Şiir–Şarkı Sözü: Ahmet Atıl Esendemir

Yazarın Tüm Yazıları

AHH! BU ŞARKILAR BAHARI GETİRİR! 

Bir uyanıştır bahar, doğanın uyanışı yeryüzünde yaşayan tüm canlıların uyanışı…

Farklı bir enerjisi var bu mevsimin. Zor gelir çabuk biter ama gelişi sancılıdır. Doğmak gibidir; kimi zaman da yenilenmek…  Bu ifadelerimi tam 3000 yıl önce Anadolu’da yaşayan Göktürklerin Ergenekon’dan çıkışını temsil etmesi açıklayabilir. Yani Nevruz (baharın gelişi), Mart ayının 21’i geldiğinde birçok ülke ya da milletler tarafından kutlanıyor.

21 Mart ile birlikte havalar ısınmaya, karlar erimeye, ağaçlar çiçeklenmeye, toprak yeşermeye, göçmen kuşlar yuvalarına dönmeye başlar.

Bahsetmiş miydim?
Cemreler, geçen yazımı sizinle buluştururken düşmüştü. Ancak biz, baharı bekleyen kumrular gibi misali, heyecanla ve sabırsızlıkla bekliyoruz.

Küresel iklim krizine mi bağlamak gerekir bilemem ama henüz bizim taraflara gelemedi bu bahar.

Bahar bize gelmezse biz gidelim misali, biraz geçmişe gidelim yine karıştıralım kasetleri bu ay neler çıkacak karşımıza diye?

Klasiklerden başlayalım mı bu kez?

İstanbul’da bahar demek eskilerin tabiriyle İstanbul’a en yakışanıdır.

Mesela ünlü yazar Ahmet Hamdi Tanpınar şöyle tasvir ediyor:
“Fatih İstanbul’u bir nisan sabahı muhasara etti ve bir mayıs sabahı şehre girdi. Bu demektir ki, fetih ordusu şehri kuşatırken bizim olan Boğaz vadilerinde, Çamlıca tepelerinde, Rami, Davutpaşa kırlarında erik ve badem ağaçları çiçek açmıştı. Otağtepe’de, Fatih’in çadırının etrafı, şüphesiz bir ipek halı gibi bahar çimenleri ve kır çiçekleriyle döşeliydi ve Fatih beyaz atının üstünde bir burçtan öbürüne koşarken, Haliç sularında, Marmara’da, tıpkı bizim gibi İstanbul baharının değişen renklerini görüyordu. Yine bu demektir ki, fetih ordusunun ilk top sesleri arasında kumruların aşk daveti işitiliyor, son hücum tekbirinde bülbül sesleri dem tutuyordu.”

Bu kadar eskilere uzanmışken Fuat Edip Baksı’nın şu dizeleri ilk akla gelenlerdendir:

Bir bahar akşamı rastladım size
Sevinçli bir telaş içindeydiniz”

Sözlerinin naifliği içimizi okşarken hikâyesindeki hüzün de bizi derinden etkiler; 19-20 yaşlarında iken rüyasında çok güzel bir kız görür. Ve rüyasında gördüğü o dünyalar güzeli kıza gönlünü kaptırır. Genç adam yıllarca rüyalarının aşkı olan o güzel kızı bulma hayaliyle yanıp tutuşur, fakat ne yazık ki bulamaz. Oğullarının günden güne eridiğini gören ailesi bu duruma çok üzülür. Bir şekilde oğullarının ev bark sahibi olmasını isteyen ailesi ve yakınları Fuat Edip’e baskı yaparak onu evlendirirler. Aradan uzun yıllar geçer. İstanbul’a gelen Fuat Edip’in yolu bir bahar akşamı, Acıbadem semtindeki Çamlıca Kız Lisesi’nin önünden geçer. Vakitlerden akşamüstüdür…
Okul zili çalmış ve öğrenciler neşeyle evlerine gitmek üzere dağılmışlardır. Tam bu sırada oradan geçen Fuat Edip’in gözüne kalabalığın içinde arkadaşlarıyla gülüşerek giden güzel bir kız ilişir. Şair, adeta donakalır, kendinden geçer. Çünkü bu güzel kız yıllar önce rüyasında görüp âşık olduğu kızdır. Artık yaşı hayli ilerlemiş olan Fuat Edip ister istemez genç kıza bakar kalır… Onun kendisine dikkatle ve şaşkınlıkla baktığını fark eden genç kız da utanarak başını önüne eğer. Aradan uzun yıllar geçmiş, şairimiz ev bark sahibi olmuş, yaşlanmıştır, yani artık her şey için çok geçtir. Fuat Edip, adeta beyninden vurulmuş bir halde yoluna devam ederken o unutulmaz mısralar dökülür yüreğinden ve dönemin ünlü bestekârı Selahattin Pınar’a da bestelemek nasip olur unutulmayan eser.

