Barış adına atılan girişimlerin önemli bir bölümü, zamanla Filistin’i diplomasi masasının dışına itti.

Bugün Gazze’nin enkazı, Batı Şeria’nın parçalanmış coğrafyası ve milyonlarca Filistinlinin belirsiz geleceği, yalnızca bir savaşın değil, aynı zamanda sonuç vermeyen diplomatik tercihlerin de bir sonucudur.

ABD’nin 2017’de Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanımasıyla başlayan süreç, 2020’de İbrahim Anlaşmaları ile yeni bir yön kazanmıştı. Bölgedeki bazı ülkeler İsrail ile normalleşirken Filistin meselesi adeta ertelendi.

O dönemde kurulan denklemin temel varsayımı şuydu: Filistin sorunu çözülmeden de Orta Doğu’da yeni bir düzen kurulabilirdi.

Tarih bunun tersini gösterdi.

7 Ekim 2023 sonrasında yaşanan gelişmeler, Filistin meselesinin yok sayılmasının kalıcı bir istikrar üretmediğini acı biçimde ortaya koydu.

Gazze büyük bir insani felaket yaşarken Batı Şeria da giderek daha fazla siyasi ve coğrafi baskı altında kaldı. Bugün artık yalnızca şehirler değil, umutlar da kuşatma altında.

Ancak Filistin’in önündeki engel yalnızca dış baskılar değildir.

İç siyasi bölünmüşlük de Filistinlilerin ortak bir ulusal irade oluşturmasını zorlaştıran temel sorunlardan biridir.

Gazze’de Hamas, Batı Şeria’da El Fetih…

Aynı halkı temsil ettiğini söyleyen iki farklı siyasi yapı, ortak bir ulusal çerçeve oluşturamadığı sürece Filistin’in uluslararası toplum karşısında güçlü, meşru ve kapsayıcı bir muhatap olarak ortaya çıkması güçleşmektedir.

Bu nedenle Filistin’in geleceği, öncelikle silahların değil siyasetin yeniden inşasına bağlıdır.

İlk adım, Filistinli grupların dışlanmadan bir ulusal uzlaşı zemini oluşturmasıdır. Ardından BM gözetiminde yapılacak özgür ve adil seçimler, halkın gerçek temsilini belirlemelidir.

Meşruiyet sandıktan doğmadan kurulacak hiçbir yönetimin ne Gazze’yi ne Batı Şeria’yı ne de Filistin diasporasını bütünüyle temsil etmesi kolay olacaktır.

Bu noktada Türkiye’nin ve diğer bölgesel aktörlerin rolü önem kazanıyor.

Asıl ihtiyaç yeni bir askeri blok değil; Filistin’i yeniden diplomasi masasına taşıyacak güvenilir bir arabuluculuk ve kolaylaştırıcılık mekanizmasıdır.

Türkiye’nin kolaylaştırıcılığında ve BM’nin gözetiminde İstanbul’da kapsamlı bir Filistin Ulusal Uzlaşı Konferansı düzenlenebilir. Böyle bir girişim, yıllardır parçalanan siyasi iradenin yeniden ortak bir zeminde buluşmasına katkı sağlayabilir.

Bunun ardından geniş katılımlı bir uluslararası barış konferansının bir kez daha toplanması ve iki devletli çözümün somut bir takvime bağlanması gündeme gelebilir. Ancak bunun gerçekleşebilmesi için önce Filistin tarafında siyasi meşruiyetin yeniden tesis edilmesi şarttır.

Bu sürecin en kritik aşamalarından biri de Mahmud Abbas sonrasına ilişkin siyasi düzenlemedir.

Abbas’ın siyaset sahnesinden çekilmesi ihtimali, yalnızca bir lider değişimi değil, Filistin Yönetimi’nin geleceği açısından da önemli bir dönüm noktasıdır.

Buradaki asıl mesele, yerine kimin geleceğinden çok, Gazze’yi, Batı Şeria’yı ve Filistin diasporasını kapsayacak biçimde Filistin halkını kimin temsil edebileceğidir.

Bir tarafın dışlandığı herhangi bir siyasi düzenlemenin kalıcı meşruiyet üretmesi oldukça güç görünmektedir. Bu nedenle Abbas sonrası dönem, yalnızca yeni bir lider arayışı olarak değil, aynı zamanda yeni bir siyasi meşruiyet arayışı olarak ele alınmalıdır.

