Batırılan üç askeri gemiden de sağ kurtulmayı başaran Oskar’a mucizenin adı demek gerek. Konuşabilse, “Hayatım roman” diye başlardı anlatmaya kesin.

Oskar, askeri gemilerdeki kariyerine başladığında genç bir kediydi. Siyah beyaz bir delikanlı. İkinci Dünya Savaşı yıllarında Nazi Almanyasında sokaklarda takılırken, onu sağlıklı ve avcı olarak değerlendiren bir asker tarafından keşfedildi. Kucaklandığı gibi bir gemiye götürüldüğünde şaşkın ve ürkekti.

O artık bir gemi kedisiydi. Ezelden beri askeri, ticaret ve keşif gemilerinde mutlaka kedi bulundurulurdu. Canlı olduğu için mürettebat sayılıyordu.
Bu pisicanların en önemli görevi gemilerdeki kemirgenlerle savaşmaktı. Ahşap aksam, elektrik kabloları, halatlar, gıda stokları, geminin kaçak yolcuları olan farelerin tehdidi altındaydı. Bu tüylü mürettebat, denizcilerin psikolojisine de iyi gelirdi.

Gemi de gemi yani. İkinci Dünya Savaşı’nın efsane gemisi Bismarck.

Bu modern donanımlı Alman zırhlısı oldukça heybetliydi. 1941 ilkbaharında Atlantik şilep rotalarına doğru Almanya’dan ayrılıyor.

Görüntüsü bile ürperten bu kul yapımı Azrail yola çıkınca İngilizlerin paçası tutuşuyor haliyle. Fransa açıklarında Hood ve Prince of Wales zırhlıları tarafından yolu kesiliyor. Bismarck inatla Hood’u batırıp, Prince of Wales’ı iyice benzeterek yoluna devam etse de bulunduğu yer ortaya çıkmış oluyor. Akabinde 12 uçaklık bir saldırıyla yaralanıyor. Fransa’ya dönmeye çalışırken İngilizlerin yüzen gezen destroyer, bot ne varsa saldırısında 18 saat savaştıktan sonra batıyor.

Savaşın dehşeti bu işte. Kan revan içindeki askerler, cesetler, batan devasa gemi. Tam 2000’den fazla ölü Alman askeri. Veee mürettebattan Oskar ise saatler süren çatışmadan sonra bir tahta parçasına çıkıp hayatta kalmış. Hepi topu gemide henüz sekiz gün görev yapmış.

Ve İngilizlerin destroyeri Cossack, onu görüp yanaşıyor. Gemiye alınıyor. Hani bir filmde olsa hiç inandırıcı gelmez. Senarist ne içmiş filan denir.

Şans mı, şanssızlık mı?

Oskar talihli de, kurtarıldığı gemi de savaş gemisi… Bu dünyaya asker kedi olmaya gelmiş sanki.

Cossack’ta kariyerine devam eden Oskar, bu kez de 24 ekim 1941’de bir konvoya refakat ederken Alman savaş gemisinin saldırısına uğruyorlar. Ağır hasarlı gemi Cebelitarık’ın batısına, çekiliyor. Ve Oskar, sahil güvenlik ekiplerince kurtarılarak karaya getiriliyor.

Üçüncü gemiye transfer.

Uçak gemisi Ark Royal’e tayini çıkan Oskar’a burada Unsinkable Sam adını veriyorlar; Batmayan Sam. Allahtan bu düşmanın kedisiydi diyen olmuyor ve gelen geçen okşuyor.

Manzara Oskar için dejavu. Ağır ağır batan gemideki mürettebatı kurtarmaya giden denizciler tarafından yine bir tahta parçasının üzerinde sağ salim bulunuyor.

Öldürmeyen allah öldürmüyor işte. Fakat artık kariyerini Ark Royal’de sonlandıran Oskar görevlilerce Cebelitarık Valisi’ne teslim ediliyor. Önce valinin ofislerine yerleştiriliyor. Daha sonra Belfast’ta yaşayan bir denizci tarafından evlat ediniliyor.

Oskar, emekliliğin tadını 1955 yılındaki ölümüne kadar mutlu mesut çıkarıyor. Masal tadında bir son oldu çok şükür.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm

Kediname 40; Dahi, Deli Dali ve Kedigil

Salvador Dali, her zaman bir kedi aşığıydı ve ayrıca egzotik hayvanlara da çok ilgi duyuyordu. Fakat işi iyice abartıp tasmalı bir karıncayiyenle Paris metrosundan çıkarken bir foto muhabirine yakalanınca yine manşete taşınmıştı.

Hep böyle oluyordu. Hep sıra dışı, hep aykırı, hep çılgın… Kedim dediği hayvan da bir oselottu. Kedigiller familyasından fakat atası olan leoparın tıpkısı bir velet. Upuzun bir kuyruk, 15 kiloluk bir yaban hayvanı. Misafirlerin gördükleri anda çığlıklarla kaçıştığı bir yaratık. Ne gülmüştü Dali…

Sıra dışı demek nezaket kaynaklı. Ama işin aslı nasıl öyle olmasın ki?
O doğmadan önce annesinin, Salvador Dali isimli başka bir çocuğu doğmuştu. Fakat zavallı yavrucak sağlıksızdı ve öldü. Aile büyük bir acı yaşadı. Ne hikmetse bu trajik olaydan tam dokuz ay on gün sonra 11 Mayıs 1904’te İspanya’da ikinci Salvador doğdu.

Bu olayı mucizevi bir işaret olarak gören aile fertleri, ölen bebeğin enkarne olduğuna inandılar. Doğal olarak adı Salvador Dali oldu.

Travmalar silsilesi o dünyaya geldiğinde başlamıştı. Aile de az deli değildi hani. Salvador henüz beş yaşındayken ailesi onu ilk Salvador’un mezarına götürüp kendisinin ölen kardeşinin yeniden doğan enkarnesi olduğuna inandıklarını söyledi. Beş yaşındaki çocuk reenkarnasyonu ne kadar ve nasıl anladı bilinmez ama elbette aile fertlerinin söylediklerine inandı. Ondan sonra gel de normal bir çocuk bekle.

Travma büyük.

Dali ilerleyen yıllarında, çocukken yaşadığı bu kimlik sorununu şu sözleriyle anlatır; “Doğar doğmaz tapınılan bir ölünün ayak izlerinden yürümeye başladım. Beni severken hâlâ onu seviyorlardı aslında. Belki de benden çok onu…Babamın sevgisinin bu sınırları, yaşamımın ilk günlerinde itibaren çok büyük bir yara oldu benim için.”

