El yazısı not, sosyal medyada ve çevrede büyük yankı uyandırdı. Camda asılı kağıtta, “Depresyona girdim, pazartesiye kadar yokum” ifadelerinin yer alması dikkat çekti.

Alışılmış “izin”, “tadilat” ya da “kapalıyız” notlarından oldukça farklı olan bu mesaj, vatandaşları hem şaşırttı hem de düşündürdü. Notu gören bazı vatandaşlar durumu tebessümle karşılarken, bazıları ise esnafın yaşadığı psikolojik baskı ve ekonomik zorluklara dikkat çekti.

Sosyal medyada paylaşılan görüntü, kısa sürede binlerce etkileşim alırken, birçok kullanıcı “esnafın ruh halini özetleyen not” yorumunda bulundu.

Bu son bilimsel araştırma, evcil hayvan sahipleri için pek de sürpriz olmayabilir: Dört ayaklı dostların ruh sağlığınızı desteklemeye yardımcı olabileceğini öne süren giderek artan araştırmalara iki yeni çalışma daha ekleniyor.

Çocukluk evcil hayvanlarından ayrılmış 145 üniversite birinci sınıf öğrencisinin katıldığı bir çalışmada , araştırmacılar terapi köpekleri veya kedileri ile yapılan bir ziyaret programına erişimin, bu öğrencilerin birinci sınıf üniversite öğrencileri arasında yaygın olan depresyon semptomlarından kaçınmasına yardımcı olduğunu buldular.

Bu arada, 214 orta yaşlı kadın üzerinde yapılan başka bir araştırma, evcil hayvanlarıyla daha yakın bağ kurduğunu bildiren kadınların daha düşük genel kaygı ve azalmış depresyon yaşadığını buldu .

Bu bulgular, evcil hayvanların depresyon ve kaygıyı önlemeye veya tedavi etmeye yardımcı olabilecek bazı etkili (ve oldukça keyifli) yollara işaret ediyor.

Okşamanın Gücü

Üniversiteye gitmek ve ilk kez evden ayrılmak birçok genç öğrenci için stresli bir dönem olabilir ve yapılan araştırmalar bunun özellikle depresyon olmak üzere ruh sağlığı üzerinde olumsuz etkileri olabileceğini göstermiştir.

Washington Eyalet Üniversitesi’nde yürütülen yukarıda bahsi geçen randomize kontrollü çalışmada, hayvan ziyaret programına erişimin, çocukluk evcil hayvanlarını geride bırakan birinci sınıf öğrencilerinin ayrılık kaygısıyla başa çıkmalarına ve üniversiteye başladıktan sonraki ilk yılda sıklıkla ortaya çıkan depresyon semptomlarından kaçınmalarına yardımcı olup olamayacağı incelendi.

Sonuç: “Öğrenciler bu tür bir programı deneyimlemek üzere rastgele atanırsa, atanmadıkları zamana göre çok daha iyi performans gösterdiler,” diyor Washington Eyalet Üniversitesi’nin Pullman, WA’daki önleme bilimi programında insan gelişimi profesörü ve lisansüstü öğretim üyesi olan çalışmanın yazarı Patricia Pendry, Ph.D .. “Ayrıca [evcil hayvan terapisi seanslarına] ne ölçüde katıldıklarını da dikkate aldık ve tahmin ettiğimiz gibi, daha fazla katılan kişiler daha fazla fayda gördü.”

Ergenlik çağındaki ve üniversite öğrencilerinin stresi, ruh sağlığı ve akademik başarısı üzerinde hayvanlarla etkileşimin etkilerini inceleyen Pendry, araştırmacıların daha önceki bir çalışmadan , birinci sınıf öğrencilerinin evden ayrılıp kampüse geldiklerinde genellikle biraz zorlandıklarını öğrendiklerini söylüyor.