Elbette bütün bunların kolay olduğunu söylemek mümkün değildir.

Taraflar arasındaki derin güvensizlik, bölgesel rekabet, Filistin içindeki siyasi ayrışmalar ve büyük güçlerin farklı hesapları bu yolu son derece zorlaştırmaktadır.

Fakat daha zor olanı, bugünkü statükonun devamıdır.

Çünkü mevcut gidişat Filistin’i çözümün değil, Filistinlileri yurtsuz bırakmanın eşiğine doğru götürmektedir.

Bu nedenle Filistin’in geleceğini belirleyecek temel soru artık yalnızca “İki devletli çözüm mümkün mü?” değildir. Asıl soru, Filistinlilerin önce kendi siyasi birliklerini ve meşru temsil mekanizmalarını kurup kuramayacaklarıdır.

En doğru sıralama bu nedenle açıktır: Önce Filistin’de birlik, ardından demokratik meşruiyet, sonra uluslararası destek ve nihayet kalıcı barış müzakereleri.

Filistinlilerin geleceği büyük ölçüde bu sıranın korunmasına bağlı olacaktır.

Son sözse; Filistin masaya dönmeden, Orta Doğu’da barış beklenemez.

İsmet HERGÜNŞEN

İsrail 1 Şubat Pazar günü Gazze ile Mısır arasındaki yaya sınır kapısını her iki yöne yeniden açacağını duyurdu. 

İsrail yetkilileri, Refah sınır kapısından geçişlere sınırlı sayıda insan için izin verileceğini bildirdiler. 

Geçişe izin verilecekler arasında öncelik hastaların olacak. Mısır’dan Gazze’ye dönecek olanlarda ise öncelik çatışmalardan kaçan Filistinlilere verilecek.

İsrail Mayıs 2024’te Refah sınır kapısını ele geçirmiş ve tamamen kapatmıştı. Refah 2025’in başlarında kısa süreliğine hastaların geçişi için açılmıştı. 

İsrail onca çağrıya rağmen sınır kapısını açmaya direniyordu. Gazze’deki son İsrailli rehinenin cesedinin bulunması üzerine Tel Aviv yönetimi Refah’ın kontrollü olarak açılacağının işaretini vermişti. 

Yaklaşık 72 bin kişinin İsrail tarafından katledildiği Gazze’deki binlerce Filistinli adeta yerle bir olmuş bölgeden ayrılmaya çalışırken, çatışmaların en şiddetli olduğu dönemlerde ayrılan onbinlerce kişi de dönmek istiyor. 

Gazze’de İsrail’in ağır saldırıları yüzünden sağlık sistemi çöktüğü için karmaşık cerrahi işlemler yapılamıyor. Ayrıca başta kanser olmak üzere bazı tedaviler de uygulanamıyor. Filistinli yetkililer yaklaşık 20 bin kişinin bu kapsamda Gazze dışında tedaviye ihtiyacı olduğunu bildirdiler. 

Aliyev, Azerbaycan’ın her bir vatandaşının kendileri için değerli olduğunu vurgulayarak “Biz birilerinin hatırı için Azerbaycanlıların hayatını ve sağlığını riske atma niyetinde değiliz.” dedi.

Azerbaycan sorunlar yaşadığında kendi kaderine terk edildiğini vurgulayan Aliyev, “Kimse bizi savunmadı. Kendilerine olan tüm saygıma ve acılarına ortak olmama rağmen Filistin de bizi pek savunmadı.” ifadelerini kullandı.

Azerbaycan’da Filistin Büyükelçiliği de faaliyet göstermektedir, hem de Azerbaycan’ın mali desteği sayesinde. Benim tutumum her zaman şöyle olmuştur; Arap ülkelerinin meselelerini Arap devletlerinin kendileri çözmelidir

Sonuç olarak toplamda yüzde 80’nin ağır hasar gördüğü konutların hiç olmazsa yeni malzemeyle şöyle böyle onarımı dahi yapılamıyor. Çadırlardan, derme çatma barakalardan oluşan kamplar da perişan vaziyette. Doğru dürüst barınma sağlanamıyor. 

Ve Gazzeliler evlerini molozlarla onarıp içlerinde yaşamaya, kış yaklaşırken hayatta kalmaya çalışıyorlar. 

