Nalan Alpankoç’un yogaya olan bakış açısı ve deneyimleri, onun sadece bir eğitmen değil, aynı zamanda yogayı bir yaşam biçimi olarak benimsemiş bir insan olduğunu gösterdi bana.

Yoga, hem bedeni hem de zihni besleyen, tüm yaşamı dönüştüren bir yolculuk. Onun yaşam hikayesi, bizlere yoga yolunda ilerlerken içsel gücümüzü keşfetmenin ve hayatımıza denge getirmemenin önemini hatırlatıyor.

Yoga ile tanışma hikayeniz nedir?

Yoga ile tanışmam aslında tamamen tesadüf. Mac Fit’te yoga yapmaya başladım. Zeynep Badur isminde bir arkadaşım vardı ve onun sayesinde akro yoga ile tanıştım. Başlangıçta hedefim sadece doğru yapabilmekti. Fakat bir süre sonra yoga, beni kendine çekmeye başladı. Hedefim, sadece doğru şekilde yoga yapmaktı; eğitim almaya karar verdim çünkü yogayı doğru yapmak istedim. Zamanla bu bir tutkuya dönüştü. Eğitim alırken, “Eğitmenlik yapmak gibi bir amacım yoktu” derken, hayat beni bu noktaya taşıdı. İzmir Buca’da öğrencilere ders vermeye başladım ve o gün bir dönüm noktası oldu. Ardından peş peşe teklifler gelmeye başladı. Beni gerçekten evren taşıdı, tam anlamıyla; yoga beni çağırdı.

Yogaya karşı önyargıları yıkmak hakkında ne düşünüyorsunuz?

En çok duyduğum ve beni gerçekten mutlu eden şey, öğrencilerimin “Hocam, yogaya karşı önyargımı yıktınız” demeleridir. Bu sözlerden büyük haz alıyorum. Yoga, bazen insanlar için korkutucu olabilir, ancak ben her zaman yoga ile ilgili yanlış algıları ve önyargıları kırmayı amaçladım. Herkesin yoga ile tanışmasını ve sevmesini istiyorum. Yoga, insanın kendisini sevmesini ve kabul etmesini sağlıyor, bu yüzden çok seviyorum. Her geçen gün daha fazla insanın bu yolculuğa katılmasını istiyorum.

Yoga sizin için ne ifade ediyor?

Yoga, bana göre sadece fiziksel bir egzersiz değil. Yoga, hayatın akışından sıyrılıp kendine doğru akmaktır. Bu, insanın sadece bedenine değil, ruhuna ve zihnine de iyi gelen bir yolculuktur. Fiziksel bir değişim olsa da esas önemli olan zihinsel ve ruhsal farkındalıktır. Yoga, insanın kendi içsel gücünü keşfetmesini sağlıyor.

Yoga bir spor dalı mıdır?

Yoga kesinlikle bir spor dalı değildir, çünkü spor sadece fiziksel bedeni hedeflerken, yoga, bedenin, zihnin ve ruhun uyum içinde olmasını sağlayan bir yolculuktur. Yoga, sadece bedenin değil, kişinin kendini yönelme ve keşfetme yoludur. Dağıldığınızda, kaybolduğunuzda, yoga sizi bulmanın ve yeniden toparlanmanın güzel bir yoludur. Yoga, aynı zamanda sevgisizlik ve değersizlik hissiyle yüzleşip, kendinizi sevmeyi ve değerli hissetmeyi öğreten bir yaşam pratiğidir. İçsel huzuru bulmanın ve dış dünyadaki stresle baş etmenin en etkili yollarından biridir.

Peki o zaman; bir yaşam biçimi mi?

Evet, yoga hem bir egzersiz hem de bir yaşam biçimidir. Düzenli yapıldığında bedeni güçlendirip esnetirken, zihni de sakinleştirir. Yoga, sadece fiziksel değil, zihinsel ve duygusal dengeyi de sağlar. Yoga yapmak, bir disiplin gerektirir ve bu disiplin, hayat akışınızı da düzenler. Hem bedeni hem de zihni dönüştüren bir yaşam biçimidir.

Yoga sayesinde fiziksel ya da ruhsal anlamda yaşadığınız en büyük değişim nedir?

Fiziksel anlamda en büyük değişim, bedenimi daha fazla duymaya başlamamdır. Zihinsel ve ruhsal olarak ise çok daha hoşgörülü bir insan oldum. Keskin kenarlarım yumuşadı ve bu da bana daha az stresli, daha sakin bir yaşam sağladı. Yoga, gerçekten beni hayata karşı daha nazik ve sabırlı hale getirdi. Bu da kendime ve çevreme olan yaklaşımımı değiştirdi.

Meditasyonun, yoga ile bağlantısı hakkında ne düşünüyorsunuz?

Meditasyon, gerçekten hayatı dönüştüren bir araçtır. Bedeni yıpranmış gibi görebiliriz, ancak asıl yorulan ruhumuzdur. Meditasyon, ruhu rahatlatmak, zihni sakinleştirmek için çok önemlidir. Yoga pratiği de meditasyonla bütünleşir. Anda kalmak, içsel huzuru bulmak ve zihni sakinleştirmek için meditasyon büyük bir öneme sahiptir. Yoga ve meditasyon bir bütündür; birini yapmadan diğerini tam anlamıyla yapmak mümkün değil.

Yoga için hangi ekipmanlar lazım?

Yogada en önemli şey konfor matıdır. Mat dışında yoga kayışı ve yoga bloğu da kullanabileceğiniz ekipmanlar arasında. Ama aslında yoga için en temel şey sadece istektir. İstediğinizde, bir çim alanı bile mat gibi kullanılabilir. Yoga, fiziksel araçlarla değil, içsel isteğinizle yapılır.

Doğru nefes almanın yogadaki önemi nedir?

Nefes, yaşamın en temel kaynağıdır. Doğru nefes almak, hem bedeni hem de zihni dengelemekte çok önemlidir. Yoga seanslarında, nefesi burundan almak ve burundan vermek doğru tekniktir. Ağızdan alınan nefes, genellikle beslenmek için kullanılır. Doğru nefes almak, kalp atışlarını düzenler ve vücutta daha fazla oksijen taşıyarak, enerji seviyelerini yükseltir. Nefesle bağlantı kurmak, yoga pratiğinin temelidir.

Türkiye’de yoga kültürü hakkında ne düşünüyorsunuz?

