklıyorum. Biraz uzun ama önemli. Milletimizi şahit olmaya davet ediyorum” notunu düştü.

CHP lideri Kılıçdaroğlu, sağlık çalışanlarıyla bir görüşme gerçekleştirdi. Sağlık personelleriyle ilgili 7 talep paylaşıp iktidara seslenen Kılıçdaroğlu, “Bu talepleri hemen çözün, varsın sağlıkçıların oyları sizin olsun” dedi.

Kılıçdaroğlu, mesajında ‘#40BinAtamayiYapKilicdaroglu’ etiketine de yer vermişti.

“BU TALEPLERİ HEMEN ÇÖZÜN, VARSIN SAĞLIKÇILARIN OYLARI SİZİN OLSUN”

Kılıçdaroğlu, sağlık personelleriyle yaptığı görüşmenin ardından iktidara seslenerek sağlık çalışanlarıyla ilgili 7 talep paylaştı.

Kılıçdaroğlu, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda “Sağlıkçılarımızla konuştum. Mücadelesini vereceğim talepleri aşağıda paylaşıyorum. İktidara da buradan sesleniyorum: Bu talepleri hemen çözün, varsın sağlıkçıların oyları sizin olsun. Sağlıkçılarımız müsterih olsun, yapmazlarsa, iktidara geldiğimizde sorunları biz çözeceğiz!” ifadelerini kullandı.

İŞTE 7 MADDELİK TALEP LİSTESİ

Kılıçdaroğlu, ‘Ey saray hükümeti. Sağlıkçı atama Kılavuzunu yayımla’ başlığıyla paylaştığı 7 maddelik talep listesinde şunlar yer aldı:

1- Söz verdiğiniz gibi sağlık personeli atamalarını yapın. Atama kılavuzunu hemen yayınlayın.

2- Ücretleri hemen düzeltin.

3- Adaletsiz performans kesintilerini durdurun. Kriterleri hakkaniyetli hale getirin, sağlıkçılarla kriterler konusunda el sıkışın.

4- Ödeme planlarını şeffaflaştırın.

5- Çalışma saatlerini insancıl hale getirin. Çalışma saatleri hukuken bu ülkede nettir. Kanunlara uyun.

6- Sağlıkçılar arasında ayrım yapmayın. Ek ödeme, risk tazminatı ve benzeri düzenlemelerden tüm sağlıkçıları faydalandırın. Tazminatları ödeyin, haklarını verin.

7- Yükselme kriterlerini şeffaflaştırın.

SAĞLIKÇI ÇALIŞANLARI İŞ BIRAKTI

Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası (SES) üyesi sağlık çalışanları ile Türkiye genelinde işi bırakma eylemi yaptı. Sağlık çalışanları yaptıkları açıklamalarda ‘Yoksulluk sınırı üzerinde emekliliğe yansıyan temel ücret, 3600-7200 ek göstergenin kademeli olarak düzenlenmesi ve yıpranma payı verilmesi, Covid-19’un iş kazası ve meslek hastalığı olarak sayılması, halkın sağlığa erişim hakkı ve nitelikli sağlık hizmeti alabilmesi, sorumluların görev ve yetki yükümlülüklerinin hatırlatılması için’ seslerini duyurmaya çalıştıklarını belirtti.

Hekim ve diş hekimlerinin emeklilik ve maaşlarında iyileştirme yapılmasını öngören düzenleme, 1 Aralık 2021’de TBMM gündemine getirilmiş ancak aynı düzenleme 3 Aralık 2021 tarihi itibari ile geri çekilince hekimlerin tepkisine neden olmuştu.