ABD Ordusundan Albay Roswell P. Rosengren’in 1945’te Hitler’in intihar ettiği sığınaktaki koltuktan alıp yıllarca evinde sakladığı kanlı kumaş parçası 2014’te müzayedede satılarak Gettysburg Tarih Müzesi tarafından satın alınmıştı. Bu kumaştaki kanda bulunan DNA şimdi Hitler’in genetiğini ortaya koydu.

–BELGESELİ ÇEKİLDİ-

İngiltere’de ‘Channel 4’ tv kanalı için hazırlanan “Hitler’in DNA’sı: Bir Diktatörün Taslağı” adlı belgesel için bu kanlı kumaştaki DNA ile Hitler’in doğrulanmış bir akrabasının DNA’sı karşılaştırıldı.

Dört yıldır süren analizde Hitler’in PROK2 adlı geninde mutasyon taşıdığı ortaya çıktı. Bu mutasyonun, ergenliğin gecikmesine ve cinsel organ gelişiminin yetersiz olmasına yol açan Kallmann sendromu ile ilişkili olduğu bildirildi.

Araştırmaya öncülük eden genetikçi Prof. Turi King “Bu durumlarda ergenlik hiç başlamayabilir veya kısmi ergenlik görülebilir” dedi.

Nazi Almanyası Uzmanı Tarihçi Alex J. Kay da 1923’te yapılan bir muayenede Hitler’in sağında ‘inmemiş testis’ tespit edildiğini vurguladı. Kay, “Kallmann sendromunun keşfi, Hitler’in özel hayatını tamamen dışlayarak siyasete olağanüstü odaklanmasını açıklayabilir” dedi.

1923’te yapılan ve 2015’te ortaya çıkarılan tıbbi muayene belgesinde Hitler’in mikropenise sahip olduğu yer alıyordu.

–YAHUDİ DEĞİL-

Hitler’in büyükannesinin bir Yahudi ailenin yanında çalışırken hamile kalmış olabileceği iddiasından kaynaklanan efsane de araştırıldı.

 Analizde Hitler’in soy hattı Avusturya Alman kökenli çıkarken erkek soyundan akrabasıyla tam eşleşme sağlandı. 

 Prof. King, “Eğer Yahudi kökenli olsaydı bu DNA eşleşmesi gerçekleşmezdi” dedi.

Hitler’in tanı koymayan ancak genetik yatkınlığı belirleyen poligenik risk skoru da incelendi.

Danimarka Aarhus Üniversitesi’nden Prof. Ditte Demontis, Hitler’in şizofreni, otizm ve bipolar bozukluk bulunma riskinin en yüksek oranda yer aldığını bildirdi.

Haber: Zeynep Nurten UZER

Bu dönemde henüz 20 yaşında olan Polonyalı genç piyanist Frédéric Chopin, Varşova’da yaşıyordu. Ayaklanmanın çöküşüyle, Rus yanlısı rejimin hedefi haline gelmemek için 1831’de Paris’e kaçmak zorunda kaldı.  Bestelerinde Polonya halk ezgilerine yer vererek, vatan özlemini ve Rus işgaline karşı öfkesini dile getirdi; örneğin ayaklanma sırasında bestelediği “Devrim Etüdü” (Étude Op. 10, No. 12), öfke ve umutsuzluğuyla o dönemin ruhunu yansıtır.

–Chopin’in Sağlık Mücadelesi ve Son İsteği-

Chopin, yaşamı boyunca ciddi sağlık sorunlarıyla boğuştu. Kronik solunum yetmezliği, sürekli ishal ve aşırı kilo kaybı onu erken yaşta yıprattı. Öldüğünde sadece 39 yaşındaydı ve yetişkin bir insan olarak son yıllarında 45 kilogramın altına düştüğü biliniyor.

Ölümünden önceki en büyük korkusu, diri diri gömülmekti (tafefobi). Bu yüzden doktorundan, öldükten sonra otopsi yapmasını talep etti. Ancak asıl vasiyeti, kalbinin çıkarılıp doğduğu topraklara götürülmesiydi. Ablası Ludwika’ya bıraktığı vasiyette, kalbinin Varşova’da yerel bir kiliseye gömülmesini istemişti.

–Chopin’in Kalbi: Vatana Giden Gizli Yol-

Chopin’in doktoru, ölümünün ardından kalbini çıkarıp bir konyak kavanozuna yerleştirdi. Bu, çürümeyi önlemek için dönemin yaygın bir yöntemiydi. Ablası Ludwika, kardeşinin vasiyetini yerine getirmek üzere tehlikeli bir yolculuğa çıktı. Prusya ve Rus sınırlarında sıkı kontrolleri aşarak kavanozu pelerininin altında sakladı ve Varşova’daki Kutsal Haç Kilisesi’ne ulaştırdı. Kalp, kilisenin bir sütununa gömüldü ve üzerine İncil’den şu sözler yazıldı:

“Hazineniz neredeyse, kalbiniz de orada olacaktır.”