Türkiye’de yoga kültürü son yıllarda oldukça gelişiyor. Ancak hala bazı önyargılar var. Biz de yoga eğitmenleri olarak, bu önyargıları kırmak için çaba sarf ediyoruz. Yoga, aslında her yaştan, her seviyeden insanın pratiğe geçebileceği bir yaşam tarzıdır ve bunun daha fazla kişi tarafından anlaşılmasını istiyorum. Yoga, sadece bedeni değil, zihni ve ruhu da dönüştüren bir yaşam biçimidir.

Yogaya yeni başlayanlar için tavsiyeleriniz neler olur?

Yogaya yeni başlayanların, “Ben bunu yapamam” düşüncesine kapılmaması gerektiğini düşünüyorum. Bedeninize güvenin ve yoga pratiğini zamanla keşfedin. Yapmadığınız şeylerin üstüne gitmek, pes etmek yerine devam etmek önemli. Yoga, bedeni açar, esnetir ve ruhu özgürleştirir. Bu yolculukta asla pes etmeyin ve sadece kendi bedeninizin sesini dinleyin.

Röportaj: Erce KAFTAN

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 6 Temmuz 2025

Bir gün Altaylı olurduk. Bazı gün; “Kaf Kaf” çekerdik, bazı günler de Göztepelilerle maçı yaşardık. Eşrefpaşalı ağabeylerimiz “Şimşek” üçlüsü bir gür çıkardı. O dönemde Süper Lig’de mücadele eden Altay’ın maçları öncesi Altınordu’nun maçları olurdu. Altınordu bugün TFF 1. Lig diye tabir edilen ligde mücadele ederdi. Altınordu maçlarında o kadar heyecanlanırdık ki, Altay maçında bağıracak gücümüz kalmazdı.

Yıllar hızla geçti. Maçlar beni bırakmadı. Üniversite ikinci sınıfında televizyon muhabirliğine başladım. Türkiye’de ve dünyanın birçok stadını gördüm, yerel ve uluslararası maç heyecanlarını yaşadım. Fanatizmin kol gezdiği, olayların yaşandığı, medya mensupları olarak rehin tutulduğumuz maçlara tanık oldum. Ama aklımda kalan en güzel anılardır İzmir’de küçüklüğümde yaşadığım maçlar.

O dönemde Beşiktaş zor günler geçiriyordu. Seba dönemi yeni başlamak üzereydi, Galatasaray’ın 14 yıllık şampiyonluk yaşayamadığı bir dönemdi.

Trabzonspor’la birlikte, Fenerbahçe o dönemde yenilmesi en güçlü takımdı. Özellikle Altay ve Göztepelilerin bir sezon boyunca özlemle beklediği maçlardı Fenerbahçe maçları. İzmir’de Fener geldiğinde yer yerinden oynardı. Altay, Fenerbahçe’yi 4-2 yendiğinde şehirde büyük sevinç yaşanmıştı. Hele hele Göztepe’nin küme düştüğü sezon Fenerbahçe’yi eze eze yendiği maçta sarı-kırmızılı futbolcuların mücadelenin sonuna doğru Barcelona’nın unutulmaz tiki taka oyunu gibi topu göstermeden 90 dakikanın sonunu getirmesi spor gazetelerinin manşetlerini süslemişti.

Her ne olursa olsun büyük coşku içinde yaşanırdı İzmir takımlarının özellikle Fenerbahçe maçları… Fanatizm tabii de vardı, saha içi zaman zaman karışırdı ama 90 dakika sonrası maç skoru ne olursa olsun; dostluk kazanırdı.

Geçtiğimiz cumartesi günü bir video izledim. Göztepe-Fenerbahçe maçı öncesi ev sahibi ekibin taraftarları Fenerbahçeli iki taraftarın üzerindeki formayı çıkarıp şiddet uyguluyorlar. Hem de olay yerinde polislerimiz var.

Tam 4 yıl önce; okul arkadaşlarımla Kadıköy Çarşı’da buluşacaktım. Mekana gittim, garson arkadaş bana, “Şuradaki masa birazdan kalkacak maça gidecek, sizi oraya alacağım” dedi. Baktım masada Göztepe formalı 7 veya 8 taraftar oturuyordu. Diğer hemen hemen tüm masalarda Fenerbahçeliler vardı. Göztepe formalı İzmirliler de özgürce tezahüratlar yapıyordu. Ben masadaki arkadaşlara İzmirli olduğumu söyledim. Belki 15 dakika kadar sohbet ettik. Göztepe’nin Cha Bella tezahüratını söylerlerse bir Altaylı olarak onlara eşlik edeceğimi söyledim. Gülüştük, şakalaştık. Biri bana, “Buraya çekinerek geldik ama Fenerbahçeliler bize büyük saygı gösterdi” dedi. Ben de onlara, “Kadıköy, İzmir’e benzer, çok medenidir” dedim. Maalesef bugün İzmir için aynı şeyi düşünemememin üzüntüsünü yaşıyorum.

Son 45 yıldır İzmir futbol takımlarının en büyük başarısı Süper Lig’e çıkmak. En son 1979’da kazanılan Türkiye Kupası var; gerisi günü birlik galibiyetler! Göztepe bir dönem amatöre düştü, şirket olup Mehmet Sepil’in çok büyük özverisiyle yeniden küllerinden doğdu. İzmir futbolu biraz olsun nefes aldı. Karşıyaka dibe vurdu, Altay sahipsiz kaldı.
Şuna geleceğim; fanatizm tabii ki de olmalıdır ama bu holiganizimin zararı yararından çok daha fazladır.

Şehire Türkiye’nin en büyük markalarından biri geliyorsa onu en iyi şekilde karşılamalısınz. Hele hele sahaya “Geçmiş olsun Güzel İzmir” pankartıyla çıkma jestini yapan bir kulübe. Sadece Fenerbahçe değil, her takımı güzel ağırlamılısınız. Bakın geçtiğimiz gün Beşiktaş Başkanı Hasan Arat, Antalyaspor Başkanı Sinan Boztepe’ye ismi yazılı formayla karşıladı, tribünlere alkışlattı.

Bakıyorum kaç gündür; Göztepe, Fenerbahçe ve saldırıya uğrayan Fenerbahçe başkanından hala özür dilemedi.

Fenerbahçe Başkanı Ali Koç’a yapılan saldırı gözümün önünden gitmiyor. Sadece Ali Koç saldırıya uğramadı, hepimize yapılan bir şiddet bu aslında! Ailece maça giden insanlara yapılmış bir darbe.

Göztepe saha içinde puan alsa da ayıp etti. Göztepe tarihine yakışmayan bir gösteri oldu bu! Madem ‘Tam 35’ sloganıyla İzmir’i temsil ediyorsunuz İzmir ve İzmir gibi medeni olmalısınız.