Müzeyyen Senar’ın sesinden dinlemesi de güzel olur.

Dinlerken bu şarkıları anlatılan ya da resmedilen belki de yaşayan için anılara dönüşen o eski zamanlardaki İstanbul’u canlanıverir. İstanbul’da bahar derken aslında geçmişin kokusunu da buram buram hissedebilmektir bir parça. Geçerken Kuzguncuk sokaklarından, yürürken Kanlıca’dan Hisar’a doğru seyrederken güzelliği…

Bir de aşktır bahar, filizlenen duyguların açığa vuruş şeklidir. Tam bitti derken umudun kendini göstermesidir. Bazen de meydan okumaktır. Nisan yağmurları gibi ıslanmaktır. Derken karışık kasetten şu şarkı duyulur:

“Ben her bahar âşık olurum
Rüzgâr olur yağmur olurum
Filizlenir anılarda gururum
Taşar içimden ruhum…”

(Sözler Aysel Gürel, bestesi Selmi Andak’a ait tango türünde bir şarkı.
1981 yılında Sezen Aksu’nun Ağlamak Güzeldir albümünde yer alıyor)
Şimdiden o güzelliği ve enerjiyi sizler gibi hissetmeye başladım bile. Anılarda kalmasın dökelim yine sözlere şarkılara yaşatalım o güzellikleri. Zamanın acımasızlığına yenilmeden ve hep ilk günkü gibi…
Sevgiyle ve aşkla…

Yazarın Tüm Yazıları

(ŞİİR) 

Yazarın Tüm Yazıları

Sevgililer Günü

Ya sen olmasaydın ne yapardım?
Sevdam dedim, hatta karışık dedim bu sevda; latife yaparcasına bilir misin?
Ne zaman kafam karışsa düşünürüm seni.
Bilirim.
Çarem de sevdam da sende.
Sorarım,
Ya sen olmasaydın ne yapardım?
İşte bu cevabını bulamadığım.
Her şeyi bildiğini düşünür insan,
Anlatır uzun uzun, ah bir sorsan.
Yok, benim cevabım.
Ya sen olmasaydın? …

*(Ahmet Atıl Esendemir- Onun Adı Tutku kitabından “Ya Sen Olmasaydın?”)

Tam da şiir havası… Vazgeçemediğimiz… Şık olurken de severken de üzülürken de kahrolurken de.
Duyguların vücut bulmuş hali misali, şiirler.
En çok da bu zamanlarda ihtiyaç duyarız iki güzel söze. Duymak isteriz, söylemek isteriz yetmedi haykırmak isteriz cümle âleme.

Peki ya aşk, zamana yeniliyor mu? Direniyor mu?
Bu sorunun cevabı büyük olasılıkla yeniliyor şeklinde çıkacaktır. Çünkü hızla değişen dünyada geldiğimiz nokta maalesef böyle. O yüzden nostalji de hiç bitmeyecek gibi görünüyor.

İlk aşkını 30 sene öncelerinde yaşayanlar burada mısınız?
Hadi dönelim geriye yine saralım doldurduğumuz karışık kasetleri.
Bu yıllarda biriyle tanışmak, âşık olmak, âşık olunan kişiye duygularını ifade edebilmek hiç de kolay değildi. (Teknolojik hareketler bu denli yoktu.)

Hatırlayalım; mektup yazardık, şiirler daha bir anlamlıydı.
Ergen dönemlerde okul çay partileri olurdu. Orası tam yeriydi bu heyecanlar için. Çay partisinde erkek hoşlandığı kızı dansa kaldırırken etraftakiler heyecan ve merak içinde izlerlerdi.

Öte yandan “O beni seviyor” diyebilmenin kanıtlarından biri büyük bir heyecanla hazırlanan karışık kasetlerdi. Yazı dizimin en başında vermiştim bunun örneklerini bir de o zaman cep telefonu mu vardı? (Nerdee)

Aşk da sevgi de emek demekti işte o dönemlerde. Sadece bir jetonluk hakkın olurdu derdini anlatmaya. Bir de paran yoksa eyvah ki ne eyvah… Kim bilir kaç sevgili km’lerce yürüdü soğuk havalarda ya da kim bilir kaç âşık bekledi öyle saatlerce köşelerde.

