‘Artemis 2’  uçuşunda 4 astronot yer alacak. Uzayın derinliğine yapılacak yolculuk 10 gün sürecek. 

1960’lı ve 70’li yıllardan sonra ilk kez Ay’a insanlı gidilecek.  NASA’nın şimdiye kadar geliştirdiğinin en güçlüsü olan Space Launch System (SLS) roketi, ‘Orion’ kapsülüyle birlikte Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’nde yer alan Araç Montaj Binası’ndan fırlatma rampasına doğru yola çıktı. Bu hafta fırlatma öncesi testi yapacak. Herhangi bir sorun çıkmaması durumunda en erken 6 Şubat’ta fırlatma gerçekleşecek.

–İLK KEZ DERİN UZAY-

Artemis 2 ‘ uçuşunda Ay yüzeyine iniş olmayacak. Ancak mürettebat  ilk kez derin uzaya gönderilecek. 

Ay’ın çevresinde 10 gün sürecek yaklaşık 685 bin millik yolculuk gerçekleşecek.

–ISI KALKANI TARTIŞMASI-

4 astronotu  taşıyacak  ‘Orion’ kapsülünün ısı kalkanıyla ilgili tartışmalar da var. 

‘Artemis 1’ uçuşunda oluşan hasarın giderildiği açıklansa da bazı riskler barındırdığı ileri sürülüyor. 

2022’deki  ‘İnsansız Artemis 1’  görevinde Orion kapsülünün atmosfere geri dönüşünde yapısal hasarlar oluşmuştu. Ortaya çıkan yüksek ısı ile kapsülde çatlama ve parçalanma olmuştu. NASA “Isı kalkanı içinde oluşan gazların tahliye edilemediğini ve basınç artışına neden olduğunu” açıklamıştı.

NASA şimdi malzeme değiştirmek yerine kapsülün atmosfere giriş profilini yeniden tasarladı.

Kapsül atmosfere girişte daha yumuşak bir versiyonla ilerleyecek. 

Bu kararın NASA’da oybirliğiyle alındığı açıklansa da tartışmalar sürüyor.

Haber : Zeynep Nurten UZER

Yapılan açıklamada, söz konusu asker sevkiyatının keşif amaçlı olduğu duyuruldu. 

Sayıca az personelle yapılan sevkiyatta Danimarka’nın yanı sıra Almanya, Fransa, İsveç, Norveç, Finlandiya, Hollanda ve Birleşik Krallık askerleri yer aldı. 

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Grönland’a gönderilen ilk birliklerin ardından adadaki askeri varlığın kara, deniz ve hava unsurlarıyla takviye edileceğini bildirdi.

Fransız yetkililer, Grönland’a asker sevkiyatının güçlü bir sinyal olduğunu öne sürdü; “ABD’ye NATO’nun varlığını göstereceğiz” dedi. 

ABD Başkanı Donald Trump Kanada’nın kuzeydoğusunda kuzey Atlantik’te bulunan ve içişlerinde bağımsız, dış ilişkilerde Danimarka Krallığı’na bağlı Grönland’ı satın almak istediklerini söylemiş, bu olmazsa adayı askeri güçle ele geçirme tehdidinde bulunmuştu. 

Trump’tan inciler.

Trump, “Rusya veya Çin Grönland’ı ele geçirmeye kalkıştığında Danimarka’nın yapabileceği hiçbir şey yok. Oysa biz herşeyi yapabiliriz. Bunu Venezuela’da gösterdik,” demişti. 

Aslında Grönland’ın bağlı olduğu Danimarka Kuzey Atlantik Anlaşması NATO’nun bir üyesi ve teşkilatın kuruluş anlaşmasına göre bir NATO üyesi saldırıya uğrarsa bu bütün üyelere dolayısıyla ABD’ye de yapılmış sayılıyor. 

Trump’ın tehditleri üzerine Rusya da Çin de Grönland’a yönelik herhangi bir emelleri olmadığını açıkladılar. 