Dost ortamlarında son birkaç yıldır söylüyorum Mehmet Sepil Göztepe’ye özellikle kurumsal anlamda çağ atlattı. Sepil’in değil Göztepe’de İzmir’in konak meydanında heykeli dikilmeli. Ve burada, Mehmet Sepil tüm sorumluluğu üzerine alıp Fenerbahçe ve Türk Futbol kamuoyunu rahatlatacak fair-play açıklaması yapmalı. Tüm fanatizmden uzak aklı selim bir şekilde.

Ve tabii ki Göztepe’nin ayakta kalması için güçlü sponsorlar bulması gerekir. Hangi sponsor böyle kötü bir ortamda bulunmak ister ki?

Buraya yazıyorum çok yakında Mehmet Sepil de pes eder, şirketin sahibi olan yabancı ortak da! Yoksa bu holiganizm kimseye yar olmaz!

Unutmadan; Göztepe Gürsel Aksel Stadı, büyük emeklerle yapıldı. İzmir Büyükşehir Belediyesi eski Başkanı Aziz Kocaoğlu burada kronolojik konumu nedeniyle stat olamaması gerektiğini belirtmişti ve projeye uzun süre direnmişti. Maalesef Kocaoğlu haklıymış! Norveç’in Oslo ketinde Intility Stadı’na maça girmek için şehrin çarşısının hemen içinden geçmiştik. Çok şaşırmıştım. Keşke Türkiye’de böyle bir stat olsa diye düşünmüştüm. Yanlış düşünmüşüm!

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 22 Ağustos 2024

Filenin Sultanları’ndan büyük beklentilerimiz vardı. Altın madalya hayali kurduğumuz bu takım, sakatlıklar ve yarı finalde karşılaştığı güçlü İtalya takımı nedeniyle ancak 4. sırada yer alabildi. Bu sonuç hepimizi üzdü, ancak mücadeleyi son ana kadar bırakmayan kaptan Eda ve arkadaşlarını yine bağrımıza bastık. Onların cesurca mücadelesi ve sergiledikleri performans, sonuçtan bağımsız olarak alkışı hak ediyor.

Olimpiyatlarda Yaşanan Bir Skandal

Paris Olimpiyatları’ndaki başarılarımız ve başarısızlıklarımız tartışıldı, ancak TRT ekranlarında yaşanan bir olay, olimpiyatların bile önüne geçti. Stüdyoda yorumculuk yapan eski voleybolcu Başak Koç’un, canlı yayında TRT spikeri Kerem Öncel hakkında söylediği sözler deyim yerindeyse bomba gibi patladı. Koç, yayında, “1.90’lık Özlem, 1.70 gözüküyor. Neyse, karakter sandalye üzerine çıkarak yükselmiyor” ifadelerini kullandı ve bu sözler adeta stüdyoda soğuk duş etkisi yarattı.

Gerilimin Perde Arkası

Bu tatsız olayın perde arkasını araştırdığımda, bunun birkaç günlük bir gerilimden ibaret olmadığını, Kerem Öncel ile Başak Koç arasında aylardır süren bir gerilimin sonucu olduğunu öğrendim. Filenin Sultanları’nın maçlarını TRT’de 2023 yılına kadar Mehmet Sevinç anlatıyordu. Sevinç’in kanaldan ayrılmasının ardından Kerem Öncel ve Faruk Mutkan mikrofon başına geçti. Kerem Öncel’in anlattığı maçlar, ardı ardına gelen galibiyetlerle birleşince, tecrübeli spikerin Voleybol Federasyonu’yla olan sıcak ilişkileri de bu görevi tamamen üstlenmesine yol açtı.

Olimpiyatlar öncesi spiker listesinde Kerem Öncel’in ismi baş sırada yer aldı. Asıl rekabet ise Öncel’le birlikte Paris’te kimin yorumcu olacağı konusunda yaşandı. Eski voleybolcular Özlem Özçelik ve Başak Koç arasında bir tercih yapılacaktı. İkili arasında ciddi bir rekabet vardı ve kulislerde bu konuşuluyordu. Özlem Özçelik, milli formayı en çok giyen oyuncuların başında geliyor. Başak Koç ise sosyal medyadaki etkinliğiyle dikkat çeken bir isimdi.

Paris Bileti Kimin Oldu?

Önce Başak Koç, güçlü bir torpille Paris’e gidecekler arasında adını yazdırmayı başardı. Ancak Kerem Öncel, “Ben Paris’te yanımda Özlem’i görmek istiyorum” diyerek ağırlığını hissettirdi. Sonunda Özlem Özçelik, Paris biletini kapmayı başardı. Bu tercih, Voleybol Federasyonu’nun tam desteğini aldı.

Kerem Öncel, Paris’e gitmeden önce spor servisine uğradığında, herkesin içinde “Torpile ne oldu?” diyerek Başak Koç’a göndermede bulundu. Bu sözler Başak Koç’u oldukça kızdırdı ve canlı yayında, “1.90’lık Özlem, 1.70 gözüküyor. Neyse, karakter sandalye üzerine çıkarak yükselmiyor” diyerek tepki gösterdi. Bu sözler sonrası stüdyodaki herkes şaşkına döndü; Kerem şaşkın, Özlem şaşkın, milyonlar şaşkın!

TRT’de Olağanüstü Hal

Bu sözlerin ardından TRT’de adeta olağanüstü hal ilan edildi. TRT tarihinde belki de daha önce görülmemiş bir olay yaşandı. TRT yönetimi, ani bir kararla Başak Koç’un sözleşmesini feshetti ve bununla da yetinmeyerek, görevi kötüye kullanma suçlamasıyla Başak Koç’a dava açtı. Şimdi TRT, Başak Koç’un yerine yeni bir yorumcu arıyor. Bakalım bu rekabetin kazananı kim olacak? Torpili güçlü olan mı, yoksa yeteneğiyle öne çıkan mı? Zaman gösterecek.

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 11 Ağustos 2024

Milli Takım’ın önce Ermenistan beraberliğinin ardından Japonya’ya 4-2 yenilmesinin ardından teknik direktör Stefan Kuntz’un suyu iyice ısındı. Zaten Kuntz takımın başına geçtikten sonra çok kalamayacağını hepimiz biliyorduk.2 yıl görevde kalması onun için hiç de fena bir süre değil.

Şenol Güneş’in milli takımı küme düşürmesinden sonra bir geçiş dönemine ihtiyaç vardı. Bu zaman zaman Milli Takım’da yaşanıyor. Kulisi güçlü teknik adam gelmeden önce göz boyama süresi yaşanıyor. Bir dönem Lucescu göreve gelmiş, takımı gençleştirmiş, başarılı da olmuş ama bizim boyalı spor basınına kendini beğendirememişti. Bazı sinyalciler; Rumen teknik adamı yerden yere vurmuş; “Lucescu alzhemier hastası” haberiyle asparagasta yeni bir çığır açmıştı.