“İlk yarıyılda, aslında neredeyse her zaman endişe, stres ve depresyon semptomlarında çok derin bir artış görüyoruz,” diyor Pendry. “Ve bu yüzden yapmak istediğimiz şey, terapi köpekleriyle düzenli olarak etkileşime girmenin bu yörüngeyi değiştirip değiştiremeyeceğini görmekti ve bunun bu yörüngeleri gerçekten düzleştirdiğini gördük.” Buna karşılık, terapi köpeklerini ve kedileri ziyaret etmeyen kontrol grubundaki birinci sınıf öğrencilerinde depresyon seviyeleri daha dik bir şekilde arttı.

Yeni çalışma ayrıca bir hayvana dokunmanın veya onu okşamanın öğrencilerin stresi azaltmalarına ve ruh sağlığı sorunlarından kaçınmalarına yardımcı olan birincil mekanizma olduğunu öne sürdü. Pendry, “Hangi bileşenin en önemli olduğunu bir şekilde anlayabildik. Ve dokunmanın gerçekten merkezi bir rol oynadığını bulduk,” diyor. Bu, bir köpeği ritmik olarak okşadığınızda beyinde oksitosin salgılandığını gösteren diğer araştırmalarla destekleniyor, diye ekliyor.

Pendry , “İnsanlar oksitosinden ‘aşk hormonu’ olarak bahsediyor ve bildiğimiz kadarıyla oksitosinin aynı zamanda stres hormonu olan kortizolü bastırmakla da ilişkisi var ,” diyor. “Ve bu yüzden araştırma açısından tam olarak yolu belirlemek zor, ancak hayvanın ritmik okşanmasının ve sevilmesinin o an için stres hormonlarını bastıran oksitosini artırdığını öne sürmekten oldukça eminiz.”

Daha önce yapılan araştırmalar , hayvanlarla, özellikle de kişinin kendi köpeğiyle etkileşim kurmasının oksitosin seviyesini artırabileceğini ve depresyonu azaltabileceğini gösteriyor.

Health Central

Ayrıca çocuğuna ilaç kullanmak istemeyen annelerin çocuk ruh sağlığı uzmanlarına 13 kat daha fazla başvurdukları saptanmış. DEHB’li annelerin %1.2’ sinde en az bir ruh sağlığı problemi olduğu savunulmaktadır. 2020 yılında kadınlarda depresyon oranı dünyayı sarsacak kadar yükseleceğinden annelerin kendilerine dikkat etmesi gerekiyor.

İNTERNETTEKİ BİLGİLERİ DEĞİL DOKTORUNUZU DİNLEYİN
 
Erken çocukluk yaşlarında fark edilen bu durumun tedavi edilebileceğini belirten Arzu Önal Gökalp, şöyle konuştu:
 
Anne- baba, öğretmen ve diğer kaynaklardan alınan bilgiler doğrultusunda tanı netleştikten sonra DEHB’ li çocuğun anne-babasının, çocuğun evdeki sıkıntıları ile ilgili olarak neler yapabilecekleri konusunda bilgilendirilmelidir. Bu durumun bir rahatsızlık olduğu ve nedenleri ile ilgili konuşularak bilgi sahibi olmaları hedeflenir. Evde ve okulda yapılabilecekler aktarıldıktan sonra ilaç tedavisi verilip verilmeyeceğinin kararı verilir.

Zekâsında problem olmamasına rağmen okul başarısı düşük olan veya aşırı hareketlilik nedeniyle sık sık yaralanan hatta ciddi hayati tehlikeler geçiren çocuklarda ilaç tedavisi ilk seçenektir.
İlaçlarla ilgili ailelerin yaşadıkları korkular nedeniyle verilme sebebi aileye ayrıntılı olarak açıklanmalıdır. Bütün diğer ilaçlar gibi DEHB için kullandığımız ilaçların da yan etkileri bulunmaktadır.
Birçok yan etkisi geri dönüşümlü ve doz ayarlanması ile kontrol edilebilir düzeydedir.
Yan etki açısından riskli olan çocuklarda ( örneğin ailesinde bazı rahatsızlıklar bulunan çocuklarda) ilaç başlamadan önce yapılan bazı tetkiklerle oluşabilecek ciddi problemler büyük oranda ortadan kaldırılabilmektedir.