Tıklamak değildi şimdilerdeki gibi, iki kere çaldırıp kapatırdı biri diğerini. Seni seviyorum demekti işte bu!
Güven bambaşkaydı, hassasiyet ve kırılganlık gerçekti belki de. İnanırdık, buradayım derse inanırdık orada olduğuna. Görüntülü konuşma mı vardı sanki kontrol edecek? Ama güven vardı, masumdu her şey.

Aşk, sosyal medya hikâyelerine bağlı değildi. Aşkın kıymeti sayfandaki fotoğraf sayısından ibaret hiç değildi.
Maalesef aşklar yeni versiyonuna geçti.
Hadi saralım kasetleri yeniden. Bakalım bu kez hangi şarkılar çıkacak arka arkaya? Gidelim o duygulara, sarsın ruhumuzu müziğin ve sözlerin ahengi.

Seni Seviyorum… bu iki kelimeyi doyasıya dinleyip söyleyebileceğiniz harika bir şarkı çıkıyor tam da zamanına uygun… 1994 yılında ilk kez dinledik bu şarkıyı genç ve kızların da yeni gözdesi denebilecek isim olarak çıktı Bora Öztoprak.

Bir diğeri ise madem konumuz aşk; konumuz 14 Şubat… Bakalım bu şarkı size ne anımsatacak?

Yıl 1995… Marş gibi söylenirdi yine.
Benimle çıkar mısın yerine, bu soru sorulurdu şarkı eşliğinde; Cesaretin Var Mı Aşka? ( hatta yere yazılırdı sokakta. Görmüştüm bunu yazanı da… )
Gülay o güzel yorumuyla bir kez daha söylesin o halde…

(Son söz yerine)
Aşka da cesaretimiz var, sevmeyi de biliyoruz. Ama zamana yenik düşmesek daha mı iyi olacak sanki? Çünkü sevgimiz megabaytların ötesinde, like deyince olmuyor öyle.

Sevgililer gününüz kutlu olsun ey sevgili okuyucu. Biliyorsunuz şarkıların adresi değişmiyor ve hafta içi her Çarşamba ve Perşembe CRITÜRK’te Karışık Kaset’te şarkılar sizlerle buluşmaya devam ediyor.
Sağlıcakla kalın, sonsuz sevgi sizin olsun…

Yazarın Tüm Yazıları

Aralık; yeni umutlar ama biraz da geçmiş zaman…

“Kış geldi sen gelmedin, oysa dudakların
ve kar beyazı gerdanınla bembeyazdın…” (Refik Durbaş)

Kış geldi mi efkâr artar, hava soğur uzun kış geceleri başlar. Hele de aylardan Aralık ise. Bir başkadır telaşı. Yılın sonudur. Yeni umutların heyecanın bekleyişidir. Geçmiş ile gelecek arasına sıkışmıştır. Kimilerine göre sevimsiz kimilerine göre aradığıdır. Günler geçtikçe heyecanın artması beklenirken sanki zaman geriye gitse der olduk. Bir şey iyiye gitmesi gerekirken neden diye sormaya başladık. Bunu düşünürken de yine umudumuz yanı başımızdadır aslında çaktırmaz.

Yine belki de o zamanları özlediğimiz hatıralar canlandı ne dersiniz? Haydi, o halde biraz 80’lerden biraz da 90’lardan dem vuralım. 2022’ ye yeni yıldan umduklarımızı fısıldarken, unuttuklarımız aklımıza gelir belki ya da unutmaya yüz tutmuş o keyifli anlar.

Bu aylarda mağlum kar yağardı. Daha soğuk olurdu her yer, çoğu evde soba yanardı. Çocukken en büyük keyifti soba üzerinde kestane kebap ( yazarken kokusu geldi bile), muhabbet çoktu değil mi? Anlatacak çok şey vardı elbette, sözler hiç bitmeyecek gibiydi. Büyüklerimiz ders niteliğinde anlatırdı hayatı. Gerçek hayat bilgisiydi dinlediklerimiz.

Ders demişken aklınıza geldi değil mi okul zamanlarınızdan dersliğinizde yer alan pano, geldi gözünüzün önüne biliyorum.