Trump ayrıca Rusya ve Çin’in Grönland’ı ele geçirmesi halinde bu iki ülkeyle komşu ya da sınırdaş olmak istemediklerini söylemiş, coğrafya konusundaki cahilliğini ortaya koymuştu. Çünkü Alaska eyaleti dolayısıyla ABD ve Rusya zaten komşu ve sınırdaş. Grönland ABD’nin epey uzağında bulunuyor ve Kanada ile sınırdaş. 

Donald Trump’ın cahillik sergilediği bir gafı daha var. ABD Başkanı Grönland’ın Danimarka’ya bağlı olmasıyla ilgili olarak “500 yıl önce bir gemi oraya yanaştı diye Danimarka bu ada üzerinde hak iddia edemez,” demişti. Oysa Trump’ın başkanı olduğu ülke ABD de kıtaya bir geminin yanaşması sonrası oluşan gelişmelerle hatta yaygın yoruma göre, yerli halkın soykırıma uğratılmasıyla kuruldu. 

Trump’ın Danimarka’ya bağlı Grönland’a göz koymasının ardından gerilim artınca ABD, Danimarka ve Grönland yetkilileri 14 Ocak günü Washington’da buluşmuş ancak ABD tarafının Grönland’a sahip olmakta ısrarlı davranması üzerine toplantı bir sonuç alınamadan bitmişti.

ABD Temsilciler Meclisi’ndeki Demokrat üyeler, milyarder cinsel suçlu Jeffrey Epstein’ın arşivinden alınan ve aralarında Donald Trump, Bill Clinton’la eski Prens Andrew’nin de bulunduğu isimleri gösteren yeni fotoğrafları kamuoyuna açıkladı.

Komite üyeleri, Epstein’dan kalan toplam 95 bin fotoğraf arasından 19’unun seçildiğini bildirdi. Fotoğrafların bir kısmında cinsel içerikli materyaller yer alırken, görüntülerin nerede ve ne zaman çekildiğine dair net bilgi bulunmuyor.

Fotoğraflarda Trump’ın üç kez yer aldığı görülüyor. Bir karede Trump’ın karikatürünün basılı olduğu prezervatiflerin bulunduğu bir masa dikkat çekiyor.

Diğer fotoğraflarda ise Trump’ın kimliği gizlenen kadınlarla ve Epstein’la sosyal ortamlarda bir araya geldiği görüldü.

Bill Clinton, Bill Gates, Larry Summers, Alan Dershowitz ve Steve Bannon gibi kamuoyunun yakından tanıdığı diğer isimler de fotoğraf koleksiyonunda yer aldı.

Hayat bazen insanın önüne kapılar kapatır, ama o kapıların ardında bambaşka yollar açar. Sergül Gültekin’in edebiyat yolculuğu da tam olarak böyle başlamış. Tiyatro sahnesine adım atmak isterken, kalemin sessiz ama derin dünyasında kendi sahnesini kurmuş bir isim o. Onu tanıdıkça, hem kelimelerin hem de duyguların ritmiyle dans eden bir ruhun izini sürüyorsunuz.  Sergül Gültekin’le, yazının iyileştirici gücünden dijital çağın yalnızlığına, öğretmen kimliğine, edebiyatın toplumsal rolünden dans tutkusuna kadar uzanan samimi bir sohbet gerçekleştirdik. İyi okumalar.

Yazarlık serüveniniz nasıl başladı? Bu soruyla beraber de söyleşinin henüz başındayken Sergül Gültekin’i tanıyabilir miyiz?