İşte küçücükken başlayan bu travmalarında kedi arkadaşları, içindeki sevgiyle hayata tutunmasına yardımcı oldu. Artık yaşamında resim ve kedileri vardı.
16 yaşındayken günlüğüne şöyle yazdı;
“Bir dahi olacağım,dünya bana hayran kalacak. Muhtemelen hor görüleceğim ve anlaşılmayacağım, ama bir dahi, büyük bir dahi olacağım.” Bu onun kaderi oldu.

Dali, sanat okulundan atıldı ama aslında bunu kendisi istemişti. Tam ondan beklenecek bir gerekçesi vardı; “Okuldaki profesörlerin hiçbiri beni değerlendirecek, yargılayacak donanıma sahip değil.” Sanat tarihi sınavına girmedi.
İşin gerçeği, ayrılma nedeni planlıydı: Babası tarafından maddi olarak desteklenmeye devam etmek istiyordu, fakat okulu dereceyle bitirse bu sona erecekti. Baba parasıyla Paris’e gitmek uyanıklığını seçti.

Hayatı aksiyon.

O bir sürrealistti. 1936’daki Londra Uluslararası Sürrealist Sergisi sırasında, hem de sanat kariyerinin zirvesindeyken, bilinçaltı denizinin dibinde nasıl var olduğunu temsil etmek için dalış kıyafeti giyerek bir konferans verdi. Su dolu ve ses geçirmez cam kasenin içine girdi. O boğuluyordu fakat hayranları anlamadılar. Allahtan bir şair anahtarla yetişip hayatını kurtardı.

1960’larda Dalí’ye adı Babou olan oselot eşlik etti. Bir restoranda, Babou’nun tasması masaya bağlı olmasına rağmen, bir müşteri panikledi. Kim paniklemez ki? Yan masada bir tür leopar vardı. Müşterinin bağırarak ve işeyerek dışarı kaçması normaldi. Fakat Dalí sakindi. Tasarım olarak kediyi boyadığını söyleyip müşteriyi ikna etti. Adam da ikna olduğuna göre muhtemelen ahmakgiller familyasındandı.

Dalí, İspanya’dan sürgün edildikten sonra 30 yıl boyunca ünlü bir otelin kral dairesinde kaldı. Xlll. Alfonso’nun kaldığı gerçekten bir kral dairesiydi. Atlantik ötesine geçerken kedisi yine yanındaydı.

Aşık oluyor.

1929’da arkadaşı Fransız şair Paul Eluard’ın eşi Gala’ya aşık oldu. Aşk bu, öyle bro, kanka filan dinlemiyordu. Fakat Gala hem anneydi, hem de Dalí’den 10 yaş büyüktü. Ailesi evliliği onaylamadı, hatta babası onu mirasından mahrum etti.

Evlilik, onlar ermiş muradına gibi sürecekti ama gelin hanımın yatak odası rüzgârlara açıktı. Gala’nın sık sık yaşadığı evlilik dışı ilişkilere rağmen, onun ölümüne kadar birlikteydiler.
Hatta Dalí, Gala için bir şato satın aldı. Gala, seksenli yaşlarına kadar sevgililerini orada ağırladı. Onlardan biri, ünlü star ve müzisyen Jeff Fenholt’tu. Millette ne düşünceli kocalar var, bizde olsa cinayet sebebi.

İspanya’yı çok özleyince faşist Franco rejimini desteklediğini açıkladı. Franco ile bizzat tanışıp portresini yapınca saray ressamı olarak atandı. Serde paraya düşkünlük de var tabii. Bunun üzerine çoğu Marksist olan sürrealistler, Dali’yi sürrealist grubundan çıkararak ona arkalarını döndüler.

Şimdilerde popüler bir Netflix yapımı olan “La Casa de Papel” dizisinde yüzünü sık gördüğümüz kişinin Dali olması bir tesadüf değil yani. Karakterlerin hepsi aykırı Daligillerden.

Dali, ilk sergisini düzenlediği belediye tiyatrosunu kendisine ve eserlerine adanmış bir müze olarak yeniden inşa edip son birkaç yılında kedileriyle birlikte bu müzede yaşadı ve 1989’da yine bu müzede yaşama veda etti.
Dali için deli mi, dahi mi denir hep. Aslında ikisi de onun özelliğiydi. Yaşamına bu kadar tanık olduktan sonra biraz empati kurduk herhalde. Sonuçta o bir sanatçı.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm

Kediname 39; Doblolu Esnafın Kedisi

Doblo araçlar kullanım rahatlığı açısından pek çok kişinin tercihidir. Kendimden biliyorum, atölye ve ev arasında ya da sergi açtığım zamanlarda büyükçe ebatlı tablolarımı bu araçlarla taşımak gayet pratik oluyordu. Otomobilden büyük, minibüsten küçük, talebi de fena sayılmayan bir marka. Tofaş Fiat’ın bu tasarımının benzerleri başka markalarda da var ama sanırım en çok bu tuttu. Hem kalabalık aile arabası gibi, hem ticari oluyor. Üretimine son verildiğini duyunca çok şaşırdım.

Gelelim konuya giriş nedenimize. Hakkında oluşan algı yelpazesi ve bunların günlük dilimize katılmasına.

Yalnız bu marka araçla bütünleşmiş tuğrayı en başta saymak gerek. Aracın arka camındaki devasa tuğraya standart uygulama olarak fabrika çıkışında konulduğunu düşündürecek kadar sık rastlanıyor. Osmanlı tuğralı araç kullanan şahıs, padişah imzasıyla bir mesaj vermeye çalışıyor belli ki. Fakat ikinci, üçüncü ellerde araçtan Pink Floyd, Bob Marley, hatta metal müzik duyulunca dumur nedeni oluyor.

Kullanıcı esnaf göbekli, ilgi sever, kendi çapında hovarda biriyken aracına “aykırı enişte arabası” gibi yorumlar yapılmasını da es geçmeyelim. Trafikte makas atmak, kuralsızlık, beyaz atlet, arabesk müzik gibi özellikler de olmazsa olmazı.

Doblolu esnaf, yufka yüreği ve merhametli yanıyla kedisine de tutkunsa, pisicanına bakmak gerek.
Hayvanlar sahiplerine benzermiş. Doblolu esnafın kedisi, yalnız yaşayan ve gelinlerinden yakınıp ninnilerle uyuttuğu, üşümesin diye battaniyeler ören teyzenin kedisiyle bir olur mu?

Bıçkın pisi.

Adı Teoman. Tıpkı Müdür, Saldıray, Haydut, Patron ve versiyonları gibi yetişmiş. Libidosu yüksek, köpek silkeleyici, mahalle bıçkını, alanına başka kedi sokmayan biri. Kız meselesine kalkışan hemcinsini uçurtma kuyruğuna çevirir hani… Sahibi işten gelince park etmekte olan araca doğru depar atıp, yaklaşanı ekarte ediverir.