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu sorununa karşı ilaç kullanılıp kullanılmaması konusunda internet sitelerinde birçok yazılar yayınlanıyor. Aileler özellikle internette kaynağı belli olmayan birçok siteden doğru-yanlış bilgiler elde edebiliyor. Bu konuda doktora güvenmek daha doğrudur.

HANGİ ÇOCUKLARDA İLAÇ YÜZDE 100 ŞARTTIR?
 
Bozukluğu dikkat ve hareketlilik olarak ayrı ayrı incelersek; eğer bir çocuk kendini koruyabilecek kadar dikkat gösteremiyor ve bu nedenle başına ciddi kazalar geliyorsa veya ders başarısı akademik başarısı ile orantılı değilse ilaç tedavisi önem kazanıyor. Hareketlilik nedeniyle yerinde duramıyor, sonunu düşünmeden kendini rahatlıkla tehlikeye atıyor, defalarca ucuz atlatılan kazalar geçiriyorsa burada ilaç gerekliliğin ötesinde hayati bir önem söz konusudur. İlaç kullanılmaması halinde önemli davranış problemleri de görülebilir.

GENETİĞİN ROLÜ DENEYLERDE GÖSTERİLDİ
 
DEHB’ nin tamamını ya da bir kısmını tanımlayan bir sebep bulunamamıştır. Fakat biyolojik ve çevresel etmenlerin rolünün altı daima çizilmiştir. Son yıllarda DEHB nin nedenlerine karşı olan merak artmıştır. DEHB kuşkusuz ailesel bir bozukluktur ve genetik bir tarafı vardır. Hayvan deneyleri ile genetik rolü vurgulanmıştır. Beyinin özellikle prefrontal ve bazal ganglion olarak isimlendirilen bölgelerinde anormallikler saptanmıştır. Birçok çalışmada frontal lob denilen beyin alanında, özellikle prefrontal cortex bölgesinde kan akımı ya da glikoz (şeker) metabolizmasının fonksiyonunun azaldığı saptanmıştır. Beyinle ilgili görüntüleme çalışmaları günümüzde de devam etmektedir.

İLAÇLARIN YAN ETKİLERİNİ KONTROL ETMEK MÜMKÜN
 
DEHB tedavisinde kullanılan iki grup ilaç vardır. Psikostimulanlar ve antidepresanlar .Bu ilaçların düzenli olarak doktor kontrolünde kullanılması gerekmektedir. Yan etkileri yavaş doz titrasyonu ve yakın takiple kontrol altında tutmak mümkündür. Başlıca yan etkileri iştahsızlık, karın ağrısı, baş ağrısı, çarpıntı, bulantı, uykusuzluk, döküntülerdir. Birçok ilaç prospektüsünde yazılanlara benzerlik gösterir. En çok korkulan yan etki bağımlılıktır. Çocuklarda bağımlılık yapmadığı birçok araştırmada belirtilmiştir. Anne-baba eğitimi, akademik organizasyon eğitimi, bilişsel davranışçı yöntemler ile terapi ve sosyal beceri eğitimi de kullanılabilir. Fakat bu yöntemlerin tek başına başarı oranı düşüktür. İlaç ile birlikte kullanıldığında etkileri artmaktadır.

Neslihan KIR UNAN

(Melankoli , kişinin hemen hemen her aktiviteye karşı ilgisini kaybetmesine neden olabilen ciddi bir depresyon  türüdür)

Çalışma kapsamında hastalara duygusal açıdan uyarıcı filmler izletildi ve melankoli depresyonu olan kişilerin tepkilerinin, daha az şiddetli depresyon yaşayan hastaların tepkilerinden belirgin şekilde farklı olduğu görüldü.