–Bir Kalp Nasıl Direniş Sembolü Oldu?-

Rus Çarlığı döneminde, Varşova’daki tek izin verilen kamusal anıt Chopin’in kalbiydi. Polonyalılar, bu anıtın etrafında sessizce toplanarak ulusal kimliklerini yaşattı. 1918’de Polonya bağımsızlığını kazanınca, kalp ulusal bir halk anıtına dönüştü. 1926’da Başpiskopos kalbi şu sözlerle selamladı:

“Tüm geçmişimiz onda şarkı söyler, tüm köleliğimiz onda ağlar, ulusun atan kalbi, acıların büyük kralı.” 

–Chopin’in Kalbinin II. Dünya Savaşı’ıyla İmtihanı-

Naziler, 1939’da Varşova’yı işgal ederek Chopin’in anıtını yıktı ve Polonya’nın ulusal kimliğini yok etmek için bestecinin eserlerinin halka açık çalınmasını, okullarda öğretilmesini ve radyoda yayınlanmasını yasakladı.

1944 Varşova Ayaklanması sırasında bir Nazi subayı, Chopin’in kalbini Kutsal Haç Kilisesi’nden çalarak kişisel koleksiyonuna ekledi. Ancak savaşın seyri değişince, hesap verme korkusuyla kalbi Polonyalı yetkililere iade etti. Kalp, savaş boyunca Nazilerden korunmak için bir kilisenin mahzeninde gizlendi.

17 Ekim 1945’te, Chopin’in ölüm yıldönümünde, kalp görkemli bir törenle doğduğu köy Żelazowa Wola’dan Varşova’ya taşındı. Yol boyunca Polonya bayrakları sallayan kalabalıklar, konvoya eşlik etti. Dönemin cumhurbaşkanı, kalbi Varşova Belediye Başkanı’na teslim ederken şu sözlerle anıldı:

“Bu kalp 135 yıl önce Żelazowa Wola’da atmaya başladı. Köylülerin şarkılarıyla güçlendi, Chopin’in dehasıyla Avrupa’ya yayıldı. Bugün, tüm dünyada çınlıyor. Bu, kültürümüzün ve ulusumuzun ölümsüzlüğünün kanıtıdır.”

–Chopin’in Kalbinin  Bilimle İmtihanı-

Chopin’in 1849’daki ölüm nedeni, yıllardır tartışılıyor. 2008’de araştırmacılar, o dönemde henüz bilinmeyen kistik fibrozis adlı genetik bir hastalıktan ölmüş olabileceğini öne sürdü. DNA testi için kalp dokusu talep ettiler, ancak Polonya hükümeti, kalbe zarar verme riskini gerekçe göstererek bu talebi reddetti.

2014’te bilim insanları, kalbi kavanozu açmadan görüntüleme teknolojileriyle inceledi. Yapılan analizler, ölüm sebebinin tüberküloz kaynaklı kalp zarı iltihabı olduğunu gösterdi. Ancak bazı uzmanlar, kistik fibrozis ihtimalinin hâlâ geçerli olduğunu belirtiyor. Kesin sonuç için DNA testi şart, ancak Polonya yetkilileri, kalbe saygı gereği testin 2064’e kadar ertelenmesine karar verdi.

Bugün Chopin’in kalbi, Varşova’daki Kutsal Haç Kilisesi’nde hem ulusal bir hazine hem de bilimin çözmeye çalıştığı bir bilmece olarak korunuyor.

–Kalpler ve Sınırlar: Farklı Yüzyıllar, Aynı Mücadele–

2014 yılı, Chopin’in kalbinin kavanoz açılmadan  incelendiği yıl olduğu kadar, Putin’in Ukrayna’nın bir parçası olan Kırım’ı işgal ve ilhak ettiği yıl oldu. Bu hamle, 19. yüzyılda Polonya’yı haritadan silen Rus politikalarıyla benzerlik taşıyor. Putin’in “Ukrayna yapay bir devlet” söylemi, tıpkı Çarlık döneminde “Polonya” adının resmi belgelerde yasaklanması gibi, bir ulusun varlığını inkâr etme çabasını yansıtıyor.

Zelenski ile Beyaz Saray’daki son görüşmede, Trump’ın, Ukrayna’nın egemenliğini bir “ticari anlaşma” gibi pazarlık konusu yapması ve sonrasında askeri yardımı, barış görüşmelerini hızlandırmak için kestiğini açıklaması  1938’de Hitler’le yapılan “Münih Anlaşması”nın naifliğini çağrıştırıyor.