Arada hastalandığı olmaz mı? Babası Doblo’ya koyup veterinerin yolunu tutar. Kıymetlisine kıyamaz. Veto, tüy çuvalına bakar, iş iğneye gelince kedinin canavar yanı uyanır.

Kliniğe her türlü hasta gelip gittiğinden doktor ve yardımcılar türlü maskaralıklara alışıklardır. Korkudan tir tir titreyen köpekler, her an tırmalamaya hazır tıslayan kediler. Ağır abi pisilerin de pek ağırlığı kalmaz ortamda. Muayene masasına çıkan kaçacak delik arar. Doblocu esnaf da hastasını beklemektedir.

Teo şoke oluyor.

Dışarıdan kibar, çekingen bir miyavlama duyulur. Bıçkın Teoman muayene masasında korkudan çişini kaçırmamaya çalışırken içeriye kokoş sahibesinin kucağında sosyetik bir kız kedi girmiştir. Tüyler altın sarısı, gözler su yeşili. Er gazinosuna Hadise ya da Gülşen girmiş gibi bir andır. Bu yapılır mıydı canım? Teo’nun karizma yerlerde, kuruyan boğazıyla yutkunmaya çalışmaktadır. Rahat bırakın beni lannn diye bağırmış fakat herkes “Miyaoooo” diye duymuştur.

Ona acımayla tepeden bakar sosyetik pisi, bir yandan da çaktırmadan göz kırpar Teo’ya. İşte o saat her şey biter. Dünya durur. Sesi kesilir serserinin. İşlem de bitmiştir zaten. İki ebeveyn selamlaşıp birbirinin hastaları için geçmiş olsun derler. Esnaf dayı da, kucağındaki Teo gibi büyülenmiştir. O sırada “İsrafil Sur’a üfledi” deseler duyacak hali yoktur.
Teo dışarı çıkarken, kız kedi masaya alınır.
Kalbi ve ruhu içeride kalır delikanlının. Prenses kızı bir daha nasıl görebilir ki? Doblo kapıda onları beklemektedir.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm:

Kediname 38; Kedi Kadın

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 21 Eylül 2024

Yazarın Tüm Yazıları

link sicepat99

Kediname 38; Kedi Kadın

Bir zamanlar kariyer yapmayı planlayan utangaç bir çalışanken, işyeri entrikaları serüveni sonunda adeta terminatöre dönüşen bir kadın öyküsü Kedi Kadın. Hemen bir not: iş ortamınızda kendi halinde görünen bir hatunu eziklemeye kalkışıyorsanız bu ibretli hikaye köprüden önceki son çıkışınız olabilir.

Patience Philips, aslında duygularına bağımlı, biraz histerik bir grafikerdir. Yalnız hatunun isminin anlamına dikkat; sabır, tolerans. Hani karşı taraf kredilerini tüketene kadar tırnakları içeride bekleyen.

Çalıştığı şirket de yaşlanmayı engelleyen ultra teknolojik bir ürünü piyasaya sürmeye hazırlanmaktadır. Şirket, iç yapısı itibarı ile kurtlar sofrasına dönüşmüştür. Kulislerle kaynayan ortamdaki kirli meselelerden haberdar olan Patience, bu büyük sorumluluğunun altında ezilmek üzeredir. Defalarca ölümden döndükten sonra Patience yepyeni bir hayata başlayacaktır. Korkak ve duygusal hatun, bu zaaflarından arınarak bambaşka bir kişiliğe bürünecektir. O artık Kedi Kadın olacaktır.

Bu nasıl olur?

Hatun patronu tarafından camdan aşağı atılınca, sokakta kediler tarafından ısırılır ve gizemli bir biçimde kedilere ait özellikler kazanır. Esasen bu yönüyle sinemanın ünlü karakteri Örümcek Adam ile benzeşiyor.

O duygu dalgalanmaları yaşayan itilmiş ve de kakılmış gitmiş, yerine kedi kadar çevik, şanslı, sinsi biri gelmiştir. Kedi özelliği olarak dört ayak üstüne düşmek en başta tabii.

Tüm bunlara ek olarak deriden bir giysisi vardır. Eh, bu karakteri Halle Berry canlandırınca ortaya olağan üstü bir yaratık çıkmaz mı?

Sinemada Süpermen, Örümcek Adam, Batman karakterleri gibi Catwoman / Kedi Kadın karakteri de çok ilgi görünce çeşitli tarihlerde değişik oyuncular tarafından beyaz perdeye aktarıldı.

1990’lardan beri Kedi Kadın, bir anti-kahraman değil de, süper kötü gibi gösterildi. Batman’in sevdiceği gibi yansıtıldı. Aslında taa 1966’da bir çizgi romanda yer almıştı karakter. Tv dizilerinde yer buldu. Batman Dönüyor’da Michelle Pfeiffer’ın canlandırdığı Kedi Kadın da çok beğenildi. Halle Berry’nin oynadığı tam oturmuştu.

Bu seksi hatunun “Catillac” adında bir de arabası var. Formula 1 pilotlarının bile ağzı açık kalır, o derece… Hatun bununla gezer, ihtiyaç kapsamında banka kredisine baş vurmaz direkt gasp yapar, adamları tokatlar, baş belası olur fakat narin, nazenin bir tarafı da vardır. Barlarda süt içip şarkı söyler. Viski içecek hali yok. Her şeyde de mantık olmaz. Serde kedilik olunca biraz da nankördür. Nankör yerine şahsiyetli diyelim. Çünkü komut almaz.

Hem kötü, hem kahraman… Aslında herkes öyle değil midir? Herkesin içinde bir melek yan, bir katil yok mudur? Romantik yan ve egoist yan.

Eğer filmde bir başarısızlık varsa karakter, kediyi iyi taklit edememiştir diyenlere cevap; Ne olacaktı ki? Polisten kaçarken orta yerde durup yalanmaya mı başlasaydı?
Sevdiceğinin yanında uyuyorken aniden kalkıp mutfakta onu bunu mu devirseydi? Gelip adamı iteleyip yastığına bağdaş mı kursaydı?

Eksikler olarak, filmde Halle Berry’nin içine girebileceği bir kutu yoktu örneğin. Madem kedi olmuş, günün 18 saatinde uyuması gerekirdi. Bizimki sokaklarda fıldır fıldır dolaşıyor.

Kedi ve kadın korelasyonu

Kedi ve kadın benzerler aslında. Sevgi dolu bir anda biri cırmıklar, biri hır çıkarır. Tutup sevmek istersin ikisi de uzaklaşır. Kovalarsın peşinden gelirler.
Ani hareketlerden ödleri patlar.
Meraklıdırlar. İstediklerini yaptırmak için şirin görünürler. Sinsilik ve bir şeyi taammüden yapma özellikleri vardır.

Kıskançtırlar.