Avustralya’daki QIMR Berghofer Tıbbi Araştırma Enstitüsü’nden nöropsikiyatrist Philip Mosley, ScienceAlert’e şunları söyledi : “Depresyonun bir durum olarak kabul edildiği ilk günden bu yana, yani antik Yunanlılardan beri, depresyonu olan bazı kişilerin fiziksel belirtiler gösterdiği biliniyor.

“Bu yüzden yemeyi bırakırlar, uyuma yeteneklerini kaybederler , sanki betonda yürüyormuş gibi yavaşlamış görünürler. Düşünce hızları belirgin şekilde azalır ve genellikle çok hasta olurlar.”

Çalışma nasıl gerçekleştirildi?

Çalışmaya melankolik depresyonu olan 30 hasta ve melankolik olmayan depresyonu olan 40 hasta katıldı.

Kendilerine iki video gösterildi – Ricky Gervais’in Animals setinden komik bir video ve Mosley’nin “oldukça dokunaklı” olarak tanımladığı Kelebek Sirki adlı gezici bir sirkle ilgili kısa bir film .

Gervais setinde her dakika bir kamerayla kas seğirmesi takip edildi ve The Butterfly Circus’u izlerken bir MRI makinesiyle beyin aktivitesi izlendi.

Mosley, iki hasta grubu arasında büyük farklar olduğunu söyledi.

Melankolik olmayan depresyon hastaları bile Ricky Gervais’in komedisine gülüyordu.

Ancak melankolik depresyonu olanlar tamamen duygusuzdu.

Mosley, bunların “hiçbir yüz hareketi, gülümseme veya kıkırdama olmayan” “heykeller” gibi olduğunu söyledi.

MRI makinesi, melankolik olmayan depresyon hastalarının beyinlerinde, özellikle otomatik duygusal tepkilerle ilgili olan beyincikte, aydınlanmalar tespit etti.

Mosley şunları söyledi: “Melankolik depresyonu olan kişilerde, beynin duygusal bölgeleri – uyarıcıları algılama ve duygusal bir tonla yanıtlama ile ilgili olanlar – sadece kendi işlerini yapıyor, bağlantısız, beynin geri kalanıyla bütünleşmemiş, bu görevlerde ilgili olan beynin diğer bölgeleriyle işleme dahil olmuyordu.”
Araştırmacılar, iki yanıt düzeyi arasındaki farkın yararlı bir teşhis aracı olabileceğine inanıyor.

Mosley, “Bu çalışmada melankolinin… depresyonun beyin ve fiziksel belirtileri açısından gerçekten farklı olduğunu gösterdik…” dedi.

The SUN

Bilim insanları, evli çiftlerin  ilişkilerinde istikrar, destek ve ekstra paradan faydalandığını düşünüyor .

Depresyon en yaygın ruhsal sağlık sorunlarından biridir ve her 10 kişiden biri hayatının bir noktasında bu sorundan muzdarip olur.

ABD’deki Harvard Üniversitesi uzmanları, evliliğin mutluluk  üzerindeki etkisini görmek amacıyla İngiltere’nin de aralarında bulunduğu yedi ülkede 107 bin kişiden alınan verileri inceledi .

Evli olmayan kişilerin evli olanlara göre depresyona girme olasılıklarının yüzde 86 daha fazla olduğunu buldular.

Dul bir kişinin riski evli bir kişiye göre yüzde 64 daha fazlayken, bekar bir kişinin riski yüzde 79, boşanmış bir kişinin riski ise yüzde 99 daha fazla.

Erkeklerin ve daha eğitimli kişilerin mutsuz olma olasılığı daha yüksekti.

Nature Human Behaviour dergisinde yazan araştırmanın yazarı Dr. Cuicui Wang, şunları söyledi: “Evliliğin sağlık açısından yararları arasında ekonomik kaynaklara erişimin artması, sosyal destek alışverişi ve eşlerin birbirlerinin ruhsal refahı üzerinde olumlu etki yaratması yer alabilir.

“Çalışmamız, bekar veya ayrılmış erkeklerin depresif semptomlar gösterme riskinin daha yüksek olduğunu ortaya koydu.

