New York Üniversitesi Grossman Tıp Fakültesi’nde gastroenterolog ve makalenin baş araştırmacısı olan Dr. Aasma Shaukat, yaptığı açıklamada, yeni kan testinin kolon kanseri taramalarının oranlarını artırmaya yardımcı olabileceğini söyledi.

Kolon kanseri için standart tarama testi kolonoskopidir; ancak bu, hastaların rahatsız edici bir bağırsak hazırlığından geçmelerini ve tıbbi işlem sırasında anestezi almalarını gerektirebilir.

Araştırmacılar, bu çalışmada, ABD genelindeki 200 merkezde, 45 ila 85 yaş arasındaki 40.000’den fazla kişi üzerinde yeni, deneysel kan testini denedi.

Çalışma katılımcılarının kanları alındı ​​ve standart bir koloskopiye tabi tutuldular. Araştırmacılar daha sonra kan testlerinin kolonoskopiyle nasıl karşılaştırıldığını göstermek için sonuçları karşılaştırdılar.

“Sonuçlar, böyle bir kan testinin ortalama risk grubundaki kişilerde kolorektal kanser taraması için kullanışlı ve etkili bir seçenek sağlayabileceğini gösteriyor,” dedi Yale Tıp Fakültesi’nde GI tıbbi onkoloji şefi olan Dr. Pamela Kunz bir açıklamada.
“Bu kan testi, kolorektal kanser tarama seçeneklerimiz arasında yeni bir araç anlamına geliyor.” diye de ekledi.

Fred Hutchinson Kanser Merkezi’nde gastroenterolog William M. Grady de, “Daha genç yaştaki insanların kolorektal kansere yakalanmaya devam ettiğini görüyoruz ve bu artık 50 yaşın altındaki insanlarda en sık görülen üçüncü kanser türü,” dedi. “İnsanların rutin doktor ziyaretleri sırasında yaptırabilecekleri kan bazlı bir testin olması, daha fazla insanın taranmasına yardımcı olmak için bir fırsat olabilir.” şeklinde konuştu.

ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri’ne göre kolon kanseri, kanser kaynaklı ölümlerin dördüncü önde gelen nedenidir ve sadece 2022 yılında bu kanserden 52.967 kişi öldü; bu hastalıktan etkilenen erkek sayısı kadınlardan daha fazladır.

Vakaların yaklaşık üçte biri kanser kolon veya rektumun dışına yayılmadan önce teşhis edilirken, vakaların yüzde 10’u ancak lenf düğümlerine, dokulara ve yakındaki diğer organlara yayıldıktan sonra tespit edilebiliyor; vakaların yaklaşık yüzde 20’sinde ise hastalık ancak vücudun uzak bölgelerine yayıldıktan sonra teşhis edilebiliyor.