Onları memnun etmek için hayata gelmişsiniz hissini verdirirler.
Kadın ve kedi korelasyonuna bakıp, erkek ve köpek korelasyonu olur mu demiyoruz. Konumuz değil.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm:

Kediname 37; Astronot Kedi Felicette

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 14 Eylül 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Kediname 37; Astronot Kedi Felicette

Felix, Paris’te bir sokak kedisiydi. Parisliler evlerindeki kediyi güzel beslerler fakat sokaktakilerle pek ilgilenmezlerdi. Aç kaldığı günler az değildi.

Bir gün çöp konteynırının çevresinle miskin miskin dolanırken yakınında koyu renk bir minibüs durdu. İçinden ellerinde kocaman kalın eldivenleri olan üniformalı bir adam indi ve ona doğru yaklaştı. Karnı o kadar açtı ki, adama tıslamadı bile. Felix bir anda kocaman eldivenlerle kıskıvrak yakalandı. Çırpınması boşunaydı. Elemanlar onu kedi kutusuna koyup arabayı çalıştırdılar. Bir bilinmeze gidiyordu.

Gideceği yerin yemek dolu bir ev olmasını isterdi kuşkusuz ama yolun sonu uzay olacaktı. Biri söylese inanmazdı. Ne biçim şaka bu derdi…

Güvenlikli kapılardan geçip bir binaya götürüldü. Sonunda bir odadaydı. Mama ve su vardı.

Orada bir kedi daha vardı. Adı Felicette idi. (Föliset gibi okunuyor) İkisinin de yatakları, mama ve su kapları vardı. Aslında başka kabinlerde 14 kedi daha vardı. Testler yapılacak ve uzay yolculuğu için en uygunu seçilecekti.

Günün değişik saatlerinde beyaz gömlekli adamlar gelip tek tek alıyorlardı bu pisicanları. Onlar nereye götürüldüklerini bilmeseler de simülatöre bindiriliyor ve orada zaman geçirmeleri sağlanıyordu. Zaman geçirmek derken başlarına elektrotlar bağlanıyor, küçücük kutuda döndürülüyorlardı. Zorlu bir çalışmaydı. Bu bilim adamları da çok kalpsizdiler. Aslında bazıları merhametli olsa da hayvanlarla aralarında gönül bağı olmaması için astronot eğitimindeki pisilere isim konulmuyordu. Ona C431 deniyordu örneğin.

Felix topukluyor.

Felix, sıkılmıştı. Zaten astronotluk eğitimini hiç sevmemişti. Yarı aç yarı tok olsa da Paris sokaklarını özlüyordu.

Bir gün yine kapı açıldı ve götürüleceğini anlayan Felix, heyecandan oda arkadaşına bile veda etmeden adamların ayaklarının arasından adeta uçtu. Beyaz üniformalı adamlar duvardaki bir takım ışıklı düğmelere bastılar, anonslar yapıldı ama Felix sırra kadem bastı ve bir daha uzay istasyonunda bulunamadı.

Tırsık Felix topuklayınca “uzaya giden ilk kedi” ünvanı yerine, “uzaya gitmekten kaçan ilk kedi” olarak tarihe geçti. Tırsık oğlan Felix olarak anılması rezillik oldu ama aslında uyanıklık etmişti.

Haliyle sıra yedek kulübesindeki futbolcu gibi bekleyen Felicette’e gelmişti. Bu kez görevliler işi sıkı tuttular ve Felicette derdest edilip mevcutlu olarak uzay aracına bindirildi.

Uzaya fırlatılıyor.

Felicette, 18 Ekim 1963’te uzaya çıkan ilk kedi olarak tarihe geçti. Zavallı pisiciğin, Fransızların Véronique AG1 roketi ile uzaya gönderildiğinden haberi bile yoktu. O dünya tarihine geçen bir astronot kediydi.

“Catstronaut” adı verilen dişi kedi Félicette, dünyadan 156 mil yukarı yörüngeye çıkmıştı. Uçuş yörüngesel değildi ve 15 dakika sürdü.

Sen gel de o 15 dakikayı Felicette’e sor bakalım. Uzay aracının içinde o çıkan müthiş gürültülerden kim bilir ne kadar korkmuştu? Tek başına küçücük bir kutunun içinde, sadece başı dışarıda kobay tavşanlar gibi uzay boşluğunda ilerliyordu. Korkudan çişini kakasını yapıp ne kalp çarpıntıları yaşamıştı kim bilir?

Sonunda Felicette’in bulunduğu parça dönüşe geçti ve açılan paraşütle dünyaya indi. Dünyaya düşen kabine koşan bilim adamları kedinin bulunduğu kutuyu araçtan dışarı çıkarttılar. Alkışlandı, tezahürat yapıldı. Battal Gazi gibi karşılandı. Bir kılıç kalkan ekibi eksikti.

Gelgelelim testler bitmiyordu. Sağ salim döndükten iki ay sonra beyninin ayrıntılı olarak incelenmesi için öldürüldü. İşe yarayacak bir bilgi de sağlanamadı üstelik. Boşu boşuna kediciği katletti raf ömrü bitesiceler.

İnsanlığın ve bilimin gelişimi, ilerlemesi için hayvanlara kıyılması Daniel Keyes’in Algernon’a Çiçekler (Flowers For Algernon) bilim kurgu romanını hatırlatıyor.

Feministler neredesiniz?

Felicette’in hikayesindeki trajik bir ayrıntı, o zamanlar fazlasıyla geçerli olan cinsiyet ayrımının kurbanı olmasıydı. Kendisi dişi bir kedi olmasına rağmen, adına hazırlanan pullar ve kartpostallarda ‘Felix’ adında erkek bir kedi olarak tanıtıldı…
Bu durumun nedeni, Marie Curie ve Rosalind Franklin’in başını çektiği sayısız kadın araştırmacıya rağmen bilimi o zamanlarda bile hâlâ erkeklere ait gören ilkel düşünceydi. Kedi olsa bile…
Bu skandal boyutundaki durumu öğrenince “Hepimiz Felicette’iz” diye Fransız Konsolosluğu’nun önünde eylem koyasım geldi…

Yıl 1963. Medeni Fransa’da kedi de olsa bilimde kadına yer yok. Bilim uğruna can vermiş olsa bile. Konu evrensel. Kendi başınızı yiyin geri kafalılar sizi…

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm:

Kediname 36; Çizmeli Kedi

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 7 Eylül 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Çizmeli Kedi, insanları kandırarak yoksul sahibi için zenginlik ve itibar elde etme peşinde koşan bir kedi kahramanın masalı.
Ama ne kedi? İş bitirici, cingöz. Çizmeleri ayağına geçiriyor, şapkayı takıyor, büyücüyü kekleyip yutarak sahibini abad ediyor. Her eve lazım bir eleman.

