ABD Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı’nda yer alan yeni bir makaleye göre , bu cihaz mesanenin içine yerleşiyor ve mesanenin ne kadar dolu olduğuna ilişkin verileri bir telefon uygulamasına göndererek kullanıcıya tuvalete ne zaman gitmesi konusunda bilgi veriyor.

Araştırmacılar bunun, engelli veya felçli kişilerin tuvalette ne zaman gitmeleri gerektiğini bilmelerine yardımcı olabileceğini belirtiliyor.

Cihaz, mesane duvarına oturan küçük, esnek, pilsiz bir implanttır.

Cihaz, kişinin telefonuna veri göndermek için Bluetooth’u kullanıyor ve veriler burada bir uygulama aracılığıyla takip ediliyor.

Araştırmacılar bu sensörün doktorların hastalarının mesane fonksiyonlarını uzaktan izlemelerine ve dolayısıyla gelişen yeni sağlık sorunları hakkında bilgi sahibi olmalarına yardımcı olabileceğini umuyor.

Cihazın kendisi mesane duvarındaki gerilimin derecesini ölçen birkaç sensör kullanarak çalışıyor.

Mesane doldukça esneyerek cihazın algıladığı gerilim seviyesini artırıyor.

Bilim insanları sonunda çözülmesi gereken bir gizemi çözdüler; artık idrarın neden sarı olduğunu biliyoruz.

Bize idrarımızdaki renk değişikliklerine dikkat etmemiz söylenir, çünkü normal sarımsı tonunun kaybı tıbbi bir sorunun işareti olabilir – ama aslında idrarı ilk etapta sarı yapan şey nedir?

Bilim adamlarının yakın zamana kadar bu sorunun kesin cevabını bilmediği ortaya çıktı. Araştırmacılar çişin altın renginin bağırsaktaki bakteriler tarafından üretilen bilirubin redüktaz adı verilen bir enzimden kaynaklandığını keşfettiler.

Bilim insanları bulgularını Nature Microbiology dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmada bildirdiler .

Bilim adamları daha önce idrarın sarı renginin vücudun eski kan hücrelerini nasıl attığından kaynaklandığını biliyorlardı. Kırmızı kan hücreleri yaşam döngülerinin sonuna ulaştığında (genellikle yaklaşık 120 gün sonra) karaciğerde  parçalanırlar . Bu sürecin yan ürünlerinden biri, karaciğerden bağırsağa salgılanan bilirubin adı verilen parlak turuncu bir maddedir.  Bağırsaktaki bakteriler bilirubini ürobilinojen adı verilen renksiz bir maddeye dönüştürür. Bu madde daha sonra idrara rengini veren sarı bir pigment olan ürobilin’e dönüşür

Ancak şimdiye kadar bilim insanları, bilirubini ürobilinojene dönüştürmekten sorumlu spesifik bakteriyel enzimi tanımlayamadı.

Yeni çalışmanın yazarları, keşfin sağlık açısından potansiyel etkileri olabileceğini söylüyor. Yani, sarılık , cilt ve gözlerin sararması veya  inflamatuar bağırsak hastalığı (IBD), sindirim sisteminde kronik inflamasyon gibi durumlarda bağırsak mikrobiyomunun (bağırsaktaki mikrop topluluğu) rolünü anlamamızı geliştirebilir.

Sarılık kanda bilirubin birikmesi nedeniyle gelişirken, IBD’li kişilerin bu durumu olmayan yetişkinlere göre daha düşük ürobilin düzeylerine sahip olduğu gözlemledi .

Araştırmanın baş yazarı ve Üniversite Hücre Biyolojisi ve Moleküler Genetik Bölümünde yardımcı doçent olan Brantley Hall , “Gündelik bir biyolojik olgunun bu kadar uzun süredir açıklanamaması dikkat çekici ve ekibimiz bunu açıklayabildiği için heyecan duyuyor.”

Ulusal Sağlık Enstitüleri’nde araştırmacı ve eş-kıdemli çalışma yazarı Xiaofang Jiang ise, “Artık bu enzimi tanımladığımıza göre, bağırsaklarımızdaki bakterilerin dolaşımdaki bilirubin düzeylerini ve sarılık gibi ilgili sağlık koşullarını nasıl etkilediğini araştırmaya başlayabiliriz” dedi.

İngiltere’de East Anglia Üniversitesi’nden araştırmacılar, yeni bir pilot çalışmayla geliştirdikleri idrar testinin, prostattaki kanser miktarını tespit ettiğini açıkladı.

Norwich kentinde bulunan East Anglia Üniversitesi’nden yapılan açıklamada, ekibin daha önce geliştirdiği Prostat İdrar Riski (PUR) testiyle sadece ‘düşük veya yüksek prostat kanseri riski’ altında olan kişileri belirlediklerini ancak yeni çalışmayla geliştirilen testin, tedavi seçenekleri açık olmayan ‘orta-risk’ altındaki kişileri de tespit ettiği belirtildi

Geleneksel yöntemle kişideki prostat kanseri ancak kan testi, dijital rektal muayene (DRE) olarak bilinen bir fizik muayene, MRI taraması ve biyopsi ile tespit ediliyordu. Geliştirilen idrar testi, idrarda bulunan ‘biyo-belirteçler’ yardımıyla erkeklerin prostatında bulunan kanser miktarını tespit ederek tedaviye ihtiyacı olup olmayacağını belirliyor.

Bilim insanları, prostat kanserinin çok yavaş geliştiğini ancak doktorların, hangi tümörlerin daha agresif bir forma ilerleyeceğini tespit etmekte zorlandığını ve bu durumun birçok erkek için tedaviye karar vermeyi zorlaştırdığını belirtti. Araştırmayı yürüten ekibin başında bulunan Dr. Jeremy Clark, “Prostat kanseri hastaları için teşhis ve sonuçların tahmin edilmesinde, özellikle invaziv bir biyopsi almadan yapılabiliyorsa, gelişmelere çaresizce bir ihtiyaç var” ifadelerini kullandı.

Dr. Clark geliştirdikleri test hakkında yaptığı açıklamada, “Daha önce, PUR’un acil tedavi gerektiren yüksek riskli kanserli erkekleri ve ayrıca çok düşük ilerleme oranına sahip ve genellikle tedaviye ihtiyaç duymayan düşük riskli kanserli erkekleri tanımlayabildiğini göstermiştik. Ancak, bu aşırı uçlar arasında kalan “orta riskli” üçüncü bir erkek kategorisi vardı. Prostat kanseri teşhisi konan erkeklerin yaklaşık yarısı bu gruba giriyor ve şimdiye kadar onlar için tedavi yolları daha az açıktı. PUR sadece agresif kanserin varlığını ölçmekle kalmaz, aynı zamanda prostatta artan agresif kanser miktarlarını da ölçüyor. PUR, şu anda tedavi gerektirmeyen erkeklerde hastalığın izlenmesi için de faydalı olacak” dedi.