Gazze’de pek bombardıman, alevler, çatışmalar görünmediğinden ve bölge “sıcak haber” özelliğini kaybettiğinden haber kuruluşlarının ilgisi de azaldı. Bölge sıcak bölge değil; ancak Gazze’deki Filistinlilerin sıcağa ihtiyaçları var. 

Gazze’de Sefiller romanının yeni versiyonunun sergilendiği günlerde bölgedeki insani krize ilgisini kaybetmeyen haber kuruluşlarından Associated Press haber ajansı, “Filistinli aileler Gazze’de yıkıntıların arasında hayatlarını yeniden kuruyorlar” başlıklı bir foto-haber yayımladı. 

Muhabirleri Cihat Alşrafi’nin hazırladığı haber, yıkık evlerinin kalanlarının içinde yaşamaya çalışan ailelerin fotoğraflarından oluşuyor. 

Haberin başlığında yer alan fotoğraf, Gazze şehrinde Halave ailesinin evinden kalanların dıştan görüntüsü. Konutun diğer yüzü çökük. Evi mümkün olduğunca işe yarar molozlarla tamir etmişler.

Yukarıdaki fotoğrafta ailenin küçük kızı Aya yıkanacak çamaşırları topluyor. Evin hanımı Hamani ise, ateşi hazırlıyor.

Halave ailesinin gündelik yaşantısından bir başka enstantane. Duvardaki resim ve yazılar kuşkusuz bombardımanlardan sonra oraya nakşedilmiş. Ağacın dallarında umut mesajları var. Kız evlat Aya’nın yüzünde, taranan saçlarında ve annenin sevgi dolu konsantrasyonunda ise tedirgin umutlar titreşiyor.

Bu fotoğraftaki ise Şakfa ailesinin “evi”. Saçları özene bezene örülmüş Rita,ailenin köpeğiyle oynuyor. Geride Gazzelliler ve Gazze gibi kırık dökük ama hala enerji üreten güneş paneli.

Ve Şakfa ailesinin mutfağı… Kadiya Şakfa ve kızı Rita mekanın ağır gölgesinde ışığın merhameti sayesinde ortama konuk oluyorlar gibi görünüyorlar. Aslında anın başrolü, yıkımdan kurtulabilmiş ve hayata bağlanmanın yükünü taşıyan kıymetli birkaç cam veya porselen eşya.

Burası ise Seher (Seher Taruş) hanımın evi. Solda küçük oğlu Ammar, Sağda Büyük oğul Hasan ve yanında 2 yaşındaki kızları Ehlem… “Evi” temiz tutmak şeytani dünyaya direnişin bir refleksi.

Aynı ailenin “evinde” aynı mekanda bir başka enstantane. Yıkıntıyı ayakta tutan kırık kolon ve kolona iliştirilmiş halı, ailenin “hayat devam etmeli” dürtüsünün gücüyle açılıp kapanan bir kapı gibi. Eve Seher hanımın kardeşi Bisam ziyarete gelmiş. Sefalet, iki pırıl pırıl fincanla ikram edilen kahveden utanmış mekandan çıkıp gitmiş.

Gazze’de halk bu yıkıntılarda yaşıyor ama insanlar büyük riskleri de göğüslüyorlar. 

Nitekim hafta başında şiddetli yağışlar yüzünden bu tür yapılar çökmüş, 11 kişi hayatını kaybetmişti. 

Oğuz HAKSEVER

Fotoğraflar: JEHAD AL SHRAFI (Associated Press)

Hamas’ın rakip aşiretlere ve rakip gruplara mensup düzinelerce Filistinliyi öldürmeye başladığı bildiriliyor. 

Gazze’de başta Ebu Şabab aşireti olmak üzere Hamas’ın bölgedeki baskıcı otoritesine karşı çıkan 4 aşiret bulunuyor. 

Silahlı örgüt söz konusu aşiretleri İsrail’e destek olmakla suçluyor.

Hamas yaptığı infazların görüntülüyor veya görüntülenmesine izin veriyor. 

Bu videolardan birinde hain olduğu iddia edilen 7 kişinin kalabalığın bakışları altında diz çöktürülerek başlarından vurulmaları görülüyor. Reuters, bir Hamas yetkilisinin görüntünün gerçekliğini teyit ettiğini bildirdi.