Çizmeli Kedi masalının ana fikri, hedefe yürürken insanların kandırılması. Her yol mübah felsefesi. Zamane siyasetçileri, reklamcıları buna ‘ikna’ diyorlar kibarca. İkna demek çok fazla masumiyet içerir. Çizmeli, konunun erbabı. Bu arada yeri gelmişken şimdilerde buna ‘duayen’ diyorlar. Olur olmaz herkese duayen denmesi uygunsuz. İşin en başarılı ustası, tarihe damga vuran işlere imza atanlar tamam da, her vefatın ardından kör ölür badem gözlü olur misali duayen denmesi de âdet oldu.

Biraz anlatalım. Bir zamanlar, üç oğlu olan bir değirmenci varmış. Değirmenci ölünce büyük oğluna değirmen, ortanca oğluna eşek, küçük oğluna da kedi miras kalmış. Küçük oğlu bu duruma çok üzülmüş. “Kedi ne işine yarar ki insanın?” diye yakınmış.

“Pişirip yiyemezsin bile.” Kedi bunu duymuş ve hemen cevap vermiş. “Kötü bir mirasa sahip olmadığınızı göreceksiniz efendim. Bana boş bir çuval ve bir çift de çizme verirseniz, neye yarayacağımı görürsünüz.”

Şaşkınlıktan ağzı bir karış açık kalan çocuk, kedinin istediklerini yapmış. Kedi çizmeleri giyince ayna karşısına geçmiş ve kendini pek beğenmiş. Sonra kilerden taze bir marulla güzel bir havuç seçip ormanın yolunu tutmuş.
Ormanda çuvalın ağzını açmış, marulla havucu çuvalın içine yerleştirip bir ağacın arkasına saklanmış. Çok geçmeden taze sebzelerin kokusunu alan küçük bir tavşan çuvalın yanına gelmiş, zıplayıp içine atlamış. Kedi saklandığı yerden çıkıp çuvalın ağzını sıkı sıkı bağlamış. Ancak Çizmeli Kedi tavşanı efendisine götürmek yerine doğruca saraya gidip Kral’la görüşmek istediğini söylemiş. Kral’ın huzuruna çıktığında yere eğilerek;

“Yüce efendimiz, size efendim Marki’den bir hediye getirdim” demiş. Bu hediye Kral’ın çok hoşuna gitmiş. Üç ay boyunca Çizmeli Kedi saraya o kadar çok hediye götürmüş ki, Kral artık onun yolunu gözler olmuş. Derken Çizmeli Kedi’nin dört gözle beklediği gün nihayet gelmiş çatmış.
“Bana sakın neden diye sormayın ve bu sabah ırmağa gidip yıkanın,” demiş sahibine. Çizmeli Kedi, o sabah Kral’ın Prenses’le, yani kızıyla birlikte ırmağın kenarından geçeceğini biliyormuş. O sabah, Kral’ın faytonu ırmağın yakınından geçerken Çizmeli Kedi telaşla yanlarına yaklaşmış.
“Yardım edin! Yardım edin!” diye bağırmış. “Efendim Marki boğuluyor!” Kral hemen bir alay askerini ırmağa yollamış. Fakat Çizmeli Kedi bununla da kalmamış. Kral’a, efendisi ırmakta yüzerken hırsızların onun elbiselerini aldıklarını söylemiş. (Oysa Çizmeli Kedi, efendisinin elbiselerini çalıların arkasına kendisi gizlemiş!) Kral, hiç gecikmeden Marki’ye bir takım elbise yollamış. Marki güzelce giydirildikten sonra Kral onu gideceği yere götürmek için faytonuna davet etmiş ve kızıyla tanıştırmış.

Prenses, full aksesuar iki dirhem bir çekirdek giyinmiş olan Marki’ye bir bakışta âşık olmuş. O sırada Çizmeli Kedi koşa koşa oradan uzaklaşmış. Çok geçmeden büyük bir tarlada ot biçen insanlara rastlamış.
“Beni dinleyin!” diye bağırmış. “Kral bu yöne doğru geliyor. Size bu tarlaların kime ait olduğunu sorarsa ona efendim Marki’ye ait olduğunu söyleyeceksiniz. Yoksa sizi dilim dilim doğrattırırım!”
Derken Dev’in şatosuna varmış.

Kral faytonuyla geçerken her rastladığı insana, “Bu tarlalar kime ait?” diye soruyormuş. Her defasında da aynı cevabı alıyormuş. Kral, Marki’nin bu kadar çok toprağa sahip olmasına şaşırmış.

Dev’i keklemek.

O sırada Çizmeli Kedi Dev’in şatosunda başka dolaplar çevirmekle meşgulmüş. “Dev,” demiş, “Senin aynı zamanda müthiş bir sihirbazlık gücün varmış, istersen hemen bir aslana dönüşebilirmişsin…”
Dev hemen kendini bir aslana dönüştürüvermiş. Dev tekrar eski haline dönünce “Ama fare gibi küçük bir şeye dönüşmek senin gibi cüsseli biri için imkânsız olmalı!” “İmkânsız mı?” diye gülmüş Dev ve bir anda fareye dönüşmüş, Çizmeli Kedi onu anında midesine indirmiş…

Derken Kral, Dev’in şatosuna varmış. Çizmeli Kedi, Kral’ın faytonunu şatonun yolunda karşılamış. “Bu taraftan buyrun,” demiş. “Sizi bir ziyafet bekliyor.”
Tabii ki ziyafet bekleyecek. Marki’nin yürüdüğü prensesi Burger King’e ya da Köfteci Yusuf’a götürecek halleri yok. Kral’la birlikte üstelik.

Günün sonunda Marki Prenses’le nişanlanmış. Bir hafta sonra da evlenmişler. Çizmeli Kedi’ye ne mi olmuş?
Dokuz canından dokuzu da sefa sürmüş ve bir daha fare avlamasına gerek kalmamış.

Tarihin ilk menajeri.

Bu kedi resmen süper bir pazarlamacı ve menajer. Ayrıca da ecnebinin ‘image maker’ dediği konseptte bir işleve sahip.
Sen kalk uyuzun önde gideni bir oğlanı önce marki yap, sonra bu sümsük markiye öyle bir imaj hazırla ki, hayatı değişsin. Statü, giysi, cesaret, zenginlikle prensesin bile dibi düşüyor. Kral baba da bundan âlâ damat mı bulacak?

Eh, günümüz delikanlılarının bir genç kıza yürürken ilk adım aksesuarı olarak cep telefonu edindikleri gibi kedinin çizmeleri de planın ilk adımı oluyor.

Bu ikna ya da kandırma yöntemi bir masalla çocukların dünyasına ilginç bir kapıyı araladı. Bir İtalyan yazar, bir şair, bir Fransız yazar, halk hikayeleri derken günümüze kadar anlatıldı, yayımlandı. Filmi eksik kalır mı?