Resimdeki gibiydik, şendik mutluyduk, üşüyorduk da anlamıyorduk bile. Kar boyumuzu aşar yanaklar pembeleşir. Yuvarlanan kartopları oyuna eşlik ederdi. Hey gidi zaman! Ne o çocukluk kaldı ne de yağan kar… Kala kala hafızalarda, resimlerde kaldı.
Tabi bir de şarkılarda… Meşhurdur kış şarkıları dillerden dillere dolanan. 1984 yılında yayınlandı ve ses getirerek zaman içinde klasiklerin arasında yer aldı. Önemlidir bu şarkı çünkü Kayahan ve Nilüfer ortaklığını başlatmıştır.

Dinleyelim mi?

Video TRT – Kar Taneleri)

Yeni yıla hazırlık demekti Aralık. Hazırlıklar yapılırdı zaman yaklaştıkça, iyi biliyorum hele ki yılbaşı akşamları sabırsızlıkla beklenirdi. O dönemlerde çoğu aile evinde sevdikleriyle özel kurulmuş sofralarda buluşurdu. Özel televizyonlar öncesinde TRT bize eşlik ederdi. Neler yoktu ki programda.
Yılbaşı geceleri ekranın ev sahipliğini Halit Kıvanç usta üstlenirdi. Kıvanç’a Ajda Pekkan’dan Sezen Aksu’ya kadar sayısız isim eşlik ederdi. Bir başkaydı o geceler.

Mesela, 1981’i 1982’ye bağlayan gece, Nesrin Topkapı’nın unutulmaz dansı ile ekrana kilitlenirdik çoluk çocuk.

(Topkapı, yılbaşı gecesi televizyona çıkan ilk dansözdü.)

80’lerin yılbaşı gecelerinde TRT’nin onur konuğu Zeki Müren’di. Efsane isim, saat 24’ü geçer geçmez yılbaşı mesajlarını halka aktarır, evlerde büyük alkış toplardı. Efsane sözü “gülelim efendim, hepimiz gülelim” gerçekten de gülebiliyorduk. Evlerimizde izlerken biz de alkışlıyorduk. Sanki orada gibi…

Her yeni yılda elimizde biletler beklerdik çekilişleri. TRT’de yayınlanan Milli Piyango çekilişi olurdu. Gelsin o sayılar diye dualar ederdik o da ayrı bir heyecandı. Çoğu kez de umutlar bir anda suya düşerdi en çok olsa olsa amorti olurdu

Özel televizyonculuğun ülkemize yerleşmesinden bu yana çeşitlilik arttı, isimler arttı, şarkılar arttı, türler de öyle. Her kanalda başka konserler, gösteriler.
Ancak TRT, 1992 yılında Tarkan’ı ilk kez televizyona çıkararak sürpriz yapmıştı bize. Tarkan’ın da albümü çiçeği burnundaydı. Dün gibi hatırlıyorum o sahneyi ve ekranı.

Derken geldik günümüze… 2022 için ne kadar hazırız bilemem ama yeni yılda da şarkılar bize mutluluk, umut getirsin. (öncelikle sağlık elbette. En çok buna ihtiyacımız var tüm dünya olarak) Kulağınız Karışık Kaset’te olmaya devam etsin. Her Çarşamba ve Perşembe saatler 12.00’yi gösterdiğinde CRİTÜRK frekansında sizlerle olmaya devam ediyorum. (detaylar için www.criturk.com)

Yazarın Tüm Yazıları

Aşkımız da mutsuzluğumuz da onlarla… Ayrılırken de kavuşurken de… Bazen öfkemiz isyanımız olur bazen duyurmaya çalıştığımız çığlığımız… Özlem, vuslat, galibiyet, yenilgilerimiz…

Ah o şarkılar ve o dönemin şarkıları…
Dinledik hep işte tüm bunları yaşarken…

Yazımın hemen ardından bahsettiğim üzere CRITürk frekansından Karışık Kaset yolcuğuna başladım. Program adı ele veriyor zaten kendini O meşhur 80’ler 90’lar…

Birazdan okuyacağınız yazı, dönemin gözde olmuş şarkıları ve o dönem şarkılara hayat veren, bu şarkılarla kimilerini tanıdığımız ya da zihnimize iyice kazıdığımız isimlerinden ve hikâyelerinden oluşacak.

Okudukça eminim çok özleyeceksiniz.

İlk duyduğunuz şarkı 1984 yılından günümüze kadar ulaşmış bir şarkı. MFÖ ve Ele Güne Karşı.

