Yeryüzünün vesikalığı epey eskimişti. 1972 yılında Apollo 17 ekibi tarafından çekilmişti. Neyse ki fotoğrafın bu kadar eski olmasına evrende itiraz eden bir makam pek olmadı. 

Sonuçta dünyamızın, evimizin güncel vesikalığı 54 yıl sonra güncellendi. Bu yenisi epey idare eder her halde. 

Yeni fotoğraf da çok güzel. Hem de vesikalığın sahibi varlığa aradan geçen 54 yılda hoyratça davranılmasına, iklim değiştirecek kadar onca vurdumduymazlığa rağmen. 

Önceki vesikalık “Mavi Mermer” diye adlandırılmıştı. Öylesine güzeldi ki, evrendeki masumiyeti ne kadar narin olduğunu da ortaya koymuş çevrecilik dediğimiz anlayış özellikle o fotoğraftan sonra başlamıştı. 

Son vesikalık, Ay’a yolculuk yapan Artemis II uzay aracından çekildi. Güneş sisteminin dışından solgun mavi bir zerrecik gibi görünen üzerinde neler neler yaşadığımız bu gezegen kameraya 160 bin kilometreden poz verdi. 

Yeni kimlik fotoğrafı de aynı narin ve masum güzelliği yansıtıyor. Sera gazlarından ötürü atmosferi hasar gördüğünden yüzünde birazcık solgunluk da var sanki. 

Yeni vesikalığa biraz dikkatli bakıldığında atmosfer derken yüksek mi yüksekte kalın bir katman olarak algıladığımız tabakanın ne kadar ince olduğu narin bir çizgiyle kendini belli ediyor. 

Bu tabaka dünyanın çapının binde sekizidir. Dünyanın toplam kütlesinin ise milyonda birine denk gelir. 

Dünyayı bir elma olarak düşünün; atmosfer elmanın kabuğundan da incedir.

İşte biz bu narin tabakaya fosil yakıtlarla sürekli karbondioksit dumanı salıyoruz. 

İklim değişikliği ile aksırıp tıksırıyor zavallı.

Bütün bunlara rağmen mübarek yeryüzümüz fotoğraf çekilirken hoş bir gösteri de yapmış. Dünya’nın o anki duruşunun tepesinde yerden kuzey kutbu olarak algılanan bölgede aurora borealis yani kuzey ışıkları yeşil bir çizgi olarak belirivermiş.

Kendisine onca nankörlük yaptığımız bu gezegen yine de hala anlayana küçük bir sürpriz ya da armağan sunmayı ihmal etmemiş.

Bu arada aya yeniden insanlı araçla iniş yapıp yüzeyinde insan evlatlarının dolaşıp keşif yapmasına olanak sağlayacak olan Artemis II uzay aracının bu yazı hazırlandığında yaklaşık 260 bir kilometre yolu daha vardı. 

İkisi Amerikalı biri Kanadalı 3 kişilik ekip Ay’a 6 Nisan günü varacak.

Ve Cengiz ERDİL’den;

MAVİ GEZEGENİN VESİKALIĞI ÜZERİNE BİR DENEME…

Önce uzaya ilk adımını atan insanoğlunu unutmamamız lazım derim. Sovyet Kozmonot Yuri Gagarin maviden kapkaranlık bir aleme adım attığında dünya medyası renklere pek alışkın değildi, Gagarin; gördüğünü mutlaka belgelemiştir ama döneminde bağlı olduğu güç şeffaf sayılmazdı. Bildiğini de kendine saklamayı marifet sayıyordu.

“Mavi Mermer” denilen dünyanın vesikalığını en güzel haliyle  1972 yılında Apollo 17 ekibi tarafından çekilmiş, Ancak ondan önce AY’dan da  medya alemine düşen fotosunu unutmamak lazım.  Neyse; “Vesikalık vesikalıktır, biyometrik fotosu daha çekilmedi, yapay zeka bunu da yapar”  diyerek devam edelim.

ABD- Sovyetler Birliği arasında rekabete dönen uzayda köşe kapma yarışında, halkla ilişkileri en iyi kullanan tarafın da kim olduğu böylece ortaya çıktı. Uzayda toplu iğne başı gibi duran bu gezegenin mavileri kuşanmış, en şık haliyle reklamının yapılması sinema endüstrisinin ağa babası ABD’ye nasip oldu.

Ancak bize göre çok, uzay zamana göre kısa bir süre önce, bu fotoğraf insanoğlunun elinde olsaydı, Galileo Galilei tükürdüğü yalamayacaktı. “Dünya düzdür!” diyenleri, Engizisyon Mahkemesi yargılamayacak, cayır cayır yakmayacaktı. 