“Bunun olası açıklamalarından biri, kadınların erkeklere kıyasla daha büyük ve güçlü sosyal destek ağlarına sahip olma eğiliminde olmasıdır.”

Araştırma, evliliğin sağlık açısından faydalarına ilişkin daha fazla bilgi sağlıyor.

Diğer araştırmalar, evliliğin kalp krizi ve felç riskini azalttığını , ameliyat sonrası iyileşme sürecini ve kanser teşhisini hızlandırdığını ve daha uzun yaşamamıza yardımcı olduğunu ileri sürüyor.

Fareler üzerinde yapılan bir çalışmaya göre, Colorado nehri kurbağasının yaydığı bir bileşik, LSD ve psilosibine benzer şekilde anksiyete ve depresyon belirtilerini azaltabiliyor.

Fareler üzerinde yapılan bir araştırmaya göre, zehirli bir kurbağanın salgıladığı psychedelic bileşik, depresyon ve anksiyetenin tedavisine yardımcı olabilir.

Colorado nehri kurbağaları ( Incilius alvarius ) korktuklarında derilerindeki bezlerden DMT ilacıyla ilgili halüsinojenik bir bileşik salgılarlar. DMT veya dimetiltriptamin, yapı ve etki açısından “sihirli mantarlarda” bulunan bir halüsinojen olan psilosibin ile benzerdir. Colorado nehri kurbağaları, Arizona, Kaliforniya ve Meksika’nın bazı kısımlarını kapsayan Sonoran çölünde ve çevresinde yaşar ve maddenin harika etkilerini arayan insanlar ya kurbağaları doğrudan yalayabilir ya da zehri çıkarıp kurutup tütsüleyebilirler.

New York’taki Mount Sinai Hastanesi’ndeki araştırmacılar, kurbağa salgılarının sağlık açısından potansiyel faydalarını araştırdı.

Psilosibin gibi psikedeliklerin bazı insanlarda depresyonu tedavi edebildiğini biliyoruz , ancak bu bileşiğin neden yardımcı olduğu tam olarak belli değil. Ancak serotonin reseptörleriyle etkileşime girdiği ve beyindeki sinir devrelerinin aktivitesini sıfırladığı görülüyor .

Araştırmacılar, derin beyin stimülasyonu (DBS) olarak bilinen tedavi yönetimini, ağır depresyon  vakalarında da uygulamak istiyor.

LDBS, beynin belirli bölgelerine elektrik göndermek için kafatasının içine yerleştirilen elektrodlardan oluşan bir implant çeşidi.

Independent Türkçe’nin aktardığına göre, DBS, halihazırda Parkinson ve epilepsinin tedavisinde kullanılıyor. ABD merkezli haber ajansı AP’nin aktardığına göre Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) yöntemin, Tedaviye Dirençli Depresyon (TDD) hastalarında da kullanılabilmesi için inceleme ve onay sürecini hızlandırdı.

New York’taki Mount Sinai Center for Neuromodulation adlı araştırma merkezi, DBS tedavisinin TDD üzerindeki etkilerini gözlemlemek için çalışmalar yürütüyor.

Uzun yıllar boyunca TDD’den muzadrip Emily Hollenbeck, tedavi için bu programa katılıp DBS’yi deneyen kişilerden biri.

Birçok ilacın yanı sıra elektroşok tedavisini de denediğini ve hiçbir şekilde iyileşme kaydedilmediğini belirten Hollenbeck, bir doktorun tavsiyesiyle DBS’yi denemeye karar verdiğini söyledi.

Ameliyatı gerçekleştiren Dr. Brian Kopell, elektrodları beynin iki yarımküresi arasındaki bilgi iletişimini sağlayan sinir ağlarından oluşan korpus kallozumun hemen üstünde yer alan singulat korteks bölümüne yerleştirdi. Beynin bu bölümü, duyguların düzenlenmesinden sorumlu.