Münih Anlaşması’nın trajik ironisi şuydu: Batılı güçler, “barış uğruna” Hitler’in Çekoslovakya’nın bir parçasını ilhak etmesine izin vererek, bu ülkenin bir parçasını feda etti. Bu tavizde amaç, Hitler’in yayılmacı taleplerini “yatıştırarak” savaşı önlemekti. 

Ancak bu naif diplomasi, tam tersi bir etki yaratarak Hitler’i daha da cesaretlendirdi ve 1939’da Polonya’yı işgal ederek II. Dünya Savaşı’nı başlatmasına zemin hazırladı.  Tıpkı Trump’ın “24 saatte savaşı bitirme” iddiasının, Ukrayna’nın toprak bütünlüğünü feda etmeyi gerektirebileceği endişesini doğurması gibi…

Dünya, “barış için ödün” verip, Çekoslovakya’nın egemenliğini  masada pazarlık konusu yaparken totaliter rejimlere güvenmenin tehlikesini acı bir şekilde öğrenmişti. Münih anlaşması sonrası Churchill’e atfedilen bir yorumun çarpıcı şekilde ifade ettiği gibi : 

“Size savaş ile onursuzluk arasında bir seçim sunuldu. Onursuzluğu seçtiniz, ama yine de savaşı aldınız.”

–Asıl Sınav: Bir Ulusun Gerçekliği Nerede Saklı?-

Chopin’in kalbi, aklımızda derin bir soru uyandıyor: Bir milleti gerçek kılan nedir? Resmi sınırlar mı? Yoksa o sınırların ötesine geçen, nesiller boyunca taşınan ortak hafıza mı?

Naziler 1944’te Varşova’yı yerle bir ettikten sonra, çaldıkları Chopin’in kalbini tekrar bulamadılar; çünkü, Polonyalı rahipler onu duvarların ardına gizlemişti. Bugün Putin’in orduları Ukrayna şehirlerini bombalarken, milyonlar sığınaklarda, sosyal medyada ve cephede kimliklerini savunuyor. Bu direnişin kaynağı, haritalardaki çizgilerde değil; insanın ait olduğu toprağa duyduğu köklü bağda yatıyor.

Chopin’in kalbi, yalnızca romantik bir bestecinin anısını yaşatmıyor. 1849’da Paris’te son nefesini verirken bile taşıdığı hakikati hatırlatıyor: Vatan toprak parçası değil, insanın kalbinde taşıdığı sevgidir. Tıpkı konyakla korunan bir kalp gibi, bu sevgi ne zamanın aşındırdığı sınırlara ne de otokratların tehditlerine boyun eğer.

Derya ULUSOY

Trump kendi oluşturduğu Truth Social adlı ağda Fransız asker, lider ve imparator Napolyon’a ait diye bilinen bir cümleyi çağrıştıran bir ifade paylaştı. 

“Eğer ülke kurtarıyorsa yasa dışı değildir” 

Donald Trump’ın bu alıntıyı, yetkilerinin sınırı konusunda ülkedeki yargıyla yaşadığı anlaşmazlıklar üzerine yayımladığı belirtiliyor. 

Birleşik Devletler Başkanı, göreve başlamasından hemen sonra geniş kapsamlı yürütme yetkisi olarak değerlendirilen girişimlerde bulunmuş, ABD yargısı bu girişimleri engellemişti. Bazı kararlarda Trump ABD Anayasası’na aykırı olarak Kongre’nin yetkilerini gasp etmekle suçlanmıştı. 

Trump mahkeme kararlarıyla çelişmediğini söylemiş ancak danışmanları sosyal medyada yargıçlara adeta saldırmıştı. Başkan Yardımcısı JD Vance ise X’te hakimlerin yürütmenin meşru gücünü kontrol etmesine izin verilmeyeceğini yazmıştı. 

Bu çekişmenin eninde sonunda ABD Anayasa Mahkemesi’ne gideceği belirtiliyor.

Donald Trump’ın sosyal medyada dile getirdiği alıntı hukukçular, siyasi muhalifler ve medyadaki veya medyanın başvurduğu yorumcular tarafından sert bir dille eleştirildi. Eleştirilerde söz konusu alıntının demokratik olmayan eylemleri meşrulaştırmak için kullanıldığı belirtildi. 

Trump’ın önde gelen muhaliflerinden Demokrat Parti senatörü Adam Schiff, X’te yaptığı paylaşımda “Gerçek bir diktatör gibi konuştu,” diye yazdı. 

“Ülkesini kurtaran kanunları çiğnememiştir” veya “Ülkesini kurtaran yasa dışı değildir” şeklindeki sözler genellikle Napolyon Bonapart’a atfedilir. 