Hamas daha önceki  ateş keslerde de savaşçılarını hemen sokağa salmış, bunun üzerine İsrail ateş kesi sonlandırmıştı. 

Barış anlaşması olduğu iddia edilen son ateş keste de ABD Başkanı Donald Trump, Hamas’ın bazı bölgelerde “asayişi sağlamasına” izin vermişti. 

Bu arada İsrail Ordusu, Gazze’de şüpheli gördüğü 7 Filistinliyi öldürdüğünü duyurdu.

Uluslararası ajansların yorumlarına başvurduğu uzmanlar, Hamas silahsızlandırılmadıkça İsrail’in katliamdan vazgeçmeyeceğini, Gazze halkının huzur bulamayacağını belirtiyorlar.

Serbest bırakılan 20 rehine İsrail’e ulaştı; bazıları aileleriyle bir araya geldi. 

Anlaşma uyarınca İsrail de gözaltındaki 1,700, tutuklu 250 Filistinliyi serbest bırakıyor.

Serbest bırakılan Filistinliler Gazze ya da Batı Şeria’da aileleriyle buluşmaya başladılar. 

ABD Başkanı Donald Trump, Gazze’de “barış”ın önderi olarak bölgede gövde gösterisi yapıyor.

Anlaşmanın ilan edilmesiyle, Ortadoğu politikasını şekillendiren ve uygulayan diplomatları, başkan yardımcısı ve dışişleri bakanı ile birlikte İsrail’e giden Trump, İsrail Parlamentosu Knesset’te alkışlarla karşılandı.

Donald Trump, İsrail Parlamentosu’nda 1 saat süren bir konuşma yaptı. 

Gazze’de savaşın sona erdiğini iddia eden Donald Trump, Hamas’ın mutlaka silahsızlandırılması gerektiğini ama bu amaca henüz ulaşılamadığını söyledi. Trump, “Dünya İsrail’i yeniden seviyor” diye konuştu.  

Bu arada Gazze’de barış konulu uluslararası toplantı nedeniyle liderler de Mısır’a ulaşmaya başladılar. 

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ve Birleşik Krallık Başbakanı Keith Starmer, Mısır’a vardılar. Trump’ın da katılacağı toplantının davetlileri arasında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erndoğan da bulunuyor. 

Fakat herkesin hemfikir olduğu bir gerçek var: Orta Doğu’da barış hala uzak bir hayal. 

Yine de karanlığın içinde bir nebze umut ışığı arayanlar yok değil.

Hatırlayalım… Donald Trump’ın ilk başkanlık döneminde ortaya atılan “Yüzyılın Planı”, Kudüs’ü İsrail’in başkenti ilan ederken, Filistin’i etrafı örülmüş dar bir bölgeye hapsetmeyi öngörüyordu. 

Kudüs’ün bölünmemiş biçimde İsrail’in başkenti olmasını öngören bu plan, Filistinlilerce öfke ve hayal kırıklığıyla karşılanmıştı. 

Filistin Yönetimi Lideri “Kudüs satılık değil” derken, Hamas da “Kudüs açıklaması saçmalıktır” diyerek tepkisini koymuştu.

ABD’nin açık desteğini arkasına alan İsrail, savaşını kutsal bir vazife gibi sunarken, Filistinliler öngörüsüzlüğün ve çaresizliğin bedelini her gün biraz daha ağır ödüyor. 

Bugünse sahnede yeni bir senaryo var: “Gazze Planı”.

Vashington ve Tel Aviv hattında pişirilen bu plan, görünürde barış vaadi taşıyor ama aslında Filistin’i daha da geriye itiyor. 

Çünkü ortada artık yaşanabilir bir Gazze kalmadı. Harap olmuş şehir, nefes almanın bile lüks sayıldığı bir enkaza dönüşmüş durumda.

“Akıllının değil, aptalın bile anlayacağı” kadar detaylı hazırlanan bu planın, Filistin’e bir gelecek sunduğunu söylemek, ancak iyimserliğin sınırlarını zorlamak olur.

Maddeler öyle teferruat içermektedir ki, müzakere masasında nasıl bir çözüm bulunabilecektir, belki de en büyük soru işareti budur.