Futbolcular da istemediğine göre Kuntz’un artık o görevde kalması imkansız gibi. Daha önce doğru dürüst bir takım çalıştırmamış, Kuntz’a yıllık 1.5 milyon Euro para ödeniyor ama tazminatı da yok! Futbolcuların da yaptığı açıklamadan anlaşılıyor ki; Kuntz’un ipi çoktan çekilmiş.

Kuntz’un gidişine kesin gözüyle baktığımıza göre; bundan sonraki süreçte Ay-Yıldızlı Milli takımımızı kimin çalıştıracağı kulislerde merak konusu…

Bunu halk oylamasıyla belirlemeye kalksak; sandıktan uzak ara Sergen Yalçın çıkar. Diğer adaylar; Abdullah Avcı, Rıza Çalımbay, Aykut Kocaman, Emre Belözoğlu’nun adaylar arasında düşünsek bile; Beşiktaşlı olmayanlar bile oylarını Sergen Yalçın’a verirler. Futbolculuk döneminde Beşiktaş’ın yanı sıra Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor formalarını giyse de Sergen Yalçın’ın Beşiktaş’ı mucizevi bir şekilde şampiyon yapması, gittiği her takımda başarılı olması ona olan sevgi, saygıyı ve güveni artırıyor.

Futbolculuğu döneminde attığı goller hala hafızalarda… Z kuşağı onun oyunculuk döneminde yoktu ama Sergen Hoca’nın teknik direktörlük kariyeri ve özellikle dobra açıklamaları Z kuşağının da beğenisini kazandı.

Sergen Yalçın’ı yıllardır tanıyan biri olarak da şunu söyleyebilirim ki; o hiçbir zaman küçük hesapların peşinde koşmaz. Neyse odur ki, yalanı dolanı hiç olmayan biridir. Nettir, bildiğini söylemekten çekinmez. Bazen sonda söylenmesi gerekeni başta söylediği için de çoğu zaman haksızlığa uğramıştır. Futbolculuk döneminde; 1997’de Beşiktaş’tan kapı dışarı edilmesi, ardından Fenerbahçe’de oynarken Aziz Yıldırım’la yaşadığı gerginlik ilk aklıma gelenler…

Milli Takım’ı bu kadar hak ederken, ve bu görev için uzun süredir hazırlanmışken, milli takımın teknik direktörüyle yolların ayrılması için geri sayım yapılırken, Sergen Hoca’nın Las Vegas’ta kumaranede dolaşırken ki görüntülerinin önce sosyal medyada ardından ulusal basında yer almasını tesadüf olarak mı görmeliyiz? Yine geçtiğimiz ay Sergen Yalçın’ın Belarus’un başkenti Minmsk’te bir kumarhanenin önünde tıpatıp aynı olmasa da benzer görüntünün servis edilmesi de mi tesadüftü?

Belli ki, birileri Sergen Hoca’nın önünü kesmek için bel altı vuruyor. Kumarbaz biri milli takımın başına geçmemeli algısı yaratmaya çalışıyorlar.

Asıl önemli soru; bu organize kötülük kim için yapılıyor?

Ben bu konuda iyi niyetli düşünmüyorum. Birileri veya bir grup organize bir şekilde Sergen Yalçın’ın Milli Takım’a gelmesini engellemeye çalışıyor.

Sergen Yalçın’ın kumar sevdası onun özel hayatı değil midir? Zaten yıllardır at yarışı oynuyor ve boş zamanlarında kumar oynamayı çok seviyor. Kumarı savunmuyorum, keşke oynamasa ama bu kötü alışkanlıkta sadece kendine zarar veriyor? Halkın veya birisinin parasını çarçur etmiyor ki?

Geçen ay, Minsk, dün de Las Vegas görüntülerini servis eden oluşumu çok merak ediyorum. Acaba ben mi yanılıyor olabilirim mi diye düşünüyorum. Ama biri Minsk’deki iki görüntüde Sergen Yalçın’ın olmasına inanmak büyük saflık olur!

Burası Türkiye ve burada artık birçok süreç algıyla yönetiliyor. Ama Sergen Yalçın’ı tuzağa düşürenleri iyi tanımak gerek! unlar şeytana pabucunu ters giydiren Türk Futboluna çöreklenmeye çalışan asalak grubundan başka bir şey değil! Umarım bu çirkin oyunları galip gelmez!

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 13 Eylül 2023

Son şampiyon Trabzonspor’da son birkaç haftadır öyle hızlı gelişmeler yaşanıyor ki; taraflı tarafsız herkes ister istemez; ‘Neler oluyor?’ demekten kendisini alamıyor.  Başkan Ahmet Ağaoğlu, geçtiğimiz hafta istifa ederek futbol kamuoyunu şaşırtmıştı. Peki perde arkasında neler yaşanıyor?

Çok sevdiğim Trabzonlu bir dostumun bir sözü vardır; hemen onu hatırladım;  “Trabzonspor’da huzur; huzursuzluğa neden olur”… Bundan yaklaşık 9 ay önce şampiyonluğa ulaşmış bir camianın kısa sürede coşkudan bu duruma gelmesindeki sır perdesini aralamaya çalıştım. İşte perde arkasında yaşananlardan derlediklerim…

Bordo-Mavili takımın geçen sezon şampiyon olduğu dönemde yönetim içinde çıkan görüş ayrılıkları ‘Hele bir mutlu sona ulaşalım sonrasında hesaplaşırız’ düşüncesiyle sezon sonuna kalmıştı. Tabii şampiyonluk kutlamaların hemen ardından yönetim içindeki kızgınlıklar kılıçların çekilmesine neden oldu.

Ahmet Ağaoğlu, başta İkinci Başkan Ertuğrul Doğan olmak üzere yönetim içindeki isimlerin kendisine savaş açtığını uzun bir süredir hissediyor ve bunu yakın çevresinde dile getiriyordu. Ağaoğlu yılların yöneticisi… Başkanlık yaptığı yönetim kurulunda işlerin sağlıklı yürümediğini anlayınca kendisini istemeyen 6 yöneticiyi tabiri kendisine rest çekmelerini bekledi. Ertuğrul Doğan’ın başkan olmasını isteyen isyankar tayfaya, “İstifanız hazırsa ben de istifa ederim” resti çekti. Ağaoğlu’na isyan bayrağı açan yöneticiler istifa mektubunu gösterince Trabzonspor başkanı da görevi bıraktığını kamuoyuna açıkladı. Ağaoğlu reste rest çekmişti. Spor kamuoyu onun görevi bırakacağını düşünürken Ağaoğlu, Trabzonspor’un önemli ismi; Mustafa Hacıkerimoğlu önderliğinde yeni yönetim kurulu listesi için çoktan kolları sıvamıştı bile.