Norveç’te 2011 yılında 77 kişiyi öldüren Anders Behring Breivik de bu sözleri 1,500 sayfalık manifestosunda kullanmıştı. 

Hitler ve Musollini rejimlerinin de bu alıntıya başvurdukları belirtilir.

Avusturya’da hükümetin yıllardır planladığı proje hayata geçiyor. Almanya sınırında Braunau kentinde yer alan ve Adolf Hitler’in 1889’da doğduğu bina Polis Karakolu olacak. Binada ayrıca polisler için bir insan hakları eğitim merkezi de hizmet verecek. 

Avusturya Hükümeti’nin amacı, neo nazilerin yapıyı bir anıt haline dönüştürmesinin önüne geçmek. Almanya ve Avusturya’daki neo Naziler, binayı kutsal bir yer olarak görüyor ve Avusturya Hükümeti de 2’nci Dünya Savaşı’nın sonundan bu yana Nazileri bu yapıdan uzat tutmaya çalışıyor.

YIKMADILAR AMA HEP BOŞ TUTMAYA ÇALIŞTILAR

Avusturya, Hitler’in doğum yeri olan binayı 2’nci Dünya Savaşı’nın hemen ardından binanın naziler tarafından kullanımını engellemeye çalıştı. Önce boş kalması için onlarca yıl sahibinden kiraladı; ardından 2017 yılında binayı kamulaştırdı. 

Hitler’in doğduğu 3 katlı bina yapımından sonra Braunau Inn adıyla Pommer ailesi tarafından han olarak işletildi. İkinci Dünya Savaşı yıllarında Naziler yapıyı sanat galerisi ve kütüphane olarak düzenlediler.

Savaşın son günlerinde kent müttefiklerin eline geçtiğinde Alman askerler, yapıyı havaya uçurmak istediler ancak Amerikalı askerler buna engel oldular.

Binanın yeni fonksiyonlarıyla 2026 yılında hizmete girmesi planlandı.

Nazi karşıtı aktivistler, binanın kullanım amacının değiştirilmesini olumlu buluyorlar ama polis karakolu olmasına karşı çıkıyorlar.

28 ton olduğu tahmin edilen hazinenin toplam değerinin 500 milyon euro’yu aştığı sanılıyor. 

Uzmanlar, Polonya’nın güneyindeki Minkowskie köyünde bulunan değerli eşyanın , %90, belki de %100 oranında Hitler’in sakladığı altınlar olduğunu belirtiyor.

Hazine avcıları, Polonya’nın güneyindeki Minkowskie köyünde yüzeyin altına gömülü gizemli bir metal kutu ortaya çıkardı.

Kutu, Hitler’in SS’leri tarafından genelev olarak kullanılan bir sarayın altında bulundu.

Minkowskie isimli yapı, 18. yüzyıldan kalma bir saray.

Zengin Almanlara ait mücevher ve değerli eşyalar; savaşın sonuna doğru SS başkanı Heinrich Himmler’in Dördüncü Reich’ın kurulmasına yardım etmesi için çalınmıştı.

Altınların yeri, çeşitli günlükler, gizli belgeler ve kıdemli bir SS subayının notları sayesinde tespit edildi.

SS subayının notlarında, “Alacakaranlıkta teslim edilen sandıklar ve konteynerler için güvenilir ev olan yerde, bir oluk kazıldı“ ifadesi yer alıyor.

12 Mart 1945 tarihli bir belgeye göre, zamanın Reichbank’ından alınan 48 adet kutunun buraya gömüldüğü belirtiliyor.

28 ton olduğu tahmin edilen hazinenin toplam değerinin 500 milyon euro’yu aştığı ifade ediliyor.

Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, başkent Kiev yakınlarındaki Gostomel kasabasında 2 Rus helikopteri vurduğunu duyurdu.

Ukrayna Devlet Başkan Volodimir Zelenskiy, televizyonda yaptığı açıklamalarda Rusya’nın Ukrayna’ya “kurnazca bir şekilde” saldırdığını söyledi.

Zelenski, Rusya’nın İkinci Dünya Savaşı’nda Adolf Hitler’i gibi hareket ettiğini söyledi ve “Rusya, şeytanın yolunda” dedi.

Sözcüsü Dmitry Peskov, Ukrayna’ya yönelik askeri harekatın süresinin sonuçlara bağlı olduğunu söyledi.

Peskov, harekatın amacının, Ukrayna’yı Nazi yanlılarından ve Nazi ideolojisinden arındırmak olarak gösterdi.

Kremlin Sözcüsü, Rusya vatandaşlarının büyük bir kısmının harekatı desteklediğini savundu.

Bu konuda yapılmış bağımsız bir kamuoyu yoklaması bulunmuyor.

Peskov, işgal kelimesinin kullanılmaması gerektiğini de iddia etti.