Aslında 12 yaşımdan bu yana yazıyorum. Günlük yazarak başladım sonra şiirle devam ettim. Üniversite eğitimim için Mimar Sinan Güzel Sanatlar Tiyatro Bölümü’nü çok istemiştim ama açlıktan dekorları yersin diye ailem ve çevrem istemedi. Ben de filmlerdeki gibi sırtıma çantamı alıp, kapıyı çarpıp çıkamadım. Benim için ikinci seçenek 12 yaşımdan beri içinde bulunduğum kitaplar ve şiirdi yani edebiyattı. Ben de edebiyat bölümünde okudum. Sınava gireceğim yıl annem beyin kanaması geçirdi ve hiç hazırlanmadan sınava girdim, çok şükür annem iyileşti. 4 yıllık edebiyat eğitiminin ardından 1 yıl da pedagojik formasyon eğitimi aldım. Özel eğitim kurumlarında ve devlet eğitim kurumlarında Türkçe ve Edebiyat Öğretmenliği yaptım. Liseden anlaştığım arkadaşım ile 10 yıllık bir flörtün ardından evlendim ve canım oğlum İltuğ Aras dünyaya geldi. Kendisi şimdi 15 yaşında bir delikanlı oldu, benim en iyi arkadaşım. 10 yıllık evlilikten sonra boşanınca 3 yıl yaşadığım Şanghay’dan ülkeme döndüm ve Ankara’ya geldim. 5 yıldır da Ankara’da yaşıyoruz. Aslında annem ve babam Bulgaristan göçmeni. Rusçuk ve Aydos şehirlerinden gelmiş atalarımız, beni küçükken katıksız muhacir diyerek severlerdi. Zaman geçtikçe şiirleri, deneme ve öyküler takip etti. Bir de küçükken oğluma doğaçlama anlattığım hikayeleri kitap haline getirdim, aslında o çocuk kitabı Aras için yazılan bir kitaptı.

İç dünyamda ise karışık bir yapıya sahibim. Uzun yıllardır depresyonla sessizce mücadele ettim. Artık kendisine alıştım, geldiğinde onu bir misafir gibi ağırlayıp sonra yolcu ediyorum. Dansı çok severim ve güzel dans ettiğimi söylerler, özellikle Latin danslarını ve Rock Blues tarzı müziklerde dans etmeyi seviyorum. Doğaya aşığım. Ağaçların anlamı benim için çok özel. Eğlenceli, esprili, enerjik bir yanım olmakla beraber günlerce odamdan çıkmadığım ve durgunlaşan bir ruh halim de oluyor. Çok konuşkan birisi değilimdir genellikle dinlerim. Sanırım ben de yazarak konuşuyorum.

Türk edebiyatında son yıllarda kadın yazarların duygusal ve bireysel hikayelere odaklanan eserleri dikkat çekiyor. Sizce ‘Bütünsüz Parçalar’ veya ‘Kuşlar Uyuyunca’ gibi eserleriniz, bu yeni dalgada nasıl bir yer ediniyor? Kendinizi bu akımın içinde mi görüyorsunuz yoksa daha bireysel bir yolda mısınız?

Tam olarak bu yeni dalgada yer alıyorum diyebilirim. Benim eserlerimin çoğunda duygusal ve bireysel hikayeler var. Öykülerimdeki her şeyi ben yaşamadım tabii ki kurmaca ve başka insanlardan esinlendiğim öyküler de var. Bazıları da benim hikayemi anlatıyor. Ama şöyle bir fark var, ben ekonomik ve sosyal dengesizliğe, toplumsal sorunlara da öykülerimde yer veriyorum. Yine evrensel değerler, doğanın biricik yaşam kaynağımız olduğu gibi konular da öykülerimde yer alıyor. Hatta İnsanlık Halleri adlı deneme kitabımda felsefi ve psikolojik birçok konudan bahsettim. Bunun dışında çoğunlukla duygusal ve bireysel hikayelerden oluşuyor.

Eserlerinizde sıkça işlenen kayıp ve yalnızlık temaları, modern insanın dijital çağdaki yalnızlığına da dokunuyor. Sizce okuyucular, bu temaları kendi hayatlarında nasıl bir aynada görüyor? Kitaplarınızın “iyileştirici” bir etkisi olduğunu düşünüyor musunuz?