Aslında dünyanın elbisesi olan atmosfer farklılığı yaratıyor. “Vay be buradan böyle görünüyormuş” derler ya; dağları, denizleri tıraşlanmış gibi gösteren işte bu mavi elbisedir. Yoksa atmosfersiz bu dünya yamru yumru bir şey!

Bu dünyanın uzayda ufacık bir nokta olduğunu düşünen aklı başında insanlar uzay fotoğraflarıyla da karşılaşınca, altını şu başlıklarla doldular; yazı fotoğrafı böylece tamamlamış oldu; 

“Dünya tek evimiz, koru ki yaşayalım”

 “Gezegen B yok”

“Doğa bize ait değil, biz doğaya aitiz”

“Kaynakları değil, israfı bitir”

“Son ağaç kesildiğinde anlayacaksın”

Dünyada dinozorlar 60 milyon yıldan fazla hüküm sürdü, şunun şurasında 40 bin yıllık tarihi olan insanoğlu ise dünyaya yapmadığını bırakmadı. Uzaydan dünyanın merkezi Ortadoğu’ya bakınca, ne dediğimi anlarsınız herhalde.

ABD Temsilciler Meclisi’ndeki Demokrat üyeler, milyarder cinsel suçlu Jeffrey Epstein’ın arşivinden alınan ve aralarında Donald Trump, Bill Clinton’la eski Prens Andrew’nin de bulunduğu isimleri gösteren yeni fotoğrafları kamuoyuna açıkladı.

Komite üyeleri, Epstein’dan kalan toplam 95 bin fotoğraf arasından 19’unun seçildiğini bildirdi. Fotoğrafların bir kısmında cinsel içerikli materyaller yer alırken, görüntülerin nerede ve ne zaman çekildiğine dair net bilgi bulunmuyor.

Fotoğraflarda Trump’ın üç kez yer aldığı görülüyor. Bir karede Trump’ın karikatürünün basılı olduğu prezervatiflerin bulunduğu bir masa dikkat çekiyor.

Diğer fotoğraflarda ise Trump’ın kimliği gizlenen kadınlarla ve Epstein’la sosyal ortamlarda bir araya geldiği görüldü.

Bill Clinton, Bill Gates, Larry Summers, Alan Dershowitz ve Steve Bannon gibi kamuoyunun yakından tanıdığı diğer isimler de fotoğraf koleksiyonunda yer aldı.

Akıllı telefonda çekilmiş fotoğraflardan daha ateşli göründüğünüzü hiç hissettiniz mi? Muhtemelen öylesiniz.

Buna neden olarak 4 faktör sıralanabilir.

1- Kameranın lensi insan gözü gibi ikişerli değildir.

Her bir gözümüz, bir kişiye -veya kendimize- biraz farklı bir açıdan bakar ve her ikisi de diğerinden farklı görsel bilgiler alır.

Beyin daha sonra bu iki açıyı birleştirerek tek bir üç boyutlu (3D) görüntü oluşturur.

Ancak ortalama bir akıllı telefon  kamerasının tabiri caizse sadece ‘tek gözü’ vardır.

Bu , sizin fotoğraflarınızın aynadaki yansımanızın aksine düzleştirildiği anlamına gelir.

2-Geniş lens

Akıllı telefon kameralarının çoğu geniş açılı lenslere sahiptir, bu da lense yakın olan kısımların daha büyük görünmesi anlamına gelir.

Bu yüzden yakın çekim fotoğraflarda burnunuz ve gözleriniz daha büyük, hatta çizgi film karakteri gibi görünebilir.

Bu bozulma kameranın lensinden kaynaklanır ve gerçekte olduğunuz gibi değildir.

3- Yansımanızın ters olmayan versiyonuna da alışkın olmayabilirsiniz.

Aynada gördüğünüz görüntü, başkalarının sizinle yüz yüze geldiğinde gördüğü görüntüyle karşılaştırıldığında terstir.

Gerçekte göründüğün gibi değilsin.

Oysa telefonunuz normalde o görüntüyü ters çevirdiği için aynada gördüğünüzün tam tersini görürsünüz.

4- Aynada hareket edebilir, duruşunuzu ayarlayabilirsiniz.

Fotoğraflar, gerçek hayatta göz açıp kapayıncaya kadar unutulacak herhangi bir hoş olmayan pozu ölümsüzleştirebilir.

The Sun

Fotoğraf tutkunuz nereden geliyor?