Ağaoğlu öncelikle güçlü bir yönetim kurulu istiyor.  Önemli isimlerin listede olacağı konuşuluyor. Bir nevi kallavi isimler… Ağaoğlu’nun yeni yönetimde Albayrak Ailesi’nden Faruk Albayrak’ın olmasına kesin gözüyle bakılıyor. Faruk Albayrak’ın babası Nuri Aylbayrak daha önce Trabzonspor Başkanlığı yapmış biri…

Ağaoğlu ser veriyor, sır vermiyor ama yeni listesinde daha önce Trabzonspor yönetiminde yer almamış, Türkiye’nin önde gelen zengin Trabzonlu işadamları da var. Ahmet Ağaoğlu bu yeni yönetimde gölge başkan olacak. Daha önce TFF’de yönetim kurulunda bulunan ve Fenerbahçe’nin istenmeyen adam ilan ettiği Hacıkerimoğlu kesinlikle listeye girmeyecek. Ancak; eğer Ağaoğlu son dakika adaylık olmaktan vazgeçerse: Hacıkerimoğlu başkanlığa adaylığını koyacak.

Geçtiğimiz günlerde başkanlığa aday olduğunu resmen açıklayan; Ertuğrul Doğan da güçlü bir yönetim kurulu kurmak için kolları sıvadı.

Trabzonspor’un çok kısa bir zaman içinde kulübün ödemesi gereken 250 milyon TL’lik bir ödemesi var. Ağaoğlu, yeni yöneticilerden 3 Milyon Euro alarak bu ödemenin önemli bir kesimini bulmak istiyor. Doğan ise bu rakamı kefalet imzasıyla geçiştireceğini belirtiyor.

Ertuğrul Doğan’ın seçimdeki en büyük kozu teknik adam olacak. Doğan, seçime kadar Sergen Yalçın’la anlaşarak şampiyon teknik adamla göreve başlamak için kongre üyelerinin karşısına çıkacak. Sergen Yalçın, ‘Henüz teklif almadım’ dese de, tecrübeli teknik adamın menajeriyle ilk temas kuruldu.

Yönetimden ayrılarak aday olmak; Ertuğrul Doğan’a puan kaybettirse de Ağaoğlu’nun istifa etmesiyle bu tepkiler azaldı. Doğan’ın kongre üyeleriyle yaptığı görüşmelerde adaylığı sürecinde yaşanan perde arkası gelişmeleri dile getirdiğini biliyorum.

Ancak bu süreçte Ertuğrul Doğan’ın iktidardan yeteri kadar destek görmediğini söyleyebilirim. Bir yandan kongre üyelerini ikna etmeye çalışan genç başkan adayı; diğer yandan da Cumhurbaşkanın onayını da almaya gayret gösteriyor.

Tahminim o dur ki; Ahmet Ağaoğlu bugün veya yarın adaylığını ve listesini açıklayacak. Tabii bu listeye girmek isteyen birçok isim var. Bu Ağaoğlu’nun elini güçlendirirken listede saf dışı kalacak isimlerin de gönlünü almaya çalışacak.

Ahmet Ağaoğlu’nun hoca tercihi yabancı teknik adam olacak gibi. Bir dönem Beşiktaş’ı çalıştıran Slaven Bilic’in diğer adaylara göre bir adım önde olduğunu söyleyebilirim. Ağaoğlu, medyada adı geçen yerli teknik adam adaylarıyla  . Trabzon’dan aktaracaklarım satırbaşları şimdilik bu kadar. Bunları yazıyorum, bir yere not edin ama burası Trabzon! Fırtınası öyle güçlü ki, her şey bir anda değişiveriyor.

Trabzonspor’a gönül verenler sessiz bir bekleyiş içinde… Şunu biliyor ve söylüyorum; bu şehir sadece futbolla yatıp, futbolla  kalkmıyor, onlar için Trabzonspor sadece bir kulüp değildir, bir hayat meselesidir.

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 11 Mart 2023

“Seba, hiç bir yakınını kulüpte işe almadı. Tabii ki zaman aynı değil ama kulübü arpalık yapmadı” 

Rahmetli Süleyman Seba 5 Nisan 1926 doğumluydu. Yaşamını Beşiktaş’a adamıştı. 1984’ten 2000 yılına kadar Beşiktaş başkanlık koltuğunda oturdu. Başkanlığı süresinde Beşiktaş Futbol takımı; 5 Lig Şampiyonluğu, 4 Türkiye Kupası, 4 Cumhurbaşkanlığı Kupası, 2 Başbakanlık Kupası ve 6 TSYD kupası kazandı.

Beşiktaş Kulübü’nün müzesi kupalarla dolarken, şerefli ikincilikler yeni neslin Beşiktaş sevgisiyle dolmasını sağladı. Beşiktaş Koleji, Fulya, Pendik, Yeşilköy, Akatlar gibi sayısız tesisleri Beşiktaş’a kazandırdı. Seba’nın bıraktığı mirasları; Fulya, BJK Koleji, Pendik, Yeşilköy Tesisleri’nin yerlerinde yeller esiyor.

Seba mütevazi bir memur emeklisiydi. Bir arabası bile yoktu. Sonra gelen başkanlar Türkiye’nin sayılı zenginleri olarak dikkat çekti. Beşiktaş’ı paraya boğacaklardı. Her gelen bilmem kaç milyon dolarla geldi. Seba, kulübü bırakırken 6 milyoncuk borç,  zengin başkanlar yönetiminde 500 Milyon dolar oldu!

Süleyman Seba başkan olduğunda 58 yaşındaydı. Yarıştığı kişi de çok çok saygı duyduğu Beşiktaş’a büyük hizmetleri yapan Mehmet Üstünkaya’ydı. Kaybedenin kazananı tebrik ettiği kongre sonrası Üstünkaya ölümüne kadar Beşiktaş’ın hizmetinde oldu.

Peki size bir soru… Seba 1926 yılında değil de, mesela 1964 doğumlu yani bugün 58 yaşında olsaydı. Yine aşkla başkanlık seçimine katılsaydı Beşiktaş’ta kazanma şansı olur muydu?

Seba’nın hiç bir zaman bindirilmiş kıtaları yoktu. Seba, her derneğe, her gruba eşit mesafedeydi. Her Beşiktaşlı onun için değerliydi.