Kopell, normalde elektriksel aktivitenin beynin tüm alanlarına herhangi bir engelle karşılaşmadan dağıldığını belirtirken, depresyonda bu akımın beynin “duygusal devresinde” sıkışıp kaldığına dikkat çekti. Cerrah, DBS’nin bu sıkışıklı giderdiğini ve beynin elektriksel aktivitesini normal haline döndürdüğünü bildirdi.

Hollenbeck, ameliyatın ardından kısa sürede olumlu etkileri görmeye başladığını belirterek, “Ameliyattan sonraki ilk gün, o olumsuz ruh halinin, ağırlığın ortadan kalktığını hissetmeye başladım” dedi.

Ayrıca kendisini en mutlu eden gelişmenin tekrar müzik dinlemekten zevk alması olduğunu söyledi.

Oğuz HAKSEVER

ABD’deki Virginia Üniversitesi Noroloji Bilimleri Bölümü’nden bilim insanlarının yaptıkları bir çalışmada Lactobacillus bakterisinin beynin stresi yönetmesine yardımcı olduğunu saptandı. Çalışmada ayrıca söz konusu bakterinin potansiyel olarak depresyon ve anksiyete bozukluğu gibi zihinsel sağlık sorunlarının ortaya çıkmasına engel olduğu sonucuna varıldı. 

Uzmanlar, bu sonuçları endişe bozukluğu, depresyon ve diğer zihinsel sağlık durumlarını tedavi edecek yeni yöntemlerin önünü açabileceğini belirtiyorlar.

Bilim insanlarına göre, elde edilen bulgular bağırsakla beyin arasındaki ilişkiye ve beslenmenin zihinsel sağlık üzerindeki etkisine dair kanıtları destekler nitelikte.

YOĞURTTA BOLCA BULUNAN BAKTERİ 

Lactobacillus adlı yararlı bakteri özellikle yoğurtta bolca bulunuyor.

Lactobacillus, bağırsakta bol miktarda bulunduğunda ruh hali düzenlemesinde önemli rol oynayan serotonin ve gama-aminobutirik asit (GABA) gibi nöro aktarıcıların üretimini artırıyor.

Virginia Üniversitesi’ndeki bilim insanları Lactobacillus bakterisinin saptadıkları etkisine fareler üzerinde yaptıkları deneylerle ulaştılar.

Bu araştırmanın önemi şöyle tanımlanıyor: “Gelecekte tedavi amaçlı olarak depresyon riski taşıyan kişilere Lactobacillus içeren bir probiyotik takviyesi verilebilir.

“İKİNCİ BEYİN” TANIMI İYİCE GÜÇLENİYOR

Çalışmanın sonuçlarını değerlendiren uzmanlara göre, Lactobacillus’a ilişkin bulgular, bağırsak sağlığı ile zihinsel refah arasındaki bağlantıya değerli bilgiler katıyor.

Uzmanların bir uyarısı var: “İyi ruh hali ve zihinsel refah için tek başına Lactobacillus takviyesi yapmak gülünç olur.” Söylenen, ideal olarak günde bir porsiyon fermente gıda tüketmek.

Bağırsak ve merkezi sinir sistemi arasındaki çift yönlü iletişim nedeniyle bağırsaklara “ikinci beyin” deniyor.

Uzmanlar, kötü uykunun kötü ruh sağlığının bir belirtisi olduğunu düşünüyor ancak bunun tersinin de doğru olduğunu söylüyor.

İngiltere’den Dr Odessa Hamilton: “Kısa uykunun muhtemelen depresif belirtilerden önce geldiğini belirledik, tam tersi değil.” diyor.

Araştırmacılar, İngiltere’deki 7.146 kişiden alınan genetik ve sağlık verilerini kullandı ve katılımcıların depresyona veya kısa uykuya yatkın olup olmadığını gösteren genetik varyantları belirledi.

Genleri nedeniyle daha az uyuyan kişilerin, sonraki 4 ila 12 yıl boyunca kendilerini üzgün veya yalnız hissetme olasılıkları daha yüksekti.

Ancak depresyon riski daha yüksek olan kişilerin daha az uyuma olasılığı daha yüksek değildi.