Kayıp ve yalnızlık duygularının insanca olduğunu düşünüyorum. Neredeyse tüm insanlar bu duyguları yaşamıştır. En güzel anlar bile anı olduğunda bazen canımızı yakabiliyor. Bu hayatta herkes bir şeyi kaybediyor. Annesini, babasını, aşkını, eşini, çocuğunu, arkadaşını, Tanrı’yı, inancını, kendisine ait güzel huyları, yaşama sevincini… Kayıplarımız öyle çeşitli ki ve benim de hayatımda çok acı kayıplarım oldu. Yalnızlık konusunda ise Şanghay’da yaşadığım yıllarda zorunlu yalnızlığı yaşadım. Bunun aksine seçilmiş yalnızlığı yaşadığım dönemlerim de oldu. İkisinin acısı da o kadar farklı ki. Bir de kalabalıklar arasındaki yalnızlık hissi var. Kafa dengini bulamamak, anlaşılmamak duygusu bence bunun en önemli nedenlerinden. Ben artık bağlanmak değil bağ kurmaya çalışıyorum. Bağlandığım şeyler hep bana acı olarak geri döndü. Bağ kurmak, insanın kendisini de unutmadığı daha sağlıklı bir ilişki şekli.

Dijital çağ insanda hep olan kayıp ve yalnızlık duygularını bence arttırdı. Teknolojiyi konfor için ya da oyalanmak için kullandığımızda bu insanlara insan olduklarını bile unutturabilir. Bir robota dönüşebiliriz hem de acıyı hisseden bir robot. Duyu organlarımızı kullanmamız çok önemli. Koklamak, dokunmak, tatmak… Bunlar bizi insan yapan duygulardır. Teknoloji ile birlikte hepimiz odalarımızda sanal bağlarla hem sevdiklerimizden hem de kendimizden uzaklaştık. Çoğu zaman kendimize bile yalan söylemeye başladık. İnsanlar artık sosyal medyada hüzünlü bir fotoğrafa bile dayanamıyorlar. Renkli denilen lüks yaşamlar, mümkün olmayan sürekli mutlu olan insanların sosyal medyadaki hikayeleri onaylanıp, beğeniliyor. Düşünün, hüzünlü bir fotoğrafa bile dayanamayan insanlar  bir arkadaşının acısında nasıl yanında olur ya da kendisiyle nasıl yüzleşip büyüyebilir. Kontrol tamamıyla kaybolduğu gibi, hazır bilgiye karşı yeni fikirler en azından insanın sentez yapma yetisi köreliyor. Oysa insan üretken bir varlıktır ve mutsuzluk da mutluluk kadar doğaldır. Burada en önemlisi kendi dengemizi korumak.

Kitaplarımın iyileştirici bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Terapi topluluğunda insanların birbirlerinin yaralarını dinlerken ortak duygular yaşadıklarını görmek onları tuhaf olma algısından çıkarıyor. Kendilerini daha az yalnız ve olağan hissediyorlar. Bir söz vardır ya her şifacı aslında yaralı bir insandır diye. Bizler de kitaplarda bize benzer yaraları gördüğümüzde aslında bir katarsis, arınma oluyor. Bence edebiyat ve sanat zaten katarsistir.

Hem edebiyat öğretmeni hem de yazar olmak nasıl bir denge gerektiriyor. Soruma ekleme yaparak devam edeyim. Bir edebiyat öğretmeni olarak sınıfta “ okuma sevgisi “ aşılamak için en çok hangi yöntemleri kullanıyorsunuz?

Ben atanamayan bir öğretmenim. 6 yıl hem özel eğitim kurumlarında hem de devlet okullarında Edebiyat ve Türkçe öğretmenliği yaptım. Aras doğunca bakıcı deneyimlerim de pek hoş geçmeyince öğretmenliği bıraktım ve oğlumu kendim büyüttüm sonra da yurt dışına taşındık. Öğretmenliği çok seviyorum ve bazen çok özlüyorum. Ben öğretmenlik yaparken de yazıyordum ama öğretmenlik yaparken bu kadar özgür yazamıyorsunuz ya da yazdıklarınızı yayınlayamıyorsunuz. Okuma sevgisini de öğrencilerime aşıladığımı düşünüyorum. Özel eğitim kurumlarında özellikle dershanelerde bu mümkün değil, adeta bir robot gibi yoğun bir tempoda çalışıyorsunuz ama devlet okullarında Nazım Hikmet’ten şiirler okuyup, Dostoyevski’nin Suç ve Ceza’sını tartışabiliyorduk. Onlara sık sık kitaplardan bahsederdim. Hep birlikte aynı kitabı okuyup, üzerine yorumlar yapardık.