Albüm çıktı; haftalarca liste başı oldu ve Hürriyet Gazetesi tarafından da Türk müziğinin en iyi albümü seçildi.
(Söz: Mazhar Alanson Beste: Fuat Güner)
Bu arada şarkı Ferhan Şensoy’un Şahları Da Vururlar adlı oyunu için yapılmış ancak bu nefis melodiye Mazhar Alanson yeni sözler yazarak şarkının gözde olmasına neden olmuştu.

Şarkının sahibi Mazhar Alanson şarkıyla ilgili verdiği röportajda şöyle ifade ediyor:

“Şarkıları hazırlayıp prodüktöre (Yeşil Giresunlu) gittik. “Bu satmaz” dedi. Bütün paramızı bu plağa yatırmışız, “Satmaz” lafını duyunca nevrimiz döndü. Biz satarın-satmazın derdinde değildik. Şarkılarımızı insanlar duysun istiyorduk. O yüzden çok sinirlendik. Ben bizim çocuklara (Fuat Güner ve Özkan Uğur) “Gidin, konuşun yoksa ben çıkacağım ortaya” dedim.

Kabul ettirdiler.

‘Ele Güne Karşı Yapayalnız’, prodüktöre zorla kabul ettirilmiş bir albümdür.
Bütün şarkıları anında patlamıştır.”
Prodüktör zorla kabul etse de iyi bir iş mutlaka yerini bulur bana göre ve öyle de olmuş.
MFÖ deyince akla Eurovision gelir ki bunu da başka bir yazımda bahsedeceğim.
Karışık kasette şarkılar dönmeye devam ediyor. Bakalım sırada hangi şarkımız varmış…

‘Sana söz yine baharlar gelecek
Sana söz ışık sönmeyecek
Ölüm yok ki Tuana uyan
Şimdi yaşanacak…’

1993 yılı ve genç bir isim parlamaya hazırlanıyor.
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı olan Belediye Konservatuvarının kontrbas bölümü öğrencisiyken gece kulüplerinde bas çalmış ve birçok sanatçıya eşlik etmiş.
Askerliği sonrası ilk olarak Fatih Erkoç ile çalışmış ve akabinde Aykut Gürel aracılığı ile Sezen Aksu ile yolları kesişmiş.

Levent Yüksel…
Levet Yüksel Hakan Gence’ye verdiği röportajda çok önemli spot bir cümle kuruyor:
“İki ay boyunca bir tane bile satmadı, sonra birden patladı.”

Bahsettiğim şarkı Medcezir albümünde yer alıyordu.

Levent Yüksel Sezen Aksu ve Onno Tunç ile bir araya geldiğinde albüm çıkarması konusunda ısrarcı olmuşlar. Önemli bir ses olduğunu ve bu sesin herkese ulaşmasını düşünmüşler. Ee dönemin otoriteleri böyle demişti. Her ne kadar genç adam yurtdışına gidip ses mühendisi olmak istese de…

Albüm 1992’nin sonlarında hareket aldı ve 1993 ‘te tamamlandı. Gelelim sanatçının söylediği spot cümleye.

Levent Yüksel yine aynı röportajın devamında şöyle diyor:
“Albüm kayıtlarını yaparken Sezen’e sordum: “Şimdi benim albümüm çıkacak ve ben çok para kazanacağım değil mi Sezen?” O da şöyle bir düşündü ve bana dedi ki, “Önemli olan işimizi iyi yapmaktır. Para zaten gelir, bunu kafana takma bence”. Sezen’den öğrendiğim yüzlerce şeyden yalnızca biriydi bu. Bir de beni çok düşündüren bir şey yaşadım. Albüm 1993 yılının mart sonlarında çıktı ve hazirana kadar bir tane bile satmadı. Sonra her ne olduysa birdenbire patladı. Belki Barış Manço’nun ‘7’den 77’ye’ programına katılmamın bir etkisi olmuştur…”

(röportaj kaynak: https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/keyif/en-iyi-10-albumun-hikayesi-bizi-biz-yapan-sarkilari-sahipleri-anlatiyor-40442282)

Tuana şarkısının gitarlarını Erdem Sökmen, perdesiz baslarını Levent Yüksel çaldı.
Türkiye’de en iyi yapılmış şarkılar arasında olan Tuana şarkısı ‘Paco de Lucia – Palenque’ parçasının cover’ıdır.

