Üstü kalsın…

0
114

Üstü kalsın…
Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir…
Üstü kalsın…
*
Ve 1990’ın böyle karanlık bir 9 Ocak’ında bir şair öldü…
Cemal Süreya…
Oysa, Şapkasını çiçekle de  doldurmuştu…
Cemal Süreya…
*
‘Uzun’ bir şairi ‘kısa’ cümlelerle anlatmak zor mudur?
Değil. Değil…
Şiir de kısadır.
Şairin ömrü de…
Gerçek adı Cemalettin Seber olan Şair, Hüseyin ve Gülbeyaz çiftinin oğlu olarak, 1931’de Erzincan’da dünyaya geldi.
Şair, “Şapkam Dolu Çiçekle”, “Göçebe”, “Günler”, “Güz Bitiği”, “Sevda Sözleri”, “Üvercinka”, “Uzaktan Seviyorum Seni”, “Günübirlik”, “Uzat Saçlarını Frigya”, “Aydınlık Yazıları / Paçal”, “Papirüs’ten Başyazılar”, “Onüç Günün Mektupları”, “Aritmetik İyi Kuşlar Pekiyi”, “Güvercin Curnatası”, “Mülkiyeli Şairler”, “Oluşum’da Cemal Süreya”, “Yüz Aşk Şiiri”… Ve daha fazlasını yazdı.
*
Şair, 9 Ocak 1990’da çekip gitti!
“- Seni soruyorlar öldü mü diyeyim yoksa dönecek mi? İkisi de imkânsız değil mi? Çünkü biliyorum; asla geri dönmezsin ve biliyorsun; sen benim için asla ölmezsin!”
Şairin hası olduğun için sen de ölmezsin be Cemal Abi!
 Sen dememiş miydin;
‘Ölüm geliyor aklıma birden ölüm
Bir ağacın gölgesine sarılıyorum’
İşte, orada, o ağacın gölgesinde sevda, aşk ve tutkuyla duruyorsun…
Ha evet, kuşlar… Tasalanma… Hayat kısaymış ya da uzun, aldırdıkları yok; Uçup Duruyorlar !
Nurullah KADİRİOĞLU/Gazeteci
09 Ocak 2020

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here