Batı ve Ortadoğu ülkeleri, özellikle de süreci yakından izleyen Türkiye, planın müzakere aşamasına geçmesini olumlu karşılasa da, tabloya umutla bakmak hayli zor. 

“Aksa Tufanı” harekatının askeri hedefleri bertaraf edilmişken, İsrail’in bu fırsatı yeni toprak kazanımları için kullanmayacağını kim garanti edebilir?

Dahası, planın açıklandığı günlerde Gazze açıklarında insani yardım taşıyan SUMUD filosuna bile müdahale eden bir İsrail’in, barış ve ateşkes kelimeleriyle yan yana anılması bile başlı başına bir tezat.

İroninin doruk noktasıysa, bu “Barış Planı” çerçevesinde yer alan isimler…

Irak işgalinin mimarlarından, savaş suçlusu olarak itham edilen İngiltere’nin eski Başbakanı Tony Blair, planın “Barış Kurulu¨ içinde.

Filistinlilerin bu kurulda yer bulamamasıysa, ironinin en keskin hali.

Tarih sanki tekerrür ediyor.

Orta Doğu’da kanayan her yaranın izinde mutlaka bir İngiliz gölgesi belirmiş.

Arthur James Balfour, Mark Sykes, Thomas Edward Lawrence, Lloyd George, Winston Churchill… 

Hangisini saysanız, hepsi bu coğrafyada bir parmak izi bırakmıştır.

Hangisinin en derin yarayı açtığını söylemekse zor. 

O meşhur Kızılderili sözünü Ortadoğu için hatırlamak doğru olabilir mi? “Bir nehirde iki balık kavga ediyorsa, bilin ki oradan az önce uzun bacaklı bir İngiliz geçmiştir.”

Bugün, Gazze’de barışın ya da ateşkesin eşiğine mi gelindi, yoksa uçurumun kenarına mı? Bunu zaman gösterecek. 

Ancak şu bir gerçek: Arap Dünyası, belki de ilk kez bu kadar güçlü bir irade sergiliyor.

Ne kadar samimi oldukları elbette tartışılır, fakat “Nobel Barış Ödülü” hayaliyle yanıp tutuşan Donald Trump’ın bu süreçte payının büyük olduğu bir gerçek.

Son sözse: Bu plan da, çok su kaldırır…

İsmet HERGÜNŞEN

Hamas’ın 7 Ekim 2023’te İsrail’e yaptığı saldırıda çoğu sivil 1,200 kişiyi öldürmesi ve 251 İsrailliyi rehin almasının ikinci yıldönümünde batılı ülkelerin liderlerinin yayımladığı mesajlarda olaydan sonra İsrail’in yaptığı soykırıma değinilmemesi konuya duyarlı kesimlerde tepkiye neden oldu.

Batılı liderler içinde bir tek İtalya Başbakanı Georgia Meloni, Gazzelilerin trajedisini andı. 

Meloni, Hamas’ın saldırısını utanç verici alçak bir katliam olarak niteledi ve olayı tarihin en karanlık sayfalarından biri olarak tanımladı. Meloni bu cümlelerin ardından Hamas saldırısına İsrail’in Gazze’deki askeri misillemesinin orantılılık prensibinin çok ötesine geçtiğini vurguladı. Meloni, Gazze’de çok sayıda masum insanın öldürüldüğünü belirtti. 

İtalya’nın aşırı sağcı liderinin bu yaklaşımına karşı aralarında sosyal demokrat veya sol isimlerin de bulunduğu Avrupa’daki liderler veya başbakanlar Gazze’de İsrail’in yaptığı soykırıma değinmediler. 

Avrupa Birliği Komisyonu Başkanı Ursula Von Der Leyen, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Birleşik Krallık Başbakanı Keith Starmer, İsveç Başbakanı Ulf Kristersson, ortak bir tanımlamayla Hamas’ın 7 Ekim 2023 saldırısını korkunç olarak nitelendirdiler. 

Buna karşın aralarında Hamas’ın bulunduğu Filistinli silahlı gruplar da 7 Ekim saldırısının ikinci yıldönümünde ortak bir mesaj yayımladılar. 

Mesajda, “Siyonist düşmana karşı koymanın tek ve yegane yolu her türlü direnişi seçmektir” ifadesi kullanıldı. 