Sevgili okuyucu sizler için seçtiğim şarkılardan ikisini bu bölümde paylaştım. Gelecek yazımda başka hikâyeler ve o özlediğimiz şarkılarla yeniden görüşünceye dek…

Kurban Bayramınızı da en içten dileklerimle kutlarım
*Unutmayın her Çarşamba ve Perşembe CRITürk’te bu yolculuğa devam ediyorum…

Sağlıcakla ve müzikle kalın..

Yazarın Tüm Yazıları

Yine bir yerlerde arıyoruz ruhumuzu, ufkumuzu, aşkımızı, heyecanımızı; yine bir yerlerde buluyoruz geçmişe dair unutulmayan ne varsa…

Kulağınızdan içeri dolup sizi nostaljinin büyüsüyle sarsacak Karışık Kaset her çarşamba ve perşembe iyi müzik ve doğru haberin frekansı CRITürk’te buluşacağı gibi Kent Ekran’ından da okuyucuyla beraber olacak.

Benim için oldukça heyecanlı.
Yaşadıklarımızı yazmak bir kenara,ben yazarken siz de okurken eminim keyif alacaksınız (öyle umud ediyorum:)

Meşhur kaset çektirme dönemleri…
Z kuşağı pek bilmez.
Y kuşağı da eh anlatılınca anımsar (kimisi daha bebekti) hey gidi günler hey… (demek bunu diyecek yaşa da geldik:)

80li ve 90lı yıllarda çocukluğu, gençliği geçenler iyi bilir.

Long play ve plak sonrası o devrin teknolojik hamlesi olarak kasetler çok modaydı. Ama en moda hareketi ise kurşun ya da tükenmez kalem ile ileri geri sarmaktı.
Yorucu zahmetli ama dinleyeceğimiz şarkının sırası gelmişse oh değmeyin o heyecana o mutluluğa.Sarmanın başka sebebi ise mekanizma içindeki bantın takılmasıydı.
Düzeltmek için ne uğraş verirdik.

Şimdilerde olmayan ama o dönemlerin en uğrak mekanlarından biri olan kasetçiler ve orada uzunca vakitler geçiren biz…
Başıma geldiği için o günlere ithaf ederek anlatmak isterim…
Orta okul dönemimdi ve okuldan bir arkadaşım 3 şarkılık doldurma kaset hediye etmişti. Sonunda da birkaç cümle söyleyivermişti (o cümleleri söylemem çok gizli)

Şarkılardan biri ise Sezen Aksu’dan; Gülümse…

Gülümse hadi gülümse
Bulutlar gitsin
Yoksa ben nasıl yenileyeceğim
Hadi gülümse…

Hala daha severiz biliyorum. Bu şarkıyı o dönem bilmem kaçıncı kez dinliyorum. Tek tuşla geri almak yok. Sar babam sar…

Sevgililer birbirine duygularını hemen diyemezdi. Şarkılar imdada yetişirdi.
Kasetlerin bu anlamda da önemi çok büyüktü yani.

Listeler yapılırdı uzun uzun hangi şarkının arkasından ne gelsin diye.
Radyodaki müzik direktörü gibi adeta.
Sonra kasetçiye giderdiniz hazırladığınız listeyi verir hemen alamayabilirdiniz ertesi güne de kalabilirdi. Arzu ettiğiniz şarkıları size bir kaç gün içinde teslim ederdi.

Kasetli hayat demişken, bir de boş kaset bulabilme heyecanı olurdu. Bulamazsanız üzerine çekilirdi önceki kayıtların.
Eyvah bir de yanlış kaset üstüne çektiyseniz…
Ctrl Z yok elbette geri alınamayan şekilde yok olurdu eski ya da silinmemesi gereken kayıt.
En çok yapılan kayıt kazaları diye geçerdi.

Anımsarken o günleri ve yazarken de keşke şu andaki kadar kolay ve ulaşılır olmasa her şey, hep o tatlı zorluklarla kalsaydı, beslediğimiz o hisleri hep yaşayabilseydik.
Teknoloji iyi güzel de hızlı tüketiyoruz hem de çok.

Gelecek yazımda programdan esintileri de hissettireceğim.

Unutmayın her Çarşamba ve Perşembe saat 12’de CriTürk Radyo’da

(İstanbul 89.4 FM, Ankara 91.6 FM, İzmir 103.7 FM ve tüm Türkiye için www.criturk.com adresinden öğrenebilir takip edebilir oradan da dinleyebilirsiniz)

Sağlıcakla ve müzikle kalın..

Yazarın Tüm Yazıları