Benim için asıl tutku olan şey bir şeyler yaratmak… Müzikle uğraştım, biraz resim kurcaladım, hatta heykel bile denedim. Tabi ne demişler; hacı hacı olmaz gitmekle Mekke`ye, dede dede olmaz gitmekle Tekkeye. Benim de bu saydıklarım arasında en severek, isteyerek ve diğerlerine göre çok daha iyi yapabildiğim şey fotoğraf çekmek olduğundan işin sonu buraya vardı.

Fotoğraflarla ilk tanışma hikâyem ise oldukça eski; çocukluğumda kendime oyuncak yaptığım ve hala stüdyomda duran, renkli pozitif filmleri gösteren bir projeksiyon cihazım vardı. Sabah akşam odanın perdelerini kapatır duvara yansıttığım fotoğraflara bakardım. Uzun yıllar hobi olarak devam etti fotoğrafçılık, sonra da asıl mesleğim oldu. Sevdiği işi yapabilen şanslı insanlardan biriyim.

Hangi kamerayı, hangi ışıkları kullanıyorsunuz? Neden?

Uzun yıllardır Canon kameralar ve Profoto ışıklar kullanıyorum. Bir ara orta format kullanayım dedim ama pek rahat edemedim doğrusu. Canon’la ilgili olarak, özellikle lenslerindeki yumuşak dokuyu seviyorum; stüdyo ortamında oldukça başarılı. Profoto ile ilgili de fazla söze gerek yok sanırım. Sadece şunu ekleyelim, kullandığın markanın çok bir önemi yok. Ekipmanlar bazı durumlarda fark yaratır elbette ama bu daha çok marka seçimi ile ilgili değil de doğru yerde doğru ekipman seçimi ile ilgili bir durumdur.

Size neler ilham veriyor?

Ben de güçlü duygular uyandıran her şey ilham verebiliyor; bu izlediğim bir film ya da dinlediğim müzik de olabilir.

En çok ne çekmeyi seviyorsunuz?

Sanatsal porteler… Bir fikrin olgunlaşması, sahnenin tasarlanması ve çekim aşamaları oldukça meşakkatli ama bir o kadar da keyifli.

Sizce bugüne kadar çektiğiniz en iyi fotoğrafınız hangisidir?

Çok zor bir soru… Genelde kendime çok sataşırım; bir sene önce çektiğim bir şeye bile hemen bir kusur bulup yapıştırırım. Elbette ki favorilerim var ama isimlerini kendime saklayayım ki diğer fotoğraflar üzülmesin.

Cem Bayoğlu kimdir?

1977 yılında İzmir’de doğdu. Fotoğrafa ilgisi, erken yaşta renkli pozitif filmleri gösteren bir projeksiyon cihazı sayesinde başladı. İlkokuldan üniversiteye kadar olan eğitim hayatını İzmir’de tamamladı. 1998 yılında, Dokuz Eylül Üniversitesi Elektrik Yüksekokulu’ndan mezun oldu ve bu tarihten itibaren sanayi alanında faaliyet gösteren aile şirketinde çalıştı.

1994-2000 yılları arasında arkadaşları ile kurdukları müzik grubu ile barlarda gitar çaldı ve solistlik yaptı. 2001 yılında, dil eğitimi için Avustralya’ya gitti. Buradan aldığı ilk Nikon marka dijital fotoğraf makinesi ile fotoğrafçılık kariyeri başladı. 2006 yılında, kendi bestelerinden oluşan Teselli isimli albümü yayınladı. Bu tarihten sonra hem müzik hem de fotoğraf ile hobi olarak ilgilenmeye devam etti.

2011 yılında, İzmir’de ilk fotoğraf stüdyosunu açana kadar aile şirketindeki görevine devam etti.

2013 yılında, Amerikalı feminist ve dram yazarı Eva Ensler tarafından kurulan V-Day hareketi kapsamındaki One Billion Rising kampanyasına destek amacı ile One Billion Suffers adlı sergisini açtı. Kadına karşı şiddet teması üzerine ayrı ayrı hikâyelerden kurguladığı ve toplam on dört fotoğraftan oluşan sergi, şiddet ve yok oluşa dikkat çekmek amacı ile Facebook platformu üzerine on dört gün boyunca yayında kaldı. Sanal sergi bu süre sonunda, tüm beğeni ve yorumlar ile birlikte silindi.