Seba, hiç bir yakınını kulüpte işe almadı. Tabii ki zaman aynı değil ama kulübü arpalık yapmadı. Bugün Real Madrid kulübünde 200 kişi çalışıyorken Beşiktaş’ta 650 personelin görev yapmasına izin vermezdi; Seba…

“Seba; amigo, yandaş kongre üyelerine bedava bilet dağıtmadı. Otopark kapısından yandaşları stada alıp alıp, localara dağıtmazdı.”

Oy uğruna, dernek başkanlarına Kartal Yuvası mağazaları tahsis edip, onlara ürün verirken çekleri ikişer, üçer yıllık kestirmezdi. Yandaşlarına ürün siparişleri vermezdi.

Eş, dost, yandaşlarına futbol okulu tahsisi yapmazdı, yapılmasına da izin vermezdi.  Seba; amigo, yandaş kongre üyelerine bedava bilet dağıtmadı. Otopark kapısından yandaşları stada alıp alıp, localara dağıtmazdı. Dağıtmadığı için son 3 yılında aleyhine bağırdılar. Ama o tezahüratlara bir kere bile yanıt vermedi.

Şeytanın bile aklına gelmeyecek askıda bilet uygulaması Seba’nın yapacağı bir iş değildi. Böyle bir şey teklif edilmesi bile düşünülemezdi.

“Seba, Ayrılması gereken teknik adamla konuşur, anlaşır ve teşekkür eder yollarını ayırırdı.”

Seba, kulübün 5 kuruşu için hesap yapardı. Akşam kulüpten çıkarken elektriklerin kapalı olduğunu kontrol ederdi. Kulübün zor dönemleri oldu ama bir günden bir güne, “Elektrikleri bile ödeyemeyecek paramız yok” demedi.

Seba, Beşiktaşlıları kulübe üye yapardı. ‘Bu sizden, bu onlardan’ demezdi. Bazıları gibi fabrikasında çalışan birçoğu renkli takım taraftarlarını kulübün içine sokmazdı.

Seba, teknik kadro ve oyuncularla yaptığı sözleşmelere sadık kalırdı. Ayrılması gereken teknik adamla konuşur, anlaşır ve teşekkür eder yollarını ayırırdı. Teknik adam da, futbolcu da Seba’nın sözünün senet olduğunu bilirdi. Öyle kafasına göre teknik direktör değiştirip, o teknik adama 2.5 yıl havadan para kazandırmazdı.

Kulübü menajerlere emanet etmezdi. Aynı menajere defalarca transfer yaptırmadı. Menajerler, Beşiktaş’ın kapısının önünden geçemezdi.

Seba döneminde kongrelerde en önde; Rahmi Koç, Hüsnü Özyeğin, Tuncay Özilhan gibi iş insanları, Türkiye’nin önde gelen politikacıları, bürokrat, sanatçıları, Beşiktaş’ın unutulmaz sporcuları otururlardı. Kongrelerin ağırlığı vardı. Bugünkü gibi yandaşlar, çığırtkanlar en önde olmazdı. kongrelerin bir ağırlığı vardı.

O dönemde futbol çok endüstriyel değildi ama yine de kulübün zaman zaman nakit  akışına ihtiyacı vardı. O zamanki sponsorlar bugün yoktu ama Seba rica etti mi, Beşiktaşlılar bir olup o parayı bulurdu. Çünkü başkanlığı makamının ağırlığı vardı. Seba, kulübün parası olduğunda öderdi o paraları. Öyle ‘Ver parayı al mazbatayı’ olmazdı.

Seba, oy uğruna otobüsle, uçakla Türkiye’nin dört bir yanından kongreye adam getirmedi, getirilmesine kesinlikle izin vermezdi. Beşiktaş’ın parasıyla organizasyonlar yapıp oy dilemedi. Kongre haftası İstanbul’da 5 yıldızlı otelleri ayarlayıp kendisine oy verecek kongre üyelerine tatil yaptırmazdı.

Seba, ser verirdi sır vermezdi. Basın mensuplarının ısrarlı soruları karşısında bir şey açıklamak istemediğinde “şeyi şey yaptık” dediği bile olmuştur ama hiçbir zaman ‘Beşiktaşspor’ dememiştir.

“Seba hiçbir medya patronuna “Rakibimi haber yapmayın” demedi.”

Seba, Beşiktaşlıydı, başka takım tutmazdı! Şampiyonluğu kazandığı Cumhurbaşkanlığı kupası maçı sonrası aynı uçakta yolculuk yapan ezeli rakiplerine ayıp olmasın diye oyuncularından sevinmemelerini istemişliği olmuştur ama başka takım şampiyon olduğu için bayrak asmamıştır.

Medya patronları Süleyman Seba’ya büyük saygı duyarlardı. Ama Seba bugünden bugüne hiçbir medya patronuna “Rakibimi haber yapmayın” demedi. O zaman yoktu ama ama eminim ki, Seba, kulübün YouTube kanalını da, internet sitesini ve sosyal medya hesaplarını rakibiyle eşik imkanlarla kullanırdı.

Seba’nın hiçbir yöneticisi barda, pavyonda olay çıkarmadı.

Hiçbiri de eşini dövdüğü iddiasıyla haber olmadı. Olsaydı o an Seba o kişiyi kapının önüne koyardı. Seba’nın makam odasının kapısı her zaman açıktı. Kulübe uğradığınızda kafanızı uzatıp, önünüzü ilikleyip onunla sıcak bir sohbet yapma şansınız vardı. Bugünkü gibi kulüp kapı duvar değil, başkan ve yöneticileri bodyguardlar korumazdı.

Maalesef, 2000 yılında Seba’nın emekli olmasını isteyenler 22 yıldır kulübe çöktüler ve koca çınarı çok büyük bir borç batağına soktular.

Bütün bunları yan yana getirdiğimizde görülen o ki; Süleyman Seba bugün 58 yaşında olsaydı ve Beşiktaş aşkıyla arkadaşlarıyla birlikte başkanlığa aday olsaydı başkanlık seçimini kazanamazdı.

Çünkü kongre çürümüşlüğünden nemalananlar bu çarkın bitmesini hiç istemezler. maalesef gerçek Beşiktaşlılar bu bitmeyen kötü tiyatroya izlemeye devam ediyorlar.

