Çin Seddi’nin adeta yaşayan ‘canlı bir deri’ aracılığıyla dış etkenlere karşı korunduğu keşfedildi. Bilim insanları yapının biyolojik örtüsünü araştırdı.

Çin Seddi 2.200 yıllık geçmişiyle zamana meydan okumaya devam ediyor. Bilim insanları ise bu taştan yapının asırlardır nasıl ayakta kalabildiğini incelemeyi sürdürüyor. Yeni araştırmalar, yosun ve likenlerden oluşan biyolojik bir örtü sayesinde yapının rüzgâr ve yağmurun yıkıcı etkilerine karşı korunduğunu ortaya koyuyor.

Uzmanlar uzun bir süre boyunca Çin Seddi’nin bir gün erozyon nedeniyle yok olacağından korkuyordu. Bir zamanlar Çin’in kuzey sınırı boyunca uzanan bu heybetli yapı yaklaşık 20.921 kilometre boyunca devam ediyor ve geçmişi 2.200 yıl öncesine kadar uzanıyor.

Yeni bir araştırma ise biyokabuk  olarak bilinen sadece birkaç santimetre kalınlığındaki ince bir tabaka sayesinde duvarın bazı kısımlarının erozyona karşı dayanıklı olduğunu ortaya koydu.

Siyanobakteri, yosun ve likenden oluşan bu biyokabuk, yavaş yavaş duvarı aşındıran rüzgâr ve yağmur kaynaklı hasarı önemli ölçüde azaltıyor

Duvarın erozyona karşı bu kadar savunmasız olmasının nedeni ise duvarın büyük bölümünün toprak ve çakıl gibi organik malzemelerden oluşan sıkıştırılmış toprak kullanılarak inşa edilmiş olmasından kaynaklanıyor.

Kayıp Rıhtım İnternet sitesindeki habere göre; Science Advances‘ta yayımlanan bir makalede bu durum şu ifadelerle açıklanıyor:

“Klasik bir sıkıştırılmış toprak yapısı olarak Çin Seddi, rüzgâr kaynaklı erozyona, yağışların aşındırmasına, tuzlanmaya ve donma-çözülme döngülerine karşı son derece hassastır. Bu da çatlama, parçalanma ve hatta sonunda çökme gibi ciddi sonuçlar doğurur.”

Ancak aynı zamanda bu doğal malzeme, duvarın korunmasına yardımcı olan biyokabuk gibi canlı organizmalar için de mükemmel bir ortam sağlıyor.

Bu siyanobakterilerin ve diğer mikroorganizmaların yapıyı güçlendirmeye yardımcı oluşu, organik malzeme için doğal bağlayıcı olan ve çimento işlevi gören polimer gibi maddeler salgılamalarından kaynaklanıyor.

Çalışmanın yazarlarından Bo Xiao, verdiği bir demeçte bu konuya dair şunları söylüyor:

“Biyokabuk tabakası içindeki bu çimento işlevi gören maddeler, biyolojik filamentler ve toprak agregatları (en küçük doğal toprak parçası), dayanıklılığa ve erozyona karşı güveli bir ağ meydana getiriyor.”
Bilim insanları, biyokabuklarla kaplı bölümlerden alınan örnekleri çıplak bölümlerden alınan örneklerle karşılaştırarak bunların duvarı koruma seviyesini test etti. İnceledikleri duvarın yaklaşık 482 km uzunluğundaki bölümünde duvarın yüzde 67’sinin biyokabuklarla kaplı olduğunu buldular. Bilim insanları daha sonra biyokabukla kaplı bölümlerin gözeneklilik ve aşınabilirliğinde kayda değer bir azalma kaydedilirken bu bölümlerin dayanıklılık ve stabilitede ise büyük artış gösterdiği belirlendi.

Araştırmada yer alan veriler şu şekildeydi:

“Çıplak sıkıştırılmış toprakla karşılaştırıldığında, biyokabukla kaplı bölümlerin gözeneklilik, su tutma kapasitesi, aşınabilirlik ve tuz tutuşunda %48’e varan bir azalma gözlemlenirken dayanıklılık ve agregat stabilitesinde %37 ila %321 oranında artış olduğu ortaya çıktı.”

Çalışma ayrıca Çin Seddi’nin yalnızca yüzde 5,8’inin iyi korunmuş durumda olduğunu, yüzde 52,4’ünün ise tamamen ya da ciddi biçimde bozulduğunu belirtiyor.

Biyokabukların keşfi ve toprak yüzeyinde sadece birkaç santimetre kalınlıktaki ancak elementlere karşı güçlü bir koruma sağlayan koruyucu tabakanın varlığı, bilim insanları ve tarihçilere az da olsa umut veriyor.

İNSANIN  DUVARLARI . . .

Süreç içinde tümü yıkılacak olsa da insanlık tarihi kadar eskidir duvarlar. Yapımı iki bin yıl süren ve dünyanın en eski savunma duvarı olan Çin Seddi sekiz bin kilometreden fazladır. İnsanlık tarihinin milattan öncesine aittir.Dünya mirası sayılmakta, yeni yedi harikadan biri olarak anılmaktadır. Neticede korku nedeniyle yapılmış büyük bir duvardır. (Great Wall)

Oysa Berlin Duvarı’nın yapımını ve yıkılmasını hatırlayan pek çok insan henüz hayattadır. On altı yıl görevde kalan ve Almanya’nın ilk kadın şansölyesi olan Merkel bu duvarın yıkılmasıyla yer değiştirenlerdendir.

Çocukluktan başlayarak duvarlara tırmanmak bir şeyleri aşabilmek için oluşan içgüdüsel bir davranıştır. İnsan önce gördüğü duvarları, sonra da kendi duvarlarını aşmaya çalışır. Her ikisi de acıları taşır.

Ve insan bilir ki her acı da dışarıdan gelmez!

Bu acılar kimi zaman duvarın bir kısmını, kimi zaman tamamını yıkmakla geçer.

Ne tuhaf!

İnsanlar, cennet ülkelerini yaşanmaz hale getiren emperyalistlerin coğrafyasına ölümü göze alarak ulaşmaya çalışıyorlar.

Oysa…

İnsanoğlu hep dört duvar arasında kalsa da beşinci yolu penceresidir. Pencere; bir açıdan duvarların yıkılması, olup bitenin takip edilmesidir. Pencere bakmak değil, görebilmek, zulme isyan etmektir. Pencere, bir duvar yazısını uzaktan okumanın huzurunu yaşayabilmektir…

O duvar yazıları ki dünyanın sınırlarını belirler.

O sınırlar insanın dilidir, harfleridir, düşleridir…

Ve asla kişisel değildir…

Çok değil, 1971’de adını ve sokağını bir duvara yazan kişi yozlaşmaya karşı ilk grafiti eylemini başlatmıştır. ”TAKI 183’’ yazısı, ilk insanın duvar işaretlerine farklı bir gönderme ve insana çizilen şablona isyandır…Keşke her insan Taki gibi yıkılacağını bildiği tüm duvarlara ismini yazabilse…

Yazının sonunu Nazım’la bitirmek istedim;

O duvar

O duvarınız vız gelir bize vız!

Bizim kuvvetimizdeki hız,

Ne bir din adamının dumanlı vaadinden,

Ne de bir hülyanın gönlü yakışındandır.

O yalnız tarihin durdurulmaz akışındandır.

Saygı, sevgi ve inançla,

Kemal YALNIZ/İktisatçı

Kemal YALNIZ/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

www.kentekrani.com 14 Ağustos 2022