Yaşamda dost olabilen ve dost bulabilen kişiler, en büyük mutluluklardan birini tatmış demektir.

DOST, DOSTLUK… Kaç kişi yaşamda yakalamış acaba, dostluğu?

Sosyal yaşamında insanın çevresi kalabalık, bu kalabalığın içinde kaç kişi insana dost…
Eğer, bunca kalabalığın içinde, bir veya iki kişi dostunuzsa, gerçekten işin en zorunu başarmışsınız demektir.

DOST, seni olduğu gibi kabul eden, senin düşüncelerini, duygularını anlayabilen, seninle sevinen, seninle üzülen, zor anlarında ‘İyi ki varsın, iyi ki yanımdasın.’ diyebildiğin, içinde o sımsıcak sevgilerin, samimiyetin olduğu kavram…
Bence tüm insanlar tatmalı ve yaşamalı dostluğu. Çünkü özünde sevgi ve özveri var.

Şimdilerde, eski dostlukları arar oldu insanlar. Günümüzde, maddiyatın ön planda olması, ilişkilerin çıkar ilişkisine dönmesi en büyük sorun.

Niye hep eski komşular, eski dostluklar aranır oldu…

Gültekin Çeki’nin şarkısında olduğu gibi.
‘Unutulmuş birer birer
Eski dostlar, eski dostlar…
Ne bir selam, ne bir haber
Eski dostlar, eski dostlar…’

Burada vurgulanan, yenisini kazanmanın çok zor olduğu mu?
Dostluk, aynı eğitim gibi ailede başlamalı, insan önce, eşiyle, çocuklarıyla dost olmalı…
Dostluğun nasıl olabildiğini, önce aile yaşamında çocuklarımıza göstermeliyiz. O zaman yaşamdaki dostlukları -belki- daha kolay yakalayabiliriz.

Aşık Veysel dostluğu doğada, toprakta bulmuş:
‘Dost dost diye nicesine sarıldım.
Benim sadık yârim kara topraktır.’

Yaşamda bu kadar zor kazanılan dostluklara sahip çıkalım.
Onları bir başkasının ezmesine, yok etmesine izin vermeyelim.
Sımsıkı sarılalım, sevgiyle, içtenlikle dostlarımıza… Ve dostlar seslensinler birbirlerine en sıkıntılı anlarında ”İyi ki varsın, iyi ki yanımdasın…” diye.

Fevziye TURAN /kentekrani