Olayın yıldönümünde bir yandan ABD Başkanı Donald Trump’a atfedilen barış planı için dolaylı görüşmeler sürerken bir yandan da Gazzelilerin kabusu devam ediyor. İsrail Gazze’yi yine bombaladı.

Gazze’de İsrail saldırılarında öldürülen Filistinli sayısı 70,000’e yaklaşıyor. 

Katledilen Filistinli sayısı 67,000 oldu. Ölenlerin yaklaşık 33 bini kadın, çocuk ve yaşlı. Bu sayı Gazze’nin nüfusunun yüzde 11’ine denk geliyor.

Yaralı sayısı ise 170,000. Bu yaralılar arasında 5,020 kişi uzuv kaybına uğradı. 3,350’si ise felç oldu. 

Gazze’de halkın neredeyse tamamı evlerinden ve yerlerinden oldu. Bölge yapısal olarak yerle bir edildi.

Hamas’ın 7 Ekim 2023 saldırısı Ortadoğu’da dengelerin İsrail ve ABD lehine değişmesine neden oldu.

-Gazze’yi yöneten Hamas tamamen olmasa da bitirildi.

-Lübnan’da İran yanlısı Hizbullah, İsrail saldırıları ve liderlerinin öldürülmesiyle doğrulamayacak ölçüde ağır darbeler aldı. İran bölgedeki en önemli müttefikinden oldu. 

-Suriye’de Esad rejimi yıkıldı. Yerine pozisyon değiştirerek batı yanlısı olan eski bir Işid savaş artığı geldi. İsrail’in yeni bir işgaline uğrayan, İsrail tarafından ordusunun ağır ve stratejik silah imkanları yok edilen Suriye, yorumlara göre bülünmeye doğru gidiyor. Son olarak Şam yönetimi ile YPG/”SDG” arasında çatışmalar baş gösterdi. 

-İran’daki molla rejimi de desteklediği Hamas’ın 7 Ekim saldırısından sonra bölgedeki etkinliğini yitirmiş görünüyor. İsrail İran’a saldırılar yaptı. Karşılıklı füze atışmalarında denge İsrail’den yanaydı. Ayrıca İsrail’in peş peşe nokta saldırıları sonucu İran’ın askeri komuta kademesinin tepesindeki isimler öldürüldü. Bu, İran için onur kırıcı bir tablo ortaya koydu.  İran’ın nükleer kapasitesi de İsrail ve ABD ortak saldırılarıyla ağır bir darbe aldı. 

ABD’nin açık desteğini arkasına alan İsrail, “Gideon’un Savaş Arabaları 2” planıyla işgalini genişletirken saldırılar artık soykırım boyutuna ulaştı.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF), Gazze’deki tabloyu “tam bir felaket” olarak niteledi. 

Savaşın başlangıcından bu yana ilk kez bölge için “kıtlık” ilan edildi. Birleşmiş Milletler kriterlerine göre bu kararın anlamı açıktır: 

Hanelerin en az yüzde 20’sinde aşırı gıda eksikliği, çocukların en az yüzde 30’unda ağır beslenme bozukluğu ve her on bin kişiden günde en az altısının açlık ya da açlığa bağlı hastalık nedeniyle hayatını kaybetmesi.

Bugün Gazze’de tüm bu koşullar acı bir gerçek olarak yaşanıyor.

Yaklaşık iki milyon insan sistematik ölüme mahkûm edilirken, 132 bin çocuğun yaşamı doğrudan tehlikede. 

Sivil toplum kuruluşlarının insani girişimleri ise çoğu kez İsrail’in engelleriyle sonuçsuz kalıyor.

2008’den bu yana “Özgürlük Filosu Koalisyonu” öncülüğünde defalarca yola çıkan insani yardım gemileri, her defasında aynı engelle karşılaştı.

Türk Ulusunun hafızasında hâlâ taze olan “Mavi Marmara” olayı bunun en dramatik örneğiydi: Yardım gönüllüleri öldürüldü, yaralananlar oldu, yolcular rehin alındı ve tüm bu trajedi yalnızca cüzi bir tazminatla kapatıldı.

7 Ekim 2023’ten bu yana şiddetini daha da artıran İsrail; Akdeniz, Vicdan ve Anadolu gemilerinin girişimlerini de boşa çıkardı. 