Kimi yazarlar kökeninin Anadolu’ya, kimileri Avrupa’ya dayandığını iddia eder. Hint masalları derlemesi Panchatantra’nın kaynağı olduğu da öne sürülür. Bazı yorumlara göre öykünün ana kaynağı Eski Mısır’dır. Dünyanın her yeri olabilir. Tema evrensel ne de olsa.

Günümüzde çizmelerini göremediğimiz iknacılar giderek daha da merhametsiz oluyor ve vicdansızlaşıyorlar. Biz çizmesiz kedilerimizin değerini bilelim.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm:

Kediname 35; Bir Prenses Masalı

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 31 Ağustos 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Dünyanın en zengin kedilerinden biri, Karl Lagerfeld’in kedisi Choupette. Ünlü modacı 2019 şubatında öldüğünden beri mirasçısı pisicik henüz 1,3 milyon sterlinlik (yaklaşık 58 milyon lira) mirasını hâlâ alamadı. Güzel para fakat koskoca Fransa’da adalet terazisi ağırdan alıyor.

12 yaşındaki Choupette (okunuşu Şupet), Lagerfeld ile birlikte yaşıyordu ve 200 binden fazla kez fotoğraflanarak, dünyanın en çok fotoğrafı çekilen kedisi oldu. Choupette, Lagerfeld’in ölümünden sonra yardımcısına bırakıldı. Vasiyet açıktı. Miras da kedinin olacaktı.

Karl’ın biriciği.

Birman cinsi Şupet’in hikayesi, 2012’de henüz yedi aylıkken Lagerfeld’in ilham kaynağı olarak tanınan Fransız model Baptiste Giabiconi’ye hediye verilmesiyle başladı. Kader ağlarını örüyordu. Prens yüzlü yakışıklı oyuncu, Noel’de annesini görmek için Marsilya’ya giderken pisicanını Karl Lagerfeld’e bırakmak istedi.

Beyaz, yer yer karamelize gibi duran kürkü ve masmavi gözleriyle kesinlikle kediler aleminde top model olabilecek kadar güzel bir kediydi Şupet. Karl bu güzellik karşısında büyülenmişti. Ona Noel tatili boyunca Lagerfeld’in 18. yüzyıldan kalma görkemli apartman dairesinde yardımcı olarak çalışan Caçote baktı.

Günler çabucak geçti ve yakışıklı oyuncu gelip kedisini geri aldı. Tüylü misafire kısacık zamanda alışan Karl, büyük bir boşluğa düştü ve resmen depresyona girdi. Öfkesinden delikanlının telefonlarını bile açmıyordu. Bir hafta sonra genç oyuncu kedinin de keyifsizliğini fark edince onu geri getirdi.

Diva yaşamı.

Şupet, adeta bir prenses hayatı yaşıyordu. Evin yardımcısı, artık temizlik işleriyle filan uğraşmıyordu. Onun görevi tam zamanlı olarak Şupet’e dadılık etmekti. Kediyle birlikte Milano’ya, New York’a, Şanghay’a gitti.

Gitti derken Mösyö Lagerfeld, dadı ve kedi, öyle fakirler gibi tarifeli uçaklara binmiyorlardı. Özel jetle seyahat ediyorlardı. Üstelik Şupet’in jette kendi koltuğu vardı; kalkış ve iniş sırasında Louis Vuitton çantasına konulmaktan nefret ediyordu haspa.

Şaka değil, hangi otellerde kalacaklarını bile kedi seçmeye başladı. Roma’da Fendi’ye ait bir tesiste, içeri girdiklerinde kulaklarını geriye yatırdı ve koşarak suitin bir köşesine saklandı. Karl, bir daha oraya gitmedi.

Kedi ve dadısı için lüksün sınırı yoktu. Côte d’Azur’daki villalar, özel jetler ve dünyanın en ünlü fotoğrafçılarıyla çekimler…

Şupet, dünyanın en ünlü dergi kapaklarında top modellerle birlikte yer aldı. Otomobilden kozmetiğe reklam kampanyalarının sembolü oldu.
Yalnızca 2014’te 3 milyon Euro kazandı.

Koruma, aşçı.

Tüy yumağının artık bir koruması ve yemeklerini yapması için bir şefi vardı.
Tüm bu savurganlık, hayatının çoğunu yalnız geçirmiş bir adam olan Lagerfeld’in son yıllarındaki mutluluğu olmuştu. Aseksüel yaşam, içine kapanıklık, çekingenlikle bilinirken bu tatliş Şupet’le sevgi seline kapılmıştı.

Lagerfeld zamanının azaldığını biliyordu. Hastalığı ilerlemişti. Şupet’i yakında yaşamaya başlayacağı yeni evine alışması için dadıdan yardım istedi. Ünlü kedi, yeni evine götürüldü.

Şupet, bugünlerde sade bir yaşam sürüyor. Oyuncaklarıyla oynuyor, ev yapımı yemeklerini yiyor ve güneş ışığı altında uyukluyor. Dadısı ve dadısının kızı ile birlikte Paris’te yaşıyor. Evde bir de sokaktan alınmış arkadaşı var. Arada yine dergi kapaklarında görünüyor. Sokak hayvanları vakfı için de para kazanıyor.

Ne yazık ki, Lagerfeld’in karmaşık mal varlığı ve borç ağı yüzünden vasiyeti henüz yerine getirilemedi. Bakalım büyük miras ne zaman kedinin banka hesabına yatacak? Şöhret baki nasılsa…

Önceki Bölüm:

Kediname 34; Smokinli Zorba

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 24 Ağustos 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Siyah beyaz kediler, adeta smokin giymiş gibi göründüklerinden smokin cinsi veya smokinli kedi olarak anılıyor. Bu Tuxedo cinsleri, diğer cinslerine göre daha cesur, daha zeki, emosyonel oldukları söylenir. Bu yüzden uluslararası firmalar reklamlarında, logolarında genelde onları tercih ederler. Felix, Looney Tunes’ın Sylvester, Penelope Pussycat karakterleri gibi. Hatta Amerikan Başkanı Bill Clinton’ın kızı Chelsea’nin smokin kedisi sekiz yıl Beyaz Saray’da ikamet etmişti. Ayrıca William Shakespeare, Beethoven, Isaac Newton da bu kedileri tercih etmişler. Britanya Dışişleri Bakanlığı’nın kadrolu kedisi Palmerston da öyle.

Farklı, özgün, duyarlı, akıllı dedik. Güzel özellikler saydık. Hepsi iyi güzel de, bizim bahçenin ırz düşmanı haydutu Zoro’nun bundan haberi yok ya da umursamıyor. Suratsızlık onda. Dayı dayı yürümek, kartal bakışıyla çevreyi gözden geçirip dişi izi arayıp rota oluşturmak onda. Anında navigasyonu oturtup direkt hedefe ilerleyen bir psikopat.