Sosyal medyanın edebiyat dünyasındaki rolü hakkında ne düşünüyorsunuz?

Daha önce de dediğim gibi teknolojiyi konforumuz için kullanırsak yaşantı deneyimlerimiz de azalır, bağlarımız da kopar. Oysa edebiyat başkasına ve kendine dokunmakla ilgili. Sosyal medyanın artıları olduğu gibi eksileri de çok mesela yeni yazarlardan haberdar olmak güzel tarafı ya da seni bilgiye yönlendirmesi. Ama uyuşturucu etkisi de var. Aslında farkındalık halinde, bilinçli bir şekilde kullanmakla ilgili bir durum söz konusu.

Peki edebiyatın toplumsal değişimde oynamasını istediğiniz rol nedir?

Bu konuda iki farklı şey istiyorum. Birincisi arınma, iyileşme. Bireyden başlayarak topluma kadar genişleyen bir arınma ve iyileşme. Diğeri ise tün dünyada bir farkındalık hali ve uyanış. Bizi farklı kavramlarla ayrıştırarak ve yoksullaştırarak sesimizi çıkarmadan yönetmek isteyenlere karşı uyanık kalmak ve onların haksızlıkları karşısında birlik içinde eylemde olmak. Bütün o ist’lere ve kavramlara karşı aslında hepimizin isteğinin “ insanca yaşamak “ olması gerektiğine inanıyorum. Bu insanca yaşamayı her anlamda düşünebiliriz, ekonomik ve sosyal bütün konularda. Biricik doğanın da aslında bize insani duygularımızı hatırlatan çok önemli bir konu olması da bunun içinde.

Bir yazar olarak “ Sergül Gültekin “ ismi okur için hangi temalarla eşleşsin istersiniz?

 Aslında benim çok kırılgan bir tarafım olmakla birlikte mücadeleci, devrimci bir tarafım da var. Mesela Ferhan Şensoy’a seslenerek “Kelebek kanadında çekiç dövülür mü Ferhan abi’’   diyen de benim.

Kuşlar Uyanınca adlı şiir kitabımda “ Dörtnala” şiirimde

“Altın suyuna batırılmış

Hamam böcekleri ve yavşaklar

İçindeki atları ehlileştirebiliyorsa

Neye yarıyor asilliğin…’’ Diye başlayan şiiri de yazan benim. Bütün yaralarıma rağmen bir temadan öte iyi gelmek ve haksızlıklara karşı insanların farkındalık geliştirmesini isterim.

Bir karakterinizle kahve içme şansınız olsaydı, bu hangi karakter olurdu?

Kısa bir roman yani Novella denemem oldu. Diğer kitaplarıma nazaran ilk denemem olduğu için eksik olan yerleri olabilir ama ben o romanı seviyorum. “ Lütfen Beni Yarım Bırak “ adlı Novellamdaki Onur ile kahve içmek isterdim.

Şu anda çalıştığınız yeni bir proje, roman ya da deneme var mı? Varsa ip ucu verebilir misiniz?

 Bir deneme kitabı projem vardı. Kalın bir defter yazdım ve denemeler için epey kitap okuyup, araştırma yaptım. Her konu için konuyla ilgili kitaplar okudum. Ama sonuç içime sinmedi. Yeni her  yazılan, kitap olmaz. Bu projeyi şimdilik bir kenara kaldırdım. Yine öyküler yazmaya başladım. Kitabın adını belirledim, hala da yazmaya devam ediyorum. Yine diğer öykülerimdeki temalar var ama her kitapta yazdıklarımın biraz daha içime sindiğini fark ediyorum. Bir şiir kitabı daha yayınlamak istiyorum. Şiire biraz ara verdim halbuki benim özüm şiir. Daha çok şiir yazmak istiyorum. Bunların dışında dergilere yazı yazıyorum. Düzenli olarak bir gazetede köşe yazarlığı yapmak da isterim.