Bu devran ne kadar sürer onu bilemem. Ama Beşiktaş bu girdaptan bir şekilde çıkmalı. Bir şeyler yapılmalı…

Mekanın cennet olsun Beşiktaş’ın son başkanı Süleyman Seba…

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 26 Şubat 2022

Bu akşam tribünler dolmuş, Alen dönmüş, Çarşı coşkusuyla Dolmabahçe’yi coşturuyor. Takım sezon başı Başkan kaprisi yüzünden yapamadığı hazırlık kampını yapmış… Her şey Beşiktaş lehine gözüküyor. Takım fena da oynamıyor ama rahmetli Vedat Okyar’ın dediğini “Hakem sana haksızlık yapıyorsa, öyle bir oynarsın ki hakemi çimlere gömersin. Golüne ofsayt mı verdi, 30 metreden gol atarsın, hakemi de topla beraber kaleye sokarsın” ama olmadı, kazanamadı Beşiktaş… İki net penaltısı verilmeyen ve belki de Türkiye’de oynayan en kariyerli futbolcu Pjanic’in bile tahammül edemeyerek tepki verdiği hakem ve var hakemleri yüzünden Beşiktaş’ın bu sezon bilmem kaçıncı maçı heba oluyor.

Sezon başından beri özellikle de Sergen Yalçın’la yapılan isteksiz nikah ve akabinde gelişen çabuk ayrılık sürecinden beri takım da camia da dümensiz gemide savruluyor. Beşiktaş camiasına geçen sene Sergen Hoca liderlik ettiği için, haklarını savunduğu için camia birleşti ve şampiyonluk geldi ama bu sene ne yönetim ne de profesyoneller Beşiktaş’a katkı sağlamıyor hatta sanki bilinçli zarar veriyor. Bazı yöneticilerin camiadan bi haber oldukları bazılarının da birbirinin kuyusunu kazmak için sessiz kaldığı konuşuluyor kulislerde.

Bugün taraftar camiayı sırtlarken 57 numaralı loca sahipsiz, TİAB (Trabzonlu İş Adamları ve Bürokratlar Derneği) Yönetim Kurulu Üyesi Sayın Ahmet Nur Çebi devre arası sohbette. Beşiktaş sağa sola savrulmakta. Keşke aynı zamanda Beşiktaş Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Ahmet Nur Çebi diğer derneklerde gösterdiği başarı ve beceriyi yani liyakati Beşiktaş Yönetim Kurulu Başkanlığı için de gösterebilse. Aslında 2007 yılında Trabzonspor için verdiği röportajdaki Trabzonspor kurumsallaşmasını Beşiktaş için de yapabilse belki her şey çok daha farklı olacaktı.

Takım konusunda diğer kararsın Genel Sekreterin ise bulunduğu makamın baş harflerini sevdiği ve üniversite sonrası Beşiktaşlı olduğu da camiada sıkça seslendiriliyor. Hoş gönlündeki diğer takım da pek iyi gitmemekte, kendisine öteki takım için de geçmiş olsun diliyorum.

Yönetilemeyen Beşiktaş’ın figüran durumundaki birçok YK üyesi de ele alındığında maalesef Beşiktaş kötü yönetilmekte ve Beşiktaş arması ve gücü, Süleyman Abi’nin de dediği gibi Beşiktaş’ın al-i menfaatleri içinde değil, Beşiktaşlının Beşiktaşlıya karşı propagandası için kullanılmakta.

Sadece bugün giden 2 puan için değil takımın ve camianın haklarının savunulması için lütfen Beşiktaş Beşiktaşlılara bırakılsın. Merak etmeyin Beşiktaş bu vasatlığa muhtaç değil ve en genel tanımla. Namık Kemal’in “Vatan Mersiyesi”’nde söylediği “Vatanın bağrına düşman dayadı hançerini. Yok mudur kurtaracak bahtı kara maderini” dizelerine Büyük Atatürk 5 Ağustos 1921’de “Bulunur Kurtaracak Bahtı Kara Maderini” diyerek cevap verip sorumluluk aldığını yedi düvele beyan etmiştir. Büyük Beşiktaş Camiası ve sevgili Beşiktaş Yönetim Kurulu, içinde bulunduğumuz durum da bu durumdur ve merak buyurmayın “Bulunur Kurtaracak Bahtı Kara Maderini” diyenler var ve var olacaklar.

Bu arada söylemeden edemeyeceğim, Sayın Beşiktaş Yönetim Kurulu, bu gece Beşiktaş çok kötü ve kasıtlı hakem yönetimi ve yanlışlarıyla kendi evinde Antalyaspor’la 0-0 berabere kaldı, Trabzonsporunuzla arasındaki fark 20 puana çıktı. KPMG’ye falan sormadan benden öğrenin istedik…

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 7 Şubat 2022

Beşiktaş’ın bugünlerinin geleceği maalesef önceden belliydi ve adım adım bugünkü duruma geldiğimize birlikte tanık oluyoruz. Sanmayın ki liderden 7 puan geride olmanın getirdiği sıkıntı ya da Beşiktaş’ın kaybetmesinden dolayı elime yönetime vurma fırsatı geçtiğinden bu yazıyı yazıyorum. Bu ve benzeri yazıları yazmamdaki amaç önümüzde hala düzeltilecek süreçler ve yönetilecek ve düzeltilecek sıkıntıları öngörüp uyarmak ve tekdüze giden yönetim yapısına bir aktivasyon enerjisi vermek amacım.

Galatasaray maçının kazanılması hem ligde hem de Şampiyonlar Ligi’nde kötü başlangıç yapan Beşiktaş’a moral olmuş ve önümüzdeki kritik maç dönemi için umut vermişti. Üstü üste gelen sakatlıklar atlatılmaya ya da azalmaya başlamıştı, takım tam ritmini bulmasa bile derbi galibiyetiyle tekrar büyük takım havasına bürünmüştü ta ki bugüne kadar…

Saymakla bitmeyecek bir sürü sorun ve sıkıntı yüzünden ne sakatlık problemleri tam anlamıyla çözülebildi, ne de yönetsel zafiyetlerin önüne geçilebilindi. Beşiktaş’ın kötü oynadığı, yönetim, teknik direktör ve futbolcuların formsuz olduğu bir maçı ama en azından berabere bitirtebileceği bir maçı hakem hataları sonucunda mağlubiyetle kapatılmasının üzüntüsü yaşanıyor bugün…

Hakem hatalarına karşı ne bu maç ilk ne bu sezon ilk Beşiktaş için. Rahmetli Vedat Okyar’ın da dediği gibi ‘Beşiktaş hakemi de yenmek zorunda’…  Çoğu zaman aynen öyle ama, ama Hatay’da olmadı.