Columbo’nun pardesüsü mübarek.

Yaradan smokinini giydirmiş fakat bir post bu kadar mı pis ve tozlu olur? Hiç yalanıp yıkanmaz mısın be adam? Girip çıkmadığı köşe bucak kalmayınca kulağına, bıyığına takılmış örümcek ağları, sırtında çer çöp, ısırılmaktan zedelenmiş kulak ve yanaklar… Eh, zamparalığın da bir raconu, bedeli oluyor. Yaz sonuna doğru gündüz uyku faslı uzuyor. Arada çocuk bahçesinde salıncaklarda pinekliyor. Bu kadar da keyif adamı. Salıncağa binmek isteyen küçüklerin ağlaması üzerine anneler tarafından uzaklaştırılıyor. Fiziksel şiddet olmasa da onura yönelik bir kovalanma oluyor.

Pandemi döneminde doğduğunda pıtırcık, ponçik kardeşlerinin arasında “Aaaa, ne güzel, maskeli Zorro diye sevdiğimiz bebiş, ne ara büyüdü ve nemrut bir ergene dönüştü anlayamadım. İyi niyetimi bozmadan ondan söz ederken soğukkanlı ve mesafeli filan diyordum. Bir bakıyoruz sahilde teftişte. Kumsala gelenlerin yanlarındaki çantaları kokluyor. Erzak arayan kedi değil de, narkotik köpeği edası var. Bunlar, dişi kedi düşürmeye çalıştığı aktiviteleri arasındaki rutinine dahil. Hadi torba kokluyorsun da el kadar bebenin elinden poğaçasını niye ağzına alıp kaçarsın? Ardında sadece ağlayan dişi değil, ağlayan çocuk da bırakıyor namussuz.

Maddeye bağlar.

A Street Cat Named Bob (Bob Adında Bir Sokak Kedisi) adlı filmde eski bir eroinman sokakta bir kedi buluyordu. Adam o kediyi hayatına alarak tüm yaşamının değiştiriyordu. Bu, bir kediyle arkadaşlık kurmanın ödülüydü. Ben o filmi izleyip duygulanmıştım. Zoro’yu tanıyana kadar. Bu gözü kara Zoro, değil bir eroinmanı kurtarmak, ağzına içki sürmemiş kişiyi bile madde bağımlısı yapar kişisel kanım.

Ahh Dilber.

Zaten bahçedeki kedilerden Dilber bunun yüzünden ameliyat oldu. Kirli emellerine nail olana kadar kızın peşini bırakmadı. Çocuk gelin Dilber’in bir daha yavrularını kaybedip travma yaşamaması için belediyeye haber verdik. Görevliler gelip aldılar. Dilber kısırlaştırma operasyonu oldu. Ekip bir hafta sonra getirip Dilber’i aldıkları lokasyona bırakmış. Bir de baktık ki, yavrucak minicik bir ameliyat izi ve mavi boyalı ilaçlı haliyle koşa koşa eski semtini turluyor. Manikür ve pedikürü de yapılmış. Silivri Belediyesi Küçükbaş Hayvan Barınağı iyi iş çıkartmış. Var olsunlar.

Dilber ve tacizcisi Zoro’nun ilk karşılaşmaları kumsalda oldu. Birbirini görünce yerli dizi oyuncuları gibi put kesilip uzun uzun bakıştılar. Smokin burnunu kaldırıp havayı kokladı ama henüz ilaç kokusuyla gezen Dilber’e yaklaşmadı. Dilber ise kısılmış gözleriyle tıslayıp arkasını döndü ve gitti. Bir ilişki böyle bitti. Diğer görgüsüz, asaletsiz smokin de aksi istikamete doğru başka kalpleri kırıp üzmeye yelken açtı.

Önceki Bölüm:

Kediname 33; “Dert Bende”

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 17 Ağustos 2024

Yazarın Tüm Yazıları

“Fransız balkonları sevmiyorum” dedi Tekir ve devam etti; “yan balkondakinin sesini duyuyorsun ama kendisini göremiyorsun.”

Komşu balkondaki Duman cevap verdi; “O balkonlar insanlar için. Tavandan yere kadar cam. Işık içeri giriyor ama balkon keyfi yok…”

İki kedi belli belirsiz mırıldanıyordu. Sıcak bir yaz günü komşu balkonlarda hava alıyorlardı.

Tekir sordu; “Kimsin? Nasıl geldin buraya?”

Duman anlatmaya başladı;
“Annem de griymiş benim. Gözleri de benim gibi sarıymış. Evdekiler söylerler. Hamile diye bir evden atılmış. Bu aile onu sokakta görüp almış. Daha o gece beni doğurmuş. Hüzünlüydü annem. Bir de hastalığı varmış. Doktora götürdüler, bir daha dönmedi. Çok aradım, çok bekledim ama gelmedi anacığım.
Ev kalabalık, üç çocuk, anne, baba… Anne dediğim aşçı kadın. Griyim diye adımı duman koymuşlar. Peki sen kimsin?”

Tekir iç geçirdi. “Annem beni çarşının orada bir dükkanın yanında doğurmuş. Kuyumcu adam acıyıp vitrin altına bir mindere yatırmış bizi. Gelip gidenlerden bir genç kız beni istemiş. Vermiş kuyumcu. Kız beni bu eve getirdi. Öğrenci. Neyse ki suyumu mamamı unutmaz. Arada uzaktan annesi gelir. O biraz hırpalar beni. Gene dökmüşüm tüylerimi, yatağa çıkmışım filan…”

“Oooo, sen şanslısın” dedi Duman.

Tek bir kız var ev arkadaşın. Benim beşi de tepemde. Canı sıkılan beni mıncıklar. En küçükleri kıskanıyor beni. Anne beni biraz okşayıp sevse gelip kuyruğumu çeker, kulağımı tutar…”

Aşk acısı.