Bayoğlu 2013 yılında, Almanya’nın,  Duren kentinde aktivist sanatçı Joe Stein tarafından başlatılan ve çeşitli ülke ve branşlardan toplam onüç sanatçının katılımı ile oluşturulan What Color Is Abuse ortak sergisine davet edildi.  Bayoğlu’nun bu sergideki fotoğraflarından birisi, Almanya’da yayınlanan Weisser Ring dergisine kapak oldu.

2013 yılından itibaren birçok ünlü isim ve markaya, fotoğraf, müzik videoları ve reklam filmleri çekti. 2017 yılında, reklam filmini çektiği, Forum Bornova AVM tarafından başlatılan Onbin Sıcak Kalp isimli sosyal sorumluluk projesi, Viyana’da gerçekleştirilen ICSC Solal Marketing 2017 Ödülleri’nde Kurumsal Sosyal Sorumluluk kategorisinde altın madalya kazandı.

2019 yılında, “Günahkar Renkler” ve “Berceste” fotoğraf serileri Paris’te Maison et Objet fuarında sergilendi. 2022’de 50 ünlünün 2016-2021 arasında antika bir bavul ile çektiği fotoğraflarından oluşan ve hayat yolculukları hakkındaki sözlerinden oluşan 50 Yolcu adlı kitabı yayımladı.

Muğla’da geçirdiği rahatsızlık sonrası Pamukkale Üniversitesi Hastanesi’nde ameliyat edilen sanatçı Kadir İnanır‘dan ilk fotoğraf paylaşıldı.

Muğla’nın Ortaca ilçesinde 20 Kasım’da aniden rahatsızlanan ve ambulansla Denizli’deki Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’ne kaldırılan sanatçı Kadir İnanır’dan ilk fotoğraf geldi.

Gazete DUVAR’ın haberine göre, fotoğraf, sanatçının kendisini ziyaret eden arkadaşı tarafından paylaşıldı.

İletişim Uzmanı ve Fotoğrafçı E. Hilal Korucu, İstanbul’un pandemi sürecini tüm yönleriyle fotoğrafladı: Acı Tatlı Tanıklıklarla İstanbul’da Pandemi…

Çocukların karantina sonrası parktaki oyun coşkusu, yaşlıların izin günlerinde İstanbul’un tenha sokaklarda özgürlüğün tadını çıkarışı, yoğun bakımdaki yaşam mücadelesinin yer aldığı siyah beyaz 70 fotoğraf…

E. Hilal Korucu; şehir, insan ve bellek temasıyla; pandemi sürecinde gündelik hayatın farklı anlarından tanıklıkları, fotoğraflarıyla bireysel ve toplumsal hafızaya aktarmayı başarmış.

İletişim Uzmanı ve Fotoğrafçı E. Hilal Korucu, fotoğraflarını,tanıklık ve hikayeleriyle anlattı:
“Tanıklık aynı zamanda hikâyeye ortak olmaktır. Benim kişisel pandemi öyküm; bu yönüyle yüzlerce insanı, mekânı, duyguyu barındırıyor. Çocukların aylarca evde kaldıktan sonra parklardaki oyun coşkusu, yaşlıların izin günlerinde tenha sokaklarda özgürlüğün tadını çıkarışları, pandemi sebebiyle vefat eden insanların gasilhanelerdeki suskun vedaları, mesafeli Cuma namazlarında aralarına girip çekim yaptığım erkek cemaatin şaşkınlığı, yoğun bakımda yatan hastaların yaşam mücadelesi, mezarlıkta toprağı henüz kurumamış insanların iki tarih aralığına sığan hikâyeleri benim öykümün unutulmazları.

Tüm zorluğuna, yoruculuğuna rağmen bir şans olarak gördüğüm bu süreç, çok değerli deneyimler yaşattı bana. İstanbul’un 14 ilçesinde dört mevsim yağmuru, karı, sıcağı, rüzgârı yaşadım. Çoğu zaman kişisel yaşamımın olağan seyrinde yoluma çıktı fotoğraf kareleri. Yolculuk öncesi havaalanında beklerken, konserde müzik dinlerken, Ramazan ayında pide almak için fırına gittiğimde, iş icabı bir açılış programında bulunurken. Bazen de sürüklendim insan öykülerinin peşinden”

E. Hilal Korucu’nun tamamı siyah beyaz  70 fotoğraftan oluşan sergisi ‘Pandemi İstanbul’, Maltepe Belediyesi Prof. Dr. Türkan Saylan Kültür Merkezi Sergi Salonu’nda ziyarete açıldı.

Sergi, 16 Aralık Perşembe gününe kadar 10.00 ile 20.00 saatleri arasında gezilebilecek.