Klasikleşen bir sorum var onu size de sormak istiyorum. Elinizde sihirli bir değnek olsaydı dünyada ya da hayatınızda neyi değiştirmek isterdiniz?

Dünyada değiştirmek istediğim şey ekonomik ve sosyal dengesizliğin son bulması olurdu. Çünkü birçok konunun ekonomi ile ilgili olduğunu düşünüyorum. İnsanlar yoksullaştıkça haksızlıklar ve eşitsizlikler karşısında daha güçsüz ve sessiz oluyorlar. Kendi hayatımda ise 4 yaşıma dönmek ve bale eğitimi almak isterdim. Doğuştan gelen bu üstün yeteneğimin çöp olmasını istemezdim. Dans etmek isterdim, yani tutkumla geçinmek ve yaşamak.

Gazetecilerin sorusu üzerine İran’ın nükleer faaliyetleriyle ilgili bulunan Trump, “İran’a tekrar saldırı ihtimali mi? Kesinlikle. Hiç şüphesiz” dedi.

ABD Başkanı, İran’ın zenginleştirilmiş uranyum stoklarının tamamen ortadan kaldırılması gerektiğini belirterek, “İran görüşmek istiyor. Bildiğiniz gibi, tesisleri yok edildi. Onlar çok kötü insanlar. Nükleer tesisleri olduğu artık kanıtlandı. UAEA ya da bizim de içinde olduğumuz saygı duyulan bir yapı tarafından denetlenmelerini istiyoruz” ifadelerini kullandı.

İran’ın dini lideri Ayetullah Ali Hamaney’in “savaşı biz kazandık” şeklindeki açıklamasına doğrudan yanıt veren Trump, “Hayır, savaşı biz kazandık. Siz de, İsrail de kaybettiniz. Gerçeği söylemelisiniz” dedi. ABD Başkanı Trump ayrıca İran halkının artık nükleer değil, günlük yaşamı düşündüğünü ve ülkedeki rejimin bu gerçeği görmesi gerektiğini belirtti.

Al Pacino ile Dan Stevens’ı bir araya getiren korku filmi The Ritual’dan resmi fragman yayınlandı.

Kadrosunda ayrıca Ashley Greene, Abigail Cowen, Ritchie Montgomery ile Patricia Heaton’ın yer aldığı ve David Midell imzalı The Ritual, ABD’de 6 Haziran’da, ülkemizde ise 30 Mayıs’ta vizyona girecek.

Filmde Pacino ve Stevens, inançlarını yayma konusunda farklı yöntemler benimseyen Rahip Thoephilius Riesinger ve Rahip Joseph Steiger karakterlerine hayat veriyorlar.

Fragmanda Pacino’nun karakteri, “Bu savaşta biz Rabbin ordusuyuz,” diyerek karakterinin kararlılığını ortaya koyarken, Stevens’ın karakteri ise, “Ya onun asıl ihtiyacı olan bir doktorsa?” sorusunu yöneltiyor. Sonrasında Pacino’nun cevabı ise sert oluyor: “İnançsızlığının bedelini ödüyoruz.”

The Ritual, 1935 yılında yayımlanan ve neredeyse bir asırdır inanç temelli tartışmalara konu olan Begone Satan! adlı kitaptan esinlenerek çekildi. Filmin senaryosunu yönetmen Midell, Enrico Natale ile birlikte kaleme aldı.

Al Pacino, yakın dönemde Modì, Three Days on the Wing of Madness, Knox Goes Away ve House of Gucci gibi projelerde yer aldı ve ayrıca Prime Video dizisi Hunters’ta da başrolde oynadı. Yakında vizyona girecek projeleri arasında ise Oscar Isaac, Jason Momoa, Gerard Butler ve Gal Gadot ile birlikte rol aldığı, Julian Schnabel imzalı In the Hand of Dante bulunuyor.

Dan Stevens ise 2024 yapımı Godzilla x Kong: The New Empire, Abigail ve Cuckoo filmlerinde rol aldı. Ayrıca Robert De Niro ile birlikte Zero Day adlı Netflix dizisinde kamera karşısına geçti.

Kaynak: The Hollywood Reporter