“Öyle deme” dedi Tekir; “Kız bir kişi ama sıkıldığı zaman suratı çekilmiyor. Geçen yıl sevgilisinden ayrıldı da neler çektiğimi ben bilirim. Aşk acısı mı çekiyor, dünyanın sonu mu gelmiş, sevgilisi çiçekle eve özür dilemeye gelmese kaçacaktım evden…”

Duman lafını kesti; “Tamam işte. O problemleri beşle çarp, benim halimi düşün… Büyük oğlanın bir sevgilisi var, kedi fobisi varmış. Ben gördüğü yerde basıyor çığlığı… şeytan diyor ki, atla bacağına geçir dişleri, al şimdi kork bakalım… gene en iyisi ortanca kız. Hiç değilse arada gizli gizli yemeğin etlerinden aşırıp bana yediriyor. Benimle en çok o dertleşir. Okuldan bir flörtü var. O bunu aramazsa hava bozar. İşte gerilim o zaman başlar. Baba hep para hesabı yapar. Anneyle arada kapışırlar. İlk işi bileğinden saati çıkarıp masaya koymak oluyor. Olmazsa şunu satayım deyince iş büyüyor…”

Tekir pufladı. “Seninkiler kalabalık. Birbiriyle dalaşıp, birbiriyle halleşiyorlar. Beni düşün. Kız işten geliyor, yorgun, acıkmış. Sevgilisi kendine program yapmış. Benimki yakıyor bir sigara, başlıyor bana anlatmaya. Arada bir de, halimi anlamazsın ki sen diyor. Anlıyorum da, ne yapayım? Köpek arkadaşlara haber vereyim, oğlan buraya gelince paralasınlar mı? Takma diyorum ama ağzımdan miyav çıkıyor. Erkek egosu işte diyorum, aptalmışım gibi bakıyor bana…”

Duman güldü. “Konu evrensel desene, tüm erkekler aynı. Kabak hep bizim başımıza patlıyor sonunda…”

Tekir dedi ki, “Anlamamın bir yolu var. Bir süreliğine evleri değişelim…”
Güldüler ikisi de.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm:

Kediname 32; Çocuk Gelin Dilber

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 10 Ağustos 2024

Yazarın Tüm Yazıları

Dilber, bu sezon yazlık mahallemizin gözdesi. Sezon başında geldiğimizde onunla yeni tanışıyorduk. Minyon, zayıf, bu acaba yavru mu derken lohusa olduğunu öğrendik. İnsanlardaki sosyolojik karşılığı ile ‘çocuk gelin’ idi talihsiz Dilber.

Merhametli komşumuz verandanın bir köşesine sığınabileceği bir kutu yapmıştı. Dilber üç yavrusunu bu kutunun içindeki minderde dünyaya getirmişti. Küçük anne, içgüdüleriyle bebeklerine harika bakıyordu. Rahatsız olmaması için yuvaya yaklaşmıyorduk. Eskimo evi iglo gibi tasarım mekanında günün büyük bölümünde bebeklerini emziriyor, yalayarak temizliyor, ısıtıyordu.

Henüz iki hafta geçmişti ki, verandaya dalan bir köpek ne yazık ki, yavrulara kıymıştı.

Bu tam bir trajediydi. Dilber evine döndüğünde yavrularını bulamamış, travma yaşıyordu. Dilber bir hafta boyunca boş yuvaya bakıp ağladı, ağıt yaktı. Yaş mamalar, ödül mamaları, ne verdiysek reddetti. Ama sonunda kaderine razı oldu.

Travma şımarığı.

Biz acılı anneyi üzüntüsünden uzaklaştırmak için sanırım olayı biraz abartmıştık. Çünkü kışın doğru dürüst mama bulamayan pisicik, bizim aşırı verici tavrımız karşısında haliyle değişmişti. Artık ıslak mama markaları arasındaki lezzet farkı konusunda uzman olmuş, beğenmediklerine burun kıvırmaya başlamıştı. Tercihi, evimizde pişen taze balık, etten yanaydı. Sebzeye arkasını dönüyor, kuru mamayı bile nazlanarak yiyordu.

Bir süre sonra o zayıf, çelimsiz hali gitti, daha genç ve dişi bir kedi görünümü kazandı. Kaliteli mamalar sayesinde tüyleri daha parlamış, neşeli, oyuncu bir hatun olmuştu.

Ekranlarda geçen sezon ortalığı kasıp kavuran İnci Taneleri’ndeki dansçı Dilber’in kedi suretine dönüşmüştü.

Bu kedican ahalisi birbirinin psikolojik, hormonal durumunu kokularla anında kavrayıveriyor. Sabah saatinde verandadan geçen bir erkek kedi belli aralıklarla hormonlu çiş püskürterek bölgeyi işaretliyor. Bir süre sonra başka bir erkek kedi gelip o işaretin üstüne kendi işaretini bırakıyor. İlk gelen er kişi bıraktığı mesajlarının silindiğini fark edince sinirle tekrar işaret bırakıyor.
Bir taraftan biz deterjan ve hortumla sulayıp kokulu mesajları yok etmeye çalışıyoruz…

Sonuç; erkek kediler otopark mafyası gibi evin etrafını çevirdiler.
Dilber özgüven patlaması yaşadı ve iyice havaya girdi. O artık bölgenin Rita Hayworth’ı, Monica Bellucci’si, Charlize Theron’ıydı.

Ben dışarıda onun asistanı, aşçısı, garsonu, temizlikçisiydim. Mama kabından düşen parçalara bakıp duraksıyor, patron edasıyla “Kadın kör müsün? Alsana şunları… salak salak ne bakıyorsun suratıma? Ötedeki ıslaklık çiş. Temiz olayım di mi?” İfadesiyle iyice ukala bir psişik mod sergiliyordu.

Bir iyi tarafı varsa kişisel tarihinde hiç kimseyi tırmalamamıştı. Oysa bunların öfke potansiyelinin ne zaman yükseleceği pek belli olmazdı. Sabıkası, asabi anlarında pis pis bakmaktan ibaretti. Kaldı ki, çocukluğumdan beri kedi cinsinden şiddet görmeye alışıktım. Adeta potansiyel bir sinir boca etme aracıydım. Onların sevmediği biri ya da başka kedi mi geldi? Azarlanmam yetmiyor, kolum bacağım tırmık iziyle desen çalışmasına dönüyordu. Koala gibi yapışıp diş geçirerek mama nerde kaldı dayağı, aç pencereyi çıkacağım dayağı, yara bere içinde kaldığım vakayı adiyedendi. Önemli bir iş görüşmesine giderken jiletçi sanılmamak için yaz günü uzun kollu giydiğim olurdu.
İşte bu yüzden kedi dili ve edebiyatı, merakı olanlar için önemli bilgiler içerir.

Muradına erenler.

Sonunda evimizi çevreleyen erkek kedi ahalisi Dilber’i kıstırıp tek tek muradına ermiş bulunuyor. Dilber yerde yuvarlanma figürleriyle son günlerin azgınlıklarını yaşadı. Veee bugün kısırlaşma operasyonu için kliniğe bırakıldı. İyileşip geldikten sonra daha özgür bir yaşam onu bekleyecek. Ben de ırz polisi gibi arkasını kovalamayacağım.

Füsun ALTINOK

Önceki Bölüm:

Kediname 31; Tombili Diye Bir Ağır Abi

Füsun ALTINOK

Füsun ALTINOK/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 3 Ağustos 2024

Yazarın Tüm Yazıları