Genleri nedeniyle kısa kip eğilimi olmayan katılımcıların, her gece beş saat veya daha az uyuduklarında depresyona yakalanma olasılıkları yine de iki kat daha fazlaydı.

Bu arada, depresyonu olanların az uyuma olasılığı üçte bir oranında daha fazlaydı.

Translasyonel Psikiyatri dergisinde yayınlanan çalışma aynı zamanda çok uzun süre uyumak ile moral bozukluğu arasında bir bağlantı da buldu.

Dokuz saatten fazla uyuyan kişilerin depresyona yakalanma olasılığı, yedi saat uyuyanlara göre 1,5 kat daha fazlaydı.

Yaş ortalaması 65 olan çalışma katılımcıları, gecede yaklaşık yedi saat uyudu. NHS yedi ile dokuz arasında olmasını öneriyor .

Araştırmanın başlangıcında yaklaşık yüzde 10’u her gece beş saatten daha az erteledi ve sonunda bu oran yüzde 15’e yükseldi.

Depresyondan muzdarip olanların oranı yüzde 8,75’ten 11,5’e yükseldi.

Profesör Andrew Steptoe şunları söyledi: “Kötü uyku ve depresyon yaşla birlikte artıyor ve dünya çapında nüfus yaşlandıkça , depresyon ile uyku eksikliği arasındaki bağlantıyı daha iyi anlama ihtiyacı artıyor.”

Daha önceki araştırmalar uyku süresinin ve depresyonun kısmen bir nesilden diğerine aktarıldığını göstermişti.

Depresyonun yaklaşık yüzde 35’inin kalıtsal olduğu, genlerin ise uyku süresindeki farklılığın yüzde 40’ını oluşturduğu öne sürülüyor.

Araştırmacılar, fazla kilolu olmasanız bile, depresyonun, tip 2 diyabet gelişiminde doğrudan rol oynayabileceğini keşfetti.
Uzmanlar, diyabetli kişilerin depresyona yakalanma olasılığının, diyabeti olmayanlara göre yaklaşık iki kat daha fazla olduğunu uzun zamandır biliyor. Depresyonlu kişilerin tip 2 diyabet geliştirme riskinin daha yüksek olduğu da bilim dünyasının tespit ettiği bilgiler arasında.
Ancak Diabetes UK yardım kuruluşu tarafından finanse edilen yeni araştırma, hem tip 2 diyabet hem de depresyona katkıda bulunan yedi genetik varyant buldu.

Bu paylaşılan genlerin beyinde, pankreasta veya yağ dokusunda insülin salgılanmasında veya iltihaplanmasında rol oynadığını ve bu biyolojik süreçlerdeki değişikliklerin depresyonun tip 2’yi nasıl artırdığını potansiyel olarak açıkladığını ileri sürdüler.

Araştırmacılar ilk kez depresyonun doğrudan tip 2 diyabet geliştirme riskinde artışa neden olduğunu, ancak diyabetin depresyona neden olmadığını bulurken depresyonun tip 2 diyabet üzerindeki etkisinin yalnızca yüzde 36,5’inin obezite ile açıklanabileceğini de tespit etti.

Depresyona neden olan diyabetin doğrudan bir nedeni bulunamazken, uzmanlar hala tip 2 diyabetle yaşamanın getirdiği yükün depresyonun gelişmesinde bir faktör olabileceğine inanıyor.
Diabetes UK Araştırma Direktörü Dr. Elizabeth Robertson, “Bu son derece önemli çalışma bize genetik, tip 2 diyabet ve depresyon arasındaki bağlantılara dair yeni bilgiler veriyor ve depresyonun tip 2 diyabetin gelişimine katkıda bulunabileceğini gösteriyor.”

“Bu bilgi, sağlık profesyonellerinin depresyon geçmişi olan kişilere bakım ve destek sağlamalarına ve daha fazla tip 2 diyabet vakasını önlemelerine yardımcı olabilir.” açıklamasında bulundu.