Haziran ayında Madleen Yatı’na el konması, Mağrip Direniş Konvoyu’nun ise Libya kıyılarına ulaşamadan durdurulması, ablukayı kırma umutlarını yeniden gölgeledi.

Oysa Uluslararası Adalet Divanı, İsrail’in Gazze’de işgalci güç konumunda olduğunu ve uyguladığı ablukayı uluslararası hukuka aykırı bulduğunu ilan etmişti. 

Ancak bu karar, sahadaki gerçeği değiştirmedi: Gazze, kolektif bir cezalandırmanın en çıplak haliyle yüz yüze.

Şimdi gözler “Küresel Sumud Filosu”nda. 

Arapçada “direnç, sarsılmaz azim” anlamına gelen Sumud, Filistin halkının 1967’den bu yana kimliğini, kültürünü ve varoluşunu ayakta tutan bir kavram. 

Bu yeni insani yardım filosu, 44 ülkenin desteğiyle 31 Ağustos’ta Barselona’dan yola çıktı. Şu an Tunus’ta bulunan filoya, İtalya’nın Cenova limanından 300 ton yardım malzemesi taşıyan tekneler de katılmak üzere.

Silahsız ve barışçıl bu girişimin Gazze’ye ulaşmasına İsrail’in izin vermesi pek mümkün görünmüyor. Nitekim limanda bekleyen filoya yapılan drone saldırısı, İsrail’in ilk mesajı oldu.

Ama unutulmamalıdır ki; Sumud yalnızca ekmek ve ilaç taşımıyor. Aynı zamanda dünyaya vicdanın hâlâ ölmediğini hatırlatma misyonunu üstleniyor.

Önümüzdeki günlerde bu filonun yankısını hep birlikte göreceğiz.

Son sözse: Denizde, her zaman umut vardır.

İsmet HERGÜNŞEN

Enes el Şerif ve arkadaşları İsrail Ordusu tarafından hedef alınarak katledildiler. Haberciler, Gazze şehrindeki çadır kentte içinde bulundukları çadırda bir drone saldırısıyla öldürüldüler. 

El Cezire, söz konusu saldırıda habercilerle birlikte 7 kişinin can verdiği belirtti.

Öldürülen habercilerin Gazze’deki meslektaşları, El Cezire ekibinin nadiren bir araya geldiklerini vardiyalarını tamamladıktan sonra çadırda uyurken bombalandıklarını belirttiler.

El Cezire ekibinin katledildiği çadırın saldırıdan sonraki hali. Çadırın dibine kurulduğu duvarda şarapnel izleri, yerde kamera akü şarj aletleri, kablolar ve bir fan.

El Cezire’nin Haber Müdürü Muhammed Muavat, muhabirleri Enes el Şerif’in Gazze şehrinden dünyaya haber veren tek gazeteci olduğunu belirtti.

İsrail yetkilileri, El Cezire’nin Gazze şehri bölgesindeki muhabiri 28 yaşındaki Enes el Şerif’in Hamas üyesi ve bir hücre lideri olduğunu öne sürdüler; ellerinde bunu kanıtlayacak çok sayıda delil olduğunu iddia ettiler. 

Başta Birleşik Krallık kamu yayın kuruluşu BBC olmak üzere uluslararası haber ajansları ve gazetecilik örgütleri ise İsrail’in öne sürüp bir kısmını yayımladığı belgelerin kesinlikle ikna edici olmadığını ortaya koydular.

Ekipleri İsrail tarafından Gazze’ye alınmayan BBC’nin Kudüs’te konuşlu muhabiri Yolanda Knell, haberinde İsrail’in Enes el Şerif’i “terörist” olarak tanımlayan belgeleri gördüğünü belirterek ayrıntılarını yazdı. BBC muhabirine göre, İsrail’in önü sürdüğü belgeler, Hamas militanları tarafından listelenmiş elektronik tabloların ekran görüntüleri, yaralananların isimleri ve bir Hamas taburu elemanlarının telefonlarının listesi.

Uluslararası Gazetecileri Koruma Komitesi ve Sınır Tanımayan Gazeteciler örgütü sözcüleri de İsrail’in Enes el Şerif’in Hamas üyesi olduğu iddiasıyla ortaya sürdüğü belgelerin ikna edici olmadığını duyurarak olayı şiddetle kınadıklarını belirttiler.