Şimdi şapkaları öne koyma zamanı… Bugünün sinyalleri sezon başından beri veriliyor zaten… En yakın örneklerden bakacak olursak, Adana Demir ve Başakşehir maçları kazanılan Galatasaray maçınca bile verilmeyen penaltılar! 11 maçlık periyotta koca sezonluk hakem hatası ve zafiyetiyle karşılaşılıyor. Oyun tahmin edilende de büyük… En ufak hakem hatasında ya da lehine verilmeyen kararlarda ortalığı yakan Fenerbahçe ve Galatasaray camiaları bir tarafta onların kat be kat hakem hatalarıyla yüz yüze kalan Beşiktaş yönetimi ise ‘Aman ağzımızın tadı tuzu kaçmasın Ali Rıza Bey’ kıvamında.

Burada en büyük sorun başkanda… Sayın Ahmet Nur Çebi seçileli 2 yılı aşkın süre oldu ve sanıyorum ki kendisi hala Beşiktaş başkanı olduğunun bilincine varamadı. Kurduğu bana göre etkisiz ve yetersiz yönetim kurulu yapısı ile de bu bilince varması şimdilik zor gözüküyor. Yönetim içi kaos, kavga, vasatlık maalesef çok üst düzeyde. Beşiktaş Yönetim Kurulunun asli görevi Beşiktaş’ın haklarını korumak ve kollamak ayrıca Kulübün sürekliliğini sağlamak için yönetsel faaliyetler geliştirip güncel spor özellikle de futbol branşı için yapısal güncellemeleri yapmaktır.

Görev-yetki-sorumluluk kısmına uzun uzun girmeden temel görevi” Şerefinle Oyna Hakkınla Kazan” felsefesini hayatta tutmak olmalı. Ama Beşiktaş yönetimleri ki son yönetimler ya ismen ya fikren iç içe geçmiş yönetimlerdir, Beşiktaş’ın haklarını savunmak yerine kişisel çıkar, maddi çıkar ya da manevi çıkar elde etmek adına çalışmalar yürüten kurumlar haline gelmişlerdir. Buradaki en acı gerçek ise, eğer bir yönetim kurulu koltuğu satılıksa ve o koltuğa birileri PR amaçlı para verip satın alıyorsa, öncelikli beklentileri Beşiktaş değil kendi ya da markalarının çıkarı oluyor maalesef.

Beşiktaş baba firmasının Bodrum’daki inşaatlarını satma yeri değil, kuru temizleme geliştirme vakfı değil, babadan kalan makine şirketinin tanıtım yeri değil, uluslararası ihale almak için Beşiktaş’ı yalnız bırakıp Amerika’ya açılışlara gitme yeri hiç değildir.

Beşiktaş yönetiminin temel görevi Beşiktaş’ı koruyup kollamaktır ama son yönetimlerde gördüğümüz hastalık yönetim kurulu ya da profesyonel olunca ve Beşiktaş armasını arkasına alınca sadece diğer ya da öteki tabir ettikleri Beşiktaşlılara karşı bir yapıymış gibi görüp onlara karşı oluşumda birliktelik ve ötekileştirme oluyor maalesef.

Uzun uzun yazacağım daha çok şey var ama testi tam kırılmadan ki çatırdamalar başladı, Lütfen Yönetim olarak Beşiktaş’ı vasatlığa terk etmeyi bırakıp en azından mayıstaki olağan genel kurula kadar Beşiktaşlıları rakip görmeyi bırakıp Beşiktaş’a karşı oynanan oyunlara karşı duruşunuzu gösterin lütfen.

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 01 Kasım 2020

Buradaki en önemli nokta geçen sezonki şampiyonluk yarışında camianın liderliğini yüklenen teknik direktör sergen Yalçın’ın muhtemelen henüz o mental yorgunluğu atamaması. Sergen Yalçın’ın, formsuz olması, Beşiktaş takımını olumsuz etkiliyor.

Futbolcuların çalıştırılmasından, idmanından diğer etkenlerin yanı sıra sakatlıklarından ve sonuç olarak takım formundan Sergen Yalçın sorumlu.. Ama Sergen Hoca’nın sezon başından bu yana formsuzluğundan yönetim kurulu başkanı ve yönetim  sorumludur. Ama ne Beşiktaş yönetiminin ne de Beşiktaş yönetim kurulu başkanının Sergen hoca’yı takımın gidişatıyla ilgili ‘Neler oluyor?’ diye  sormaya ne cesareti ne de vizyonu var!

Durum böyle olunca da Beşiktaş camiası sahipsiz kaldı.

Beşiktaş, Türkiye’de hakemler tarafından engelleniyor gerçeğinin yanında siyah-beyazlı takımın kötü performansını gözardı edemeyiz. Beşiktaş’ın esas en önemli hedef maçı olan Sporting maçıydı ve  maalesef bir rüya; hüsranla sona erdi.

Yönetimin övünerek anlattığı ve bir başarı hikayesi olarak lanse ettiği bu kadronun kurulma amacı öncelikli olarak Şampiyonlar Ligi’nde başarı ve başarının getirisi olan maddi kaynakla birlikte Beşiktaş kulübünün dolayısıyla yönetimin elinin rahatlamasıydı.

Beşiktaş madem Şampiyonlar Ligi’nde sıfır çekecekti; lig öncesi kadro ve gençlerle birlikte en azından gençleri kazanmak ve geleceği kurtarmak adına hamle yapıp her yönetimin düştüğü hataya düşüp kağıt üzerinde ama sahada eksik kadro kurulmasına gerek olmazdı.

Deplasmandaki Ajax maçına gençlerle çıkıp çatır çatır mücadele eden bir Beşiktaş izledik. Hollanda deplasmanında tecrübe kazanan gençler skor; olarak mağlup ayrılsa bile sahadan başları dik ayrılmıştı. Ajax’tan daha vasat Sporting Lizbon takımı Beşiktaş’ı kendi sahasında 4 gol atamamalı!

Futbolda dünler yok, bugün ve yarınlar var. Sayın Başkan bugünün Şampiyonlar ligi olduğunu unutup, Sporting maçının olduğu gün katıldığı canlı yayında Galatasaray derbisiyle ilgili değerlendirmeler yapması Beşiktaş’ın düştüğü durumun en önemli kanıtı aslında.

Bugünlerden ders çıkarmak artık çok zor!

Bu sezon başı itibariyle Sergen Yalçın’ı birçok konuda eleştirebilirim. Ama kötü gidişatı değiştirmek de  onun elinde.  Beşiktaş camiasının tek beklentisi Sergen Hoca’nın bir an önce liderliği eline alarak  takımı zirveye taşımasıdır.

Erce KAFTAN/Spor Yazarı

Erce KAFTAN/kentekrani

Youtube Abone Olmak İçin Tıklayınız

Yazarın Tüm Yazıları

www.kentekrani.com 10 Mart 2020